ഇവിടെ പ്രസിദ്ധികരിക്കുന്ന കവിതകൾ വായനക്കാർ പലപ്പോഴായി അയച്ചു തന്നിട്ടുള്ളതാണ് അത് കൊണ്ട് തന്നെ കവിതകളുടെ ഉടമസ്തവകശാമോ,ഉള്ളടക്കമോ,പകർപ്പവകശമോ സംബന്ധിച്ച് എന്തെങ്കിലും ആക്ഷേപമുള്ളവർ ദയവായി gibinchemmannar@gmail.com എന്ന ഇ-മെയിൽ വിലാസത്തിലൊ,9446479843 എന്ന ഫോൺ നമ്പറിലോ അറിയിക്കുക...കവിതകൾ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ അവസരമുണ്ട് കവിതകൾ gibinchemmannar@gmail.com എന്ന വിലാസത്തിലേയ്ക്ക് അയച്ചു തരിക.

വായനക്കാർ

VideoBar

എൻക്രിപ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടുള്ള കണക്ഷനുകളിൽ ഇപ്പോഴും ഈ ഉള്ളടക്കം ലഭ്യമല്ല.
മലയാളം കവിതകളിലേക്ക് സ്വാഗതം... നല്ല മലയാളം കവിതകൾ ഒരുമിച്ചു കൂട്ടാൻ ഒരു ചെറിയ ഉദ്യമം...... ബ്ലോഗ് പരമാവധി ലളിതമാക്കാൻ ശ്രെമിച്ചിട്ടുണ്ട്.... നിങ്ങളുടെ ശക്തമായ വിമർശനങ്ങളും, മാർഗ നിർദേശങ്ങളും സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു...ഒപ്പം കവിതകളും....9446479843 (whatsaap )
കവിതകൾ ബ്ലോഗിൽ ചേർക്കുന്നതിനായി ഈ ഈ ലിങ്ക് വഴി മലയാളം കവിതകൾ Whatsapp ഗ്രൂപ്പിൽ അംഗമാകുക
https://chat.whatsapp.com/ADdJiyTEgJy8sel4PIYKnG

"വായനക്കാരുടെ കവിതകളും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിന് അവസരമുണ്ട്.... കവിതകൾ gibinchemmannar@gmail.com എന്ന ഇ-മെയിൽ വിലാസത്തിലേക്ക് അയച്ചു തരിക ഒപ്പം നിങ്ങളുടെ ശക്തമായ വിമർശനങ്ങളും, മാർഗ്ഗ നിർദേശങ്ങളും...

2018, ജൂലൈ 17

മധുനുകരാം

_*മധുനുകരാം*_
(ആശയം :മധുവിന്റെ മരണം )
------–------------------
രചന:സുജ ശശികുമാർ
---------------------–-

കാടിന്റെമക്കളേ മാപ്പുനൽകീടുക
കാടിന്നു നൊമ്പരം ചേർത്തു ഞങ്ങൾ 
കാട്ടുതീയായി പടർന്നുവല്ലോ 
കാട്ടുപുത്രന്റെ രോദനം നാട്ടിലാകെ...
            (കാടിന്റെ )
ഒരുനേരമന്നത്തിനായലഞ്ഞു 
കാട്ടുവഴികൾ കടന്നവൻ നാടുപൂകി.
പൈദാഹമോടവൻ നീട്ടിയ കൈകളിൽ 
നൽകിയതതിക്രൂര പീഡനങ്ങൾ.
             (ഒരുനേര)
കൊന്നു നാം ആർജ്ജിച്ച മലയാളമണ്ണിന്റെ 
ഉണ്മയെ
പെരുമയെ തൂവെണ്മയെ P
ആഡംബരങ്ങൾ തൻ മധുവുണ്ടു മതികെട്ടു 
മധുവിനെ തീർക്കുന്നു മദചിത്തരായ്. 
നരഭോജികളാം മൃഗങ്ങളായ് ഞങ്ങളി നാടിനെ കാടിനെ തിന്നുതീർപ്പൂ 
             (കൊന്നു )
ആഹാരഭേദങ്ങൾ നാനാനിറങ്ങളിൽ രുചികളിൽ 
കൂമ്പാരമാവുമീ ദൈവഭൂവിൽ.... 
ഒരു ചാൺവയറിനായ് തെണ്ടുന്ന കാടിന്റെ പട്ടിണിക്കോലങ്ങൾക്കെന്തുകാര്യം... 
ചിക്കനെ സ്വാദിൽ പൊരിെച്ചടുത്തോ ർ ഞങ്ങൾ ചെക്കനെ പച്ചയായ് 
തിന്നുതീർത്തു
       (ആഹാരഭേദ)
ഫേസ്ബുക്ക്‌ മരത്തിന്റെ കൊമ്പത്ത്കയറി നാം 
മൂത്രമൊഴിക്കുന്നു ലൈക്കിനായി. 
കൊന്നുതിന്നും നാളെ പെറ്റിട്ടമക്കളെ അത്ര വിശപ്പാണ് ഞങ്ങൾക്കിപ്പോൾ 
ലൈക്കണമെല്ലാരും പങ്കുവച്ചിടണം  ഞങ്ങൾക്കതെയുള്ളു ജന്മമോക്ഷം 
     ലൈക്കണമെല്ലാരും പങ്കുവച്ചിടണം ഞങ്ങൾക്കതെയുള്ളു ജന്മമോക്ഷം. 

                -----------
 കവിതകൾ ബ്ലോഗിൽ ചേർക്കുന്നതിനായി താഴെ ചേർത്തിരിക്കുന്ന ലിങ്ക് വഴി മലയാളം കവിതകൾ whatsapp ഗ്രൂപ്പിൽ അംഗമാകുക  or കവിതകൾ  9446479843 whatsaap നമ്പറിലേയ്ക്കു ലേക്ക് അയ്‌ക്കുക

2018, ജൂലൈ 15

മഴയൊരുകഥ, ഒരു പഴങ്കഥ

മഴയൊരുകഥ, ഒരു പഴങ്കഥ 
=======================
രചന:അഡ്വ. സീമാ പ്രമോദ് ,ബാംഗ്ലൂർ
-----------------------------------------------

ഉള്ളിലൊരു രാഗമെരിയെയുദക -
പ്പോള പോലെനൊടിയുടഞ്ഞമർന്നവൾ 
കള്ളമല്ലിവളുള്ളുവെന്ത കടുവേനൽ  
തള്ളിയയിടവമാസ മഴമേഘവർഷിണി 

തുള്ളിയാർക്കുമൊരു സങ്കടക്കടൽ
വെള്ളമൊക്കെവരണ്ടുണങ്ങവേ 
വെള്ളിടിവെട്ടി ഉള്ളുപൊള്ളിയൊരു 
വെള്ളിലംപാല പോൽ തിളച്ചവൾ 

എള്ളോളം കനിവുള്ളിലുള്ള നാൾ 
എള്ളുനീരതിലുദക പിണ്ഡമുരുട്ടുക 
നാളെയിവളോരു പഴങ്കഥ, നിള പോ-
ലിളം മുറയ്ക്കൊരു കേട്ടു കേൾവിയാം



കടപ്പാട്

..   കടപ്പാട്   ..   
–----------------------------------
    രചന:  എബിൻ മാത്യു  
-----------------------------------
                    കൂട് നഷ്ട്ടപ്പെട്ട നീര്‍  പക്ഷിക്ക് ഒരു കൂട് തന്നതിന്. 
തനിയേ പറയാനാവാതെ വന്നപ്പോള്‍ ഒരു ചിറകു തന്നതിന്. 
സങ്കടകടൽ ഗര്‍ജ്ജനത്തിൽ 
ഒരു തിരമാലയായി തലോടിയതിന്. 
കാത്തുവെച്ച കിനാവുകൾക്ക് ഒരു തണലേകിയതിന്. 
ഈ വാടിയ പൂവിനും മധുരമുണ്ടന്ന് കണ്ടതിന്. 
എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കുക നിനക്കതുവഴി  ഹൃദയത്തിലെക്കിറങ്ങാം അവിടെ ഞാൻ പറയാതെ പെയ്ത വസന്തത്തിന്റെ പേമാരി കാണാം.         
- എബിൻ മാത്യു

2018, ജൂലൈ 14

പൂമരം

പൂമരം
-----------–-–------
രചന:ഗോപിക ലിജു ഗോപാൽ
******
എന്നുടലിൽ തളിർത്തൊരു പൂമരം എന്മകൻ....
നിന്റെ തണലിൽ കഴിയുവാൻ അടിഞ്ഞൊരു മണ്ണായി ഞാൻ ....
ഈ ജലരേഖ അമ്മിഞ്ഞപ്പാലായ് നുകരുണ്ണി ..
എൻ കനവുകൾ പൂക്കളായ് പൊഴിച്ചിടും നാളിലായ് ...
നിന്റെ തണലിൽ തണുത്തിടാൻ കൊതിച്ചൊരീ ജന്മം ഞാൻ ...
നിൻ കാലുകൾ വേരായി പടർത്തിടുണ്ണീ നീ ...
നിൻ വിളവെല്ലാം കാക്കുന്ന വളമായി മാറും ഞാൻ ...
തണലാണ് നീ...
നിന്റെ നിഴലാണ് ഞാൻ ...
എൻ മലരാണ് നീ ...
നിന്റെ മധുരമോ ഞാൻ ...


വവ്വാലിന്റെ ദീന രോദനം

വവ്വാലിന്റെ  ദീന രോദനം
രചന:ഡാനിയേൽ അലക്സാണ്ടർ 
===================

 നിപ്പ വൈറസ് വന്നത് മൂലം പഴി കേൾക്കുന്നു  നിത്യം .....തീർത്തും ഞങ്ങൾ കാരണമല്ല കേട്ടിടുക സത്യം ....

സസ്തനി തൻ  ഗണത്തിൽ പെട്ട   പാവം ജീവികൾ ഞങ്ങൾ ....
പേറ്റു നോവും മാതൃത്വവും ആസ്വദിക്കും ഞങ്ങൾ ...

