*വായന മരിച്ചു !!!?*

*വായന മരിച്ചു !!!?*

പണ്ട്...

പീടികത്തിണ്ണയിലെ

ആടുന്ന ബഞ്ചിൽ

അമർന്നിരുന്നു 

വായിച്ചിട്ടുണ്ട്

മണിക്കൂറുകളോളം...

വായനശാലയിലെ

ഇരുണ്ട മുറിയിൽ

വായനക്കിടയിൽ

ഊണുപോലും  മറന്നിട്ടുണ്ട്.....

അടുത്ത വീട്ടിലെ

പത്രത്താളുകൾ

പലപ്പോഴും

എന്റെ മേശയിൽ

കെട്ടിക്കിടന്നിട്ടുണ്ട്...

അതിൽ

സാഹിത്യവും  രാഷ്ട്രീയവും

കലർന്ന

ചൂടുള്ള വാർത്തകൾ

കുത്തിക്കുറിച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇന്ന്...

നവമാധ്യമങ്ങൾ

മൊബൈൽ

കിൻഡിൽ

ന്യൂസ്ആപ്പ്

ഓൺലൈൻ ന്യൂസ്

വാട്സ് ആപ് ന്യൂസ് ലിങ്ക്സ്

ഇല്ല

വായന മരിച്ചിട്ടില്ല...

കൂടുതൽ വായന...

നടക്കുന്നുണ്ട്..

ഗുണം..

കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവാം..

വായന കൂടിയിട്ടുണ്ട്...

പ്രതീക്ഷയുണ്ട്...

*വായന മരിച്ചിട്ടില്ല*

©വിനോദ്‌ കുമാർ ടി വി.

രാമപുരം, കണ്ണൂർ

പിൻഗാമി

പിൻഗാമി  

---------------

പാതി മറച്ച മുഖവുമായ് 

പാതയൊരുക്കുകയാണോ  

കണ്ണീരൊഴുകി കുതിർന്ന മൺച്ചാലുകൾ 

ഉഴുതു മറിക്കുകയാണോ 

പുതുജീവന്റെ പൊൻപരാഗം വിതക്കുവാൻ  

സൗരയൂഥ പഥത്തിലലഞ്ഞു 

തിരയുകയാണോ, പ്രവാചകരെ  

തേടിയുഴറുകയാണോ 

ഭൂമി, 

ഊഷര ഭൂമി!

മാനവനോ, തൻ കല്പിത  വൽമീകത്തിൻ  

മാളമടച്ചും 

രക്ഷാകവചം തീർത്തും തപസ്സിരുന്നു, യുഗങ്ങളോളം.

പിന്നൊരുനാൾ 

മൺപുറ്റു പൊളിച്ചവൻ നടന്നലഞ്ഞൂ  

പുനർജനിമന്ത്രം തേടീ!

മുഖപടം തീർത്ത രക്ഷകളാൽ  

പുതു വിശ്വാസത്തിൽ 

മദിച്ചും  

നീല നഭസ്സിൽ പറന്നുയർന്നൊരു മാത്ര 

സ്വർഗമതെന്നറിഞ്ഞൂ, പക്ഷെ അതിന്റെ ദൈർഘ്യം ക്ഷണ ഭംഗുരമന്നറിഞ്ഞീലാ!

ഞൊടിയിടകൊണ്ടു തകർന്നടിഞ്ഞൊരു  

ചില്ലുമാളിക,യെന്റെ 

മനോഹര സ്വപ്നസൗധം!

അന്നു തുടങ്ങിയ യാത്ര, 

നിയോഗമോ മുക്തിയോ ചതുരാശ്രമം താണ്ടി 

അന്ത്യം കുറിച്ച ജീവിതമോ? ഇപ്പോഴും 

ഊർധ്വശ്വാസം വലിച്ചും  

പൊരിവെയിലിൽ 

ഭൂമിക്കൊപ്പം ഏന്തിയേന്തി 

വലിഞ്ഞു നടക്കുന്നു 

തളർന്ന കണ്ണും 

ചടഞ്ഞ വയറും വിണ്ടുകീറിയ പാദങ്ങളുമായ് 

വരണ്ടുണങ്ങിയ 

മണ്ണിലൂടെ, എന്റെ നിഴലിനെയും ഒക്കത്തിരുത്തി ഒഴിഞ്ഞ മനസ്സുമായ്  

ഭൂമിയുടെ നീരുവറ്റി-

ച്ചുളിഞ്ഞ മാറിൽ ചവിട്ടി

പേരറിയാത്തൊരു വ്യാധിയുമായ് ഞാൻ, 

അഭിശപ്തൻ 

ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നു

പാതി തകർന്ന മുഖവുമായ് ഉഴറി 

നീങ്ങുന്നു ഞാൻ, അപമാനിതൻ!

By

Ajay Narayanan

വിധി

*വിധി*

അരുതെന്ന്കെഞ്ചിയിട്ടും 

നീ കുത്തിനിറച്ച  ദഹിക്കാത്ത പ്ലാസ്റ്റികാൽ 

എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നു. 

എന്റെ മനോവിഷമം 

കണ്ട് ഹാഷ്ടാഗുമായി  മേഘം കാലം തെറ്റികരഞ്ഞു. 

വല്ലാതെ ദാഹിച്ച എനിക്ക് 

നീ മുറ്റത്തുപാകിയ സിമന്റ്‌ 

പരിചയാൽ തൊണ്ടനനക്കാനെ ആയുള്ളൂ. 

കൂടെപിറപ്പിനെ പിഴുതെറിഞ്ഞ് 

വിദേശിക്ക് നിലം ഒരുക്കി 

നീ എന്റെ തൊണ്ടയിലെ 

നനവും വലിച്ചെടുത്തു. 

ഇത്രയൊക്കെ നോവിച്ച നീ 

പിന്നെയും എന്റെ കാൽ 

തുളച്ചു,  വേദന കടിച്ചിറക്കവെ

മുറിവിൽ വെടിമരുന്ന് വെച്ച്  നീ നിന്നിലെ ക്രൂരനെ

തുറന്നുകാട്ടി. 

നീറ്റൽ അസഹനീയമായി  

ഞാൻ ഇറങ്ങിനടന്നപ്പോൾ 

വീണ്ടും നിന്റെ പഴി  

നശിച്ച ഭൂചലനം എല്ലാം 

താറുമാറാക്കി.

*സൽമാൻ പാണ്ടിക്കാട്*

9744092412

തുലനം

തുലനം

കണ്ണുകൾ മിഴിച്ചു വരുന്നു

 മരവിപ്പ് കാലിന്റെ പെരുവിരലിൽ നിന്ന് തലച്ചോറിലേക്ക് നീങ്ങി.

മിഴിച്ച കണ്ണ് പൂട്ടാനാകുന്നില്ല

എഴുന്നേറ്റിരിക്കണമെന്നുണ്ട് കഴിയുന്നില്ല

പൂർവ്വാധികം ശക്തിയോടെ കണ്ണ് പിന്നെയും തുറന്നു

ശരീരം ആർക്കോ വേണ്ടി വലിഞ്ഞു കിടന്നു.

മരവിപ്പ്,വേദന 

ഇരുട്ടിന്റെ കനം 

കാഴ്ച്ചയെ നഷ്ട്ടപ്പെടുത്തി.

അവസാന കരച്ചിൽ കേൾക്കാൻ കാതുകൾക്കുമായില്ല.

 കരയാനാകാതെ

 നാവും പുറത്തേക്ക്.

ഇവിടെ മരണം

മറ്റെവിടയോ ജനനം

അഥവാ  തുലനം.

Badsha ashraf 

Muvvattupuzha 

7510967695

ചെണ്ടയുടെ സങ്കടം

ചെണ്ടയുടെ സങ്കടം

-----------

തക്കിട തരികിട കിടതക  താളം 

ഉത്സവ നഗരിയിലമ്പൊ മേളം 

കയ്യിൽ കോലാലെന്നേ  തല്ലും 

താളം മേളം മുറുകുംനേരം

ചുറ്റും നിൽക്കും ആളും തുള്ളും 

തുള്ളുംന്തോറും  പിന്നേം തല്ലും 

തരികിട തരികിട തരികിട മേളം 

തല്ലി തല്ലി കാശും  വാങ്ങും 

തക്കിട തരികിട മുറുകുന്നമ്പോ                       എന്നേ തൂക്കി തല്ലുന്നയ്യോ. 

----------------------------------

         അനീഷ്. പി. നായർ 

            വടശ്ശേരിക്കര

പുഴയ്ക്ക് പറയാനുള്ളത്

*പുഴയ്ക്ക് പറയാനുള്ളത്*

ഹേ മനുഷ്യാ!

