രണ്ടാമൂഴം

രണ്ടാമൂഴം ബുക്ക് Review

ഇവിടെ തുടങ്ങുകയാണ്

*ഇവിടെ തുടങ്ങുകയാണ്*

ഇവിടെ ഇടതടവുകളില്ലാതെ ഇനിയുമൊരു ഇടവം വരുമായിരിക്കും... 

പരാതികളില്ലാതെ പരിഭവങ്ങൾ കലരാതെ, 

പടവുകൾ കയറി വന്ന് പാതിയായ് പെയ്തിറങ്ങുമായിരിക്കും...  

നിന്റെ ഇടതൂർന്ന ഇഴകളിലൂടെ എന്റെ ഇടതു കയ്യാൽ സ്നേഹം തരുമ്പോൾ, 

വലതു കയ്യിൽ എന്നുമുണ്ടാകും ഇവിടെയൊന്നു എഴുതി നിറയ്ക്കുവാൻ ഒരു മഷിപ്പേന കൂടി...  

ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല...  ഇവിടെ തുടങ്ങുകയാണ്...

*സുരാജ് നെല്ലിപറമ്പിൽ*

പ്രണയപൂക്കുട

പ്രണയപൂക്കുട☔🌂

➖➖➖➖➖➖

വിനയചന്ദ്രൻ സി 

പിണക്കമായി തീർന്നനേരം 

ഇഷ്‌ടങ്ങൾ അനുഷ്‌ടങ്ങളായി 

തേനൂറും സ്വാപ്നങ്ങളോ 

കയ്‌പേറും രാവുകളായി 

സ്നേഹമയയിൽ ഒന്നു 

കുളിരുവൻ കൊതിയാവുന്നു 

കരിഞ്ഞോരീ ചില്ലയൊന്നു 

തളിരിടാൻ മോഹമോടെ 

പൊൻതൂവൽ സ്പർശമായി 

നീയെൻ സിരകളിൽ 

കാതരനർത്തനമാടിടവേ 

വേടന്റെ അമ്പാൽ നിണത്തിൽ 

പൊതിഞ്ഞു നീ കൂരിരുൾ 

തായ്‌വാര തന്നിൽ പതിക്കവേ 

ഹൃത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ 

തട്ടി തകർന്ന് നീ 

മിഴികളിൽ നിറയും കണ്ണീർകവിതയായി 

വരുമോ എന്നരികിൽ പ്രണയപു

കുടയായി 

Vinaya Chandran C

Add: Semandakam Kudavoor

 Kudavoor P O - 695313

Thiruvananthapuram

No: 7034502710

Mail: VinayaChandranC001@gmail. Com

യാത്ര

...യാത്ര...

കാത്തിരിക്കുന്നു

ഒത്തിരിനേരം

മാൻചുവട്ടിൽ

മൺചിരാതുമായി..

ഓർമ്മയുടെ

ഓളങ്ങളിൽ

അലതല്ലി

നിശബ്ദനായി...

ഉറവയുടെ

തീരങ്ങൾ തേടി

അലയുന്നു

മാമലകൾക്കപ്പുറം...

മഴയുടെ

ഓളങ്ങളിൽ

ഓർമകൾ

ഇതളായ് പെയ്യുന്നു...

അകലുന്നു

തീരങ്ങൾ കടന്ന്

ഒഴുകുന്നു

നിഴലായ് കൂടെ...

ചീവീടുകൾ

കരയുന്നു

എങ്ങും ദല-

മർമ്മരങ്ങൾ മാത്രം...

കൺചിമ്മിയോ

ഇത്തിരി നേരം

യാത്ര തുടരണം

വീണ്ടും...

         Arif Patla

ചിതലരിച്ച മനസുകൾ

ചിതലരിച്ച മനസുകൾ

ഇരുൾ വിതക്കും കിനാപ്പാടങ്ങളിൽ

പെയ്യും മോഹനീർത്തുള്ളിയിൽ

നനഞ്ഞിതളുകൾ പൊഴിഞ്ഞ് 

തളരും നിലാപ്പൂമരങ്ങൾ .

മാനസസരസ്സിലരയന്നമാകുവാൻ

നന്മയൊഴിച്ചു സൂക്ഷിച്ച ചിപ്പികൾ

ചിതൽ ചമച്ചീ ചില്ലുകൂട്ടിന്നകത്തളം

പ്രൗഢമായലങ്കാര മഞ്ചലും .

ഹൃദയം ചെമന്ന മണ്ണിൽ പൊതിഞ്ഞു,

ഹിമശൈലമായ് മിഴിനീരൊക്കെയും,

അപരാധമേതും  യോഗ്യരായ് പുൽകി,

ന്യായത്തെ അന്യായമാക്കുന്ന ചെയ്തികൾ .

കനിവിൻ തടാകക്കരയിലൊരിറ്റിനായ്,

മിഴിയോര പായ് വഞ്ചിയിൽ കാക്കും,

തളരും കരങ്ങളെ പരിഹസിക്കാൻ

ചിതൽ കാർന്നിഴയും മനസുകൾ .

കാത്തിരിപ്പൂ തമസ്സിലുദിക്കും പൊൻ

തിങ്കൾ വെട്ടവും , ചൊരിയുമൗദാര്യ

ലഹരി നുണയുവാൻ, കനിവിൻ 

വല്ലരിയിലൂഞ്ഞാൽ തീർക്കുവാൻ

മാജിദ നൗഷാദ്.

ഒരു ദേശത്തിന്റെ കഥ #Book Review

ഒരു ദേശത്തിന്റെ കഥ

https://youtu.be/GT9C59h6Snw

പിയത്ത

പിയത്ത

മുറിയിലെ ചിത്രം കാറ്റിലാടുന്ന നേരം,

നിൻ മുഖചിത്രമെൻ കൺകളിൽ തെളിഞ്ഞിടുന്നു....!

മൂകമാം ഭാഷയിൽ അന്ത്യയാത്ര പറഞ്ഞപ്പോൾ,

നിൻ അന്തരംഗവീചിയിൽ വിഷാദമലരുകൾ പെയ്തിറങ്ങി.......!!

പരിഭവമേശാതെ തൻ ജീവനെ നൽകി

പാരിൻ പാപങ്ങൾ മോചിച്ചവൻ നീ!

'ഇവരോട് പൊറുക്കണെ'യെന്ന മന്ത്രമുരുവിട്ട്

വൈരിയെപ്പോലും തൻ മിത്രമാക്കി.....

കാരിരുമ്പിനാണികളാൽ മുറിവേറ്റ കൈകളിൽ

ചെന്നിണം വാർന്നൊഴുകുന്നുവല്ലോ?

വിലാപ്പുറത്ത് നിന്നും അവസാന തുള്ളിയുമുതിർന്നു വീണു,

പാരിൻ്റെ ജീവനെ തണുപ്പിച്ചുവല്ലോ.....!

അമ്മതൻ മടിയിൽ ചേതനയറ്റ ശരീരം കിടത്തിടുമ്പോൾ,

നാരിതൻ നെഞ്ചിലൂടെയൊരു മിന്നൽപ്പിണർ കത്തി....

ചിന്തകൾ പൂത്തല്ലോ നിൻ മനതാരിൽ

തനയൻതൻ ബാല്യം ഒളിമങ്ങി നിന്നു.....

അവളുടെ നെഞ്ചകം വിതുമ്പിയോയെന്നറിയില്ല?

അവളുടെ കണ്ഠം വരണ്ടെന്നറിയില്ല??

ജനനിയോ തൻ സുതനെ മാറോട് ചേർത്തണച്ചു,

ചുംബനമേകി പൂമേനി നിറയെ.......

ഗലീലിയയിലെ ലില്ലി പൂക്കൾ വാടി തളർന്നു

മൂന്നാം നാളവയെല്ലാം വെൺപ്രഭ തൂകി....

ചഞ്ചലമാനസയാകാതെ ഒരമ്മതൻ

നെഞ്ചകം ആറിതണുത്തല്ലോ മെല്ലെ...!!!

വികാരനിർഭരമാം നിമിഷങ്ങളേകി

നടന്നുനീങ്ങുന്നിതാ കുരിശിൻവഴിയോരങ്ങളിലൂടെ....

ചൂളമടിച്ചുയരുന്ന കാറ്റോ ശാന്തമായ്,

അലയാഴിയിൽ മുങ്ങുന്ന മനസ്സോ മൂകമായ്....

വെണ്ണക്കലിൽ കൊത്തിയെടുത്ത 'പിയത്ത' ശിൽപ്പമിതാ-

യെന്നോട് ചോദിക്കുന്നു: "നീ പീഡിപ്പിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവല്ലേ ഞാനെന്ന്?"

#ജോസഫ് ജെന്നിംഗ്സ് എം.എം.

ഈ പുഴയോരം

ഈ പുഴയോരം

................................

ഒടുവില്‍ നീയെത്തുമ്പോള്‍—ഈ

കടവില്‍ നീയെത്തുമ്പോള്‍

ഒരുഗാനം മൂളിക്കൊണ്ടരികില്‍

ഞാന്‍ വന്നീടാം—നിന്‍

അരികില്‍ ഞാന്‍ വന്നീടാം

ഒരിക്കലീ പുഴതന്‍ മാറില്‍ 

കളിവഞ്ചി തുഴഞ്ഞവർ നമ്മള്‍..

അക്കാലം നമുക്കതു 

സുന്ദരകൗമാരക്കാലം..

ഈ നദിക്കോ അന്നതു

സുരഭിലയൗവ്വനകാലം...നിറയൗവ്വനകാലം......

ഇപ്പൊഴീ പുഴതല്‍ പാദങ്ങളില്‍

കിലുങ്ങും പാദസരങ്ങളില്ല

മഴക്കാർ കാണാത്ത വാനം

പുഴയ്‌ക്കോ വനവാസം

നിനക്കീ പുഴവക്കില്‍ ഞാന്‍ പണിഞ്ഞീടാം

ഓർമ്മതന്‍ ബലികുടീരം..

ജനീഷ്‌ പി.

ഞാൻ ശൂന്യനാകുന്നിടത്താണ് മദീന തുടങ്ങുന്നത്

ഞാൻ ശൂന്യനാകുന്നിടത്താണ് മദീന തുടങ്ങുന്നത് 

--------------------------------------

🌸അടരും മുമ്പ് മദീനയിലൊന്ന് വിടണം. 

ചിറകറ്റ് നിലം പതിക്കും മുമ്പാ ത്വയ്ബയുടെ മിനാര ചുവട്ടിലൊന്ന് ചിറകടിച്ചുയരണം. 

വരികളിടറും മുമ്പാ ഹബീബിന്റെ വർണനയിലെന്റെ അക്ഷരങ്ങൾക്ക് വസന്തമേകണം.

കനലായ് എരിയുന്ന മോഹങ്ങളിൽ തെളിനീർ തെന്നലായ് മുത്തിന്റെ അനുരാഗം പെയ്ത് തീരണം. 

മഴയായ് - - - - - -

കുളിർ തെന്നലായ് - - - - - 

ത്വയ്ബയുടെ മരതക കീഴിൽ ഒന്നാഞ്ഞടിക്കണം. 

ആൾ  പാർപ്പിനിടമില്ലാത്ത രാത്രിയുടെ ശൂന്യമായ് കിടക്കുന്ന സ്വപ്നങ്ങളിൽ മഴ മാഞ്ഞു പോയ ആകാശത്തു വർണ മിഴി തുറക്കുന്ന മഴവില്ല് പോലാ മുഖം ഒന്ന് ദർശിക്കണം.

അണയാനടുക്കുബഴാ 

വാതിൽ പടിക്കലെന്റെ  ജീവന്റെ അവസാന ഭാഗം തുടങ്ങണം. 

കുളിരേറ്റ് നിൽക്കുന്ന ഇളം തണ്ടിനഴകാലെ ഈ പടിയും കടന്നങ്ങു പോകണം. 

ഞെട്ടറ്റു വീണൊടുക്കം ബകീഇലെന്റെ അന്ത്യ അഭിലാഷം ധന്യമാകണം. 

🖊Suhail arattupuzha.

9207200538📱

കഥകൾ

കഥകൾ

നിറയെ വിവരണങ്ങളുള്ള

നിന്റെ കഥകൾ ജനിക്കുന്ന

നമ്മളിടങ്ങളിൽ മാത്രം,

ആകാംക്ഷയോടെ എഴുന്നേറ്റ്

ഇരു കൈകളിലും താടി താങ്ങി,

ഇന്നോളം കണ്ടിട്ടുള്ള വർണ്ണങ്ങളെല്ലാം

ചാലിച്ച്, ഉള്ളിലിങ്ങനെ വെളുത്ത ചുമരിൽ

സിനിമ പോലെ എല്ലാം കാണുന്ന 

ഒരു കുഞ്ഞ് ഞാൻ എന്റെയുള്ളിൽ

ഇന്നും ഉറങ്ങി കിടപ്പുണ്ട്.

ഇനി ഉണരുമോയെന്നറിയാതെ......