പാല മരവും ആൽമരവും. .. വാസസ്ഥാനം ആക്കി ......
കൂടി ചേർന്നു വസിപ്പൂ അവിടെ അടി പിടി ലേശം ഇല്ല...

അന്ധരെന്നു വിളിച്ചു പക്ഷെ നല്ല  കാഴ്ച ഉണ്ട് 
തല കീഴായി തൂങ്ങി. പലതരം കാണാ കാഴ്ചകൾ കാണ്മൂ 

ഭീകര  വേഷം ചാർത്തി  പ്രേത കഥകളിൽ വില്ലനുമാക്കി ...
 രക്ത രക്ഷസിൻ പ്രതിനിധിയാക്കി 
ഭീതി പരത്തി ....

കായ്കനികൾ ചെറുപ്രാണികൾ വിശപ്പകറ്റാൻ തിന്നു ...
അതിന്റെ പിന്നിൽ ചെയ്യും സേവനം മനസിലാക്കുക നിങ്ങൾ ..

കീടങ്ങളെ തിന്നുക മൂലം കൃഷിയെ സംരക്ഷിക്കും....... മാനവ ജാതിക്കന്നം നേടാൻ ഇതൊരു കാരണം അത്രേ ..

പൂക്കൾ തൻ മധു നുകർന്നു ഞങ്ങൾ പര പരാഗണം ചെയ്‌വു ....
 നല്ല ഫലങ്ങൾ ലഭ്യമാക്കാൻ  അദ്ധ്യാനിപ്പു നിത്യം ......

വഴിയരികിൽ തരിശു ഭൂമിയിൽ കാണും മരങ്ങളെല്ലാം .....
ഞങ്ങൾ നട്ട  വിത്തുകൾ മുളച്ചു മരമായി തണലേകുന്നു .......

ഞങ്ങൾ ചപ്പിയ പാക്കും മാങ്ങയും തിന്നു വളർന്നവർ നിങ്ങൾ പൂർവികരോ   ടാരാഞ്ഞാൽഅവർ പറയും കഥകൾ .....

കാടും കാവും വനവും കൃഷിയും അന്യമായി  നാട്ടിൽ 
ചേരാൻ ഒരു ചെറു കൂര പോലും ഇല്ല വാസ്തവമത്രേ ...

വംശനാശ ഭീഷണിയിൽ അത്രേ വവ്വാൽ കൂട്ടം...
 പിന്നേം അപകീർത്തി പെടുത്തി   ചെയ്യരുതേ കൊല്ലാ കൊല...

റോസാപ്പൂവ്

🌹റോസാപ്പൂവ്🌹
രചന: ഇസ്ഹാഖ് നരിപ്പറ്റ
➖➖➖➖➖➖
ഓരോ രാത്രിയും പ്രണയത്തെ 
ഗർഭം ധരിക്കുന്നു
നിഴൽ വറ്റിയ രൂപങ്ങൾക്ക്
നിലാവ് കളമൊരുക്കുന്നു.

ഉടലിറക്കങ്ങളുടെ ഭൂമിയിലെ 
വേനൽ തുഷാരമാം നിന്നെ
അനന്തതയുടെ വിഹായസ്സി-
ലേക്ക് പറത്തുന്നു.

കടൽ,ആകാശം,പ്രണയം,
അറ്റമില്ലാത്ത നഗ്നചിത്രങ്ങളി
ലേക്കു മാത്രം ഉന്നം 
പിടിക്കും വേട്ടക്കാരൻ

നിന്നോളം വലിപ്പമുള്ള
ഒരാകാശവും പറന്നിട്ടില്ല.
നിന്നോളം ആഴമുള്ള 
ഒരു കടലും നീന്തിയിട്ടില്ല.

ഈ വാക്കുകൾ നടപ്പാതകളിൽ
പ്രതിധ്വനിച്ചു മരണമടഞ്ഞു.
ഒറ്റപ്പെട്ടൊരു വീട്ടിൽ
അവയെ മറവ് ചെയ്തു.

പരിഭ്രമപ്പാച്ചലുകളില്ലാതെ
ചന്ദ്രൻ സുര്യനു വഴിമാറി.
സന്ധ്യ പക്ഷിയോടൊപ്പം
പുലർവെട്ടമൊഴിഞ്ഞുപോയി.

നിന്റെ ഇല്ലായ്മകളുടെ
പകലുകൾ വൈകി ജനിക്കുന്നു.
രാത്രികൾ മാതൃദു:ഖത്താൽ
                         നരകിച്ചു മരിക്കുന്നു.

2018, ജൂലൈ 13

ചെല്ലമകന് ഒരു വാഴ്ത്ത്

ചെല്ലമകന് ഒരു വാഴ്ത്ത് /വീരാൻകുട്ടി
___________________

മലമുകളില്‍ നിന്ന്
കാട്ടുറവപോലെ
അവൻ വന്നു,
സമതലത്തിലെ ഉണക്കങ്ങളെ
ചുവന്ന തളിരുകളിലൂടെ വീണ്ടെടുക്കാൻ.

ഏറ്റ അടിയില്‍
കൊണ്ട തീയില്‍
അവൻ കാരിരുമ്പ് പോലെ തിളങ്ങുകയും ബലപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
അവന്‍ നിന്നിടം തണലായി
അവൻ പൂത്തിടം വസന്തവും.

എതിരാളിയേയും
അവൻ തോളില്‍ ചായാൻ വിളിച്ചു.
വെറുപ്പെന്നെഴുതിയ ഇടം
സ്നേഹം കൊണ്ട് മെഴുകി.

നിലാവിന്റെ ഒരു തുണ്ട്
അവനെപ്പോഴും
ചുണ്ടില്‍ കരുതി
നക്ഷത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള പൊരി കണ്ണിലും.

ഒരു കുത്തു കൊണ്ട് അവൻറെ
വിപ്ലവ വാക്യങ്ങൾക്ക് വിരാമമിടാനാവില്ല എന്നറിയാമായിരുന്നവർ
ഒറ്റക്കുത്തു കൊണ്ട് അവനെത്തന്നെ ഇല്ലാതാക്കാനൊരുങ്ങി.
അവരെത്ര വിഡ്ഢികള്‍!
അവരുടേതാണ് വലിയ വ്യമോഹം.

പൊലിയുന്ന ജീവനിൽനിന്ന്
അനശ്വരതയെ കൊളുത്തിയെടുക്കാനുള്ള വിപ്ലവകാരിയുടെ
വീര്യത്തെപറ്റി
ആരവർക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുക്കും?

മരിച്ചാലും കൊന്നാലും
വീരസ്വർഗം കിട്ടുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ച്
കഠാരയുമായി വരുന്നവരെ കരുതിയിരിക്കണം.
ആരെയും കിട്ടാതെവന്നാൽ
ദൈവത്തെതന്നെ കൊന്ന്
അവര്‍ സ്വർഗാവകാശം സ്ഥാപിച്ചേക്കും.
മാനവികതയുടെമേൽ
അവരുടെ കുത്ത്
ഇതാ വീണു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.



2018, ജൂലൈ 12

മഷിത്തണ്ട്

മഷിത്തണ്ട്
------------------
രചന:ഗോപിക ലിജു ഗോപാൽ

ഒരു പെണ്‍കുട്ടിക്കാലത്തെഞാനോര്‍ത്തുപോകുന്നു, 
ഓരോ ഉരുളയ്ക്കും മുഖത്തുതുപ്പുന്ന കുഞ്ഞുവാശിക്കുമപ്പുറം, 
വെണ്മയേറിയ എന്‍റെ വെളുക്കുന്ന മുടികള്‍ക്കുമപ്പുറം,
ഒരു പെണ്‍കുട്ടിക്കാലത്തെ ഞാനോര്‍ത്തുപോകുന്നു,

ഒരു കുഞ്ഞിസ്ലേറ്റും കുറ്റിപെന്‍സിലുകളും തലപൊക്കുന്നു,
ഒരു നിഷ്ക്രൂരയായ കുഞ്ഞുവില്ലത്തി സ്ലേറ്റുടച്ചുകളിക്കുന്നു,
ഇന്നെന്‍റെ വഴിയിലെ വിളറിയപച്ചപ്പുല്ലുകള്‍ക്കുമപ്പുറം,
പഴമയില്‍ ഞെരിഞ്ഞൊരാ പച്ചഞരമ്പുകള്‍ തിളങ്ങുന്നു,

വിലക്കപ്പെട്ട വഴികളിലാ ഇരമ്പുന്ന ബാല്യമന്നാര്‍ത്തു ചിരിച്ചു,
വലിച്ചെടുത്തുയര്‍ന്നുചാടിയാ കുഞ്ഞികൈകള്‍,
മത്സരച്ചൂടിനാല്‍ കറുത്തൊരാ കുഞ്ഞുസ്ലേറ്റില്‍ മണക്കുന്നു,
ചെളിയില്‍,മണലില്‍ വളര്‍ന്നുവീര്‍ത്തൊരാ മഷിത്തണ്ടുകള്‍,

ഇന്നെത്ര തിരഞ്ഞിട്ടും മണത്തിട്ടും അകലെ നീ,
ഓര്‍മ നിഴലിക്കുന്നില്ലായത് ഒരുകുഞ്ഞിസ്വപ്നം പോലെ,
തടിച്ചുചിരിച്ചു കടുത്തുമടുത്തൊരാ വെറ്റമഷിത്തണ്ട്,
കറുത്തുസ്ലേറ്റില്‍ ഇരുട്ടുകൂട്ടിയെന്‍ വെറ്റമഷിത്തണ്ട് !