നീയെത്ര ക്രൂരൻ,

ന്യൂജനായ നീയും

നീചനാവുകുയാണെല്ലോ.

ചുറ്റുമുള്ള വസന്തങ്ങളെ

നശിപ്പിച്ച്

മരുഭൂമി പോലെ യാക്കിയല്ലോ!.

നിങ്ങൾക്കു ജലസ്രോതസ്സിൻ

നിതാനമായത്

ഞാനാണെന്ന്

മറന്നുവോ!

ഉച്ചയൂണിന്  വിഭവമായത്

എൻ സന്താനമായിരുന്നത്

നീ 

മറന്നുവോ!

കണ്ണടച്ച് ഇരുട്ടാകുന്ന പോലെ,

ഇടതടവില്ലാതെ

പരിഭവം ഒന്നുമേ പറഞ്ഞിടാതെ,

ഞാൻ ഒഴികിടുന്നു.

ഉടമ അടിമയോട്

കൽപ്പിക്കുന്ന പോലെ, 

നിൻ കരങ്ങളാൽ

വീർപ്പുമുട്ടിയിരുന്നിട്ടും,

എന്നിട്ടുമീ പാവം ഒഴുകിയല്ലോ!,

ഇന്ന് ഇരുവശങ്ങളിലും

വസന്തങ്ങളില്ല,

കുഴിൽ നാദങ്ങൾ ശ്രവിച്ചിട്ട്  കാലമെത്രയായി,

എല്ലാം  തകർത്തു 

കളഞ്ഞല്ലോ മനുഷ്യാ....!

തുന്നിചേർക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു

എൻ ജീവിതം,

മലകളിൽ നിന്നൊഴുകി വരും തുള്ളികൾ പോലെ, മഴവെള്ളവുമായിരുന്നു

എൻ

ഒഴുക്കിൻ നിതാനം,

മനുഷ്യാ നിൻ ജീവിതത്തിൻ ഞാൻ

പച്ചപ്പ് ഏകിയത്

വിസ്മരിക്കരുതേ.....

നീയെത്ര ക്രൂരൻ

നീയെത്ര നീചൻ.

*ശാഫി വേളം*

ഉറുമ്പുകളുടെ വരി

ഉറുമ്പുകളുടെ വരി (ഗദ്യ കവിത)

(അജയ് നാരായണൻ )

വരിയായി നിൽക്കാം വര തീർത്തു നീങ്ങാം 

വരിതെറ്റാ നിഴൽ മാത്രമായിഴയാം 

മുൻപിലെയുറുമ്പിന്റെ പൊക്കിൾ കൊടിയുടെ 

തുമ്പിൽ പിടിച്ചു നടക്കാം ഇനി 

തെറ്റാതെ നിരയായി 

വരയായി മാത്രം നടക്കാം!

പിമ്പേയിഴയും ഉറുമ്പിന്റെ നിഴൽ തേടും 

പാദ ചലനങ്ങൾ തൻ നേരിയ മർമ്മരം 

കേട്ടു നടക്കാം,  

ഒരു വരി മാത്രമായ് മാറാം.  

പിൻപേ നടന്നും,  ജീവന്റെ പുതു രൂപം 

നിർവചിച്ചും 

നിഴൽപ്പാടകലങ്ങൾ  തീർത്തും 

യഹോവയെ പാഴ് വാക്കുതിർത്തും

ശപിച്ചും 

പുത്തൻ നിയമം രചിച്ചും 

മുൻപോട്ടു നീങ്ങട്ടെ ഞാനും!

സ്വർഗീയ ലോകമുണ്ടത്രെയവിടെ!

നേരെങ്കിലോ?  നേർത്ത സംശയം 

തീർക്കുവാനാരുമില്ലെങ്കിലും 

ഞാനും നടക്കുന്നു പിൻപേ!

എന്റെയീയാത്ര,  നിരാസം തുളുമ്പും പലായനമോ? 

കണ്ടു ശപിക്കട്ടെ സർവ ചരാചരജാലങ്ങളും 

മുപ്പത്തിമുക്കോടി ദൈവങ്ങളും.

എങ്കിലും ഒരുമാത്ര  നിൽക്കാതെ,  

തളരാതെ 

മുൻപോട്ടു നീങ്ങട്ടെ ഞാൻ!

പിൻവിളിക്കാരുമില്ല തിരിഞ്ഞൊന്നു 

നോക്കുവാനാശയില്ല 

വരിതെറ്റാ നിഴലായിഴഞ്ഞിടുമ്പോൾ 

ജീവന ഗാഥയുരുവിടുമ്പോൾ 

ചിന്ത, വെറുമൊരു പാഴ് വസ്തു 

ആരും തൊടാത്ത ജടില വസ്തു

പടം പോലഴിഞ്ഞൂ,  

ഞാൻ സ്വതന്ത്രനെന്നോ? 

കാണാതുരുക്കൊഴിച്ചോതുന്ന മന്ത്രം 

അതിജീവനത്തിന്റെയത്രേ!

നേരെന്നറിയില്ല, നേരവുമില്ലിനി 

വരിതെറ്റാതലയണമത്രേ, ക്ഷമയുടെ 

വരയായി മാറണമത്രേ! 

ജീർണിച്ച മന്ത്രം തിരസ്കരിച്ചും 

പുതു ജീവന്റെ 

തുടിപ്പിനായ് കാതോർത്തും  

മുൻപോട്ടു നീങ്ങുമ്പോഴും 

വര മായും നിമിഷത്തിനായി 

വരിയില്ലാ മുഹൂർത്തത്തിനായി 

കാത്തിരിക്കുന്നു 

ഉറുമ്പിന്റെ ജന്മമായ് ഞാൻ

ചെറു തരിമ്പിൻ പ്രതീക്ഷയോടെ!

കാലിലപ്പോഴും വിതുമ്പുന്നു 

പൊക്കിൾക്കൊടി തീർത്ത ബന്ധനത്തിൻ 

അഴിയാക്കുരുക്കുകൾ!

ഭൂമി

ഭൂമി (ഗദ്യകവിത) 

(അജയ് നാരായണൻ

Box 434, Maseru, Lesotho, 0026663156513; email: agnarayanan@gmail.comവാസന്ത കാലം വരും വരേയ്ക്കും! )

ഭൂമി 

അവൾ അങ്ങനെയാണ് 

ഒരേ രാഗത്തിലൊരേ താളത്തിലൊരേ 

ഭാവത്തിലൊരേ 

സഞ്ചാര പഥത്തിൽ 

നിരന്തരം ചലിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുമ്പൊഴും 

നിമിഷങ്ങളാം ജപമാലയിൽ 

എണ്ണിയെണ്ണി ചൊല്ലും, അവൾ 

നിത്യ നിരാമയ മന്ത്രം, അതിജീവന മന്ത്രം 

‘ഞാനാണു സത്യം സനാതന സത്യം 

ഞാൻ തന്നെ ആദിയുമന്തവും’. 

ഭ്രമണ രഥത്തിന്റെയൊടുങ്ങാത്ത   

ദിനരാത്ര ചക്രങ്ങളുരുട്ടിയും സൂര്യനെ തൊഴുതും 

പ്രയാണം ചെയ്യുമ്പോൾ

അതോരോർമപ്പെടുത്തലാണ്! 

ഹേ മനുഷ്യാ  

പിന്നിലേക്കൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കൂ  

നിന്റെ കുൽസിതവൃത്തിയാൽ  

ചുട്ടുചാമ്പലായ ജന്മങ്ങളെത്രയോ 

കണ്ണീരിലൊഴുകീ പിതൃ തർപ്പണം ചെയ്തൂ 

പിന്നെ പാലായനം തുടങ്ങീ

നവ വസന്തം തേടിയലഞ്ഞു!

നിർത്തുക നിന്റെയീ ആനന്ദ നർത്തനം 

ഇനി നിർത്തുക 

നിന്റെയീ കാമനകൾ  

നവയുഗം പിറക്കുന്നതറിഞ്ഞില്ലേ 

ഈറ്റുനോവിന്നുറവിൽ നിന്നും

ചിതറിയ ലാവയുടെ ചൂടറിയുന്നില്ലേ നീ?

ഇനി നിന്റെയീ ഭാവങ്ങൾ മാറ്റുക, യില്ലെങ്കിൽ 

നിൻ തൃഷ്ണയാൽ ഗർഭമെടുത്ത ആസുര-

ജന്മങ്ങളാൽ നീയൊടുങ്ങും! 