--ശരത് എസ്

9605434997

sarathsasi6012@gmail.com

എന്റെ പ്രണയം

എന്റെ പ്രണയം

➖➖➖➖➖➖ 

വിനയചന്ദ്രൻ സി 

പ്രണയകൂടാരത്തിലെത്താൻ 

പാദങ്ങൾ പൊള്ളാതെ വയ്യ 

പ്രണയ വീധിയിൽ പണ്ടേയാരോ

കനലുകൾ പാകിയതാണ് 

പ്രണയം നിനക്കെന്തു തന്നു 

ആത്മാവിൻ നൊമ്പരമല്ലേ 

രക്തം കിനിഞ്ഞങ്ങു നിന്നു

മുള്ളുകൾ മുട്ടിയ പോലെ 

ഹൃദയവിശാലതയാണ് 

പ്രണയമെന്നോതുന്നു ചിത്തം 

പനിനീര്പുപോലെ സുഗന്ധം 

വീശുന്നു പ്രണയ വികാരം 

യാന്ദ്രികജീവിതം തമ്മിൽ 

മടുപ്പുളവാകുന്നുയെന്നും 

പ്രണയം പടികളിറങ്ങി 

പിൻവിളി കേൾക്കാതകന്ന് 

കുഞ്ഞിളം ചുണ്ടിൽ നാമേകും 

വാത്സല്യം ഇല്ലാത്ത മുത്തം 

സഹശയനത്തിൽ ആത്മാവോ 

ഇല്ലാതെ മരവിപ്പ് മാത്രം 

ഉത്തമഗീതത്തിൽ ചൊല്ലും  

വേദവാക്യങ്ങൾ  പ്രണയം 

താളുകൾ നാം മറിക്കുമ്പോൾ 

പ്രണയ സുഗന്ധം ഒഴുകും 

തീവ്രമാം സ്നേഹം പ്രണയം 

പ്രണയമെനിക്കെല്ലാം തന്നു 

സ്വപ്നങ്ങൾ സുഗന്ധം ആയി 

ആഴിപോൽ ആഴത്തിൽ ആഴന്ന് 

പ്രണയമെൻ മനസ്സിന്റെയുള്ളിൽ 

വിനയചന്ദ്രൻ സി 

No : 7034502710

Semandakam kudavoor

kudavoor p o

thiruvananthapuram

Vinayachandranc001@gmail.com

മോഹം

മോഹം 

------

ഓല മേഞ്ഞ ക്ലാസ്മുറിയിൽ മാഷില്ലാത്ത ഒരു പിരീഡിൽ... ഒരറ്റം ഒടിഞ്ഞ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നു മുന്നിലെ ചെറിയ ആട്ടമുള്ള ഡെസ്കിൽ കോമ്പസ്സുകൊണ്ട് കുത്തിക്കുറിക്കുമ്പോൾ... പുറത്തു തിമർത്തുപെയ്യുന്ന മഴയുടെ പിന്നണി ഗാനം, മേശയിലേക്ക് ഇറ്റുവീഴുന്ന ഓരോ മഴത്തുള്ളികളിലും കണ്ടിരുന്ന ഒരു ബാല്യമുണ്ടായിരുന്നു...

നാളെ പുതിയൊരു അധ്യയന വർഷം  തുടങ്ങുന്നതോർക്കുമ്പോൾ വീണ്ടും ആ ഓലമേഞ്ഞ ക്ലാസ് മുറികളുടെ വരാന്തയിലൂടെ വക്കുപൊട്ടിയ സ്ലേറ്റും, മഷിത്തണ്ടും, പൊട്ടിയും, കുഞ്ഞു പെൻസിലുകളുമായി ഓടി നടക്കാൻ മോഹം...

- ജാസിം റഹ്മാൻ

കവിത

കവിത

•••••••

മുഖപുസ്തകത്തിലെ 

എന്റെ മലയാളക്കവിതകൾക്ക്‌‌

എന്റെ നേപ്പാളി സഹപ്രവർത്തകൻ

സ്ഥിരമായി 

ലൈക്കടിച്ചപ്പോഴാണ്‌

എന്റെ മുഖത്തൊളിപ്പിച്ച

എന്നിലെ കവിതയെ

ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്‌.

കമർ മേലാറ്റൂർ

ഒരുമഴക്കിനാവ്

ഒരുമഴക്കിനാവ്..

കരിതേച്ചു നീലവാനച്ചുമരില്‍

മാരിയായ് പെയ്തിറങ്ങുവാന്‍

സാഗരം

പരവശന്‍ ഞാനൊരു വേഴാമ്പല്‍പോല്‍

പരിതാപമോടമരുന്നീ പാരിടത്തിങ്കല്‍..

ഘനശ്യാമവര്‍ണ്ണം കണ്ടു

മനസ്സു കുതികൊണ്ടു പലവുരു മുന്നെ..

വിധിയില്ലൂഴിയില്‍ തൂവിയില്ലൊരുതുള്ളിപോലും മാരി.

സുരഭിലമെന്റെ സ്വപ്നങ്ങളീ

വറുതിയില്‍ കരിഞ്ഞുപോയ്

വെറുതെ വീണ്ടുമൊരു മഴക്കാലം

കനവുകണ്ടിരുന്നു വൃഥാവിലീ ഞാന്‍..

ജനീഷ് പി

ആഷാഢം

ഇടപ്പള്ളി.

എറണാകുളം

Mob : 9947433492.

മഴ ഒരു ഓർമ്മപ്പെയ്ത്ത്

മഴ ഒരു ഓർമ്മപ്പെയ്ത്ത്

രചന: ഉഷാമുരുകൻ

-----------------

ചൂടേറിയപകലിന്റെയപരാഹ്നവേളയിൽ 

കനലാടിയവെയിലിന്റെതിറയാട്ടമൊടുങ്ങിയോ

മാനമിരുണ്ടുമൂടുപടംചാർത്തി 

കാർമുകിലിൻകറുത്തതൂവാലയാൽ 

സൂര്യകിരീടംമൂടിമറയുന്നു 

ചക്രവാളങ്ങളിരുണ്ടുകറുക്കുന്നു 

പൊട്ടിയടരുന്നകാർമുകിൽപാളിയാൽ 

സന്ധ്യതൻനിറച്ചാർത്തുമൊലിച്ചിറങ്ങി 

ഉള്ളിൽതുലാമഴതൻസ്പർശനമേറ്റേറ്റു 

നനഞ്ഞുകുതിരുന്നുഞാൻബാല്യകൗമാരത്തിൻപെരുമഴയോർമ്മയിൽ 

ഋതുഭേദങ്ങളിലിടമഴയായെത്തി നീ 

ചരലുപോൽവീഴുന്നിതാലിപ്പഴങ്ങളും 

പുതുമണ്ണിൻഗന്ധമുയരുന്നുഭൂമിയെ 

ചുംബിച്ചുണർത്തിമഴനീർക്കുമിളകൾ 

വെള്ളിനൂൽപൊട്ടിയടർന്നുതിരുന്നുവോ 

ചില്ലുമണികളായ്ചിതറിവീഴുന്നുവോ 

ഇലച്ചാർത്തിൻതുമ്പിലെവൈഢൂര്യമണികളി-

ലായിരംസൂര്യന്മാർപുഞ്ചിരിക്കുന്നുവോ

ഘനഭാരവർഷത്താൽഹർഷഭരിതയായ്

ഭൂമിപൊലിച്ചല്ലോപൊന്നിൻകതിർക്കുല 

കലിതുള്ളിയണയുന്നകാലവർഷങ്ങളും

പെയ്തൊഴിയാനെത്തുംകാലത്തിൻമുറ്റത്ത് 

ഇടിവെട്ടിപ്പെയ്യുമായിടവപ്പാതിയി - 

ലണപൊട്ടിയൊഴുകിയകാർമേഘംതിരതല്ലി 

ആർത്തിരമ്പികാർമുകിൽച്ചീന്തുക- 

ളുന്മാദനൃത്തംചവിട്ടിതവളകൾ 

ചിതറിവീണാഴ്ന്നിറങ്ങിമണ്ണിന്റെമാറി- 

ലിടമുറിയാതെപെയ്യുന്നുഞാറ്റുവേല 

ഒാർമ്മയാംതുള്ളികൾപെയ്തുനിറയുമെൻ 

നൊമ്പരങ്ങളൊന്നായ് കണ്ണീർപൊഴിച്ചൊരു 

കരിമുകിൽച്ചായംപടർന്നൊഴുകിയാ - 

കർക്കിടകപ്പാതിരായ്ക്കാടിത്തിമർത്തുവോ 

ചോർന്നൊലിക്കുന്നൊരാകൂരയ്ക്കുകീഴിലെ 

ചുവരിലേയ്ക്കന്നെത്രചാലുകൾകീറിയൊഴുകി നീ 

കാലഘട്ടങ്ങൾമാറിമറിയുന്നു 

കാലവുംമുന്നോട്ടോടിമറയുന്നു 

നൂതനമാനവപ്രഹരങ്ങളേറ്റേറ്റു 

കാലത്തിൻതാളങ്ങളിടറിമാറുന്നിതാ

നന്മമഴകളുംവഴിമാറിയിന്നെല്ലാം 

പേമാരിപ്രളയമായുരുൾപൊട്ടൽപെരുവെള്ളം 

ചത്തൊഴുകികാലിക്കൂട്ടങ്ങൾമനുഷ്യനും 

കടപുഴകുന്നല്ലോവടവൃക്ഷവൃന്ദവും 

ദാഹജലത്തിനായലയുന്നുജീവികൾ 

വിണ്ടുകീറുന്നുഭൂമിവരൾച്ചയിൽ 

പ്രകൃതിചതിച്ചെന്നുപരിതപിക്കാതെനാം

നിർത്തുകകയ്യേറ്റംഭൂമിയെപ്രകൃതിയെ 

കാടുംമലകളുംപുഴകളുമാഴിയു - 

മത്രമേൽകൃത്യമായ്കാത്തുവെന്നാകിലോ 

പ്രകൃതിചൊരിഞ്ഞിടുമനുഗ്രഹംമഴയായി 

കുളിരാർന്നുഭൂമിയുമാനന്ദിക്കും  

-----------------

അന്ധകാരം

കവിത: അന്ധകാരം

രചന: റബീഹ ഷബീർ

_____________________

ഇരുട്ടുപൂക്കുന്ന രാവുകളിൽ 

വിഷാദരാഗം മൂളിക്കൊണ്ടേതോ 

രാക്കിളികൾ ചിറകു നിർത്തുന്നു.

നക്ഷത്രങ്ങളില്ലാത്ത ആകാശം 

പോലെയെന്റെയുള്ളറകൾ 

കറുത്ത മൗനം പേറുന്നു.

സ്വപ്‌നങ്ങൾ ചികയാത്ത 

ഉറക്കത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് 

കൺപോളകൾ തുന്നിക്കെട്ടാനാവാതെ 

ഒരു നിഴൽ മലർന്നുകിടക്കുന്നു.

കരിങ്കൽ പാകിയ തടവറയുടെ 

ഭിത്തിയിൽ കണ്ണീരിന്റെ നനവൊട്ടിയുരുക്കിയെഴുതിയ

ശിലാലിഖിതങ്ങളേതോ 

മന്ത്രങ്ങളുരുവിടുന്നു.

പാപത്തിന്റെ കറപുരളാത്ത 

ആത്മാക്കളത്രെ ഈ ഇരുട്ട് 

ചുമക്കുന്നതെന്നാരോ 

സ്വാകാര്യം പറയുന്നു.

പുലരിപൂക്കാത്ത 

ചുമരുകൾക്കുള്ളിലെ 

അന്ധകാരത്തിന്റെ 

കാവൽക്കാരിയാണുഞാൻ!

ആത്മസഖി

*ആത്മസഖി*  

ഒരു നേർത്ത മേഘമായി 

വന്നു നീയെന്നുള്ളിൽ 

മഴപോൽ പെയ്തിറങ്ങി 

പോകുവാണോ സ്നേഹിതേ...? 

നിള പോലോഴുകുന്ന 

നിൻ വാർമുടികെട്ടുപോൽ, 

അണപൊട്ടിയൊഴുകിയെൻ 

സ്നേഹാനുഗീതം. 

മയിൽപ്പീലി കണ്ണുപോൽ 

തിളങ്ങുമാനയനങ്ങൾ, 

പതിവായി ഉണർത്തി 

എന്നിലെ സ്നേഹാനുരാഗം. 

"വീണുപോയ് സ്നേഹിതേ 

ഞാനാമാരിവിൽ ചക്ഷുസ്സിൽ, 

കേഴുന്നു ഈ അഭികൻ 

നിൻ ചേതസ്സിൽ കുടിയിരിക്കാൻ.... 

സ്നേഹമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല തോഴി 

ഈ നിസ്വനവിടത്തേക്ക്‌ തരുവാൻ. നീഹാരംപോലുരുകട്ടെ നിന്നുള്ളം നിസ്വനായിചൊരിയട്ടെ നിന്നാത്മസ്നേഹം...." 