2018, ജൂലൈ 11

സ്വാതന്ത്ര്യം

സ്വാതന്ത്ര്യം 
രചന:സനൂപ് കുമാർ. എൻ
===================                   
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൻ പൊൻ പുലരി.അഭിമാനത്തിൻ
പൊൻപുലരി ബാബുജി തന്നുടെ പ്രതിമയിതാ തൊഴുതു നമിക്കു കൂട്ടികളെ
അടിമത്വത്തിൻ ചങ്ങലയിൽ നമ്മുടെ നാട് കരഞ്ഞപ്പോൾ
ക്ഷമയും സത്യവും ആയുദ്ധം മാക്കി പൊരുതി മക്കൾ വീ
റോടെ ലാതികളില്ല തോക്കു
കളില്ല തൊഴുതു വണങ്ങി
വെള്ളക്കാർ സ്വാതന്ത്ര്യത്തി
ൻ മൂവർണ്ണ കോടി പാറുമ്പോ
ൾ മനംനിറഞ്ഞു തുളുബോട്ടെ
ബാബുജി നൽകിയ സന്ദേശം

വേരുകൾ



വേരുകൾ
❤💚💛
---------------------
രചന:ബിജു വളയന്നൂർ
ഒരു 
വേരായ്
ജനിക്കണം.
മണ്ണിനോട്
ഒട്ടിച്ചേരണം.
കടലിലേക്ക്
ഇറങ്ങി
ചെല്ലണം.
അയൽവാസിയുടെ
മതിലിനെ
പ്രണയിക്കണം.
ചെമ്പരത്തിപ്പൂ
പോലുള്ള
ഹൃദയം
സ്വന്തമാക്കണം.
മഴയോട്
ചങ്ങാത്തം
കൂടണം.
കാറ്റിനെ
ഭയപ്പെടുത്തണം.
വേനലിൽ
നനഞ്ഞ്
കുളിരണം.
നിന്റെ
മാറിൽ
ഒന്ന്
മയങ്ങി
കിടക്കണം.
ഒടുവിൽ,
കവിത പൂക്കുന്ന
ഒരു മരത്തെ
സ്വപ്നം
കണ്ട്
ഉറങ്ങണം...
     

2018, ജൂലൈ 10

അടുക്കളക്കുറ്റി

അടുക്കളക്കുറ്റി
* * * * * * * * * *
രചന: ഇസ്ഹാഖ് നരിപ്പറ്റ

അടുക്കളയുടെ 
ചുണ്ടിൽ
കത്തിയെരിയുന്ന
ബീഡിക്കുറ്റി
തീപ്പെട്ടിയെ വിഴുങ്ങി
തള്വയിൽ ചാടി
നീന്തി തളർന്ന്
അലക്കുകല്ലിൽ
കണ്ണീരൊലിപ്പിക്കാതെ
തലതല്ലി കരഞ്ഞു

    *   *   *   *   *   *   *

കലങ്ങിമറിഞ്ഞ ആകാശ-
ക്കുളത്തിൽ നീരാടി
തീൻമേശക്കരികിലേക്ക്
ഓടിക്കിതച്ചെത്തി,
പൊരിച്ചുവെച്ച വാൽ
എടുത്തിടുന്നു.

   *   *   *   *   *   *   *   *

മേഘ കിടക്കയിൽ
ഉറങ്ങാൻ കിടന്ന
ചന്ദ്രനെ
താരാട്ടുപാടിയുറക്കി
കോഴിയുടെ
കൂവലായുണരുന്നു.

2018, ജൂലൈ 6

പ്രതീക്ഷ

പ്രതീക്ഷ 
______________
രചന:സുജ ശശികുമാർ

വിടരാൻ വിതുമ്പുന്ന പൂമൊട്ടുപോലെ 
പറക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന പറവയെപ്പോലെ 
തേൻ നുകരാൻ കൊതിക്കുന്ന പൂമ്പാറ്റപോലെ 
ഒരു നുള്ളു സ്നേഹത്തിനായ്‌ നാം കൊതിച്ചു. 
അറിയാതെ പറയാതെ അന്നു നാം കണ്ടു 
ഒരു വറ്റുപോലും പെറുക്കാൻ കൊതിച്ചവർ
അരവയർ കെട്ടി ഒതുക്കി നടന്നുപോയ് 
തെരുവിലെ സന്തതിയെന്നു നാമിന്നവരെ 
ഒരുമാത്ര ചെല്ലപ്പെരിട്ടു വിളിക്കുന്നു. 
അവരുമോരമ്മതൻ മക്കളാണെന്നറിവ് നമ്മുടെ ചിന്തയിലെന്നേ മറന്നുപോയ്. 

               

2018, ജൂലൈ 3

കണ്ണേറ്

കണ്ണേറ്
__________
രചന:ശഹറൂഖ് അലി  നരിപ്പറമ്പ്
വഴിയരികിൽ 
ഒരു മണിമാളിക
കണ്ടു ഞാൻ
മിഴിച്ചു നിൽക്കവേ
ഒരു കോലം 
വിളിച്ചു പറഞ്ഞു
"കരിങ്കണ്ണാ നോക്കല്ലേ "

2018, ജൂൺ 30

പിറന്നാൾ സമ്മാനം

പിറന്നാൾ സമ്മാനം 
----------------------
രചന:-റീജ ശ്രീധരൻ
(കേരളപ്പിറവിയോടനുബന്ധിച്ച് എഴുതിയ കവിത )


പിറന്നാളിന്നു കുഞ്ഞുടുപ്പും ചിലങ്കയും തന്നതാണമ്മ
സഹ്യനാമച്ഛൻ എന്നും നിഴലായ് നിനവു പകർന്നിടും
കായലിലൂടിളം കാറ്റ് താരാട്ടുപാട്ടു പാടിടും
പണ്ടു പിതാമഹനെറിഞ്ഞ മഴുവാൽ കൈരളി കേളിയാടിടും
 ഇന്ന് ,ആട മങ്ങിയെന്നാലും
 ചിലങ്ക തൻ താളം നിലച്ച് നീർച്ചാലുപരക്കിലും
അച്ഛന്റെ നെഞ്ചിലുമൊരു യന്ത്രക്കൈ പരതുമെന്നാകിലും
ഭയന്ന കായലും കടലും,നിണം ചേർന്ന
ചൂടുള്ള വായുവും കൊണ്ടെൻ-
ജീവനും ലേലം വിളിക്കുമ്പോൾ
ഒരു കിളിപ്പൈതൽ പുന്നെൽക്കതിരുമായ്
അരികിലേക്കണയുന്നു.....
  പിറന്നാൾ സമ്മാനമായ്
                                             
      

2018, ജൂൺ 28

പുതു വർഷം

പുതു വർഷം
_________________________
രചന  : സുജ ശശി കുമാർ

ഒരു പുതു പട്ടു പുതച്ച തു പോലെ. ഒരു പുതു വർണ്ണ പുലരികൾ കാണാം. ഒരു പുതു വർണ്ണ ചിറകുകൾ വീശി. ഒരു പുതു വർഷപുലരി യെ നോക്കി. ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി തൂ കിനടക്കും. ഒരു ചെറു പക്ഷി പറക്കണകാണാം. ഒരു പുലരൊ ളി തൻ നന്മ യിൽ നമ്മൾ ഒരു മയി ൽ ആടി പാടണകാണാം. ഒരു പുതു കുഞ്ഞു പിറക്കണനേരം ഒരു പുതു സൂര്യ നു ദി ച്ച തു പോലെ ഒരു പുതു ചിന്ത യിൽ അന്നേ നമ്മൾ ഒരു പുതു ജീവിതകാഴ്ചകൾ കാണാം 
(കവിതകൾ ബ്ലോഗിൽ ചേർക്കുന്നതിനായി Whatsapp 9446479843)

കിനാവിന്റെ നൊമ്പരം

കിനാവിന്റെ നൊമ്പരം
_______________________
രചന :സുജ  ശശികുമാർ

ചിറകറ്റ പക്ഷിയാണിന്നു ഞാനെങ്കിലും എൻ ചിറകായി മാറിയെന്നമ്മയെന്നും 
പറക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന പറവയെപോലെ ഞാൻ
ഓരോ കിനാവും കണ്ടു തീർത്തു. 
ഓരോ കിനാവിലും എന്നമ്മ വന്നെന്റെ  ചിറകായ് വെളിച്ചമായ്‌ കൂട്ടുനിന്നു. 
പറക്കുവാനാവില്ല 
ഇന്നെനിക്കെങ്കിലും പറന്നുയരുന്നു ഞാൻ കിനാവുകളിൽ. 
ഉരിയാടാനാവില്ല ഇന്നെനിക്കെങ്കിലും എന്നുടെ ഭാഷയെന്നമ്മയത്രെ. 
അമ്മയില്ലെന്നുള്ള സത്യമിന്നോർത്തു ഞാൻ 
കണ്ണു നനഞ്ഞുപോയ് രാവുകളിൽ. 
മാറോടു ചേർത്തമ്മ പുണരുന്ന നേരത്ത് ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം അകന്നു നിൽക്കും. 
കൈപിടിചോമനി ചമ്മയിതെങ്ങുപോയ് 
എന്നെ തനിച്ചാക്കി പോയതല്ലെ. 
ചിറകറ്റ പക്ഷിയാണിന്നു ഞാനെങ്കിലും എൻ ചിറകായി മാറിയെന്നമ്മയെന്നും... 
(കവിതകൾ ബ്ലോഗിൽ ചേർക്കുന്നതിനായി whatsapp 9446479843)

കാലം

കാലം
രചന:രഞ്ജിത്ത് രാജൻ
_______________


അന്ന്, 
അവളുടെ വയസ്സ് വിളിച്ചറിയിച്ച 
കാലം തൊട്ട് 
അമ്മക്കുള്ളിൽ  
നീറ്റലാണ് 
ചെറു പാവാടയുടുത്തവൾ 
പാട വരബിലൂടെ 
ഓടി ചാടി നടക്കുമ്പോൾ 
ഇടക്കെത്തുന്ന 
കാറ്റവളെ 
പുണരും മുൻപേ 
ഓടിയെത്തി അടക്കി പിടിക്കാറുണ്ട് 
ആ  അമ്മ അവളെ. 
എന്തിനാണിതെന്ന അവളുടെ 
ചോദ്യത്തിനന്ന്  അമ്മ 
പറഞ്ഞു 
നിന്റെ  തുടയിടുക്കിലെ 
ചൂട് തേടി 
ഈ പകലിലും ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്
ഒരു കൂട്ടർ 
നിന്നിൽ  ചുടു ശുക്ലം 
ഛർദ്ധിച്ചിടുവാനെന്ന്.. 
കുഞ്ഞു ബുദ്ധിയിൽ 
അന്നാ 
ചോദ്യത്തിനുത്തരം 
തെളിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും 

ഇന്ന്, 
വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം 
അമ്മ ഒരോർമയായി 
മറഞ്ഞിട്ടും 
പുടവ തന്ന 
പുരുഷനൊപ്പം 
വീടിന്റെ പടിയിറങ്ങുബോൾ 
ഇന്നു വീശുന്ന കാറ്റിലും 
മുറുകെ  പിടിക്കാറുണ്ടവൾ 
ആ  പട്ടു ചേലയിൽ.. 