പുതു താവഴി നാമ്പെടുക്കും 

നവലോകം പീലിയുതിർക്കും 

അതിൽ, നീ വെറും ബീജമെന്നുള്ള 

വർണ്ണക്ഷരങ്ങൾ തെളിയും 

നിയതം പോലെ കൽപ്പന പോലെ,

യുഗ പരിവർത്തന ബിംബം പോലെ!

അതിജീവന മന്ത്രമൊരുക്കിയ വലയത്തിൽ 

പ്രപഞ്ച കൽപ്പിത വേദിയിലൊരു നർത്തകി പോൽ 

ചിരിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു മേഥിനി

ചലിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു!

-------------------------

പുനരുജ്ജീവനം

പുനരുജ്ജീവനം (കവിത)

(അജയ് നാരായണൻ

Box 434, Maseru, Lesotho, 0026663156513; email: agnarayanan@gmail.com)

പാലായനം തുടങ്ങീ ഗൃഹാതുരത്വം

നോവുന്ന ചൂളയിൽ നീറ്റി നീറ്റി 

ജീവനമന്ത്രം ജപിച്ചും മുടിക്കെട്ടിൽ 

സമ്പാദ്യമെല്ലാമൊതുക്കി വച്ചും 

തോളത്തു തൂക്കിയ സഞ്ചിയും, ഭാരിച്ച 

ജീവിതം നേദിച്ച മാറാപ്പുമായ്  

തീരാത്ത നൊമ്പരം ബാക്കിയാക്കി മൽപ്ര-

യാണം തുടങ്ങി, മടക്കയാത്ര!

ഗ്രാമപഥങ്ങളും നാടും നഗരിയും 

കാട്ടു പൂഞ്ചോലയും ഗർത്തങ്ങളും 

താണ്ടിയെൻ പാതി മറഞ്ഞ മുഖവുമായ്  

പാത്തും പതുങ്ങിയും യാത്രയായീ!

ആരാരുമില്ലാതെ ശൂന്യമാം കൽപ്പാത

താണ്ടണം കാതങ്ങളേറെയിനി.

പാദങ്ങളോ വിണ്ടുകീറിത്തുടങ്ങി, യെൻ 

ഭാമിനി പിന്നിൽ നിഴലു പോലെ. 

മോഹിച്ചു, പേരു വിളിക്കയാണോ കാത്തു  

നിൽക്കേണ്ട, തെല്ലും തളർച്ചയില്ലേ? 

തീണ്ടുവാൻ പാടില്ലയാരെയും, മുൻപോട്ടു 

മാത്രമേ കാതരേ വീഥിയുള്ളു 

ആരെയും നോക്കാതെ കാത്തിരിക്കാതെ ന-

ടക്കാം പ്രതീക്ഷതൻ നാമ്പ് തേടി.

കാതരമാം മിഴിക്കോണിൽ തുളുമ്പിയൊ 

നീർക്കണം, നിൻ കുനുചില്ലിയിലും 

വേപഥു പൂണ്ടുവോ പൂംതനുവാകെ വി-

റച്ചുവോ, നെറ്റിയിൽ കണ്ടുവെന്നോ 

തീരാ ചുളിവുകൾ, വേവും വയറ്റിലേ-

യാന്തലാൽ ഭൂമി പിളർന്നുവെങ്കിൽ!

എൻവിളിക്കായ് വൃഥാ മോഹിക്കയോ, മാത്ര –

യെങ്കിലും വിശ്രമിക്കേണ്ടതല്ലേ!

കൈകൊണ്ടിരുമുടി കെട്ടു താങ്ങി, തലയ്-

ക്കായം കൊടുത്തും, വിവശമായും

തോളിലെ മാറാപ്പിൻ ഭാരമൊരുക്കിയും 

പോകാം തൊഴിലിടം ശൂന്യമായി. 

ആധിയും വ്യാധിയും തീരാത്ത ദുഃഖത്തി-

ലാഴ്ത്തും കൊറോണയും വന്നണഞ്ഞെൻ

ശാലയും താഴിട്ടുപൂട്ടിയെന്നാലയം  

ഊഷര ഭൂമിയായ് മാറിയല്ലോ!

പാടിപുകഴ്ത്താൻ പദങ്ങളില്ലായിനി 

പിൻവിളിയാർക്കുവാൻ നാഥനില്ലാ. 

ഒത്തുപിടിച്ചാർത്തു നൃത്തമാടാൻ കളി-

ക്കൂട്ടരില്ല, വേദി ആളൊഴിഞ്ഞു.

മാരി, പേമാരി, മഹാമാരി ഭൂമിയെ 

കൊത്തിവിഴുങ്ങുന്ന ഭൂതമായി 

പാതി മുഖം മറച്ചല്ലോ നടക്കേണ്ടൂ 

പാഴ്‌മുഖം പോലെയെൻ സ്വപ്നങ്ങളും.

വീട്ടിലെത്തേണമെൻ ഭാരങ്ങളെല്ലാമി-

റക്കേണമമ്മേ നിൻ മാറിടത്തിൽ 

ചാഞ്ഞുറങ്ങേണമെന്നച്ഛന്റെ നെഞ്ചിലെ 

തീരാ മിടിപ്പൊന്നു കേട്ടിടേണം!

ഞങ്ങൾ വരുന്നിതാ രാവിന്റെ മക്കളായ് 

ഞങ്ങൾ വരുന്നെന്റെ മണ്ണിലേക്ക്!

നാടുകൾ ശോകവിമൂകം ശ്മശാനമാം 

വീഥികൾ താണ്ടി നഗരങ്ങളിൽ

രാവുറങ്ങാതെ നടക്കയാണത്താണി-

യില്ലാതെ ജ്യേഷ്ഠസഹോദരൻ ഞാൻ!  

യാത്ര, യനന്തമാം യാത്രയിൽ, തോളിലെ 

ഭാണ്ഡത്തിലിത്തിരി റൊട്ടി മാത്രം!

ഭാമിനിയുണ്ട് പിറകിൽ തിരിഞ്ഞൊന്നു

നോക്കില്ലവളൊന്നു വീണു പോയാൽ 

തൊട്ടു വിളിക്കില്ല, വീണാലവളുടെ

മേനി തലോടുവാൻ പാടില്ല പോൽ!

തീണ്ടുവാൻ പാടില്ലയത്രേയശുദ്ധി പ-

ടരുമീ ലോകം തകരുമത്രേ!

ചുണ്ടോടടുക്കില്ലയെൻ മുഖം, പാതിയും

ആഛാദനം ചെയ്തതല്ലേ സഖീ!  

യാത്രയല്ലോയിനി ശൂന്യതയിൽ നിന്നും

ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കവേണം

കാതങ്ങളായിരമേറെയുണ്ടേയതി-

ജീവന മന്ത്രം രചിക്കവേണം 

നൂപുര മന്ത്രം ജപിക്കേണമൊറ്റക്കു

വാസന്ത കാലം വരും വരേയ്ക്കും! 

നനുത്ത ഓർമ്മകൾ

നനുത്ത ഓർമ്മകൾ 

-----------------

കോട വീണു തുടങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഞാനെന്റെ 'ഗ്രേസിയ' മുൻപോട്ടെക്ക് പായിച്ചു. കുളിരുന്ന തണുത്ത കാറ്റിനെ കാര്യമാക്കാതെ ഇടതൂർന്ന റബ്ബർക്കാടുകൾക്കു നടുവിലൂടെയുള്ളയാ പാതയിലൂടെ ഘനീഭവിച്ചു തുടങ്ങിയ ഇരുട്ടിൽ ഞാനും ഗ്രേസിയും മാത്രം.

ചീവീടുകൾ രംഗം കയ്യടക്കിയിരിക്കുന്നു, ഒരു പ്രത്യേക താളത്തിൽ അവർ അവരുടെ ഗാനമേള തകർത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. റബ്ബർ മരങ്ങളുടെ ഇടയിലൂടെ കല്ലിച്ച നീലിമയിൽ ചില നക്ഷത്രങ്ങൾ ഒരു മിന്നായം പോലെ ഇടയ്ക്കിടക്ക് കണ്ണിറുക്കി കാണിക്കുന്നു.

പ്രകൃതിയിൽ മയങ്ങി വണ്ടിയോടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന എന്നെ ഉണർത്തിയത് ഒരു കാൾ ആയിരുന്നു.

മോനെ എവിടെയെത്തി? മറുതലയ്ക്കൽ മറിയാമ്മ ടീച്ചർ. 

ടീച്ചറെ വന്നോണ്ടിരിക്കുവാണ്, ഉടനെയെത്തും... 