,

✒ *അഖിൽ എസ് മോഹൻ*

സാന്ദ്രമൗനം

*കവിത: സാന്ദ്രമൗനം*

രചന :ഉഷാമുരുകൻ

-----------------

മൗനമേനീയൊരുനീൾനിദ്രാപുഷ്പമായ്

തിരകളായഗ്നിയായ് പ്രണയത്തിനിതളായി

നോവുംമനസ്സിന്റെദു:ഖശരങ്ങളായ് 

കണ്ണുനീർപ്പൂക്കളിൽശലഭങ്ങളായിതാ 

മൗനത്തിൽമുങ്ങിയചിന്തകളുറങ്ങുന്നു 

ഈറ്റുനോവറിയാതെയിരുളിൻമടിത്തട്ടിൽ 

ഇരവുകനക്കുമൊരന്ധകാരത്തിന്റെ- 

യാത്മദാഹങ്ങൾകടംകൊണ്ടദേഹിയായ് 

കാണുന്നുവോനിന്റെകാൽവിരൽപ്പാടുക-

ളിന്നെന്റെചിന്തതൻസ്വപ്നതീരങ്ങളിൽ 

മൗനമേ നീനിത്യംതേരോടിക്കുന്നുവോ

മൊഴിയാതെമിഴികളിലെഴുതുംലിപികളിൽ

വാക്കുകൾപൂക്കാത്തമരുഭൂമികളിൽ 

ഭാഷമരിക്കുന്നവാചാലചിന്തയിൽ 

വേലിയേറ്റത്തിന്റെകാണാക്കയങ്ങളിൽ

ശൂന്യനഭസ്സിലെയഗ്നിഗോളങ്ങളിൽ

മൗനമേനീയെന്നുംചിറകുണർത്തുന്നുവോ

നിതാന്തമാനസനീലവിഹായസ്സിൽ

ആത്മസൗഹൃദങ്ങൾതൻആരാമങ്ങളിൽ

തപംകൊള്ളുംആത്മീയഗഹ്വരവീഥിയിൽ

ചുറ്റമ്പലത്തിന്നകത്തളംതന്നിലും 

ചിത്രശിലാപാളിയിൽദാരുശില്പങ്ങളിൽ 

മൗനമാംവാനിലുയർന്നുപറക്കുന്നു 

വികലമോഹങ്ങളും നൂലറ്റപട്ടമായ് 

ആർത്തിരമ്പുന്നൊരാതിരമാലഞൊറികളിൽ

കാവ്യംചമയ്ക്കുന്നമോഹപുഷ്പങ്ങളും

മറവിയുടെതീരങ്ങൾതേടുവതെന്തിനോ

മൗനമേ നിൻമടിമേലുറങ്ങുവാൻ 

വറ്റിവരണ്ടൊരുമൗനത്തിൻചൂടിനാൽ

ഉരുകുന്നു ഒടിയുന്നുപ്രതികാരമുൾമുന

മധുരമാംമൗനംവേദിയൊരുക്കുന്നു 

ആത്മബന്ധങ്ങളടരാതെകാക്കുവാൻ 

സ്വസ്ഥമിരിക്കുമിടവേളകളിലെന്നുമെൻ 

തരളമാംഹൃദയത്തിനീണംപകർന്നുനീ

ചെന്തീചിതറുന്നസൗവർണ്ണസന്ധ്യയിൽ 

വജ്രംപതിപ്പിക്കുംശീതകിരണനായ് 

വാചാലമാകുന്നുവിരഹവുംനിന്നിലൂ-

ടലയടിച്ചുയരുന്നുമോഹസമുദ്രവും

കഥപറയുന്നുനീകനവിന്റെനിനവിന്റെ-

യാത്മഗേഹങ്ങൾതൻതടവറയ്ക്കുള്ളിലും 

ആയിരംവേദികളിൽകരഘോഷമേറ്റിടും 

നിശ്ശബ്ദതേനീയല്ലോസാന്ദ്രമൗനം 

--------------

അമ്മവെെഭവം

അമ്മവെെഭവം

...................................

രചന:ജനീഷ് പുരുഷോത്തമന്‍

...........................

കാലത്തെണീറ്റു വന്നാലമ്മയേകുന്ന

കാലിച്ചായതന്‍ സ്വാദോര്‍ത്തിരിക്കവെ, പൂ-

വാലിപ്പെെയ്യിന്നകിടുചുരത്തുന്ന നറു

മ്പാലുകാച്ചിയെടുത്ത പാനീയവും

ചേലൊത്ത പലഹാരജാലങ്ങളും 

ചേര്‍ന്നതാം പ്രാതലും ഒാര്‍മ്മയില്‍ വന്നിടും..

കാലം കടന്നുപോയിന്നു പാവമെന്നമ്മ

കാലംചെയ്തവര്‍ ഒാര്‍മ്മകള്‍ മാത്രമായ്..

വേലിക്കരികില്‍ വെയിലുകൊള്ളും കാക്ക

വേദനകൊണ്ടപോല്‍ കരഞ്ഞു പറന്നുപോയ്..

ഉത്തരം കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞൂ അമ്മയെന്നാല്‍

പത്തമ്മചമഞ്ഞാലുമൊക്കാത്തവള്‍..

ഇത്തരം ചിന്തിച്ചിരിക്കവേ

ഭാര്യ വന്നൂ മുന്നില്‍ നിന്നൂ,  ചോദിച്ചാള്‍  '' ചായയായില്ലേ'' യത്രേ..കാലവെെഭവം.

ജനീഷ് പുരുഷോത്തമന്‍.

Mob : 9947433492

പടിയിറക്കം

പടിയിറക്കം

____________

രചന:Rabeeha shabeer

..........................................

എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ തന്നെ,

ഞാൻ തന്നെ നട്ടുനനയ്ക്കുന്നതാണ്.

പക്ഷെ,

അതിൽ വിരിയാൻ വെമ്പുന്ന 

മൊട്ടുകളെ പിഴുതെറിയുന്നതും 

ഞാൻ തന്നെയാണ്.

തളിരുകൾ കിളിർക്കുമ്പോൾ 

ഹർഷം അലയടിക്കുമെങ്കിലും

ആ തളിരുകൾ വിടരുന്നതെന്റെ

സ്വപ്നങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്.

വസന്തം, 

അതെന്നിൽ മരണപ്പെട്ടു;

ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കാനാവാത്ത വിധം.

കൊഴിഞ്ഞ ഇലകളും തളിരിട്ട 

മോഹങ്ങളും ചീഞ്ഞളിഞ്ഞു.

ദുർഗന്ധം, 

അതെനിക്കു മാത്രം.

തൊട്ടെടുക്കാനാവാത്ത വിധം 

വസന്തം മുന്നിലുണ്ട് ,

അത് നിന്റെയല്ലേ.

ഞാൻ അന്യയാണ്.

വിടവാങ്ങൽ അനിവാര്യമാണ്.

വിലാപങ്ങൾ, അതെന്റെയാണ്!

Rabeeha shabeer

Paruvingal (H)

Purathur (po)

676102 (pin)

ഒരു നിഴൽ പിന്തുടരുന്നുണ്ട്.

ഒരു നിഴൽ പിന്തുടരുന്നുണ്ട്.
-------------------------------------------
നീണ്ടുമെലിഞ്ഞ് അനന്തമായി
തളർന്നുകിടക്കുന്ന
റെയിൽപാളങ്ങളിലും,
ആർത്തലയ്ക്കുന്ന
തിരകളുടെ ആഴങ്ങളിലും,
അദൃശ്യമായ ഒരു നിഴൽ
ഇടയ്ക്കിടെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി
എന്നെ കൂട്ടുവിളിക്കുന്നത്
ഇപ്പോൾ സ്വപ്നങ്ങളിൽ
മാത്രമല്ല.

ജനൽപാളികളുടെ
ചെറിയ വിടവിലൂടെ
അതിനിഗൂഢമായി
യാത്രക്കൊരുങ്ങാൻ
ചെവിയിൽവന്നടക്കം
പറഞ്ഞുപോകുന്നുണ്ട്,
ദിശതെറ്റിയലയുന്നൊരു
തണുത്തകാറ്റ്‌.

ഇരുട്ട് കനക്കുമ്പോൾ
നക്ഷത്രങ്ങൾ കെട്ടുപോകുന്ന
ആകാശത്തിന്റെ ഏതോ ഒരു
കോണിൽനിന്ന് മൃതിയുടെ
ചിറകടികളോടെ
മാലാഖമാരുടെ
സന്ദർശനവുമുണ്ടിടയ്ക്ക്.

തനിച്ചായതിൽപിന്നെ
മഴവില്ലിനും,
തൊടിയിലെ പൂക്കൾക്കും,
ഒരൊറ്റ നിറമാണ്;
സ്വപ്നം കരിഞ്ഞ ചാരത്തിന്റെ,
മരവിച്ചുപോയ ചേതനയുടെ,
നിറങ്ങൾ ചത്ത ചാരനിറം.


അടഞ്ഞുകിടക്കുന്ന എന്റെ
മുറിയുടെ അകങ്ങളിലും
ശ്വാസംമുട്ടുന്ന ഇടനാഴികളിലും
കുന്തിരിക്കം പുകഞ്ഞ
മരണത്തിന്റെ മണമാണ്.

ഏകാന്തതയുടെ
മുൾക്കിരീടമണിഞ്ഞ്
ചിന്തകളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക്
ഊർന്നുവീഴുമ്പോഴും
ഭീതിയോടെ ഞാൻ
കാതോർക്കുന്നതും
മരണത്തിന്റെ
കാലൊച്ച തന്നെയാണ്.!

                   -റബീഹ ഷബീർ-

നിഴലുടുപ്പ്

*നിഴലുടുപ്പ്*

ഓർമകൾക്കപ്പുറം
പച്ചനിറം കുടിച്ച ബാല്യം.
അതിലൊരു കിളി
ഇന്നലെകൾക്കു മുകളിൽ
അടയിരിക്കുന്നു.

അകം പൊട്ടിയൊലിച്ചവർ
ഹൃദയം നിറയെ പ്രണയം നിറച്ച്
മൊട്ടിടുന്ന പൂക്കളെ
സ്നേഹമെന്ന വാക്യം
ആദ്യാക്ഷരമായ് വിരൽ പിടിപ്പിക്കുന്നു.

ചാവുന്നെങ്കിൽ
രക്തസാക്ഷിയാവണം
കാലമെത്ര മറിഞ്ഞാലും
കാടുകൾക് നടുവിലായെങ്കിലും
ഓർമകൾ കൊണ്ട്
കഥ പറഞ്ഞിരിക്കാലോ..
തളരാത്ത കൈകളുടെ
വിരിയുന്ന ഞരമ്പുകളും
തണുപ്പുള്ള നാവിന്റെ
കൊന്നാലുമൊടുങ്ങാത്ത
വാക്കുകളും
ചരിത്രമായ് കൂട്ടിരിക്കും
നിഴലുടുപ്പ്പോൽ
കറുത്ത്
വരണ്ട്.