(കവിതകൾ ബ്ലോഗിൽ ചേർക്കുന്നതിനായി Whatsapp 9446479843)

2018, ജൂൺ 16

ഒരു ഗുണപാഠം

ഒരു ഗുണപാഠം
--------------------------
അമിതമായ
പരിശീലനത്താൽ
ക്ഷയംവന്ന ഞാനിതാ,
മത്സരവേദിയിൽ
കുഴഞ്ഞു വീഴുന്നു .

വിടരാനൊഴുക്കിയ
വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന്,
ചീഞ്ഞു കൊഴിയുന്ന
പൂവുപോൽ.

  -അജയൻ വലിയപുരക്കൽ
കൃഷ്ണമണിയുടെ
തീരത്ത് നിന്ന്
മസ്തിഷ്ക്കത്തിലേക്ക്
ചിറകടിച്ച് ,
ഹൃദയത്തിലേക്ക് പറന്ന്,
ആത്മാവിൽ ചേക്കേറി ,
ജീവിതത്തിലടയിരിക്കുന്ന
മൗനമാണ് നീ

ഉദാത്തതയുടെ
ഉഷ്ണവുമായി
നിന്നിലെത്താൻ

എനിക്കൊരു
സ്വപ്നത്തെ മുറിച്ചു കടക്കണം

പക്ഷെ
സ്വപ്നം നിറയെ
ചുഴികളാണ്  - പവിത്രൻ തീക്കുനി
Join Malayalam kavithakal Whatsapp group
https://chat.whatsapp.com/ADdJiyTEgJy8sel4PIYKnG

2017, നവം 27

ഒറ്റയടി പാത

ഒറ്റയടി പാത
------------------------
കാലുകൾ ചേർത്തുവെച്ചു നടക്കാൻ
ആദ്യം പഠിപ്പിച്ചത് അമ്മയായിരുന്നു .
കാലൊന്ന് വഴുതിയാൽ
അഗാധമായൊരു തടവറയാണ്
നീചമായ കഴുകന്മാർ ആർത്തു-
വിളിക്കുന്ന അഗാധ ഗർത്തം .
പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ഉപദേശങ്ങൾക്
നടുവിൽ എന്നും മുറിപ്പാവാടയ്ക്
ഇടയിലൂടെ കാണുന്ന അവളുടെ
കാലുകൾ ചേർത്ത്വെച്ചു നടന്നു .
എന്നിട്ടും കഴുകൻ കണ്ണുകൾ
പിഞ്ചു കാലുകൾക്കിടയിലൂടെ കാലുകൾക്കിടയിലൂടെ
ചിറക്‌ വിടർത്തിയപ്പോഴും
കണ്ണുകളിൽ സംശയമായിരുന്നു .
'അമ്മ പറഞ്ഞതു പോലെ
കാലുകൾ ചേർത്തു വെച്ചു
നടക്കുന്നതിൽ വീഴ്ച പറ്റിയോ
എന്ന സംശയം ....
Risina


2017, നവം 3

ചുകന്ന സൂര്യൻ

ചുകന്ന സൂര്യൻ
======================

ഇനി നിന്റെ കൊലുസ്ഒച്ച  കൊണ്ട് ഈ വീടിന്റെ ഉമ്മറപ്പടി മുറുമുറിപ്പില്ല
 കനലിൽ ഉറഞ്ഞു പോയ എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ മുറവിളി നീ അറിയുന്നണ്ടോ മകളെ
തല്ലി തരുന്ന സ്നേഹം തള്ളി കളഞ്ഞു പോയത്തെതിനെന് ഓമനേ
ഞങ്ങൾ നിനക്കേകിയ സ്നേഹത്തിനുമപ്പുറം
എന്തിനു വേണ്ടി നീ അലഞ്ഞു മകളെ

ചോര ചൂട് മാറും മുൻപേ  നിന്നെ ഈ നെഞ്ചിൽ കിടത്തിയുറക്കി
 ഈ നിമിഷം വരെയും ,
കണ്ണിമ വെട്ടാതെ നോക്കിയിരുന്നു കിട്ടിയ നിധിയല്ലേ
ഇന്ന് ചോരയിൽ കുളിച്ചു ആരോരുമില്ലാതെ വഴിയിൽ കിടന്നു നീ പിടഞ്ഞീടുമ്പോൾ
നിന്നെ സ്നേഹിച്ചോരല്ലാം എവിടെയാണ് ,

ജീവനറ്റ  കിടക്കുന്ന നിന്ന്നിന്റെ  കണ്ണുകളിൽ 
അച്ഛൻ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടു നീ അവനു വേണ്ടി നീട്ടിയ സ്നേഹം കണ്ണുനീര്തുള്ളികളായി ഉറഞ്ഞുകട്ടിയിരിക്കുന്നത്
പിന്നെ നിന്നെ മുഴിവ്നായി നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടു
ഒന്ന് പൊതിഞ്ഞു കെട്ടാൻ പോലും ബാക്കിയാകാതെ
പിച്ചിയെറിഞ്ഞ ശരീരത്തിൽ അവന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ മുറിപ്പാടുകൾ

അച്ഛൻ കണ്ടിരുന്ന പേക്കിനാവുകൾ സത്യമായി
എന്റെ നിലാവെളിച്ചം അണഞ്ഞുപോയി
പ്രകാശം  പരത്തുന്ന ആ ചുണ്ടുകൾ ഇനി പുഞ്ചിരിക്കില്ല
ഈ ചുടു ചോരയിൽ ഞാൻ  തല തല്ലി കരയട്ടെ
നെഞ്ച് പിളർന്നു ഞാനും ഈ നിന്റെ ചോരയിൽ അലിഞ്ഞില്ലാതായിത്തീരട്ടെ

തങ്കക്കൊലുസുകൾ ശബ്‌ദിക്കുമ്പോൾ ഇന്നും മനസിൽ തീയാണ് 
പിറന്ന മണ്ണിൽ ചുകന്ന സൂര്യനായി നീ പ്രകാശിക്കും
നിനക്ക് പുറക്കെ നടക്കുന്നവൾക്കൊരു ഒരു ഓർമപ്പെടുത്തലാണ്
നീ എന്ന ചുവപ്പ് , എന്റെ ചുകന്ന  സൂര്യൻ................. 

                                                                                          - മറിയക്കുട്ടി



2017, ഒക്ടോ 31

ദൂതന്‍

ദൂതന്‍ 
==============================

ഒരു തണുത്തരാവീലാണവനെ-
ന്നിലേക്കാഴ്ന്നിറങ്ങിയത്
ഏതോ ദുസ്വപ്നമെന്നെപ്പുല്‍കിയ 
നേരത്തവനെന്നെയുണര്‍ത്താതെ, 
കാല്‍പ്പാദത്തിലൂടെയരിച്ചരിച്ച് ഗാഢം
പുല്‍കിയനേരത്തൊരു
ഞെട്ടലോടെയുടല്‍ വിറച്ചു 
കണ്‍‍പോളകള്‍ വലിച്ചുത്തുറക്കാവേ
അവന്റെ നിശ്വാസമെന്മേനിയില്‍ പ്രകമ്പനം
കൊണ്ടനേരം, 
ഒരു ദീര്‍ഘശ്വാസത്തിനായി 
ഞാനുമെന്നുടലും വിറച്ചു തളര്‍ന്നു

മരണമേ .... നീയെന്നരികിലായെത്തിയതോര്‍ക്കവേ
ഒരു വിളിപ്പാടകലത്തായുള്ള ആത്മബന്ധങ്ങളെ 
മനക്കണ്‍കളാല്‍ കാണാന്‍ ശ്രമിക്കവേ
നീ എന്നിലഞ്ഞൊരരുവിയായ്
പുഴയായ്, സാഗരമായ് മാറിയൊരു നേരം
ആര്‍ത്തനാദത്തോടെ ഞാന്‍ 
ദീര്‍ഘശ്വാസമുതിര്‍ത്തപ്പോള്‍
ബലഹീനമായെന്നുടെ 
കൈകാലുകളെല്ലാം
നീണ്ടു നിവര്‍ന്നിരുന്നു,
ആത്മാവ് ശരീരംവിട്ടകലത്തേക്ക് പോകുന്നനേരം
കണ്‍‍‍പോളകളിലിന്നുതിര്‍‍‍ന്നൊരിറ്റു ജലകണം ഭൂമിയിലേക്ക്...
ഇനിയൊരു ജന്മമുണ്ടെങ്കില്‍... 
ഈ ഭൂമിതന്‍ വിരിമാറിലേക്കെന്നെ 
വീണ്ടുമൊരു ജനിമൃതിയെന്ന നിയോഗത്താല്‍
എറ്റേടുക്കുമെന്ന ജീവിതത്തിന്റെ പ്രതിക്ഷകളാല്‍

                                                                                      -ശ്രീദേവി

2017, ഒക്ടോ 23

തനിച്ചായ മരണം

തനിച്ചായ മരണം

‘’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’
ഭൂമി കുലുങ്ങി 
അവശേഷിച്ചവരും ചത്തൊടുങ്ങി.
മരണം മാത്രം ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയി.
ഭൂമിയിലെ ശൂന്യതയും 
സഹിക്കാനാവാത്ത നിശബ്ദതയും 
മരണത്തെ ആത്മഹ്ഹത്യയിലേക്ക് നയിച്ചു.