ശരിയാണ് ഒരുമണിക്കൂർ കൊണ്ടെത്താനാവും എന്നാണ് കരുതിയത്, ടീച്ചർ പറഞ്ഞിരുന്നു ആ സമയം എത്താനാകില്ലെന്നു, രാത്രിയാകുമെന്നു. ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു ശേഷം കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു മണിക്കൂറുകളായി ഞാനും ഗ്രേസിയും ഓടുന്നതെവിടേക്കാണെന്ന  കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തത്...

......

ഹെലോ... മറിയാമ്മ ടീച്ചറല്ലേ ?

അതെ, ആരാ..?

ടീച്ചർ, ഞാൻ ജാസിം, rec സ്കൂളിൽ പഠിച്ചതാണ്, ഓർമ്മയുണ്ടോ എന്നറിയില്ല...

മോനേത് ക്ലാസ്സിലായിരുന്നു ?

ടീച്ചർ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഇപ്പൊ തിരക്കിലാണോ ?

അല്ല, മോൻ പറഞ്ഞോളൂ...

ടീച്ചറെ ഞങ്ങൾ 2002 ബാച്ച് SSLC ഒരു ഗെറ്റുഗതർ സംഘടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്, ടീച്ചറെ കഷണിക്കാൻ വേണ്ടിയാണു വിളിച്ചത്, ടീച്ചർ ഇപ്പൊ അംഗമാലിക്കടുത്താണെന്നു കേട്ടു ഒന്നു ലൊക്കേഷൻ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ നേരിട്ടു വന്നു കണ്ടു വിളിക്കാനായിരുന്നു.

അയ്യോ മോനെ ഞാൻ അങ്കമാലി അല്ലായുള്ളത്, പിറവിത്തിനടുത്താണ്. കുറെ ദൂരമുണ്ട് നീ കഷ്ടപ്പെട്ട് വരണ്ടകാര്യല്ല പറഞ്ഞല്ലോ ഇപ്പൊ, അതുമതി...

അല്ല ടീച്ചറെ അതല്ല, ഫോണിലൂടെ അല്ലല്ലോ ക്ഷണിക്കേണ്ടത്, നേരിട്ടു ക്ഷണിക്കുന്നതല്ലേ അതിന്റെ മര്യാദ?

അല്ല മോനെ ഇത് കുറേ ദൂരമുണ്ട്...

സാരല്ല ടീച്ചറെ, ഞാൻ വന്നു കണ്ടോളാം, ജോലിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു ഞാനിവിടെ രണ്ടുദിവസമായിട്ടു അങ്കമാലിയുണ്ട്, ടീച്ചർ ഒന്നു സ്ഥലം പറഞ്ഞുതരുമോ, ബുദ്ധിമുട്ടില്ലെങ്കിൽ ?

അയ്യോ എനിക്കെന്തിനാ മോനെ ബുദ്ധിമുട്ട്? ഇത്രയും ദൂരം കഷ്ടപ്പെട്ട് വരണ്ട കാര്യല്ലലോ എന്നോർത്തിട്ടാണ്...

അതു സാരല്ല ടീച്ചറെ, ഞാനിന്നു എന്തായാലും ടീച്ചറെ കണ്ടിട്ടേ പോകുന്നുള്ളൂ...

നിനക്ക് അത്ര നിർബന്ധമാണേൽ നീ വാ...

....

സമയം വൈകുന്നേരം 5.10, ടീച്ചറുടെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി ഞാൻ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. വഴിനീളെ മോഹൻലാൽ പറഞ്ഞത് പോലെ 'ചോയിചോയിച്ചു' പോയി. ഒരുപാട് ദൂരം പോകുന്നപോലെ. എത്രനേരം വണ്ടി ഓടിച്ചിട്ടും എത്താത്തപോലെ. ഒരുതരം സന്തോഷവും അമ്പരപ്പും ഒക്കെകലർന്ന ഒരു പ്രത്യേക വികാരം. 

ഇപ്പോൾ സമയം 7.10 ആയിരിക്കുന്നു, 2 മണിക്കൂറായി വണ്ടിയോടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്. ചെറിയ ചുരങ്ങളും, ഭാരതപ്പുഴയുടെ നെഞ്ചകം പിളർന്ന പാലവും, ബ്ലോക്കുകളും, അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ നടത്തിയെന്നപേരിലുണ്ടാക്കിയ റോഡിലെ ഗർത്തങ്ങളും, കീറിയ പാന്റ് തുന്നിച്ചേർത്തപോലെ ടാറിട്ട റോഡുകളും താണ്ടിയാണിപ്പോൾ ഞാനീ റബ്ബർക്കാടുകൾക്കിടയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നത്. 

....

അടുത്തുകണ്ട കവലയിൽ ഞങ്ങളുടെ ക്ഷണക്കത്തിടാനുള്ള കവറിനായി കയറി, അവിടെയൊരു സ്ത്രീയും അവരുടെ ഭർത്താവും, ഭർത്താവു കവർ എടുക്കുന്ന സമയം ആ സ്ത്രീയെന്നോട് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ അവർ സംസാരിച്ചു. ക്രസിതീയ വിശ്വാസികളായ അവർ എന്തോ വലിയ സ്നേഹത്തോടെയാണ് എന്നെ കേട്ടതും സംസാരിച്ചതും. ഏഴര മണിയായിക്കാണും ടീച്ചർ വീണ്ടും വിളിച്ചപ്പോൾ അവരാണ് സംസാരിച്ചത്, വഴിചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി എനിക്കു പറഞ്ഞു തന്നു, അവിടെ നിന്നും പിന്നെയും ഒരു 28 Km ഉണ്ട് ടീച്ചറുടെ വീട്ടിലേക്കു.

ഒരിരുപത് മിനുട്ടോളം ആ സ്ത്രീയോടും ഭർത്താവിനോടുമായി സംസാരിച്ചു, നോട്ട് നിരോധനത്തിൽ തുടങ്ങി അന്താരാഷ്ട്ര തീവ്രവാദം കടന്നു അന്ത്യനാളുവരെ ഞങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്തു... പരസ്പരം സന്തോഷമറിയിച്ചു അവിടെനിന്നും യാത്രപറഞ്ഞു...  20 രൂപയുടെ ചെറിയ ഒരുസാധനം വാങ്ങിയതിനുമപ്പുറം ആത്യന്തികമായ ലക്ഷ്യം പരമപ്രധാനമായ ആ 'സ്നേഹമാണ്' അതുമാത്രമാണ് സത്യമെന്ന തിരിച്ചറി വായിരുന്നു ആ കവറിൽ ഞാൻ പൊതിഞ്ഞെടുത്തതു.

....

അവിടെ നിന്നും അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞു ഞാനും ഗ്രെസിയും യാത്രയായി. വീണ്ടും റബ്ബർക്കാടുകളുടെ നടുവിൽ പെരുമ്പാമ്പിനെ പോലെ നീണ്ടു മലച്ചു കിടക്കുന്ന വിജനമായ റോഡിലൂടെ ഞങ്ങൾ നീങ്ങി. ഇടയ്ക്കു വല്ലപ്പോളും എതിരെ വരുന്ന വാഹനങ്ങളുടെ 'തല വെളിച്ച'ങ്ങളല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇടയ്ക്കു രണ്ടാവർത്തി ടീച്ചറുടെ കോൾ എന്നെത്തേടിയെത്തി. 

പറഞ്ഞു തന്ന അടയാളങ്ങൾ തേടിപ്പിടിച്ചു ഞങ്ങൾ യാത്ര തുടങ്ങി. കവലകളുടെ രൂപങ്ങൾ നാൽകവലകളും മുക്കവലകളും ആയി മാറിമാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങിനെ ഒരു കുഞ്ഞുപള്ളിയുള്ള കവലയിൽ നിന്നും വീണ്ടും മുൻപോട്ടു. അടുത്ത കവലയിൽ നിന്നും ഇടത്തോട്ടേക്കാണ് ഇനി പോകേണ്ടത്. 

വീണ്ടും ടീച്ചറുടെ വിളിവന്നു. എവിടെയാണെന്നുള്ള ഉറപ്പുവരുത്തി. അടുത്ത കവലയിൽ നിന്നും വലത്തോട്ടേക്കു കുറച്ചു വരുമ്പോൾ പടിപ്പുരയുള്ള ഒരു വീടുകാണാമെന്നും അവിടെ ഞാൻ പുറത്തു തന്നെ കാത്തിരിപ്പുണ്ടെന്നും ടീച്ചർ ഓർമ്മപ്പെടുത്തി. 