                   മുബശ്ശിർ.സി.പി

നീർപ്പോളകൾ

കവിത :*"നീർപ്പോളകൾ"*
-----------------
ഇല്ല കാലത്തിനില്ലാദിയുമന്തവും
ഈ ചക്രവാളത്തിനുംസീമയില്ലാ
പൊരുളറിയാത്തൊരീജന്മമാംവേദിയിൽ
ആടിത്തിമിർക്കുന്നുജീവിതനാട്യങ്ങൾ
കല്പാന്തങ്ങളിരുണ്ടുവെളുക്കുമ്പോൾ
എപ്പൊഴോകണ്ടൊരുസ്വപ്നമാകാം
ഏഴലയാഴിയുംവൻകരച്ചുറ്റുമി   
തെന്തൊരുവിസ്മയംകാണ്മതോർത്താൽ
അഗ്നിപുഷ്പങ്ങളെരിഞ്ഞുകത്തുന്നൊരീ
ആകാശമേലാപ്പുംസത്യമോമിഥ്യയോ?
ചുട്ടുപഴുത്തതാംലോഹത്തകിടിലൊ-
രല്പംജലകണമിറ്റിച്ചതുപോലെ
ഈമായയാംകാഴ്ചകളെല്ലാംമറഞ്ഞുപോം
ശാശ്വതമെന്നൊന്നതില്ലയൊരേടത്തും
ഇഹലോകമാകുമീമായാസമുദ്രത്തി-
ലൊരുകുഞ്ഞുനീർപ്പോളമാത്രമീജീവിതം
സുഖദു:ഖങ്ങളാംമഴമേഘപന്തലിൻ
കീഴേയൊഴുകുമീജീവിതസാഗരം
മുന്നമേയാരുംപരിചിതരല്ലല്ലോ
പിറന്നന്നുതൊട്ടെത്രബന്ധങ്ങൾചുറ്റിലും
തടിനിയിലൊഴുകുന്നകല്ലുംമരങ്ങളും
ഒരുവേളയൊരേടത്തുസംഗമിച്ചീടിലും
സംവത്സരങ്ങൾതൻകുത്തൊഴുക്കിൽപുന -
രൊന്നൊഴിയാതെവേറിട്ടൊഴുകുംപോൽ
തുച്ഛകാലത്തോളംപരസ്പരംകൈകോർത്തി -
ട്ടേകൈകരായ്തന്നെവേർപിരിയുംതുലോം
കൊണ്ടുവന്നില്ലായൊന്നുമിവിടേയ്ക്കുനാം
കൊണ്ടുപോകാനുമില്ലൊന്നുമിവിടുന്ന്
ജീവന്മാർകാലമാംചതുരംഗപലകയിൽ
കരുക്കളായ്കോലംചമഞ്ഞിടുന്നു
കാലപാശത്തിന്റെവായിലകപ്പെട്ട
മണ്ഢൂകമെന്നത്രേചൊല്ലാവൂലോകവും
ബുദ്ബുദാകാരമാംനീർക്കുമിളകളും
തോറ്റുപോമായുസ്സുംചിന്തിച്ചുനോക്കുകിൽ
സുസ്ഥിരമെന്നുനാംചിന്തിച്ചവയെല്ലാ-
മസ്ഥിരംനശ്വരംമായതൻവൈഭവം
അനശ്വരമായൊന്നുമില്ലാസർവ്വസ്വവും
തഴുകിമറയുന്നുകാലത്തിൻകൈകളാൽ
നിയന്ത്രണമില്ലാതെപായുമശ്വങ്ങളാം
ഷഡ്വൈരങ്ങൾതൻകുളമ്പടിയൊച്ചയിൽ
നേർത്തുപോയീടുന്നനന്മയാമമൃതിനെ
തിരയട്ടെനമ്മുടെകർമ്മകാണ്ഡങ്ങളിൽ
മൃതിയൊരുനേരവുംപിരിയാതെനമ്മുടെ
നിഴലായിമരുവുന്നസത്യമോർത്താൽ
ആശയാംപാശത്തെവേറിട്ടുമാനസം
സ്വതന്ത്രവിഹായസ്സിലുല്ലസിക്കും
ഇല്ല കാലത്തിനില്ലാദിയുമന്തവും
ഈ ചക്രവാളത്തിനുംസീമയില്ലാ .

*രചന: ഉഷാമുരുകൻ*

അഭിനവമോഹിനി

കവിത - *അഭിനവമോഹിനി*
-----------------
രചന - ഉഷാമുരുകൻ
*****************
എവിടെമറഞ്ഞുപോയ് 'സ്ത്രീ'യെന്നവാക്കിലെ
പെണ്മതൻഭാവങ്ങളാർദ്രതയും
അഗ്നിയിലുയിർകൊണ്ടജന്മമല്ലോപണ്ടേ-
യഗ്നിപരീക്ഷയുംതൃണമായ്ഗണിച്ചവൾ
ഭാവനാലോകത്തിനപ്പുറംനിന്നവൾ
ചൊല്ലുന്നുനാരികളബലയല്ലാ
ജീവിതചിതകളിൽവെന്തുരുകിയാത്മ-
വിശുദ്ധിതെളിയിച്ചവർമഹിളകൾ
സ്ത്രീമഹത്വത്തിന്മഹാകാവ്യങ്ങൾതീർത്തവ-
രേറെയുണ്ടേറെയായ് താളുകൾക്കപ്പുറം
പണിതീർത്തുഗോപുരംവെണ്ണക്കൽസൗധങ്ങ-
ളവളുടെതൂമഞ്ഞിൻഭാവപ്രതീകമായ്
മാതൃഭാവത്താലനുഗ്രഹീതയിവൾ- ജ്വലിക്കും
പതിവ്രതാധർമ്മത്തിൻമൂർത്തഭാവം
പോറ്റിവളർത്തിയമക്കളെനല്കീട്ടു
ഭൂമിപിളർന്നവൾപോയ്മറഞ്ഞു
ചൊല്ലാതെചൊല്ലിയവെല്ലുവിളിയതും
മാറ്റൊലിക്കൊണ്ടന്നുരാമന്റെനെഞ്ചിലായ്
അളവറ്റമാഹാത്മ്യമകുടംധരിക്കുമ്പോ-
ളാവില്ലനരനിവൾക്കൊപ്പമെത്താൻ
മകളായ്പത്നിയായമ്മയായ് വിളങ്ങിയ
സാത്വികൾക്കിന്നിത്രശാപമോസൗന്ദര്യം
പ്രകൃതിയെവേറിട്ടുപുരുഷനില്ലെങ്കിലും
സമമല്ലകർമ്മങ്ങൾവ്യത്യയമോർക്കനാം
സ്ത്രീശക്തിയെയിന്നുതെറ്റിദ്ധരിച്ചവൾ
ആധിപത്യംനേടിയഹന്തയാലേ
താപസനയ്യന്റെപൂങ്കാവനംപോലും
ശക്തിപരീക്ഷണവേദിയാക്കി
സ്ത്രീസമത്വത്തിന്മുറവിളികേട്ടിന്നു
പൊട്ടിത്തകരുന്നിതെട്ടുദിക്കുംവൃഥാ
അഭിനവനാരിതൻതേർചക്രമൊടുക്കുന്നു
മാതൃസ്ഥാനങ്ങളുംമാഹാത്മ്യവും
ഇന്നിവൾസ്വത്വവുംവിഷലിപ്തമാക്കുവാൻ
കാളിന്ദിയാറുംകുടിച്ചുവറ്റിച്ചുവോ?
കേട്ടതില്ലാപിഞ്ചുകുഞ്ഞിന്റെരോദനം..........മുഴങ്ങിയോ....
കാമതാപത്തിൻജയോന്മാദശംഖൊലി!!
-----------------

*അപരിചിതർ*       
.............................
രചന:കെൽ‌വിൻ
..........................
 ഒരു വട്ടം കാണാതെ
ഒരു വാക്കും പറയാതെ
തമ്മിൽ അറിയാത
വിധി ഒന്നായി ചേർത്തവർ
അപരിചിതർ

ജീവ്തമാം തോണി
തുഴയുന്നു ഒറ്റകെട്ടായി നാം
ഒടുക്കം  അറിയത്തൊരീ
യാത്രയിൽ
ഹരിതമീ ഭൂമി തൻ
മടിയിൽ   ഓമലായി
നാം

അറിയില്ലയീ  യാത്ര
എങ്ങോട്ടെന്നു
വിടർന്നു  ആയിരം കിനാവുകൾ
മനതാരിൽ പടരുന്നു
സൗരഭ്യം നല്കുന്നു
എന്നും എപ്പോഴും
ഈ വിധിയാമി
വഴിത്താരയിൽ
ഒന്നായി പാറന്നുയരും
കിളികൾ നാം

എന്തിനീ നിമിഷമാം
ഘടികാരത്തിൻ മുന്നിൽ
അപരിചിതരേപോലെ
നിൽക്കുന്നു
അപരിചിതജന്മങ്ങൾ
നാം

ഉയിർ നെഞ്ചിൽ തുളുമ്പുമീ
നാളിൽ അപരിചിതർ
പരിചിതരാം പരിചിതർ
അപരിചിതരാം നാൾ
വിധി തൻ വിളയാട്ടം
അതാണീ സത്യമാം
പൊരുൾ മരണം
ഉയിർ പോകും
പരാജയത്തിൻ താളുകൾ
തുറകുമാ നിമിഷം 
അപരിചിതരായി തീരും നാം.                             *കെൽ‌വിൻ*

മച്ചി

മച്ചി ..
---------
രചന:

പൈതലേ...
നിന്നെ വാരിപ്പുണരുവാൻ,

മാറോടണയ്ക്കുവാൻ,

ചുംബനംകൊണ്ട്
പുതപ്പുനെയ്യുവാൻ,

താരാട്ടുകൊണ്ടൊരു
തൊട്ടിൽപണിയുവാൻ,

നെഞ്ചിലെ ചൂടിലൊരമ്മയെ
തേടുവാൻ,

നിന്നെ ചുമന്നുള്ളൊരാ-
കാലമറിയുവാൻ,

പേറ്റുനോവിൽ നിൻ
മുഖംതിരയുവാൻ,

അമ്മയെന്നകൊഞ്ചലിൽ
അമൃതൂട്ടുവാൻ,

വഴിപാടുനേർന്നുള്ളൊരീ-
കാത്തിരിപ്പിൽ

അടക്കം പറഞ്ഞു
അവരെന്നെ
'മച്ചി'യെന്ന്.!

                             :റബീഹ ഷബീർ

തൊഴിലാളി

*തൊഴിലാളി*
............................
രചന:വിജയകൃഷ്ണൻ മണ്ണൂർ
...........................

'തൊഴിലാളി' യെന്നോ നിനക്കിട്ട പേർ
ലോക സ്രഷ്ടാവു നീയെന്നിരിക്കേ

തൊഴുതു നിൽക്കുന്നു ഞാൻ നീയെനിക്കായ്‌ തീർത്ത
സ്വപ്നസൗഭാഗ്യ സൗധങ്ങൾ കാൺകെ 

നിൻ വിയർപ്പിററിറ്റു ചേർന്നോരാ കല്ലുകൾ
നീയതിൽ ചാലിച്ചു ചേർത്തൊരു വർണ്ണങ്ങൾ

നിൻ നിഴൽ വീഴാത്ത ദിക്കുകളില്ലതിൽ
നിൻ മുഖമൊന്നു തിരയുന്നു കണ്ണുകൾ

വൃത്തിയിലെന്നെ വിളിക്കുന്ന മുറ്റവും
ചിത്തം തുറന്നു ചിരിക്കുന്ന പൂക്കളും

മുന്നിൽ പരന്നു മുന്നേറുന്ന പാതയും
പറയുന്നോരായിരം  കഥകളിൽ നിൻ മുഖം

മൃഷ്ടാന്നമുണ്ടു മയങ്ങും കിനാക്കളിൽ
സ്രഷ്ടാവു മെല്ലെ വന്നെത്തി നോക്കുന്നുവോ

പാടത്തു വിത്തു വിതച്ചു  വരമ്പത്തു
കൂലിക്കു കാതോർത്തു നീളും കരങ്ങളായ്

'തൊഴിലാളി' നീയും തൊഴിൽ തേടി ഞാനും
അലയുന്ന പാതയിൽ കൺകോർത്തു നിൽക്കേ

അറിയുന്നു ഞാനുമൊരു 'തൊഴിലാളി' മാത്രം
ഇന്നത്തെയന്നമാണെന്റേയും ലക്‌ഷ്യം
'
തൊഴിലാളി' യെന്നോ നിനക്കിട്ട പേർ
ലോകസൃഷ്ടാവു നീയെന്നിരിക്കേ

തൊഴുതു നിൽക്കുന്നു ഞാൻ നീയെനിക്കായ്‌ തീർത്ത
സ്വപ്നസൗഭാഗ്യ സൗധങ്ങൾ കാൺകെ

*വിജയകൃഷ്ണൻ മണ്ണൂർ*

ഉൾക്കനൽ

കവിത : " ഉൾക്കനൽ"
====================

കൊഴിഞ്ഞുവീണൊരാമലർവസന്തം
ഇതളടർന്നുപോയൊരാചിരിവസന്തം
നിൻമന്ദഹാസമാംവെള്ളരിപ്രാവുകൾ
ഇന്നുമെൻമനസ്സിൽകുറുകിടുന്നൂ
ഇങ്ങിനിയെത്താതെമാഞ്ഞൊരാസ്വപ്നങ്ങൾ
നിറങ്ങളായ് മിന്നിമറഞ്ഞിടുന്നു
പറന്നകന്നൊരാപ്രണയമാംപ്രാവിനെ
മറക്കുവാനാവാത്തഹൃദയവുമായി
ഏതോവിമൂകമാമോർമ്മതൻചില്ലയിൽ
മോഹപ്പക്ഷികൾകൂടണഞ്ഞു
അന്തരാത്മാവിലെനെരിപ്പോടിനുള്ളിൽ
എരിഞ്ഞടങ്ങിയമോഹങ്ങളേ
കാലചക്രത്തിൻഗതിവിഗതികളിൽ
അലയടിച്ചൊഴുകിയസ്വപ്നങ്ങളേ
കഴിഞ്ഞനാളുകളോർമ്മതൻചുവരിലെ
നേർച്ചിത്രമായിതെളിഞ്ഞിടുന്നു
മോഹങ്ങളുംമോഹഭംഗങ്ങളുമായി
ഈജന്മമിവിടെഅലഞ്ഞിടുന്നൂ
കടലോളങ്ങളിൽദൂരെമറഞ്ഞും
വൻതിരയെത്തുമ്പോൾതീരമണഞ്ഞും
വ്യർത്ഥസ്വപ്നങ്ങൾതൻഭാണ്ഡവുംപേറി
എന്നിലെയിഷ്ടങ്ങൾവീണുറങ്ങി
മോഹസരിത്തിന്നലകളിലെന്നുടെ
കണ്ണുനീർതുള്ളികളലിഞ്ഞുചേർന്നു
പെയ്തൊഴിയുംമഴമേഘതുടിപ്പിലെൻ
ഹൃദയത്തിൻസ്പന്ദനമായിരുന്നു
ഒരുതരിവെളിച്ചത്തിന്നുറവിടംതേടി
ഇരുളിലലയുമോഒരുജന്മംകൂടി
വെറുതെയെന്നറിഞ്ഞിട്ടുംവിഫലമാംസ്വപ്നങ്ങൾ
നിറംകുടഞ്ഞൊരുക്കിവച്ചു
നിൻമന്ദഹാസമാംവെള്ളരിപ്രാവുകൾ
ഇന്നുമെൻമനസ്സിൽകുറുകിടുന്നൂ .