ഹ ..ഹ.. ഹ..

മരണമേ നിനക്കിത് തന്നെ വരണം.
ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിനിടയില്‍ നിന്ന്‍
ഓരോന്നിനെ വലിച്ചഴച്ചപ്പോള്‍ 
ഈ ഒറ്റപ്പെടലിനെ കുറിച്ച് നീ
ചിന്തിച്ചിട്ടില്ലായിരിക്കും.

                                                                                                 -ജിനു



ആദ്യ പ്രണയം

ആദ്യ  പ്രണയം
=====================================
മഴതൻ ഓർമ്മയെന്നുള്ളിലിനുമൊരു
മായാത്ത നൽ മണമുള്ളൊരോർമ്മയാകുന്നു
പിന്നിലെ ചില പാതയോരങ്ങൾ
പിന്നെയുമെന്നെ വിളിക്കുന്നു മഴ നനയുവാൻ
ഇന്നുമാ മഴയത്തു കുട ചൂടി നടക്കുമ്പോൾ
ഞാനവളെയൊന്നോർക്കുന്നു പ്രണയാർദ്രമായ്
ഈ മനം അവൾക്കുവേണ്ടി കൊതിക്കുന്നു
ഏകനായ് ഞാൻ ദൂരം താണ്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കവേ
എൻ മുന്നിലെ വഴി ദൂരം ഓർമ്മയിലെ
വിജനമാം റെയിൽ  പാളമായ്  മാറി
വീഥിതൻ ദൂരമറിയാതെ മൗനമായ് -
പണ്ടു  ഞാനവളോടു , ചേർന്നൊരു കുടക്കീഴിൽ
പോയിരുന്നൊരോർമ്മയെന്നെ തൊട്ടുണർത്തുന്നു
കോരിച്ചൊരിയുന്നൊരാ മഴയത്തു
കുളിരുള്ള തെന്നലിൻ കൂട്ടുപ്പിടി ച്ചു
ഞാനവളോരം ചേർന്നു  നടന്നുവാ
കുടക്കീഴിൽ കൂടിവരുന്നൊരാ  കുളിരിൽ
അതുവഴി  വന്നൊരാ കുസൃതി തെന്നൽ
അവളുടെ ഇഴകെട്ടിയ മുടിയെ അഴിച്ചുവിട്ടു
പൂങ്കാറ്റിലുലയും അവളുടെ നനുത്ത മുടിയിഴകൾക്കു
പൂക്കളെക്കാൾ സുഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു
ഞാനറിയാതെയെൻ കൈകൾ അവളുടെ
മുടിയിഴകളെ മെല്ലെ  തലോടി
ഈ  മഴയൊരിക്കലും തോരരുതെന്നുഞാൻ -
ഇളം തെന്നലിൻ കാതിലായൊന്നോതി.
തൊട്ടുരുമ്മി നടക്കുന്നൊരായെൻ സഖിയും
പറയാതെ  പറഞ്ഞൂ മഴയോടാ രഹസ്യം
മരങ്ങളും പൂക്കളും മരച്ചില്ലയിലെ
മറഞ്ഞിരിക്കുന്നൊരാ കുരുവികൾ പോലും
അസൂയ പൂണ്ടു ഞങ്ങൾ തൻ  ഈ -
അനന്തമാം  പ്രണയത്തിനു മുന്നിലായ്
സമയമറിയാതെ വീഥിതൻ ദൈർഘ്യമറിയാതെ
സൗമ്യമാമീ മഴയിൽ ഞങ്ങൾ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കവേ
വഴിയോരത്തായ് കാത്തുനിന്നൊരാ പാതി -
വിടർന്നൊരാ  പൂവിനെ ഞാനവൾക്കായ് നൽകി
മഴത്തുള്ളികൾ ഏറ്റുവാങ്ങിയൊരവൾതൻ അധരം
മധുരമായ്  ആ  വെളുത്ത പൂവിനെയൊന്നു ചുംബിച്ചു
കുളിരിലെ ചുടുചുംബനമേറ്റൊരാ പൂമൊട്ട്
കാറ്റിൻ  സുഗന്ധമായ് വിരിഞ്ഞൂ .......പൂർണമായ്
എന്നുള്ളിലിരുന്നാരോ വീണ്ടുമൊന്നു  മൊഴിഞ്ഞീടുന്നു
എന്നുമീ മഴ  തോരാതിരുന്നുവെങ്കിൽ .
മേഘങ്ങൾ  വീണ്ടും  അടുത്തുകൂടി
മേലെ  ആകാശമാകെ കറുത്തിരുണ്ടു
താഴെ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നൊരാ -
ഇരു ഹൃദയങ്ങൾ ഒന്നായി തുടിക്കുവാൻ
വഴി നീളെ പൂക്കൾ  കൊഴിഞ്ഞതും
വാനിലായ് മാരിവില്ലിൻ വർണ്ണം  വിതറിയതും
നമുക്കായല്ലെയോ  സഖീ ..............!
എല്ലാം മറന്നു നാം  മൗനമായ്
എങ്ങോ നടന്നു നടന്നിങ്ങനെ നീങ്ങവേ
പറയാതെ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചതെന്തോ
വെമ്പലാൽ വിരൽ തുമ്പിൽ തുടിക്കവേ ,
ഇളം തെന്നലിൻ കുളിരേറ്റൊരാ -
ഇതൾ  കൂമ്പിയ  പൂവുപോൽ
നാണത്താൽ നീയെൻ മുന്നിലായ്
നിന്നുവോ താമരപൂവായ്  വിരിയുവാൻ.
പെട്ടന്നു  മാനം തെളിഞ്ഞു
പറവകൾ  കൂടുവിട്ടു പറന്നു
ഓർമ്മകൾ  പോകയോ മഴയില്ലാതെ,
വേറിടാനാകുമോ  വാനമേ ?
ഇനിയെന്തിനായ്  മറയുന്നു നീ
ഇളം കുളിരുള്ള മഴയായ്  പെയ്യാതെ ?...
അഴകെഴും ഒരു കഥയുടെ ചിറകിൽ
അങ്ങു ദൂരെ ഞാനിന്നും നിൻ ഓർമ്മയിൽ
അരികിലില്ല നീ .. സഖീ ..യെങ്കിലും
ഓർക്കുന്നു ഞാൻ  ഓരോ  മഴയിലും
മേഘമേ നീ പെയ്യുമോ വീണ്ടും , തോരാതെ
നൽകുമോ നീ യൊരു ജന്മം കൂടി, മാരിവില്ലായ്

                                             നിസിത  രമേശ്
                                            കോഴിക്കോട്



2017, ഒക്ടോ 22

രണ്ട് മുറിയും അടുക്കളയും തിണ്ണയും

രണ്ട് മുറിയും അടുക്കളയും തിണ്ണയും
===================================

അതൊരു സ്വപ്നമായിരുന്നു
വാടകവീട്ടിലെ
ജനാലകമ്പികളെ തലോടി
-യെത്തിനോക്കുന്ന
പേരക്കൊമ്പിനോടും,
ചിലനേരങ്ങളോടും,
പങ്കുവെയ്ക്കപ്പെടുന്ന
ചെറിയ വലിയ സ്വപ്നം

രണ്ട് മുറിയും, അടുക്കളയും,
തിണ്ണയും-മാത്രം മതിയെന്നേ,
കേറിക്കിടാനൊരു കൊച്ചു സ്വര്‍ഗ്ഗം
ആരും ഇറക്കിവിടുമെന്ന
ഭീതിയില്ലാതെ
എല്ലാ ഒന്നാം തീയതിയും,
വാടക പിരിക്കാന്‍ വരുന്ന
ഉടമസ്ഥനെ കാണാത്ത,
ഒരു ദിനമുണ്ടാകുമെന്ന
ചെറിയ വലിയ സ്വപ്നം

ഒറ്റനിമിഷങ്ങളില്‍ മനസ്സ്
തുറന്ന് ദൈവത്തോടായി അപേക്ഷ
സമര്‍പ്പിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും
രണ്ടുജന്മങ്ങള്‍ ചേരുമ്പോള്‍
ഈ ചെറിയ വലിയ സ്വപ്നം
 പങ്കുവെയ്ക്കപ്പെടാറുണ്ട്,
കാലേസ്വരുക്കൂട്ടി
വെയ്ക്കാനൊന്നുമില്ലാത്തവന്റെ
ചെറിയ വലിയ സ്വപ്നം

(ശ്രീദേവി എം.റ്റി)



2017, സെപ്റ്റം 28

കുരുതി

കുരുതി
==========

പെണ്ണേ, 
നിന്നെ 
ഞങ്ങള്‍ 
കുരിശില്‍ തറക്കുന്നു. 

അസഹ്യമായ 
വേദന തോന്നുമ്പോള്‍ 
കരയരുത്. 

അക്ഷരങ്ങളും 
കാമറകളും 
നിന്റെ 
ജീവിതത്തെ 
ചുറ്റി വരിയുമ്പോള്‍ 
നീ പിടയരുത്. 

എത്ര 
നീതി നിഷേധം 
കണ്ടാലും 
മിണ്ടരുത്. 

യൂദാസുമാരെ 
ചൂണ്ടിക്കാണിക്കരുത്. 
ഗീബല്സ്മാരെ 
ചൂണ്ടി പ്രതികരിക്കരുത്. 

നീതിയും, 
അനീതിയും, 
ഏതെന്നു 
നിന്റെ 
മേല്‍വിലാസത്തില്‍ 
ഞങ്ങള്‍ 
എഴുതി പിടിപ്പിക്കും. 

മേല്‍വിലാസത്തില്‍ 
ജാതിയും, 
മതവും, 
നിര്‍ബന്ധം. 