അങ്ങിനെ പടിപ്പുരവാതിലുള്ള വീടുകൾക്കായി കണ്ണുകൾ പരതിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങു ദൂരെ ഒരു സ്ത്രീരൂപത്തെ കാണുന്നുണ്ട്. അത് ടീച്ചറ് തന്നെ, സംശയമില്ല. വണ്ടി നിർത്തിയതും അവരും ഒരു പെൺകുട്ടിയും റോഡിലേക്കിറങ്ങി വന്നു. 

എങ്ങിനെ മനസ്സിലായി മോനെ ? 

എന്ന ചോദ്യമായിരുന്നു ആദ്യം വന്നതു. മുഖത്ത് സന്തോഷം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. എന്തുപറയണമെന്നറിയാതെ വാക്കുകൾക്കായി  തിരയുന്ന രണ്ടുപേർ, ഒരാൾ വിദ്യാർത്ഥിയും മറ്റൊരാൾ അധ്യാപികയും !

കാലങ്ങൾക്കിപ്പുറം ഇനിയൊരിക്കലും കണ്ടുമുട്ടാനാകില്ലെന്നു കരുതിയിരുന്നവർ ഇന്നു മുഖാമുഖം നിൽക്കുന്നു. പ്രണയവിരഹങ്ങൾക്കു മാത്രമല്ല കൂടിച്ചേരലുകളുടെ അവാച്യമായ അനുഭൂതികൾ സൃഷ്ടിക്കുവാനാവുകയെന്ന തിരിച്ചറിവുകൾ കൂടിയാണാസമയം ഉണ്ടായത്. 

ടീച്ചറുടെ കൈകൾ രണ്ടുകൈകൾ കൊണ്ടും ചേർത്തിപിടിച്ചു സന്തോഷം അറിയിക്കുമ്പോൾ വീട്ടിനകത്തേക്ക് ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ ക്ഷണിക്കുകയാണുണ്ടായത്. ചായയും, ബിസ്കറ്റും, വറുത്തകായയും ടേബിളിൽ വെക്കുമ്പോ 'ചായ തണുത്തു പോയിട്ടുണ്ടാകും' എന്നു പറഞ്ഞതിലൂടെ മനസ്സിലായിരുന്നു ഒത്തിരിനേരമായിട്ടെന്നെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നെന്നു.

ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ കുറഞ്ഞ സമയത്തു പറഞ്ഞു തീർക്കാനാകാതെ, ഭക്ഷണത്തിനായുള്ള ക്ഷണം സ്നേഹത്തോടെ നിരസിച്ചു കൊണ്ടു അവിടെ നിന്നും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ പടിപ്പുര വാതിലുവരെ അവരും അനുഗമിച്ചിരുന്നു. 

ഇനിയും കാണാനാകുമെന്നുള്ള വിശ്വാസത്തോടെ പരസ്പരം യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ പറഞ്ഞു തീരാത്ത ഓർമ്മകളുടെയും ഇത്തിരി നേരംകൊണ്ട് പകർന്ന സ്നേഹത്തിന്റെയും കരുതലിന്റെയും ശേഷിപ്പികളെ കൂടിയാണ് ഞാൻ കൂടെ കൂട്ടുന്നത്.

നീണ്ടു വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു നീങ്ങുന്ന റബ്ബർക്കാടുകൾക്കിടയിലെ വഴികളെ ലക്ഷ്യം വെച്ചു കോടയെ വകഞ്ഞുമാറ്റി നനുത്ത ഓർമ്മകളുമായി ഞാനും ഗ്രെസിയും വീണ്ടും യാത്രയാരംഭിച്ചു...

- ജാസിം റഹ്മാൻ

ഒരു കവിതയെഴുതണം

ഒരു കവിതയെഴുതണം

പൊരുളുകൾക്കുള്ളിൽ പരതേണമറിവിന്റെ- യാഴത്തിലാഴ്ന്നിറങ്ങേണം 

നിനവിന്റെ വാനത്തിലേറിടേണം മധുര

സ്മരണതന്നാറ്റിൽ മുങ്ങേണം 

സ്നേഹത്തെയക്ഷരപ്പൂക്കളാൽ മൂടണം

ചിരികളോ ചിന്തക്കു വളമാകണം 

നെറികേടിനെതിരെപ്പൊരുതുവാൻ വാക്കിന്റെ 

വാളിന്നു മൂർച്ച കൂട്ടേണം 

വരികൾ ചുരുക്കണം വായനക്കത്രമേൽ 

സമയമില്ലെന്നുമോർക്കേണം

             അച്ചു മൻസൂർ

ആതുര സേവകർ

ആതുര സേവകർ

      ,,,,,,,,,,,,,,,

കരുണയിൽ

വിനയം

 പൊതിഞ്ഞ

ആതുര സേവകരെ,

ദുരിത ഹൃദയങ്ങളുടെ

 പ്രാർത്ഥനകളെല്ലാം

നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയല്ലോ...

അനന്ത വിഹായസിൽ

പറന്നു രസിക്കും

അപ്സര സുന്ദരികളെ

മാലാഖയെന്നു വിളിച്ച

മർത്യ കുലമേ....

കണ്ണ് തുറനൊന്ന് നോക്കൂ...

ദീന മനസ്സുകളിലെ

കണ്ണീരൊപ്പാൻ

കുതിക്കുന്നുവല്ലോ?

മണ്ണിലെ മാലാഖമാർ ...

ഭയം വിതറിയ

കോറോണ

ദംശകരെ

ആശ്ളേഷിക്കുവോർ,

ചീഞ്ഞുനാറും

മനുഷ്യ വൃണങ്ങളെ

സുഗന്ധമായി ശ്വസിപ്പവർ,

നിപ്പയുടെ രക്തസാക്ഷി

ലിനിയെപ്പോലെ,

 അഗതികളുടെ അമ്മ

തെരേസയുടെ വഴിയിൽ,

ആരാരുമറിയാത്ത

പനിനീർ പുഷ്പങ്ങൾ ...

 ആതുരതയുടെ

കൈലേസുമായി,

 ആർദ്രതയുടെ

കൈത്തിരിവെട്ടമേന്തി,

പ്രഭ പരത്തുന്നുവല്ലോ ....

ജീവ വർഗ്ഗത്തിൻ

നിലനിൽപ്പിനായ്

വിശ്വ മഹാമാരിയാം

യക്ഷിയെ തളച്ചിടാൻ

സേവന പാതയിലെ

ആതുര താപസർക്ക്

കരുത്ത് പകരാൻ

ചിറക് വിരിക്കാം,

ഒരുമയോടെ,

ജാഗ്രതയോടെ...

(ഷറീഫ് കൊടവഞ്ചി )

ലോക്ക് ഡൌൺ

ലോക്ക് ഡൌൺ (കവിത )

...സുഹൈൽ ആലപ്പുഴ....

അടുപ്പ് കാലിയായവന്റെ വയറ്റിലെ ആളാലും, തേങ്ങലും ഇപ്പോൾ വ്യക്തമാണ്. 

അടഞ്ഞു പോയ ജീവിതത്തിന്റ ഉമ്മറത്ത് നിന്ന് ഇടിഞ്ഞു വീണ സ്വപ്നങ്ങളെ ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രെമിക്കുകയാണ് പലരും. 

ഇപ്പോൾ എല്ലാം ശാന്തമാണ്. 

വിജനത വിഴുങ്ങിയ വഴികളിൽ ശ്മശാന മൂകത എന്ന പദം പ്രയോകികമായത് ഇപ്പോഴാണ്. 

എല്ലാത്തിനൊടുവിൽ ഇരുന്ന് നാളെ എന്ത് എന്ന ചോദ്യം അടിവരയിടുന്നുണ്ട്. 

അപ്പഴും ചിലർ 

കിണ്ണത്തിൽ മുട്ടിയും 

പന്തം തെളിച്ചും 

പടക്കം പൊട്ടിച്ചും 

ലോക്ക് പൊളിക്കാനുള്ള 

ശ്രമത്തിലാണ്.

മാലാഖ

മാലാഖ

      ,,,,,,,,,,,,,,,

കരുണയിൽ

വിനയം

 പൊതിഞ്ഞ

അഞ്ജന മാലാഖേ........

നിന്റെ പേരോ

പ്രിയാ കുമാരി ?

ഭൂമിക്ക് വേണ്ടി

അമ്മയ്ക്ക് പോലും

മരണസമ്മാനം

നൽകും ഗതകാലമേ,

ദുഷ്ട നിർമ്മിത

മഹാ പ്രളയത്തിലെ

ദുരിത സഹോദർക്ക് ...