*രചന :ഉഷാമുരുകൻ*

ഒരു കൂലിപ്പണിക്കാരന്റെ ചിരി

ഒരു കൂലിപ്പണിക്കാരന്റെ ചിരി
..........................................
ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട്
...................................
അയലത്തെ വീട്ടിലാ-

ണെങ്കിലും നീയെനി-

ക്കപരിചിതനോ! കാലചക്രം

പൊടിതീര്‍ത്തു പായുവാന്‍

ഭൂമിയുടെ പാതകള്‍

പണിയും വഴിപ്പണിക്കാരാ!

നഗരത്തിലേക്കുള്ള

വണ്ടിക്കു നീ മക്ക-

ളുണരുന്നതിന്‍മുന്‍പു പോകും.



ടാറിന്‍ കരിംപുക

കുടിച്ചു വെയിലാല്‍ വിണ്ടു-

കീറിച്ചുളിഞ്ഞ മെയ്യോടെ,



അടിവെച്ചു ചാരായ

ലഹരിയിലിരുട്ടുമ്പൊ-

ഴരിയും പരിപ്പുമായെത്തും.



രണ്ട്

പല പുസ്തകങ്ങളില്‍

നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള

പരമാര്‍ത്ഥമേ ഞാന്‍ തിരഞ്ഞു

നഗരങ്ങള്‍, ചരിതങ്ങ-

ളൊക്കെയും നീ തന്നെ

പണിചെയ്തതാണെന്നറിഞ്ഞു



കൊടിയായ കൊടിയൊക്കെ

നിന്റെ ചെഞ്ചോരയാല്‍

പശയിട്ടതാണെന്നറിഞ്ഞു.



വരുവാനിരിക്കും

വസന്തകാലത്തിന്റെ-

യധിപനും നീയെന്നറിഞ്ഞൂ.



പലവട്ടമന്തിക്കു

നിന്നോടു മിണ്ടുവാന്‍

പരിചയം ഭാവിച്ചു വന്നു.



മൂന്ന്

തകരവിളക്കിന്റെ

ചുറ്റിലും കുഞ്ഞുങ്ങള്‍

തറയും പറയും പഠിക്കെ,



നിത്യദുഃഖത്തിന്റെ

യാദ്യപാഠം ചൊല്ലി-

യത്താഴവും കാത്തിരിക്കെ,



അരികത്തു കെട്ടിയോള്‍

കണ്ണുനീറിക്കൊണ്ടു

കരിയടുപ്പൂതിത്തെളിക്കെ.



ചെറുബീഡി ചുണ്ടത്തു

പുകയുന്ന നിന്നുള്ളി-

ലെരിയുന്ന ചിന്തയെന്താവാം?



അല്ലെങ്കിലിന്നിന്റെ

ചിതയില്‍ നിന്‍ മോഹങ്ങ-

ളെല്ലാം ദഹിക്കുന്നതാവാം.



നാല്

ഒരുനാള്‍ കൊടുമ്പിരി-

ക്കൊള്ളുന്ന പാതയില്‍

പെരുകുന്ന ജാഥയ്ക്കു പിന്നില്‍



കൊടിപിടിച്ചവകാശ-

ബോധത്തിലാര്‍ത്തു നീ

കുതറുന്ന കാഴ്ച ഞാന്‍ കണ്ടു.



വെറുതേ തിരക്കിനേന്‍:

എന്തിനാണിന്നത്തെ

സമരം? ഭരിക്കുവാനാണോ?



''കര്‍ക്കടകവറുതിക്കു

കൂലി കൂട്ടിത്തരാ

നൊത്തിരി മിരട്ടണം കുഞ്ഞേ.''



''മായാ'' പറഞ്ഞു ഞാന്‍,

പുതിയ ലോകത്തിന്റെ

പിറവിക്കുവേണ്ടിയാണല്ലോ



കൊടിപിടിക്കേണ്ടതും

കൊലവിളിക്കേണ്ടതും

കൊതിവിട്ടു ജീവന്‍ കൊടുത്തും.



തെളിവറ്റ മിഴി താഴ്ത്തി

അതിലും ദുരൂഹമൊരു

ചിരിയെനിക്കേകി നീ പോയി.



ഒരു ചിരി! എന്തതി-

ന്നര്‍ത്ഥമെന്നോര്‍ത്തു ഞാന്‍

പലരാത്രി നിദ്രകള്‍ കടഞ്ഞു.



ഒരു പുസ്തകത്തിലും

നിന്റെ സങ്കീര്‍ണമാം

ചിരിയുടെ പരമാര്‍ത്ഥമില്ല.



അഞ്ച്

ഒരു ദിനം മാലയും

കരിമുണ്ടുമായി നീ

ശരണം വിളിച്ചുകൊണ്ടെത്തി



കലികയറി നിന്നോടു

ചൊല്ലി ഞാന്‍ ''ദൈവങ്ങ-

ളുപരിവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ മിഥ്യ.



ഒരു ദൈവപുത്രനും

നിന്നെത്തുണയ്ക്കുവാന്‍

വരികില്ല, കാത്തിരിക്കേണ്ട.



നീ മാത്രമേയുള്ളൂ

നിന്റെ മുക്തിക്കു, നിന്‍

നീതിബോധംതന്നെ ശരണം.''



''കുഞ്ഞേ, ചെറുപ്പത്തി-

ലിതിലപ്പുറം തോന്നും

എന്നോളമായാലടങ്ങും.''



പരിഹാസമോ! പതിവു

ചിരിയോടെയുച്ചത്തില്‍

ശരണംവിളിച്ചു നീ പോയി



ഒരു പുസ്തകത്തിലും

നിന്റെയീ ഗൂഢമാം

ചിരിയുടെ പൊരുള്‍ മാത്രമില്ല



പല ചരിത്രങ്ങളില്‍

നിനക്കുള്ള കാല്‍പനിക

പരിവേഷമെന്തൊരഭിരാമം!



പണികഴിഞ്ഞെത്തുന്ന

നിന്റെയുടലിന്നുള്ള

ദുരിതദുര്‍ഗ്ഗന്ധമേ സത്യം



അതിസൂക്ഷ്മമാം മര്‍ത്ത്യ

ഭാഗധേയത്തിന്റെ

ഗതിയോര്‍ത്തു ദുഃഖം നടിക്കെ.



തളരാത്ത കൈകളാല്‍

നീ തീര്‍ത്ത പാതകളി-
ലുരുളുന്നു ജീവിതം വീണ്ടും.

സ്ത്രീ

സ്ത്രീ
- - - - -
രചന:(വൈഗ ചന്ദ്ര മോഹൻ)

ഒരു സ്ത്രീയാവുക
എന്നാൽ ,
ഒരു രാജ്യമാവുക എന്നാണർത്ഥം
അതിരുകൾ എന്നും
കലാപഭൂമിയാവുന്ന ,
നിരന്തരം
ആഭ്യന്തര കലാപങ്ങൾ
പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്ന
ഒരു രാജ്യം

സമാധാന കരാറുകൾ
സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും
ലംഘിക്കപ്പെടുകയും
ചെയ്യുമിടം

സ്ത്രീയാവുക എന്നാൽ
ഒരു ഭാഷയാവുക
എന്നുമാണർത്ഥം

നന്നായി
തെളിഞ്ഞൊഴുകവേ
വറ്റിപ്പോയ
ഓർക്കാതിരിക്കെ
മസ്തിഷ്ക മരണം
സംഭവിച്ചു പോയ
ഒരു ഭാഷ

സ്ത്രീയാവുകയെന്നാൽ
പക്ഷിയാവുക
എന്നർത്ഥമുണ്ട്

ഒരു ചിറകടിയിൽ
ആകാശമെന്നും
ചിറകൊതുക്കലിൽ
മരച്ചില്ലയെന്നും
സ്വയം
മൊഴിമാറ്റം ചെയ്യുന്ന
ഒരു പക്ഷി

സ്ത്രീയാവുക എന്നാൽ
വാതിലാവുക
എന്നുമുണ്ടൊരർത്ഥം
ഓരോ തവണയും
പ്രണയം ,
മരണം ,
സ്വാതന്ത്ര്യം ,
തടവറ ,
എന്നിങ്ങനെ
വ്യത്യസ്തങ്ങളായ
ആശയങ്ങളിലേക്ക്
തുറക്കുന്ന
ഒരു വാതിൽ

ഇരുമിഴിക്കാഴ്ചകൾക്ക്
വിപരീതാർത്ഥം
തരുന്ന സ്ത്രീ
ഒരു കണ്ണിൽ തന്നെ
പൂർണയാകുന്നു.

മോഹഭംഗങ്ങൾ

****മോഹഭംഗങ്ങൾ****

                  രചന: ഡോ. നീസാ


മഴക്കാറു മൂടിയ മാനം കണ്ട്
സന്ധ്യാ ദീപം തെളിച്ചതെന്തേ.
പഴുത്തില പോലെ പച്ചിലയും
തളർന്നു കുഴഞ്ഞു വീണതെന്തേ.

അലറിയടിക്കും തിരമാലകൾക്കരികെ
വിളറി വെളുത്തു നില്പതെന്തേ. 
ഈറനണിഞ്ഞ മിഴികളുമായ്
പ്രപഞ്ചമാകെ പരതുന്നതെന്തേ.

എന്നിലെയെന്നെ തേടുവതിനായ്
കണ്ണാടി തേടി പോയതെന്തേ.
നിനച്ചതൊന്നും നേടാതെയീജന്മം
കരിന്തിരി കത്തി പുകയുന്നതെന്തേ.

ഉയരത്തിൽ പറന്നുയർന്ന ചിറകുകൾ
താനേ തകർന്ന്  നിലംപതിച്ചതെന്തേ.
മോഹങ്ങളെല്ലാം അതിമോഹങ്ങളായി
മോഹഭംഗത്തിൻ രൂപമേറിയതെന്തേ.


**********       *******

 Dr. നീസാ. എ
ഈ . എസ്   ഐ . ഹോസ്പിറ്റൽ
പേരൂർക്കട
തിരുവനന്തപുരം

അമ്മ

അമ്മ

അമ്മയേ കാണുവാൻ കൊതിച്ചെത്തും
ഓമലെ മാറോടണച്ച സ്നേഹവാത്സല്യം,
കഥകൾ പറഞ്ഞ് തന്ന സന്ധ്യകൾ,
അമിഞ്ഞപാലിൻ മാധുര്യമറിഞ്ഞ നാളുകൾ,
കൊഴിഞ്ഞിട്ടും കൊഴിയാതെ ഓർമ്മകളിൽ
തട്ടി കളിക്കുന്ന ബാല്യകാലം,
മായില്ല മറയില്ല സ്നേഹവാത്സല്യമറിഞ്ഞ
നാളുകൾ,
അടുക്കളകോണുകളിൽ തിരയുന്നു ഞാൻ,
ഓമലയ്ക്കായി സ്വയമെരിച്ചു കളഞ്ഞയമ്മ തൻ സ്വപ്നങ്ങളും,
ഇന്നുമറിയുന്നു ഈ കോണുകളിൽ അമ്മയുടെ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം,
എരിയുന്ന തിരികൾക്ക് നടുവിൽ കിടക്കുന്ന ചലനമറ്റ ശരീരത്തിന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ,
തിരയുന്നു പിന്നെയും ഞാനീ കോണുകളിൽ,
അലയുന്ന കാറ്റിനും പെയ്യുന്ന മഴയ്ക്കുമറിയാതെ-
യവരും തിരയുന്നിതാ സ്വപ്നങ്ങൾ.
എത്ര തിരഞ്ഞെന്നു വരുകിലും കിട്ടില്ല ഓമലെ-യെന്ന ചെറുചിരിയോടെ കിടക്കുന്നുവമ്മ,
എരിഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങളും പേറിയമ്മ പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ,
ബാക്കിവച്ച ഓർമ്മകളും പേറി ഞാൻ,
വൃഥ വീണ്ടും തിരഞ്ഞിടുന്നുവാ അടുക്കള കോണുകളിലെന്തോ...
                   വിനു ഗിരീഷ്

പാഴ്‌വൃക്ഷം

പാഴ്‌വൃക്ഷം 

***********

രചന: മായാ രാജ്

...................................