നീ കുരിശില്‍ 
കിടന്നു 
പിടയുന്നത് ''
നല്ല 
കാഴ്ചയാണ് 

ഭൂതകാലം 
നിന്നെ 
ചോദ്യം ചെയ്യും. 

വര്‍ത്തമാനം 
നിന്നെ 
ശിക്ഷിക്കും. 

ഭാവി 
നിനക്കൊരു 
ചോദ്യചിഹ്നമാകും

ആക്രോശങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ 
നിന്റെ വിലാപങ്ങള്‍. 
കെട്ടടങ്ങും. 
കാരണം 
നീ വെറും പെണ്ണാണ്. 

നീ വീരപുത്രിയാകണം 
എങ്കില്‍ 
പിടഞ്ഞു തന്നെ 
മരിക്കണം.

ഞങ്ങളുടെ 
അഭിമാനം,
വികാരം, 
ആദര്‍ശം, 
എല്ലാം ഉടന്‍ ഉണരും 

ഉറവയായ് 
ഉണ്ടായാത് 
കടലായ് 
അലയടിക്കും. 


-ഫൈസല്‍ ബാവ 
Post Box 560, Abudhabi U A E
Mobile: 00971 52 5392923
Whats App  00971554316860

2017, സെപ്റ്റം 27

മകളേ പൊറുക്കുക

----മകളേ പൊറുക്കുക-----
----------------------------------------------------

ഇല്ല, ഞാനില്ല പൊന്നോമലേ നിൻമുഖം കാണുവാൻ
അത്രമേലുള്ളം വിതുമ്പയാണിപ്പോഴും
നിശ്ചല ദേഹമായ് വീടിന് വരാന്തയിൽ
മൗനമേ നിന്മുഖം കാണുവാനില്ല ഞാൻ

ഇന്ന് നീ പകലിൽ പകർന്നോരാ ചുംബനം
ഒടുവിലെ നിശ്വാസമായിരുന്നോ.?
ഇന്ന് നീ ചൊല്ലിപ്പിരിഞ്ഞൊരാ വാക്കുകൾ
അവസാന യാത്രയോടായിരുന്നോ.?

എന്നുമെൻ രാത്രികൾ നിന്നെ ഉറക്കുവാൻ
എത്രയോ കുഞ്ഞിളം കഥകൾ ഞാൻ ചൊല്ലവേ
മൃദുലമാം നിൻവിരൽ തഴുകുമെൻ നെഞ്ചകം
ചുടുചോര പൊടിയാതെ മുറിവേറ്റു പിടയായായ്..

ഇല്ല ഞാനില്ല പൊന്നോമലേ നിന്മുഖം കാണുവാൻ
മാത്രമേലുള്ളം വിതുമ്പയാണിപ്പോഴും

അഴകുള്ളൊരുടയാട കാണാതെ നിന്നുടൽ
പിഞ്ചുമാംസങ്ങളെ കൊത്തിപ്പറിച്ചവൻ
പിച്ചവച്ചുമ്മവച്ചോടി നടന്നൊരെൻ
കൊച്ചരിപ്പല്ലിന്റെ ചിരിമാഞ്ഞു മൂകമായ്

 സോദരാ, നിൻ കാമഭ്രാന്തിൻ സുഖത്തിനായ്
കാമമെന്നെഴുതാൻ പഠിക്കാത്തൊരോമലോ..?
ഊറിച്ചിരിക്കുന്ന പൊൻമുഖം കാണാതെ
എന്തിനീ കുഞ്ഞിനോടിത്രമേൽ പാതകം.?

നിന്റെ ബലിഷ്ഠമാം കാമഹസ്തങ്ങളിൽ
ഒരു കുഞ്ഞു പുഴുവായരഞ്ഞുതീർന്നെൻ മകൾ
പലതരം സ്വപ്‌നങ്ങൾ തേടിയിറങ്ങിയോൾ
ഒടുവിലൊരു ചിത്രമായ് തീരുവാൻ പോകയായ്..

കളിച്ചൊല്ലിയാണയുന്ന കിളികൾ പറന്നുപോയ്
ഇലകൾ കൊഴിച്ചു മരങ്ങൾ വിതുമ്പയായ്
കണ്ണുനീരുപ്പിൽ കുതിർന്നു കിടക്കയായ്
നോവിന്റെ പത്തുമാസങ്ങളെ പേറിയോൾ

ക്ഷമയെനിക്കേകൂ പൊന്നോമനേ
അച്ഛനോടിനി നീ പിണക്കമരുതേ
ഉള്ളിൽ തുളുമ്പുന്ന സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിലും
അന്ധമാം ലോകം നിനക്കായ് ഒരുക്കി ഞാൻ
അമ്മയില്ലിവിടെ പെങ്ങളില്ലിവിടെ
കനിവിന്റെ പ്രായഭേദങ്ങളില്ല
പകലിൻ വെളിച്ചത്തിലിരുളിന്റെ മറയിലും
പതിയിരിക്കുന്നു കരങ്ങൾ നിശബ്ദമായ്
ക്ഷണനേരസുഖഭോഗമൊന്നു ശമിക്കുവാൻ
പെയ്ക്കൂത്തിലാടിടും നായ്ക്കിടാങ്ങൾ...

 ക്ഷമയെനിക്കേകൂ പിഞ്ചോമലേ
അച്ഛനോടിനി നീ പിണക്കമരുതേ
ഏറെ കരഞ്ഞു വിളിച്ചുവോ മകളേ
ഞാനറിഞ്ഞീല നിൻ നിലവിളികളേതുമേ

ഇനിയെനിക്കാവില്ല നിൻമുഖം കാണുവാൻ
ഇനി നീ വരില്ലെന്ന സത്യമുൾക്കൊള്ളുവാൻ…

ആൾക്കൂട്ടമേറെ നിരന്നു തുടങ്ങായായ്
ഉയരങ്ങൾ താണ്ടും വിലാപങ്ങൾ കേൾക്കയായ്
നിന്നെയും കാത്തിരിക്കുന്നൊരാ ചുടുകാട്ടിന-
ന്ധകാരങ്ങളെ തേടി നീ പോകയോ...

ഇരുളിന്റെ രാത്രികൾ പേടിയാവില്ലയോ
ഇനിയുള്ള രാത്രികൾ നീ തനിച്ചല്ലയോ
കൂട്ടിനില്ലച്ഛന്റെ കൈവിരൽ തുമ്പുകൾ
കാലം നമുക്കായ് വിധിച്ചോരാ വീഥിയിൽ

അമ്പിളി മാമനെ ഒപ്പം വിളിക്കുവാൻ,
സ്നേഹമോടൂട്ടുവാൻ അമ്മയില്ല
തട്ടാതെ മുട്ടാതെ നോക്കിനടക്കണം
ചെറുവിരൽ മുറിയാതെ നോക്കിടേണം

നിൻ കൊച്ചു ചെല്ലപിണക്കങ്ങളിൽ
നെഞ്ചോടു ചേർക്കുവാനില്ല ഞാനും
കൊഞ്ചിക്കളിച്ചു കുണുങ്ങുന്ന നിൻമുഖം
മായുകില്ലിനിയെന്റെ നാളിലീ ഭൂമിയിൽ


നിൻ കാൽപ്പരപ്പിന്റെ പാടുകളില്ലാതെ
നിന്നൊച്ചയില്ലാതുറങ്ങുമെൻ അങ്കണം
കൊച്ചു പൂച്ചകുഞ്ഞിനൊപ്പം കളിക്കുവാൻ
നിഷ്കളങ്കത്വമേ നിന്നോർമ മാത്രമായ്

കൊണ്ടുപോകൂ ഞാൻ നിനക്കായി വാങ്ങിയ
കൈകൾ കൊട്ടിപ്പാടുമീ പാവയും,
കൊണ്ടുപോകൂ ഞാൻ നിനക്കായി നെയ്തോരു
വർണങ്ങൾ നിറയുന്ന സ്വപ്നങ്ങളാകവേ..

ഇനി എനിക്കാവില്ല നിൻ ചിതക്കരികിൽ
നിൻമാംസം എരിയുന്ന കാഴ്ച്ച കണ്ടീടുവാൻ,
ഇനി നീ വരില്ലെന്ന സത്യം ഉൾക്കൊള്ളുവാൻ
അത്രമേലുള്ളം വിതുമ്പയാണോമലേ..

അവസാന ശയനത്തിനമ്മയും അച്ഛനും
മകളേ നിനക്കരികിൽ എത്തിടുമ്പോൾ
പരിഭവം ചൊല്ലാതെ ഊറിച്ചിരിച്ചു നീ
കരുതിയോരുമ്മകളൊക്കെയും നൽകണം......



                                                                           --അരുൺ ദാസ്
                                                                           +968 99819860


2017, സെപ്റ്റം 10

ഗാഗുൽത്തായുടെ നിലവിളി.

ഗാഗുൽത്തായുടെ നിലവിളി.
............................................................

ഉരുളൻ കല്ലുകൾ താഴ്വാരത്തിലേയ്ക്ക് നോക്കുന്നു,
ഗാഗുൽത്തായിലെ മുൾകിരീടം ചോരയിൽ വിയർത്തു,
മരകുരിശിന്റെ നിഴലുകൾ ഗാഗുൽത്തായെ കീറിമുറിച്ചു.
തിരുവിലാവ് നിണം ഒഴുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു

കാലം മറവി;
പാറയിൽ നിന്നൊരു മഹാവൃഷം വളർന്നു
ശിരസ്സ് ചേദിക്കപ്പെട്ട പത്രോസ് വളമായി മാറി
ഗലീലിയോ തൻ പിറുപിറുക്കലുകലുച്ചത്തിൽ- 
ലോകമറിഞ്ഞു.

വസന്തത്തിന്റെ ഇലപൊഴിക്കലിൽ 
തണലില്ലതായി മാറി 
ചൂതാട്ടത്തിനാൽതറയായി,
പുരോഹിത പ്രഭുക്കൾ യൂദാസായി,
ഇന്നിതാ അസ്ഥിതത്തിന്റെ അസ്ഥികൂടം 
ശവക്കുഴി മാന്തുന്നു.