കൂര വെക്കാൻ

ഇടം നൽകി ,

കാലത്തിൻ

ഹൃദയത്തിൽ

മണിമാളിക

പണിതൊരു

രാജകുമാരി.

അനന്ത വിഹായസിൽ

പറന്നു രസിക്കും

അപ്സര സുന്ദരികളെ

മാലാഖയെന്നു വിളിച്ച

മർത്യ കുലമേ

കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കൂ....

ദീന , ദുരിതരുടെ

കണ്ണീരൊപ്പാൻ

എത്രയെത്ര മാലാഖമാർ,

വേദനരുടെ 

കണ്ണീർ കണങ്ങൾ

വിയർപ്പാക്കി 

മാറ്റുന്നവർ,

ചീഞ്ഞുനാറും

മനുഷ്യ വൃണങ്ങളെ

സുഖന്ധമായി ശ്വസിക്കുന്നവർ,

നിപ്പയുടെ രക്തസാക്ഷി

ലിനിയെപ്പോലെ

 അഗതികളുടെ അമ്മ

തെരേസയുടെ വഴിയിൽ

ആരാരുമറിയാത്ത

പ്രിയാ കുമാരിമാർ.

 ആതുരതയുടെ

കൈലേസുമായി,

നന്മയാം ആർദ്രതയുടെ

കൈത്തിരിവെട്ടമേന്തി,

പ്രകാശം പരത്തുന്നത്

അറിഞ്ഞില്ലെന്ന് 

നടിക്കാനാവില്ലൊരിക്കലും....

   (ഷറീഫ് കൊടവഞ്ചി )

ഭ്രാന്തൻ

ഭ്രാന്തൻ

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

അക്ഷരങ്ങളെന്നെ

ഭ്രാന്തനാക്കുന്നു...

വാർത്തകളെല്ലാം 

ജളത്വമാവുന്നെല്ലോ?

ജാര പ്രണയത്തിൽ

കാമ യക്ഷിയായവൾ,

അമ്മിഞ്ഞ പാലിൻ

മണം മാറാത്ത

സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ

കടൽ ഭിത്തിയിൽ

എറിഞ്ഞു കൊന്നത്രേ!

മറ്റൊരു നിശാചരണി

പതികനെ വെട്ടി നുറുക്കി 

നാട് നീളെ വിതറി പോലും ,

പ്രേമം പിശാചായി മാറി

കാമിനിയെ പെട്രൂളിൽ

 ചുട്ടു കൊല്ലുന്നു........

സഹകുടിയന് വഴങ്ങാത്ത

 സഹ ധർമ്മിണിയെ

 ചവിട്ടി കൊന്നതും,

സൈനേഡ് കൊലയുടെ

പൈങ്കിളി പരമ്പരകളും

വായിച്ചു വളരട്ടേ....

പുതിയൊരു തലമുറ

ഭിന്നശേഷി ബാലിക

പിതാവിനാൽ

അമ്മയായി പോലും,

ലഹരി മൂത്ത്

അമ്മ പെങ്ങൾ,

മകളെന്നറിയാത്തവർ,

ശൈശവ- വൃദ്ധകളുടെ

മാനം കവരുന്നവർ,

ഉന്മാദ ചിത്തർ,,

താണ്ഡവമാടുന്നുവല്ലോ

നമുക്ക്‌ ചുറ്റിലും...

നിർജീവമാം

അഗ്നിപർവ്വതങ്ങളായി

കാലയവനികയിൽ

മറഞ്ഞുപോയ

 ബലാത്സംഗ കോളങ്ങൾ,

തൂക്ക് കയറിന്റെ ,

തീ തുപ്പും തോക്കിന്റെ ,

നിറം പകരുന്ന കഥകൾ...

മകളുടെ വൃക്ക മാറ്റാൻ

വീട് വിറ്റ വിധവയുടെ

 പണം മോഷ്ടിച്ചുവെത്രെ!

മകനമ്മയെ പുഴയിൽ

 കൊന്നു തള്ളിയെന്ന്,

താറാവിനൊപ്പം കളിക്കവേ

പിഞ്ചുകുഞ്ഞടക്കം 

ബോംബിനാൽ

മാംസ ചീളുകളായി

ചിന്നി ചിതറിയത്രേ,

കൊല്ലുന്നവർ,

കൊല്ലപ്പെടുന്നവർ,

 ഭരണ പുങ്കവർ,

സമൂഹ ശ്രേഷ്ഠർ ........

രാഷ്ട്രീയ തിമിരം

സഹപാഠികൊല

സരസ്വതീ ക്ഷേത്രങ്ങൾ

ശോണിതമാക്കുന്നു.

മാംസം കഴിച്ചതിന്

 ആൾക്കൂട്ടം തല്ലി 

കൊല്ലുന്നു.

പൗരത്വ വിവാദങ്ങൾ,

വംശീയ അഭയാത്ഥികൾ,

ആശങ്കകൾ, പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ,

 ഭരണ നിയമങ്ങളെല്ലാം

ധനികർകായി

മാറ്റിയെഴുതുന്നു...

. 

ആമസോൺ

 ചാരമായത്രേ,

വന ജീവികളുടെ

നിലവിളികൾ ...

പുഴകളുടെ മലകളുടെ

ഹൃദയ കദനത്തിൽ

മഞ്ഞുരുകി

 കടലാകെ സുനാമിയായല്ലോ!

ഭൂകമ്പം, പ്രളയം,

കൊടുങ്കാറ്റായി

 പ്രകൃതി ദുരന്തങ്ങൾ

ഉഷ്ണ  ശൈത്യ

 പട്ടിണി മരണങ്ങൾ ...

കോറോണ ,നിപ്പ,

ക്യാൻസർ ,എയ്ഡ്സ്,

അങ്ങനെ പേരറിയാത്ത

 മഹാ വ്യാധികൾ,

അന്ധരും ബധിരരും 

എത്ര ഭാഗ്യവൻമാർ!

തിരിച്ചറിവെന്നത്

ശാപമായി മാറിയോ?

കലിയുഗത്തിലെ

പഷാണ ഭൂമികയിൽ

മുഴുവട്ടനായി മാറാൻ

കൊതിച്ചു പോയല്ലോ ....

ഹൃദയ സ്പന്ദനം

നിലച്ചിരുന്നെങ്കിലെന്ന്

ആഗ്രഹിക്കുന്നതൊരു

അപരാധമാകുമോ?

(ഷറീഫ് കൊടവഞ്ചി )

നിത്യ യൗവ്വനം.

നിത്യ യൗവ്വനം.

    ആരോർത്തുവെയ്ക്കുന്നു

    പണ്ടത്തെ വേവുള്ള,യനുഭവ-

    ക്കൂമ്പാര വേദനകൾ;

   ഇന്നത്തെ,യാഘോഷ മഞ്ജിമകൾ-

   ക്കിടെ ആവോർമ്മയതൊക്കെ

                  വിവർണ്ണമല്ലേ,

   സുഖലോലുപതുളെ,യൂട്ടി വാഴു-

   മ്പോൾ വല്ലപ്പൊഴു,മുള്ളം തികട്ടി

                            നൽകും,

   പഴയ നാളിലീ മിഴികൾ വാർത്ത

                   നിമിഷങ്ങളെ.

   ഇനിയൊരു സന്ധിയിലുമുണ്ടാവു-

   കില്ലയാ നിണമൂറ്റി വാടിയ്ക്കും

                   ദുരിതകാലം,

   എന്നൊരമിത ദാർഢ്യത്താൽ

   ഭജിക്കുകയാണത്രെ ദൈവനാമം

   ആ നാമകീർത്തനമ,തെന്നും

   സ്ഫുരിപ്പിക്കും സ്ഥിതിയതിനില്ലാ

                       മാറ്റമിന്നും,

   പണ്ടത്തെ ഭവ്യത,യതിന്നേയ്ക്കു

   വന്നപ്പോളേറെക്കുറേയൊരു

                      യാചനയായ്

   ഏറുന്ന സങ്കീർണ്ണതകൾക്കിട-

   യിലും യൗവ്വന കാംക്ഷയിലൂന്നിയ

   യാചന തന്നെ സർവ്വത്രയും.

   പരിതസ്ഥിതികളെ,യെണ്ണി -

   പ്പറഞ്ഞിട്ടൊരു കാര്യമില്ലെന്നു

                        തിരിഞ്ഞപ്പോൾ,

  കാലം കറുപ്പിച്ച മുടിയിഴകളേ -

  യതേ കാല വിക്രിയകൾ

  വെളുപ്പിക്കുന്നതിൻ നേർക്കു

  കേഴുകയല്ലോ ചില ബുധജനങ്ങൾ

  അവരാ,ക്കാലത്തിൻ മുന്നിൽ

  നിൽക്കുന്നു നിത്യ യൗവ്വനത്തിൻ

  ചിര സ്വപ്ന വാഹകരായ്.