കരവിരുതാർന്നൊരു തച്ചനേ പോലെൻ 

കാതൽ കൊത്തി, തുരന്നു നോക്കീടുമൊരു 

മരംകൊത്തിപ്പക്ഷികൾക്കിടയിൽ 

പെട്ടുഴറുന്ന  പാഴ്‍വൃക്ഷമാണിന്നെന്റെയീ ജന്മം. 

ഒരു ചെറു തൈയ്യായുയിർകൊണ്ട നാൾ മുതൽ 

വെള്ളവും വളവും പകർന്നേകി  ദിനംപ്രതി,

വേരുകൾക്കൂർജവും ദൃഢതയും പകരുവാൻ 

പൂർവികർ നടത്തിയ ശ്രമമൊക്കെ  വൃഥാവിലോ ? 

ഏറെ വളക്കൂറും മേന്മയുമുള്ളൊരീ 

മണ്ണിന്നഗാധതയിലാഴ്ന്നിറങ്ങി വേരുകൾ, 

വായുവും, വെള്ളവും, വളവും നുകർന്നൊരു 

തണൽ ശാഖിയായ് മാറുവാൻ കാത്തൊരാ നാളുകൾ. 

പൂത്തും, തളിർത്തും, കായ്ച്ചങ്ങും  മേൽക്കുമേൽ 

കരുത്താർന്നു വന്നെന്റെ ശാഖോപശാഖകൾ, 

തണലേകിയെന്നിലേക്കാശ്രയമായ് വന്ന 

നിരവധി നിരാലംബ ജന്മങ്ങൾക്കായ് ഞാൻ. 

ആശ്രയം പാർത്തു ചേക്കേറിയോരെന്നുടെ, 

ചില്ലകളിലിരുന്നു നൽ സ്തുതിപാഠകരായ്, 

പരാശ്രയ ജീവികളെന്നതോർക്കാതെയെൻ വേരുകളിറ്റിച്ചു നല്കിയെന്നാത്മാംശം. 

കുളിരേകി നിന്നൊരെൻ ചില്ലകളിന്നിപ്പോൾ 

വാടിക്കരിഞ്ഞങ്ങൊടിഞ്ഞു പോകാറുമായ്. 

വിസ്തൃതമാമൊരു പന്തലൊരുക്കിയ പാവമാം തണൽ വൃക്ഷം വേരറ്റു വീഴാറായ്. 

കൊത്തി നുറുക്കിയും, വെട്ടി മുറിച്ചുമീ 

പാഴ്‌വൃക്ഷത്തിൻ കാതൽ നോക്കിടുവാൻ 

വെമ്പൽ കൊണ്ടീടുന്ന ജീവഗണമൊരു 

ദുർദ്ദശമാത്രമാണെന്റെയീ  ജന്മത്തിൽ.

വിട പറയുമ്പോൾ

*വിട പറയുമ്പോൾ*

✍🏻 സുജ ശശികുമാർ 

പകൽ മാഞ്ഞുപോയി 

പക്ഷികൾ കൂടണഞ്ഞു 

സൂര്യൻ കടലിൽ മുങ്ങി കുളിച്ചു 

പൊന്നുഷസ്സി ൻ പുലരിയിൽ 

പുതുപട്ടു പുതച്ചെത്തിയ 

താമര മൊട്ടുകൾ വിടർന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. 

എന്നിട്ടും നീ വന്നതില്ലാ... 

ഞാൻ നിന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചു 

എന്റെ സ്നേഹം നീ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. 

നിന്നെ മനസ്സിലാക്കുവാൻ വൈകിപ്പോയി ഒരുപാട്. 

നിനക്കായി പണ്ടു ഞാൻ കണ്ട സ്വപ്‌നങ്ങളൊക്കെയും വ്യർത്ഥമായി. 

നീ എന്റെ എല്ലാമാണ് എല്ലാം

നീയില്ലാതെ സ്വപ്‌നങ്ങളില്ല, സന്തോഷങ്ങളില്ലാ....

നിന്നെ സ്വന്തമാക്കാൻ ഞാൻ എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങളും, സന്തോഷങ്ങളും, ബന്ധങ്ങളും എല്ല്ലാം ത്യജിച്ചു. 

നീ എന്നെ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് കറിയിലെ കറിവേപ്പിലപോലെ കളഞ്ഞിട്ടുപോയി.

കണ്ണാടി ചില്ലുപോൽ പൊട്ടിത്തകർന്നു പോയി എന്റെ ഹൃദയം. 

ഇത്രയും നീചയായിരുന്നോ നീ 

എനിക്കു നിന്നെ വേണമായിരുന്നു 

എന്റെ ആ പഴയ കൂട്ടുകാരിയെ. 

നിന്നിലെ നന്മകൾ എവിടെവച്ച് മറന്നു 

നീയിന്ന് എല്ലാം മറന്നിരിക്കുന്നു. 

നമ്മുടെ ബാല്യവും, കൗമാരവും, ഇണക്കവും, പിണക്കവും നാമൊന്നിച്ച് പങ്കുവച്ച 

കൊച്ചു കൊച്ചു നല്ല നിമിഷങ്ങളും എല്ലാം... 

എനിക്ക് നീ തന്നിട്ട് പോയ 

ഒരു മയിൽ‌പീലിയും, 

ഒരു കരിവളത്തുണ്ടും 

ഇന്നും ഞാൻ കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നു. 

നിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായ് നെഞ്ചോട് ചേർത്ത്. 

എത്രകാലം കഴിഞ്ഞു നീ വന്നാലും 

നിന്നെ സ്വീകരിക്കുവാനുള്ള 

നിന്നെ ഒത്തിരി സ്നേഹിക്കുന്ന ഹൃദയവുമായി ഞാനെന്നും കാത്തിരിക്കും. 

മഴ കാത്തു കിടക്കുന്ന വേഴാമ്പലിനെപോലെ നിന്നിലെ പ്രണയത്തിനായ് ദാഹിച്ചു നിൽക്കുന്നു ഇന്നും ഞാൻ. 

നിനക്കു ഞാൻ ആരുമല്ലെങ്കിലും, എനിയ്ക്കു നീ എല്ലാമാണ് എല്ലാം... 

നിന്റെ ഒരു സ്പർശനത്തിനായി നിന്നെ ഒരു നോക്കു കാണുവാനായി നിന്റെ ഒരു വിളി കേൾക്കുവാനായി കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാൻ 

ഇന്നും ഈ ശയ്യയിൽ  നിരാലംബനായി വരിക നീയെൻ ചാരെ. 

വരിക നീയെൻ ചാരെ 

ഒരു തെന്നലായെങ്കിലും 

മടങ്ങട്ടെ ഞാൻ എന്നേക്കുമായ് നിൻ ഓർമ്മയിൽ. 

ഈ പ്രകൃതിതൻ മടിത്തട്ടിൽ നിന്നും മടങ്ങട്ടെ ഞാൻ എന്നേക്കുമായ്.

                       

                         😌

കവിത: അനാഥത്വം

കവിത: അനാഥത്വം

രചന: റബീഹ ഷബീർ

-------------------------------------------

അനാഥത്വം ആഴിക്കടിയിൽ അകപ്പെട്ട നീർകുമിളയാണ്.

ആഴമറിയാതെ പിടഞ്ഞുനീന്തിപ്പൊങ്ങിവരുമ്പോൾ

ക്രൂരമായി പൊട്ടിപ്പോവുന്ന 

നിസാരമായൊരു നീർക്കുമിള.

അല്ലെങ്കിൽ, 

തുടക്കവും ഒടുക്കവുമറിയാതലയുന്നൊരു

കാറ്റാണത്.

ഭാവിയും ഭൂതവും വർത്തമാനവുമറിയാത്ത 

നോവെന്നുമിടിക്കുന്ന ജീവനുകളാണത്.

സനാഥന്റെ രക്തത്തെ അനാഥനെന്നടയാളപ്പെടുത്താൻ,

ഭീതിയുടെ മുൾക്കാട്ടിൽവിരിഞ്ഞുപോയ 

തെരുവിന്റെ മണമുള്ള നനുത്തൊരുപൂവ്;

അവൾ അനാഥത്വത്തിന്റെ ഗർഭം ചുമക്കുന്നു.

അനാഥത്വം ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ 

ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയൊരു നിഴലാണ്.

വെയിൽനാളങ്ങൾ പൊള്ളിച്ചുരുക്കി,

മെലിഞ്ഞുപോയൊരു നിഴൽ.

അല്ലെങ്കിൽ,

പേരുപോലുമറിയാത്തൊരു ബാല്യത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് നിർത്താതെയ്യുന്ന 

ചോദ്യങ്ങളുടെ ശരങ്ങളാണത്.

അനാഥത്വം ഒരു ചുവർചിത്രമാണ്.

ദയയുടെ ചായങ്ങൾ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന കണ്ണീരുണങ്ങാത്തൊരുചിത്രം.

വൃത്തിഹീനമായതും വെയിലും മഴയും തലോടിപ്പോകുന്നതുമായ പ്രബലമല്ലാത്ത ഒന്ന്.

ചിലപ്പോളത് ആളിക്കത്തുന്ന അഗ്നിയാവാറുണ്ട്, 

ഒരുകടലിനും അണയ്ക്കാനാവാത്ത അഗ്നി.

അല്ലെങ്കിൽ എരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന,

ഒരിക്കലുംകെട്ടടങ്ങാത്ത കനൽ!

അനാഥത്വം ഒരിക്കലുമുണങ്ങാത്തമുറിവാണ്.

ഒരു മരുന്നിനും ഉണക്കാനാവാത്ത മുറിവ്.

രക്തമൊലിച്ച് മഞ്ഞനീരുകനത്ത്‌ 

ജീർണ്ണിച്ചുപോയ ആത്മാവിന്റെ മുറിവ്.

ഉൾവലിഞ്ഞുപോയ വയറിന്നടിയിലും കുഴിഞ്ഞുപോയ കണ്ണുകളിലും വിശപ്പെന്നു എഴുതിവെക്കപ്പെട്ടതും അനാഥത്വം തന്നെയാണ്.

അല്ലെങ്കിൽ,

കാലന്തരങ്ങളിലും മായ്ക്കപ്പെടാത്ത 

അനാഥനെന്ന പേര്പേറുന്ന,

വെളിച്ചം കെട്ടുപോയ അനേകായിരം നക്ഷത്രങ്ങളുടെ നിസ്സഹായതയാണത്.

അനാഥത്വം ദിശയറിയാത്ത കപ്പലുകളാണ്.

നടുക്കടലിൽ അകപ്പെട്ടുപോയൊരു ജീവൻ,

അതുമല്ലെങ്കിൽ തുഴയില്ലാത്തൊരു തോണി.

ഭൂമിയുടെ ഒരറ്റത്തുനിന്ന് യാത്രതിരിച്ച്

തുടക്കത്തിലെത്തിച്ചേരുന്ന ശൂന്യമായൊരു

വലയമാണത്,

പുറത്തുകടക്കാനാവാത്ത വലയം.!

Rabeeha shabeer

Paruvingal (H)

Purathur (po)

676102 (pin)

Malappuram

Tirur

Ph: 9744911395

മഴയെ പ്രണയിച്ചവൻ

മഴയെ പ്രണയിച്ചവൻ 

.........................................

രചന:വിനയചന്ദ്രൻ

....................................

കാർമുകിലേ...... കാർമുകിലേ....... 

പെയ്തിറങ്ങു പെയ്തിറങ്ങു 

കദനഭാരം ജലകണമായി 

പെയ്തിറങ്ങു പെയ്തിറങ്ങു 

എൻ മനസ്സിൽ കദനമഴ 

പ്രണയമായി പരിണമിപ്പു 

ആർദ്രമായി ലയിച്ചു നിന്നിൽ 

ഏറെ നിന്നെ പ്രണയിക്കുന്നു 

നിൻ ചിറകിൻ തേരിലേറി 

നാട് കാണാൻ മോഹമായി 

പെയ്തിറങ്ങാതെന്നിൽനിന്നും 

അകലെയായി നീ മറഞ്ഞിടുമ്പോൾ 

എൻ ഹൃദയം വേഴാമ്പലായി 

നിനക്കുവേണ്ടി കാത്തിരിപ്പു 

കാത്തിരിപ്പു കാത്തിരിപ്പു 

പെരുമഴയായി നീ വരുവാൻ 

കുളിരിനുള്ളിൽ ചടഞ്ഞിരിന്നു 

നിന്നെ നോക്കി രസിച്ചീടുവാൻ 

പെയ്തിറങ്ങി യാത്രയായി 

എൻ മനസ്സും നിശബ്ദമായി 

വീണ്ടുമൊരു വരവിനായി 

മോഹിച്ചു ഞാൻ കാത്തിരിപ്പു 

   VINAYA CHANDRAN C 

No : 7034502710

Add: Symanthakam kudavoor 

kudavoor p o Thonnakkal 

thiruvananthapuram

രക്തസാക്ഷി

രക്തസാക്ഷി

•••••••••••••

രചന:കമർ മേലാറ്റൂർ

.....................................