-എബിൻ മാത്യു

പഥികന്‍റെ രോദനം

പഥികന്‍റെ രോദനം
****************************
ഇന്നുസന്ധ്യയ്ക്ക് പണ്ടന്നൊരിയ്ക്കലും 
കണ്ടിടാത്തപോലെന്തിത്ര കാന്തിയെ-
ന്നിണ്ടലൂറുന്നതെന്തിന്നു മാനസം,
കണ്ടുതീര്‍ന്നില്ല കൗതുകം നിന്നിലോ?

മഞ്ഞിലൂഞ്ഞാലതീര്‍ത്തു പൊല്‍ച്ചന്ദ്രിക,-
ക്കുഞ്ഞുമേഘങ്ങളോടുചേര്‍ന്നുല്ലസി-
യ്ക്കുന്നുതാരകപ്പൊന്‍പയോധിയ്ക്കുമൊ-
ത്തെന്തൊരാകാശ വിസ്മയത്തോരണം!

ചാമരംതീര്‍ത്തുമാരുതന്‍ താളമി-
ട്ടോതിമോദം ചലിപ്പിച്ച ശാഖികള്‍,
സാഗരം-ശാന്ത-തീരത്തെയെത്ര സാ- 
കൂത,ഗാഢം പുണര്‍ന്നുനില്‍ക്കുന്നിതോ!

കണ്ടുകോള്‍മയിര്‍ക്കൊള്ളുമ്പൊഴെന്തിനെ-
ന്നുള്ളിനാധി,ധൂമക്കൊടുങ്കാറ്റുയിര്‍-
കൊണ്ടു പൊള്ളുന്നു,"നേരമാ"യെന്നതുള്‍-
ക്കൊള്ളുവാനോതിടുന്നതോയിവ്വിധം!

എന്നെയന്നിങ്ങു കൊണ്ടുവന്നാക്കിയോ-
രില്ല വന്നില്ലതെല്ലുദൂരം തനി-
ച്ചാക്കിയെങ്ങോ മറഞ്ഞതില്‍പ്പിന്നെയീ-
ക്കാഞ്ഞമണ്ണിന്നു കണ്ണീരുതേവി ഞാന്‍.

എങ്ങുമെത്താത്ത പാതയോരത്തുതെ-
ല്ലൊന്നു സ്തബ്ധനായ് നിന്നതോര്‍ക്കുന്നുഞാന്‍,
പിന്നെയെല്ലാ,മൊരുക്കമില്ലാത്തമുള്‍-
ക്കര്‍മ്മകാണ്ഡം ചവിട്ടിക്കിതച്ചു ഞാന്‍.

തന്നതീശന്‍ തനിച്ചുള്ളതീരമെ-
ന്നന്നുകാത്തൂ ശിരോലിഖിതങ്ങളായ്,
കുന്നുകേറിത്തുടങ്ങിയിട്ടെത്രനാ-
'ളിന്നു തീര്‍ത്തുറങ്ങേണമെ'ന്നുള്ളതാം!

നാളെയുണ്ടാമിതില്‍പ്പരംശോഭ,കാ-
ണാതിരിയ്ക്കാം,മതുംനിന്‍റെ നിശ്ചയ-
മെന്നതൊന്നും മറന്നല്ല,യെങ്കിലു-
മിന്നുമാശിച്ചു പോകുന്നുനാളെയെ!

കാലമെന്തോകുറിച്ചിട്ട ജീവിത-
ത്താളിനന്നം കൊറി്യ്ക്കുമെന്‍ 'നാള്‍'ച്ചിതല്‍
ചാലുകീറിപ്പരക്കുമെന്‍നെഞ്ചിലെ-
ത്താളമൂറ്റിക്കുടിച്ചു തീര്‍ന്നില്ലയോ!

ഇന്ന്സന്ധ്യയ്ക്കു പണ്ടന്നൊരിയ്ക്കലും
കണ്ടിടാത്തപോലെന്തിത്ര ഭംഗിയെ-
ന്നല്ലലേറുന്നതിന്നുണ്ട് കാരണ-
മില്ലനാളെ,യിവള്‍ക്കെനിയ്ക്കായ് വരാന്‍!

എന്നെയാരോപറിച്ചെടുക്കുന്നിതോ!
കണ്ടുതീരാത്ത കാഴ്ചകള്‍ക്കിപ്പുറം!
ഇമ്പമോടേ തുടിയ്ക്കുന്നൊരുണ്ണിയേ-
യമ്മയില്‍നിന്നടര്‍ത്തീടിലെന്നപോല്‍!

തെല്ലുനില്‍ക്കൂ! കറുപ്പിന്‍റെകമ്പള-
ത്താലെയെന്നെ,യെന്‍ കുന്നുരുക്കങ്ങളെ-
യിന്നുമൂടിപ്പുതപ്പിച്ചിടാതെഞാ-
നൊന്നുറങ്ങാതിരുന്നോട്ടെ രാവിതില്‍...

കുന്നിറങ്ങിക്കടന്നുചെല്ലേണമാ-
ക്കൊന്നപൂക്കുന്ന താഴ്വരക്കാട്ടിലെന്‍
അമ്മയോടൊന്നു യാത്രചൊല്ലീടണം,
പിന്നെയെന്നെയടര്‍ത്തെടുത്തീടുക...

കണ്ണുനീരില്‍ക്കുഴഞ്ഞുവീഴും മണല്‍-
ക്കുന്നുമൂടുമെന്‍ ദേഹമെന്നാകിലും,
വിണ്ണിലാര്‍ന്നൊന്നുദിച്ചീടിലെങ്കിലെ,-
ന്നെന്തിനെന്നില്ല,യാശിച്ചിടുന്നു ഞാന്‍!

ഇന്നുസന്ധ്യയ്ക്കു മുന്‍പെന്നൊരിക്കലും
കണ്ടിടാത്തത്ര ചന്തമുണ്ടീവിധം!!!

ശോണവര്‍ണ്ണത്തിരശ്ശീല,യംബര-
മാഴിയില്‍വീഴ്ത്തി അന്ത്യരംഗംകഴി-
ഞ്ഞൂഴിയില്‍ ഒടുങ്ങുന്നതാംജീവിത-
മാണ്! നാടകം! സായന്തനം!ശുഭം!
________==============_______

കെ.എം.ദാസ്‌ ഇരിട്ടി

2017, ഓഗ 30

ഈ പ്രണയതീരത്ത്

..........ഈ പ്രണയതീരത്ത്.........

ഈ തീരത്തു ഞാനെന്‍റെയൊടുവിലെ സന്ധ്യയിൽ 
നിന്‍റെ കാൽപാടുകൾ തേടയായി 
അന്നെൻ വലം കരം കോർത്തു നടന്ന നിൻ 
ഓർമ്മകൾ മേയുന്ന പ്രണയതീരങ്ങളിൽ 

ഇനിയും, പ്രണയം മരിക്കാത്ത തിരകൾ 
തഴുകിത്തലോടെയായ് തീരഭൂവിൻ മുഖം 
നാണം ചുവന്നു തുടുത്തോരഗസ്ത്യനും 
ആഴിയെ ചുംബിച്ചു ശയനം തുടങ്ങായായ്

എവിടെയെൻ പ്രിയസഖീ എങ്ങു പോയ് നീ
എന്നിൽ നിന്നെന്തേ മുഖം പൊത്തി നിൽക്ക നീ .?

നനവാർന്നൊരീ മൺപരപ്പിലെൻ പാദങ്ങൾ 
തഴുകുമാ തിരകളും കേൾക്കായായി 
എവിടെ നിൻ ചിരികൾ പകുത്തെടുത്തോൽ..?
എവിടെ നിൻ മൊഴികളെ കേട്ടിരുന്നോൾ..? 
എവിടെ നിൻ മിഴിയിൽ വിടർന്നോരാ പ്രണയത്തി-
നഴകിൽ വെളിച്ചം തെളിച്ചൊരാ താരകം..?

എങ്ങുപോയ് എന്തേ മുഖംപൊത്തി നിൽക്ക നീ 
മിഴിനീരു വറ്റി ഞാൻ മൂകമായ് പാടയായ് 

ഇനി നീ വരുമ്പൊഴീ തരിമണൽ മേലെയെൻ 
നെഞ്ചിലെ ചൂടും തുടിപ്പുമറിയും 
ഇനി നീ വരുമ്പൊഴീ തെന്നലും ചൊല്ലുമെൻ 
വിരഹ നോവിന്നാർത്ത മൗന രാഗങ്ങളെ  
ഇനി നീ വരുമ്പൊഴീ തിരകളും ചൊല്ലുമെൻ 
ഒടുവിലെ ശ്വാസത്തിലോർത്ത നിൻ നാമവും...

എവിടെയെൻ പ്രിയസഖീ എങ്ങു പോയ് നീ
എന്നിൽ നിന്നെന്തേ മുഖം പൊത്തി നിൽക്ക നീ...?

ചിറകുകൾ വിരിയിച്ച കനവുകൾ പേറി ഞാൻ 
ഇടനെഞ്ചിനുള്ളോട് ചേർത്തതാണോമലേ
ഇത്രമേൽ പ്രണയനോവിൻ സുഖം പകരുവാൻ 
അത്രമേൽ നിന്നെ പകുത്തെന്നിലേകിയോ..?