  പക്ഷേ.....കാല പുണ്യത്താൽ

  കനിഞ്ഞുള്ള പ്രകൃതിയിൽ,

  പാർത്തു കൊണ്ടതിനോടു

  കാട്ടു,മനാദരവുകൾക്കില്ല

                    തെല്ലു ശമനം;

     നിത്യ യൗവ്വനമൊന്നിനെ

          സങ്കല്പ് കോടിയിൽ,

   പുഷ്ടിപ്പെടുത്തി,ത്തുടിച്ചിടു-

   മ്പോൾ; ഈ ലോക വട്ടത്തിൽ

   സഹവസിച്ചീടുന്ന മറ്റു ജന്മ-

   ങ്ങളെയു,മൊന്നു ഗൗനിച്ചിടേണം

   അവരുടെ ചിരിയറ്റ മനസ്സിൻ്റെ-

          യവശതയെ ചെറിയൊരു

   സ്നേഹത്തിൻ നിഴലെങ്കിലും

           തൊട്ടറിഞ്ഞിടേണം.

    അതു കഴിഞ്ഞുള്ളോരു ശുഭ-

    മുഹൂർത്തത്തിൽ യാചിക്കാ-

               മെന്തും  ജഗത്തിനോട്;

    പിന്നെ,യൊന്നിച്ചറിയാമാ-

    വുജ്ജ്വല നവ യൗവ്വനത്തിൻ

               പ്രതാപ യോഗം.

  

       

         ശ്രീരാജ്.ആർ.എസ്സ്

         ശ്രീനിലയം, മണക്കാല,

         പി.ഒ. അടൂർ, പത്തനംതിട്ട,

         പിൻ: 691551

         ഫോൺ: 9633437487.

ഓർക്കാൻ പോലുമില്ലാതെ

''ഓർക്കാൻ പോലുമില്ലാതെ''
•••••••••••••••••••••  (കവിത)
രചന: മണികണ്ഠൻ സി നായർ.
•••••••••••••••••••••••••••••••••

കാത്തു കാത്തിരുന്നൂ ഞാൻ,
ഈ കിളിവാതിൽ വിടവിലൂടെ എന്നെ
തൽക്ഷണം വിളിക്കുന്നതാരോ അറിയില്ലാ....
അറിയാൻ ശ്രമിപ്പു ഞാൻ
അന്ന് കണ്ട ഏതോ വഴിയോരത്ത്
നീ എന്നെ വിളിച്ചു ആ നേരം....

ഓർക്കുവാൻ കാലമുണ്ടായിട്ടും,
ഓർക്കാതെ പലതും പോയെനിക്കിന്ന്,
ഓർക്കാൻ പലരുമില്ല,
ഓമനിക്കാൻ എന്നമ്മ പോലും കൂട്ടില്ലാത്ത കാലം.

ഏകാന്തമായ് ഞാനെന്നും
ആ ചിന്തക്കു മേൽ കാറ്റേറ്റുകൊണ്ട്,
നൃത്തമാടി പലരും ഇവിടെ,
അതെല്ലാം എൻ വിധിയായ് പെയ്ത കാലം.
ഏതോ രാവിന്റെ മിന്നു വെട്ടത്തിൽ,
ഞാൻ കണ്ടൂ എന്നൊമന കേണിടുബോൾ,
അതെന്തന്ന് ചോദിക്കാൻ
അർഹദയില്ലല്ലോ എന്നാരു കണ്ടൂ..

ഒര് തിരി പോലും അണയാതെ
ഞാൻ കൂട്ടി വെച്ച സമ്പാദ്യമെല്ലാം
എന്നോ എവിടെയോ പോയ് മറഞ്ഞൂ.
ഇന്ന് കാണും എല്ലാ സന്ധ്യകളും
അങ്ങോട്ട് നോക്കിയാൽ പറന്നുയരാൻ
മോഹമുണ്ടെങ്കിലും ശക്തിയില്ല കൈകളിൽ
ആർക്കു വേണ്ടി കാക്കുവാൻ
വ്യഥാ കൊതിപ്പു ഞാൻ....
കാത്തു കാത്തിരുന്നു ഞാൻ,
ഈ കിളിവാതിൽ വിടവിലൂടെ ....

⚫

പിരിഞ്ഞു പോകുമ്പോൾ

പിരിഞ്ഞു പോകുമ്പോൾ 

സുഹൈൽ ആറാട്ടുപുഴ 

നീറ്റലൊടുങ്ങാതെ പറിഞ്ഞു പോയ എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ചുവന്ന ഭാഷയിൽ ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു മുറിഞ്ഞു വീണ നിന്റെ ഇന്നലകളുടെ പടിയിറക്കങ്ങളെ. 

തീരമടുക്കാൻ തിരക്കി വരുന്ന തിരകൾക്കൊപ്പം ഒഴുക്കി വിട്ട നിന്റെ ഓർമകൾ ഇടക്കെന്തിനെന്നോ എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് അലച്ചു വരുന്നു. 

ഇരുട്ടിന്റെ വളപ്പിൽ ഞാൻ തളച്ചിട്ട എന്റെ കണ്ണുനീരിപ്പോൾ പകലിന്റെ ചുളിവുകളിലൂടെ എന്നെ ശകാരിക്കുന്നുണ്ട്. 

ഇന്നലെ പെയ്ത മകര മഴയിൽ നാമ്പിട്ട ഇലപ്പടർപ്പുകളിലും ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു നീ തനിച്ചാക്കി പോയ വഴി താരകളുടെ നിഴൽ പാടുകളെ.

നീതിദേവത

*നീതിദേവത*

മുഖം നോക്കിടാതെയൊരു  നീതിനടപ്പാക്കുവാൻ കൊട്ടിയടച്ചിടുന്നു നിൻ  കണ്ണുകൾ.. 

തുലാസിന്റെ  ഭാരമറിയാതെ,.. 

താങ്ങുവാനാകിടാതെ.. 

ഒരുതട്ടിലിരയെയുമൊരുതട്ടിൽ  വേട്ടക്കാരനെയും ചുമക്കുന്നു നീയിതെതന്നറിയാതെ.. 

ഇന്നിന്റെ  വേറിട്ട  കളികളാൽ നിൻ  ശിരസ്സു കുനിക്കുന്നു.. 

ഇരുട്ടിൽ  തപ്പിത്തടഞ്ഞീടുന്നു.. 

നീതിയുടെ  തിരശീല വീണതൊരു  കൂരിരുട്ടിലാണെന്നറിയാതെ.. 

കയ്യിലുള്ളായുധം എന്തിനിന്നുനീ  തുരുമ്പിലലിയാൻ വിട്ടു  കൊടുക്കുന്നു.. 

നീതികിട്ടാത്തൊരോരോരുത്തരുടേയും തേങ്ങലുകൾ  നിൻ കൺകെട്ടിലെ തുണിയിലലിഞ്ഞിടാതെ.. 

കെട്ടിയതുണിയൊന്നഴിച്ചു കൺതുറന്നു  കണ്ടിട്ടുപയോഗിക്കു  നിൻ  കയ്യിലുള്ളായുധം.. 

എന്നിട്ടാ കണ്ണിൽ  കത്തുന്ന  തീജ്വാലയിലുറക്കെപ്പറയുവാനാകട്ടെ 

"സത്യം  ജയിക്കട്ടെ" യെന്ന് ... 

  *രഞ്ജിത*✍️

അക്ഷരങ്ങൾ തമ്മിൽ

മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ പുസ്തകം 97,ലക്കം 7 (2019 മെയ് 5) വന്ന മുനീർ അഗ്രഗാമിയുടെ ണ എന്ന കവിത കണ്ടിട്ട് എഴുതിയത്. 

അക്ഷരങ്ങൾ തമ്മിൽ 

ണ രണ്ടു കാലുള്ള ആനയായ്ക്കോട്ടെ 

തുമ്പിയും കൊമ്പുമായ് 

ചന്തത്തിൽ നിൽക്കട്ടെ 

ഠ എന്ന ഞാൻ മോശമല്ലൊട്ടും 

ചൊല്ലും ഞാനെന്റെ

കേമത്തം ഒന്നൊന്നായ് 

ആദിമദ്ധ്യാന്ത 

രഹിതമായ് വാഴുന്ന 

ആത്മീയ ചൈതന്യം

ആരിലാണ്? 