മിഠായിയെത്താതൊരു ജോഡി 

കുഞ്ഞുമിഴികളിൽ ഉറക്കം കൂടുകെട്ടി.

ഒഴിഞ്ഞൊരരിപ്പാത്രത്തിനരികെ 

അടുപ്പിലെ കലത്തിൽ

തിളച്ച വെള്ളം വറ്റി.

പ്രാകിപ്രാഞ്ചിയൊരു 

കവിൾ കഫം 

മുറ്റത്ത്‌ വെറ്റിലച്ചുവപ്പിനൊപ്പം

മഴയൊലിപ്പിൽ പരന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

കവലയിലെ കൊടിമരത്തിൽ മാത്രം

ഒരു നക്ഷത്രം പാറിക്കളിച്ചു.

•••••••••••••••••

കമർ മേലാറ്റൂർ

ഒറ്റ മരം

ഒറ്റ മരം 

...................

രചന:സ്മിത സ്റ്റാൻലി ,മുപ്പത്തടം.

..................................................

ഞാൻ ഒരു ഒറ്റ മരം ആകുന്നു  

ഈ മണ്ണിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയ വേരുകൾ 

എന്റെ  സ്വപ്‌നങ്ങളും .. 

എൻ ശാഖയിൽ നിറയെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ തളർത്തിരുന്നു പണ്ട്.. 

അവ ആകാശം മുട്ടെ ഉയരാൻ മാത്രം 

വളർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു ....  

മഴയായ്, കാറ്റായ് നീ എന്നിൽ 

ഒരു കുളിർ നിറച്ചിരുന്നു പണ്ട് 

ഓരോ ഇടിമിന്നലിനും  നെഞ്ചകം 

ഞെട്ടി ഞാൻ പിടഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. 

എന്നാൽ കാലം കടന്നു പോകവേ 

ഇവിടം മരുഭൂമി പോലെ വരണ്ടു പോയ് 

ഒരിറ്റു ദാഹജലം പോലും തരുവാൻ 

മഴയും  തേടിയെത്താറില്ല... 

കനത്ത വരൾച്ചയിൽ ഞാൻ ഇല്ലാതെ 

ആകും കാലം വരും ഒരു പക്ഷെ .. 

ഈ കാൽപ്പാദങ്ങൾ തളരവേ  

ഈ മണ്ണിൽ ഞാൻ ഉണങ്ങി വീഴും ...

എന്നിരുന്നാലും എന്റെ ഓർമ്മക്കായ് 

ഒരു തളിരില എങ്കിലും പറിച്ചു നിൻ 

പുസ്തക താളിൽ ഒളിച്ചു വയ്ക്കുക 

എന്നിൽ നിന്നും ഒരു  കൊമ്പ് അറുത്തു 

മണ്ണിൽ കുഴിച്ചിട്ട് നനച്ചു വളർത്തുക 

സ്മിത സ്റ്റാൻലി 

മുപ്പത്തടം .

ഒരു സൈനികന്

ഒരു സൈനികന്

By Rema Prasanna Pisharody, Bangalore

==========================================

ഞാനുറങ്ങുമ്പോളുറങ്ങാതെ കാവലായ്

വാതിലിൽ നിൽക്കുന്ന ധീരനാം സൈനികാ!

ഒരോ പ്രഭാതത്തിലും മിഴിക്കോണിലായ്

നീ തെളിയ്ക്കുന്ന സുരക്ഷാവിളക്കുമായ്;

നേരതിരിൽ നീയെനിയ്ക്കായിയുണ്ടെന്ന

നേരിൻ്റെ മുദ്രാങ്കിതങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും

ഒരോ ദിനത്തിൻ തിരക്കിലും നിന്നെ ഞാൻ

ഓർമ്മിക്കുവാനായ് മറന്നു പോമെങ്കിലും

ജീവന്റെ ജീവനിൽ നിൻ സ്നേഹബന്ധിത-

ധീരസ്പർശം, പരിത്യാഗം, ദയാകണം

ദൂരെ മുൾവേലികൾ, ഗന്ധകം പൂക്കുന്ന

താഴ്വരകൾ, ശൈലശൃംഗം, സമുദ്രങ്ങൾ

മേൽക്കൂരയില്ലാതെയാകാശമാകുന്ന

സാക്ഷ്യപത്രങ്ങളിൽ നീ ജ്വലിച്ചീടവേ;

കൂട്ടിനായ് സൂര്യൻ, പകൽ തീവ്രമദ്ധ്യാഹ്നം

രാത്രി, ശരറാന്തലേറ്റുന്ന താരകൾ

മഞ്ഞും, തണുപ്പും, സിരാപടലങ്ങളെ

നിർമ്മമാക്കുന്നൊരേകാന്തഭാവവും

എല്ലാം സഹിക്കുന്നു നീയെനിയ്ക്കായ് 

എന്റെ പുണ്യം നിനക്ക് ഞാൻ ദാനമേകീടുന്നു.

ഞാനെഴുതുമ്പോഴും, പാതയോരങ്ങളിൽ

കാവലുണ്ടെന്നൊരു ബോധമില്ലെങ്കിലും

നീ രക്ഷകൻ, നിനക്കേകുവാൻ ഞാനെന്റെ

പ്രാണനിൽ തൊട്ടെഴുതിന്നീക്കുറിപ്പുകൾ

ഓരോ വസന്തവും, ആഘോഷഹർഷവും

ഞാൻ പകുക്കുന്നെന്റെ സൗഖ്യസൗധത്തിലായ്

നീയോ മഹായോഗമെന്ന പോലീ-ഋതു-

ഭേദങ്ങളെ നെഞ്ചിലേറ്റി ലാളിക്കുന്നു..

ഓണം, ബിഹു, ഗുഡി പാദ്വയും ഞങ്ങളീ 

സ്നേഹഗൃഹങ്ങളിൽ സ്നേഹിച്ചു തീർക്കവെ,

നീയങ്ങകലെയാ രാജ്യാതിരിൽ യുദ്ധഭീതിയും

മഞ്ഞും നുകർന്നലിഞ്ഞീടുന്നു..

ഞാനുറങ്ങുമ്പോളുറങ്ങാതെ കാവലായ്

വാതിലിൽ നിൽക്കുന്ന ധീരനാം സൈനികാ!

നിൻ്റെ രക്തത്തിൻ മഹാത്യാഗബിന്ദുവിൽ

നിന്നെ പുതയ്ക്കും ത്രിവർണ്ണവർണ്ണങ്ങളിൽ

എന്നുമോർമ്മിക്കാനനശ്വരത്വത്തിൻ്റെ

നിർണ്ണയം പോലെ നീ മുന്നിൽ നിന്നീടവെ

നീയറിഞ്ഞീടുക ഓർമ്മിക്കുവാനായി

ഞാനെഴുതുന്നീ ദിനാന്ത്യക്കുറിപ്പുകൾ

==========================================

(ഗന്ധകഗന്ധമുള്ള അതിരുകളില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന സ്വപ്നത്തിനപ്പുറം യാഥാർഥ്യം ഒരു നോവായി നമുക്ക് മുൻപിലുണരുമ്പോൾ രാജ്യാതിരുകൾ മഞ്ഞും മഴയും വെയിലുമേറ്റ് സംരക്ഷിക്കുന്ന ഒരോ സൈനികനുമുള്ള സമർപ്പണമാണ് ഈ കവിത)  

ആത്മസഖി

*ആത്മസഖി* 

...................................

രചന:✍🏻സുജ ശശികുമാർ 

...............................

കാലമായ് കാത്തുവെച്ച സ്നേഹമിന്ന് തന്നുവോ നീ... 

നെഞ്ചോടു ചേർത്തുവച്ച രാഗമായ് പെയ്തുവോ നീ. 

ഒരു കുളിർകാറ്റിന്റെ ഈണമായ് വന്നുവോ നീയെൻ കാതിൽ മന്ത്രമോതിയോ.. 

അന്നു നാം കണ്ടൊരാ സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയും 

ചേർത്തുവച്ചിന്നു നീ വാരിപ്പുണർന്നുവോ... 

കാലത്തിൻ കൈകളാൽ ചേർത്തുപിടിച്ചെന്നെ നിന്നിലെ സഖിയായി പരിണയിച്ചുവോ..

നമ്മിലെ പ്രണയം കണ്ടു പ്രകൃതിയും മോഹിച്ചുപോയ്. 

ഒരു നേരം കൊതിച്ചുപോയെങ്കിലും വന്നില്ല വരവേൽക്കുവാൻനമ്മെ. 

ദുഖിച്ചു നിന്നൂ...സൂര്യന്റെ ഷോണിത രൂപം കണ്ട് 

കടലിൽ മുങ്ങിപ്പോയ് ഇരുടു പരന്നുപോയ്... 

കണ്ടതില്ലാ അമ്പിളിമാമനെ മാനത്തൊന്നും. 

മിന്നിത്തിളങ്ങുന്നനക്ഷത്രങ്ങളും വന്നതില്ലാ... 

പോയ്മറഞ്ഞെങ്ങോ കിനാവിൽ നിന്നുണർന്നു ഞാൻ 

വന്നതില്ലാരുമീ വഴിക്കെന്നറിഞ്ഞു എങ്കിലും മോഹിച്ചുപോയ് ഒരുനാൾ വരുമെന്ന്. 

കണ്ണീർചാലുപോൽ പെയ്തുപോയ് മഴച്ചാറ്റൽ 

തന്നുവോ നീ നിന്നിലെ മധുരമാം ഓർമ്മകൾ എന്നേക്കുമായ്... 

വിടർന്നുവോ നീയിന്നെൻ മനസ്സിൽ ഒരു വാടാമലരായി സുഗന്ധം പരത്തിയോ ഈ രാവിൽ കുളിർക്കാറ്റിൽ. 

കണ്ണീർ പൊഴിച്ചതില്ലിന്നു ഞാൻ നിന്നോർമ്മകൾക്കു മുന്നിൽ. 

എന്റെയീ പൂന്തോപ്പിലെ പുഷ്പങ്ങളെൻ ചങ്ങാതിമാർ. 

നാദങ്ങൾ വിരിയുന്നെൻ കാതിൽ കേൾക്കുന്നു ഞാനിന്നും നിൻ മൂകമാം നിശ്വാസങ്ങൾ. 

💞💞💞💞💞💞

ഇര

ഇര

...................

രചന:Bijoy kannadiyan, Kannur Po, irinave

...............................

നിങ്ങൾ എന്നെ ഇരയെന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ....

ഞാൻ 

വെറും ഇറച്ചികഷ്ണമാകുന്നു....

മുറിവുകളിൽ

ഉപ്പും മുളകും വാരിതേച്ച്

നിങ്ങളെന്നെ 

തൊട്ടു രുചിക്കുന്നു....

.

.

ഇര

കാട്ടിന്റെ (നാട്ടിന്റെ)

നിയമപുസ്തകതിൽ

വേട്ടകാരൻ്റെ 

സംഭാവന....

തിന്നു തീരാതാ നിങ്ങാളുടെ ആർത്തിക്ക്

വിശപ്പിന്റെ കുപ്പായമിടീക്കുന്നു...

.

.

.കൊമ്പും 

കുളമ്പുകൾ കൊണ്ടും.

നിങ്ങളെ കുത്തിയിട്ടും...

മാറിലെ നഖപാടും 

ചോരയും ഉമിനിരും 

തുടച്ചുമാറ്റിയിട്ട്

നിവർന്നിരിക്കുമ്പോഴും....

നിങ്ങളെന്നെ 

ഇരയെന്നു വിളിക്കുമ്പോൾ

ഞാൻ വെറും ഇരയാകുന്നു..

വേവുചട്ടിയിൽ പാകമായി കിടക്കുന്ന 

ഇറച്ചി കഷ്ണം.....

നിങ്ങളുടെ 

അടിവയറ്റിലെ മുഴപ്പ്

അട്ടഹസിക്കുന്നു

മരിക്കാത്ത സൗഹൃദം

             

  

മരിക്കാത്ത സൗഹൃദം  

...........................................

രചന:കെ.ബി ഉമറുൽ ഫാറൂഖ്  പാലപ്പെട്ടി

........................................

കൈകോർത്തു ചേർന്നു- നടന്നവനെന്തെ

തൊട്ടു കൂടായ്മ കാട്ടി-

മതിൽ തീർത്തതെന്തെ

തീരാത്ത ദുഖം- പകർന്നതുമെന്തെ

നീറി പുകഞ്ഞിടുമെൻ-

അകം കാണാത്തതെന്തെ.