വിരഹമാണെങ്കിലും പ്രണയനീ നീയെന്റെ 
ഹൃദയത്തിനുള്ളിലെ നിറമുള്ളൊരോർമ്മകൾ
അരികിലില്ലെങ്കിലും നിന്റെ കൺപീലികൾ 
തെരയുന്നതെന്നെയെന്നോർത്തു ഞാൻ പിന്നെയും 

ഈ തീരത്തു ഞാനെന്റെയൊടുവിലെ സന്ധ്യയിൽ 
നിന്മുഖം കാണാതെ വീണ്ടും നടക്കയായ് 
അന്നെൻ വലം കരം കോർത്തു നടന്ന നിൻ 
ഓർമ്മകൾ മേയുന്ന പ്രണയതീരങ്ങളിൽ

-അരുൺ ദാസ് 
Muscat, Oman 
Call : 00968 71126265
whatsapp: 00968 99819860




2017, ഓഗ 16

വിലങ്ങിട്ട യാത്രികർ

വിലങ്ങിട്ട യാത്രികർ
============================

കണ്ണുണ്ട് കാണുവാൻ 
കാണണില്ല, 
കാതുണ്ട് കേൾക്കുവാൻ 
കേൾക്കണില്ല, 
നാവുണ്ട് ചൊല്ലുവാൻ  
ചൊല്ലണില്ലാ,
തുകലിലാടും വെറും പാവ ജന്മങ്ങളോ..?

ആരോ പകർന്നതാം ജാതി മത ചിഹ്നങ്ങൾ, 
ആരോ രചിച്ചതാം ആചാരകർമ്മങ്ങൾ, 
ആരോ തെളിച്ചൊരാ വഴികൾക്കു പിന്നാലെ, 
അനുദിനം സഹഗമിക്കുന്നോരു യാത്രികർ
ചങ്ങലകളില്ലാതെ ബന്ധനം തീർക്കുന്ന 
ഒരു ദീർഘ യാത്രയാണീ ജീവിതം......

സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടെന്ന് ചൊല്ലിയാരോ 
സ്വാതന്ത്ര്യമെന്തെന്ന് തേടി ഞാനും  

ഓർമപ്പെടുത്തലായാണ്ടു തോറും 
കൊടി- തോരണമുയരുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യമോ.?
പഞ്ചവർഷങ്ങളിൽ അധികാരമേകുവാൻ 
സാക്ഷ്യപ്പെടുത്താലോ നിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം.?
മുന്നിൽ തെളിച്ചും, പിന്നിൽ തളച്ചും 
ബന്ധനം നിറയുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യമോ..?

പ്രണയിക്കുമാത്മാവിനകലങ്ങളേകുന്ന 
പലദൈവ വിശ്വാസ മത ബന്ധനം,
ഉണ്ണാ-നുടുക്കാൻ വിലങ്ങുകളേകുന്ന
കപടമത- വാദിത്വ ബന്ധനങ്ങൾ,
അധികാര ശബ്ദങ്ങളലറുന്ന വീഥിയിൽ 
മൗനം വിധേയത്വ ബന്ധനങ്ങൾ
തെരുവുകൾ ഗർജ്ജനമുയർത്തുന്ന നരഭോജി 
മുന്നിൽ വിറയ്ക്കുന്ന ഭയ ബന്ധനം….

വഴിവക്കിലൊന്നിച്ചിരിക്കാൻ ഭയം, 
ഏകരായ് വഴിതേടിയലയാൻ ഭയം, 
ഏതോ ഇരുട്ടിന്റെ ദത്തുപുത്രന്മാർ 
കാലന്റെ കോലുമായ് പാഞ്ഞടുത്തീടയായ്
ഭരണകൂടങ്ങൾക്കു ചോദ്യശരമേകുവോർ   
വെടിയുണ്ട മുന്നിൽ പിടഞ്ഞുവീഴുമ്പോഴും  
സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടെന്നു ചൊല്ലുവോരാണ് നാം 
സ്വാതന്ത്ര്യമെന്തെന്നു തേടുവോർ, അലയുവോർ......

ബന്ധനമില്ലാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടോ.?
സ്വാതന്ത്ര്യമറിയുന്ന മർത്യരുണ്ടോ..?........
ആണ്ടു പതിറ്റാണ്ടിതേറെ പോയി, 
രാജ ശബ്ദങ്ങൾ കടന്നു പോയി, 
അധിനിവേശങ്ങളെ തല്ലിത്തകർത്തോർ 
നേരിന്റെ മാർഗ്ഗം തെളിച്ചു പോയി....

എവിടെയാ നേരിന്റെ കുഞ്ഞു ദീപ്തം ? 
എവിടെയാ നേരിന്റെ പാതയോരം ?
ചോരയിൽ സ്വപ്നമൊഴുക്കിക്കളഞ്ഞോർ 
എവിടെയോ ഇനിയും കരഞ്ഞിരിപ്പൂ…..

തെരുവിന്റെ, കാടിന്റെ, കടലിന്റെ മക്കൾ, 
ഇരുളിന്റെ പകലിന്റെ നിറമുള്ള മക്കൾ 
ബന്ധിച്ചു മർത്യൻ മനസ്സും ശരീരവും 
ശിലബന്ധമില്ലാത്തൊരായിരം മതിലുകൾ...

എവിടെ നിൻ കണ്ണിൻ പ്രകാശ ഗോളം..? 
എവിടെ നിൻ കാതിന്റെ കേൾവി രന്ധ്രം..? 
എവിടെ നിൻ നാവിന്റെ നീതി ശബ്ദം ..?
ആരു കവർന്നു നിൻ മനന ബോധങ്ങളെ..?

കൊള്ളയും കൊലയും അരങ്ങുവാഴുമ്പോൾ, 
കാവൽ ഭടന്മാർ നിശ്ശബ്ദരാകുമ്പോൾ,
പെണ്ണു വിവസ്ത്രയായ് തെരുവിലലയുമ്പോൾ,
നിയമങ്ങളെവിടെയോ മാറിമറയുമ്പോൾ,
സംഘടിച്ചുയരുവാൻ എന്തേ മടിക്കയായ് 
ഇനിയുമൊരു സ്വാതന്ത്ര്യ ശബ്ദമുയരേണ്ടയോ..???
ബന്ധനമില്ലാതെ പാറിപ്പറക്കുവാൻ 
ഇനിയുമൊരു സ്വാതന്ത്ര്യ ശബ്ദമുയരേണ്ടയോ..? 

ആരാണ് ഭൂമിതൻ ഉടയവൻമാർ,
ആരാണ് ഭൂമിതൻ അവകാശികൾ, 
മണ്ണിനു കോടികൾ വിലയിടുന്നോർ 
നഗ്നരായ് മണ്ണിൽ ജനിച്ചവരല്ലയോ..??
പെറ്റമ്മയെ തുണ്ടു തുണ്ടായി വിൽക്കുവാൻ 
ആരു പകർന്നു കൊടുത്തു കരുത്തുകൾ.?

കല്ലിനും മണ്ണിനും ഉടയവന്മാർ 
പൊന്തുന്ന വെള്ളത്തിനവകാശികൾ  
താനേ കിളിർക്കുന്ന പൂക്കളും കായ്കളും 
തന്റെതെന്നവകാശവാദം തൊടുക്കുവോർ 
   
കടലിന്നുമുടയവർ, കാടിന്നുമുടയവർ
താളത്തിലൊഴുകുന്ന പുഴകൾക്കുമുടയവർ 
ആരോ ജനിപ്പിച്ച ജീവ ജാലങ്ങളെ-
യൊക്കെയും തന്റേതായ് കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നവർ

ഹുങ്കിലൂടുയരുന്ന ഞാനെന്ന ശബ്ദം 
എവിടെയോ ചാടിക്കടക്കുന്ന ഭാവം 
വിഭജിച്ചു ബന്ധിച്ചു ഭൂമിയും സർവ്വവും 
എല്ലാമെനിക്കെന്ന മൂഢഭാവങ്ങളും…

ഇനിയെനിക്കീ ഭൂവിലെങ്ങും നടക്കണം 
ഇനിയെന്റെ വഴികളിൽ സ്വാതന്ത്ര്യമറിയണം 
ഈ ഭൂവിലെവിടെയും പാർക്കുവാനിന്നെനി-
ക്കധികാരമുണ്ടെന്നുറച്ചു ചൊല്ലീടണം

രാവും പുലർച്ചെയും ഭയമേതുമില്ലാതെ 
തെരുവിലൂടെന്നും നടന്നു പോയീടണം...
കല്ലിലും, മണ്ണിലും, പൂവിലും, പുഴയിലും 
ബന്ധനമില്ലാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യമറിയണം…….

അന്ധകാരത്തിന്റെ ആചാരകർമ്മങ്ങൾ 
വേരോടെ പിഴുതു നിലത്തടിച്ചീടണം……
ലിഖിതമല്ലാത്തൊരാ കപട ബോധങ്ങളെ 
തച്ചു തകർത്തു മുനമ്പു മുറിക്കണം………

സർവ്വം അടക്കി വാഴുന്നോർക്കു ചുറ്റിലും
ആളുന്ന തീയായ് പടർന്നു ചുവക്കണം….
സർവ്വ പ്രപഞ്ചത്തിനവകാശമില്ലാത്ത  
വാടകക്കാരാണ് നാമെന്ന് ചൊല്ലണം……

ബന്ധനമില്ലാതെ പാറിപ്പറക്കുവാൻ 
ഇനിയുമൊരു സ്വാതന്ത്ര്യ ശബ്ദമുയരേണ്ടയോ..? 
എന്തേ മയക്കം നടിക്കയോ നിങ്ങൾ  
സംഘടിച്ചുയരുവാൻ ഇനിയും മടിക്കയോ

ഞാനുണ്ട് കൂടെ, ഉറക്കെ പറഞ്ഞിടൂ,
'നാം' എന്ന സംഘടിത ശക്തിയായ് തീർന്നിടാം 
ആളും കൊടുംകാറ്റിലുലയാത്ത ശക്തിയായ് 
ഇനി നമുക്കൊരുമിച്ചു കൈകളെ കോർത്തിടാം

കണ്ണുണ്ട് കാണുവാൻ 
കാണണം നീ,
കാതുണ്ട് കേൾക്കുവാൻ 
കേൾക്കണം നീ,
നാവുണ്ട് ചൊല്ലുവാൻ  
ചൊല്ലണം നീ,
മൂഢരല്ലെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞീടണം….



-അരുൺ ദാസ് 
Muscat, Oman 
Call : 00968 71126265
whatsapp: 00968 99819860



Gibin Mathew Chemmannar | Create Your Badge