ചങ്കേ വിളിച്ചു നടന്നവൻ ഹൃത്തിൽ- നിന്നു മറഞ്ഞതോ

ഞെട്ടൽ

ജീവൻ വെടിയുന്ന കാലം-

തീരാത്തതോ നീ തന്ന നീറ്റൽ

മറക്കില്ല മരണ മാലാഖ വന്നു-

പിടിക്കുമെൻ ആത്മാവെ- കൊണ്ടു പോകുന്ന കാലം.

കാണുന്നവർ കൂടി- പറഞ്ഞതോ പൊള്ള്

നീ എന്നെക്കുറിച്ചു- നിനച്ചതോ പൊള്ള്

നിന്നെ നോവിച്ചെൻ - കരങ്ങൾ കരയുന്നു തേങ്ങി

നിൻ മേനിയെ കാണുന്ന- നേരം അതോ വിങ്ങി.

ആനന്ദം ദുഖ:മെ- തോൽപ്പിക്കുമെങ്കിൽ

മടിക്കാതെ മടങ്ങണം-

കഴിഞ്ഞ കാലത്തിലേക്ക്.

പിടക്കും തുടിക്കുമെൻ- ഹൃത്തിൽ നിറം മങ്ങാതെ-

കത്തുന്ന സൂര്യൻ

അണക്കാതെ കാത്തു-

വെച്ചുള്ള കൂട്ടുകാരൻ.

         കെ.ബി ഉമറുൽ ഫാറൂഖ്

                                 പാലപ്പെട്ടി

എനിക്കും നിനക്കുമിടയിലെ അച്ഛൻ

എനിക്കും നിനക്കുമിടയിലെ അച്ഛൻ

•••••••••••••••••••••••••••••••

രചന:കമർ മേലാറ്റൂർ

.........................................

എനിക്കും നിനക്കുമിടയിൽ

വിദൂരമായ പാളത്തിൽ

നിശ്ചലമായ, ജീവിതത്തിന്റെ

ഏതു ബോഗിയിലാണ്‌

ഞാനവളെ ചേർത്തുവെക്കേണ്ടത്‌?

പ്രണയവാക ചൊരിഞ്ഞ

ചുവന്ന ചുംബനങ്ങളിൽ

നമ്മൾ പകുത്തിട്ട

പരുപരുത്ത കലുങ്കുകൾ.

സ്നേഹത്തിന്റെ

സുദീർഘയാത്രകളിൽ

എവിടെയാണ്‌ നമുക്ക്‌

പാളം തെറ്റിയത്‌?

വേർപിരിയലിന്റെ 

ആതുരാലയത്തിൽ,

കടവാവലുകളെ പേടിയാണച്ഛായെന്ന്

നെഞ്ചള്ളിപ്പിടിച്ചൊരഞ്ചുവയസ്സിന്റെ

കണ്ണിലന്നു നമ്മൾ

തിരയ്ക്കൊപ്പം ആർത്തുചിരിച്ച്‌

ഉയർത്തിവിട്ടൊരു പട്ടം

ചരടുപൊട്ടിയലയുന്നു.

നീതിദേവതയുടെ അന്ധതയിലേക്ക്‌

കുഞ്ഞുകണ്ണുകൾ നിസ്സഹായമാവുമ്പോൾ

പാതാളഗർത്തത്തിലേക്കൊരു

കൂടം ഇടിച്ചുതള്ളുന്നത്‌

നിന്റെ കണ്ണുകളിലാ പ്രണയവാക

പൂത്തതേയില്ലായെന്നൊരു

നഷ്ടബോധത്തിനെക്കൂടിയാണ്‌.

നമുക്കിടയിലെ തിരയടങ്ങിയ

കടൽവക്കത്ത്‌

ഇരുട്ടുമൂടിയ ആകാശച്ചെരുവിൽ

നക്ഷത്രമെണ്ണിക്കൊണ്ടൊരു ജോഡി

കുഞ്ഞുമിഴികൾ തോരുന്നുണ്ട്‌.

നന്ത്യാർവട്ടത്തിനരികെ

കൊഴിയാറായൊരു പനിനീരിതൾ

പരിഭവം ചൊരിയുന്നുണ്ട്‌.

തലയാട്ടുന്ന പാവയും പീപ്പിയും

നിറഞ്ഞ

ഉത്സവപ്പറമ്പും വഴിയോരവും

നഷ്ടപ്പെട്ടോർക്കുന്നത്‌

നമ്മുടെ വിരൽത്തുമ്പിൽ തൂങ്ങിയ

കുഞ്ഞുമോളുടെ സന്തോഷം തന്നെയാണ്‌.

പ്രണയവാകയിന്നും ചോദിക്കുന്നത്‌:

എന്തിനിങ്ങനീ ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ

ആർത്തിരമ്പുന്ന തിരമാലയിലേക്ക്‌

ഒറ്റയ്ക്കിറങ്ങിപ്പോവാൻ.!

എനിക്കും നിനക്കുമിടയിൽ

വിദൂരമായ പാളത്തിൽ

നിശ്ചലമായ, ജീവിതത്തിന്റെ

ഏതു ബോഗിയിലാണ്‌

ഞാനവളെ ചേർത്തുവെക്കേണ്ടത്‌?

•••••••••••••••••••••••••••

കമർ മേലാറ്റൂർ

കവിയാകാൻ മോഹം

കവിയാകാൻ മോഹം 

.......................

രചന: അഞ്ചൽ ശ്രീനാഥ് 

......................

കവിതയോടാണെന്റെ പ്രണയം 

കവിയാകാനാണെന്റെ മോഹം

എഴുതുവാനെന്നും ഞാനിരിക്കും 

വാക്കുകളാകാതെ ചിതറും അക്ഷരങ്ങൾ. 

നാമെല്ലാം നന്നായി മൊഴിയും മാതൃഭാഷ 

അതിലേറെ ചന്തത്തിലെഴുതും മാതൃഭാഷ 

ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ കവിതയുണ്ട് 

എഴുതുവാനാകാത്തതെന്തു കഷ്ടം ?

അക്ഷരക്കൂട്ടുകൾ അകതാരിലെന്നും 

ലാവയായി ഉരുകി മറിയുമ്പോൾ 

എല്ലാരും എല്ലാരും കവികളാണ് 

മറ്റാരും അറിയാത്ത കവികളാണ് .

തൂലിക തുമ്പിലൂടക്ഷര ങ്ങൾ 

അർത്ഥവർത്തായുള്ള വാക്കിലൂടെ 

താളുകളിലിറ്റിച്ചു വീഴ്ത്തിടുവാൻ 

ഭാവന വേണമതിലേറെ വായനയും.

കഥകൾ പോൽ പരത്തി പറയാതെ 

കെട്ടിലും മട്ടിലും ഭാവമുൾക്കൊണ്ട് 

സങ്കല്പമാം ഊടും പാവും ഇഴചേർത്ത് 

കാച്ചിക്കുറുക്കി  വിഷയമൊരുക്കണം. 

കവിതകൾ തൻശക്തി ഭാവനകൾ

എഴുതുക നിങ്ങൾ തന്ത്രപൂർവ്വം 

കാക്കക്കൂടു പോൽ കവിത രചിക്കല്ലേ

കുരുവിക്കൂടു പോൽ കവിതയൊരുക്കണം .

ചിലരിൽ ചിലർ

ചിലരിൽ ചിലർ 

     💦💦💦💦

രചന:സ്മിത സ്റ്റാൻലി

...................................

ചിലരെ നാം ഒരുപാട് 

പഠിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു 

നിഗൂഢമായ ചിന്തയും 

അടഞ്ഞ വായുമായ് 

അവർ പിടി കൊടുക്കാതെ 

ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു 

ചില നേരങ്ങളിൽ പക്ഷെ 

അവർ പോലുമറിയാതെ അവരെ

കാലം തുറന്നു വയ്ക്കുന്നു 

അവരുടെ സ്നേഹവും 

ആർദ്രതയും ലോകം അറിയുന്നു ...

ചിലർ തുറന്ന വായ് മൂടുവാൻ 

മറന്നു പോയ് ,പുലമ്പുന്നു

പലവിധം വിഴുപ്പലക്കുന്നു ,

തുറന്ന പുസ്തകം പോലെ 

ആർക്കും എപ്പോഴും നോക്കാം 

മനസ്സിൽ ഒന്നെങ്കിലും പുറമെ 

വേറെ മൊഴിയും ചിലരിൽ ചിലർ 

ഇവരെ നീ സൂക്ഷിക്കുക കാലമേ 

അവസര വാദിയെങ്കിലുംഇവർ 

നല്ലവൻ ചമഞ്ഞു കൂടെ കൂടും ...

സ്മിത സ്റ്റാൻലി ...

ഈശ്വര ഗേഹം

ഈശ്വര ഗേഹം 

-------------

രചന:ജാസിം റഹ്മാൻ

.......................................

ശിവനാമ മന്ത്രങ്ങൾ പുറകിൽ അലയടിക്കുമ്പോൾ ,

തക്ബീറുകളാൽ മുഖരിതമാകും അന്തരീക്ഷം അറിയുമ്പോൾ ,

ഹല്ലേലൂയാ പേറി വരുമാ മണിനാദങ്ങൾ കേൾക്കുന്ന നേരമിൽ ,

മാമുനിയായി മാറിടുന്നു ഞാനീ മരത്തണലിൽ .

മുന്നിൽ കൈനീട്ടിയ വൃദ്ധ കോലത്തിനു ,

കാഴ്ചമറഞ്ഞുണങ്ങിയയാ പേക്കോലത്തിനു ,

ഒരുതുട്ടു നാണയം പകുത്തു നൽകുമ്പോൾ -

ഞാൻ തന്നെയാണ് ദൈവം എന്നെനിക്കു തോന്നിയോ ?

അകലങ്ങൾ താണ്ടുമാ പേക്കോലം 

ഒടിഞ്ഞുവീണയാ പേരാലിൻ ചുവട്ടിൽ 

പഴുത്തൊലിച്ചയാ ശ്വാനനായി -

ദാഹജലം പകർന്ന് നൽകുന്ന കാഴ്ച കണ്ടനേരം ,

കുനിഞ്ഞ ശിരസ്സോടെ അറിയുന്നു ഞാൻ

ഈശ്വരൻ , 

മനുഷ്യൻ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഫലകങ്ങളല്ല 

അരൂപിയായി വസിക്കുന്ന പള്ളികളിലല്ല

മണ്ണിൽ കൊത്തിയെടുത്തു മിനുക്കിയ രൂപങ്ങളിലുമല്ല 

മിണ്ടാ പ്രാണിയോട് പോലും കരുണ വറ്റാത്ത ഹൃദയങ്ങളിൽ മാത്രമാണെന്ന് !!

- ജാസിം റഹ്മാൻ

ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ

ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ 

*****************

രചന:നഈം കുട്ടമ്പൂര്

.................................

താലി മാറി 

വീട് മാറി 

വന്നമ്മയെ 

വലത് കാൽ 

ഓർമ്മിച്ചു 

കൈ നീട്ടി 

സ്വീകരിച്ച 

കൊച്ച് കുടിലിൽ 

തിങ്ങി നിന്നൊരു കുടുംബം. 

ഇരുവരിൽ വിരിഞ്ഞ 

കൈക്കുഞ്ഞിൻ കരച്ചിൽ 

അസഹ്യമായിയാ 

കുടുംബമിൽ, 

പനയോല കോർത്ത കൂരയും 

തെങ്ങോല മടഞ്ഞ 

ചുവരിലും 

അംഗങ്ങൾ കയറി 

വീടായി, 

മാറി മാറി വരുന്ന 

യുഗ മാറ്റമിൽ 

നാഥനും 

മാറി മറിയുന്നു. 

സുഖം കൂടി 

ദുഃഖം മറഞ്ഞു 

അയോഗ്യരാം 

മാതാ പിതായിന്ന് 

ഭാരമായി മനസ്സിൽ 

കൂട്ടം വേർപെടുത്തി 

കൂട്ടിലാക്കി തിരിച്ചു പോന്നവർ, 

കൂട്ടിമുട്ടിയ മിടിപ്പുകൾ 

ഇടിമുഴക്കം നിർമ്മിച്ചു. 

-നഈം കുട്ടമ്പൂര് -

കടൽ കലഹം

"കടൽ കലഹം: "

..............................

രചന:നസീം പുന്നയൂർ

...............................

കടൽ കരയോട്

കലഹിച്ചു കൊണ്ടേ യി രു ന്നു

തിരകൾക്കപ്പോൾ

രാക്ഷസ ഗർജനമായിരുന്നു

തീരത്തെ ഫലകത്തിലെ

അപായ മുന്നറിയിപ്പ്

കാര്യമാക്കിയില്ലാരും

കടലിൽ കുളിച്ചും

തിരിച്ചറിച്ചു മതിമറന്നവർ

പിന്നെയെപ്പോഴോ

തീരത്തു കേട്ട വിലാപം

ഒരമ്മയുടെ കരളുരുക്കം

" മോനേ... എന്റെ മോനെ "

കടലപ്പോഴും കരയോടു

കലഹിച്ചു കൊണ്ടേ യി രു ന്നു

....... - ............

നസീം പുന്നയൂർ