'ഠ വട്ടം 'എന്നൊരു ചൊല്ലുതന്നെ 

എന്റേതു മാത്രമായ് 

ഉള്ളതല്ലേ? 

പീഠത്തിൽ ഞാൻ ഞെളിഞ്ഞിരുന്നുവല്ലൊ 

പീഠിക ഗ്രന്ഥത്തിൽ 

ആദ്യമല്ലെ?  

മലർന്നും, ചെരിഞ്ഞും

കിടന്നിടാം ഞാൻ 

എൻ സത്ത ഒട്ടുമേ മാറുകില്ല 

വട്ടത്തിൽ ഓടിച്ചാൽ 

നീളത്തിൽ പോകുന്ന 

സൂത്രവും എന്റേതു 

മാത്രമല്ലേ

ഗീത നായർ 

പന്തിയിൽ 

വാരിയം റോഡ് 

എറണാകുളം 

682016

‌വായില്ലാക്കുന്ന്.com

കവിത 

............

‌വായില്ലാക്കുന്ന്.com

By

Sajeev C Warrier

(Address: Bansuri

KSRA P5

Kalady

Karamana

Thiruvananthapuram 2

Ph:9496183910)

മിണ്ടാതിരിപ്പെന്തിതിങ്ങനെ

ചൊല്ലാൻ

ചുണ്ടോളമേറെയുള്ളപ്പോൾ?

വാക്ക് ചോർന്നു പോയ് നാക്കിൽ

ഒരു പൂർത്തിയാകാ ഞരക്കം

ചിതലരിച്ചു പോയ് ഭാവന വിരൽത്തുമ്പിലിടറി നിൽപ്പൂ കവിത.

മുനയൊടിഞ്ഞു പോയ് പെൻസിൻ

വികൃതമായ് പാഴ്ക്കടലാസ്.

പാട്ടടഞ്ഞു പോയ് തൊണ്ടയിൽ ആൾത്തിരക്കിൻ ഉച്ചഭാ ഷിണിച്ചന്തയിൽ.

ഉറച്ചു നിൽപ്പാണ് ബോധ്യം

പക്ഷേ ഇടഞ്ഞു നിൽപ്പാണ് ബോധം.

പതറിയാത്മാഭിമാനം

ചുറ്റും തുടലഴിച്ചോരു പുച്ഛം.

ചിരികളുണ്ടെങ്ങുമെങ്ങും

തരിയുമില്ലിറ്റു സ്നേഹം

പഴുതടഞ്ഞു പോയ് സത്യം

എങ്ങും ഇരുളടഞ്ഞ വ്യാഖ്യാനം

നേരിനാണ് തിരുത്തൽ

മുണ്ടുമാടി നിൽപ്പാണസത്യം

തലതെറിച്ചു പോയ് തന്റേടം

ആകെ വിളറി വീണൂ കബന്ധം

കീറിപ്പറിഞ്ഞാണ്  വാക്യം

മേലാകെയുണ്ട് നഖപ്പാട്

മിണ്ടാനിറങ്ങുന്നതെന്തിന്

ഉമിനീരിൽ

മുങ്ങി മരിക്കുക ഭേദം!

ഒരിക്കൽക്കൂടി

കവിത -

ഒരിക്കൽക്കൂടി

By Sajeev C Warrier

(Address: Bansuri

KSRA P5

Kalady

Karamana

Thiruvananthapuram 2

Ph:9496183910)

ഇനിയൊരു പൂ വിരിയുമ്പോൾ

ഉണരുകയി,ല്ലകമേളം

മീനോടും കണ്ണല്ല

തേനൂറും വാക്കല്ല

ചാട്ടുളിയാം നോക്കല്ല

കാൽവിരലിൻ വരയല്ല

നീൾമിഴിനീർക്കണമല്ല

പുരികക്കൊടി മിഴിവല്ല

പിന്നിയിടും മുടിയല്ല

തീ തിരളും സിരയല്ല

പൂങ്കുയിൽത്തേൻ സ്വരമല്ല

നിറമഴ തൻ കുളിരല്ല

വെൺചന്ദ്രപ്രഭയല്ല

വെന്തുരുകും മനമല്ല

പൂവിൽ തേനുറയുമ്പോൾ

നിലവിട്ടൊരു കൊതിയില്ല

പതിവില്ലാ വിറയില്ല

കരളുരുകും കനവില്ല

ചിന്തയിലൊരു ചിതയില്ല

ഇടവിട്ട കിതപ്പില്ല

പൂവിതൾ ആറാടുമ്പോൾ

ഇടനെഞ്ചു പിടയ്ക്കില്ല

തുടിയുണരും ശ്രുതിയില്ല

തുയിലുണരും നിനവില്ല

നിറമേളത്തിറയില്ല

പൂവിതളെപ്പുൽകുമ്പോൾ

ഇടിമിന്നൽപ്പിണറില്ല

സ്വയമലിവിൻ കടലില്ല

കനലിൻ പൂങ്കാടില്ല

മറവിൽ പോയ് മറയില്ല

മനമുരുകിയ ആദിമരാഗം

അതിലോലം നിറദീപ്തം

പുതു പൂവിൻ പുതയാട്ടം!

ജീവന്റെ കൈപ്പുസ്തകം

കവിത -

ജീവന്റെ കൈപ്പുസ്തകം

By Sajeev C Warrier

(Address: Bansuri

KSRA P5

Kalady

Karamana

Thiruvananthapuram 2

Ph:9496183910)

ദൈവത്തെക്കുറിച്ചൊന്നു മില്ലെനിക്കെഴുതുവാൻ,

നരനെക്കണ്ടും കേട്ടും മതിയായിട്ടില്ലൊട്ടും

മതത്തെക്കുറിച്ചൊന്നുമില്ലിനിക്കുറിക്കുവാൻ

മാനവപ്രേമ ഗാഥയേറെയാണിന്നും ബാക്കി.

അകമേയില്ല, വർണ്ണവെറികൾ, അകത്തുള്ളോ

രലിവി ന്നളവിനോടനുതാപമാണെന്നും.

തെറിക്കില്ലൽപ്പം പോലും പരുത്ത മുറിപ്പത്തൽ

നെറിയിൻ നിറംവറ്റാതുറഞ്ഞുകിടക്കുമ്പോൾ.

വിറയ്ക്കില്ലൊട്ടും കോടത്തണുപ്പിൽ, ഉൾച്ചൂടിന്റെ കനലിൽക്കുരുത്ത തീയുലയായുലയുമ്പോൾ

ചവർപ്പിൻപാവൽ നൊട്ടിനുണയാനില്ല

നാദലഹരിക്കടിപ്പെട്ടൂ ഹൃദയത്തുടിത്താളം

ഇടനെഞ്ചലച്ചാർത്തു കരയില്ലിനി, പ്പാടാൻ നിറയേ ഹർഷോന്മാദ മധുരം ഗാനാലാപം

ഇരുട്ടിന്നിടംപെട്ട മുനമ്പിൽത്തപ്പിത്തടഞ്ഞിടറിത്തേടാനില്ല കുരുതിക്കിനാത്തോട്ടം

മൃതിയോ, മരണാനന്തരമോ നേരോ, പൊയ്യോ

അറിയാക്കഥകളിലഭിവാഞ്ജയില്ലൊട്ടും .

പതിവായതിശയം നിറയും ജീവസ്സുറ്റകഥകൾ നിറഞ്ഞൊരീയുലകം മഹാശ്ചര്യം

അതിന്മേലണു മാത്ര,മറിയാം എങ്കിൽപ്പോലു-

മതിലിന്നറിയുന്നു പരമം സുഖം സുഖം

ഒരു മൈനപ്പേച്ച് ,ഏതോ കുയിലിൻ നാദം, കുഞ്ഞു കുരുവിക്കുസൃതികൾ ശലഭത്തെന്നൽത്താളം

ഒരു പൂച്ചിരി, സൂര്യൻ പ്രണയം ചാറിച്ചാലിച്ചെഴുതിത്താലോലിച്ച നറു നീൾ മഞ്ഞിൻകണം

ഒരു തേന്മഴ, മുറ്റം നിറയെ പുഴച്ചാലായൊഴുകിപ്പരക്കുന്ന മനസ്സിൻ മായാജലം

'

നെറുകിൽത്തൂവിത്തൂവിപ്പടരും വാൽസല്യത്തേനമൃതായലിയുന്ന കാരുണ്യക്കുളിർ മഴ

കുസൃതിത്തരങ്ങളെക്കിഴുക്കും മിന്നൽപ്പിണർ, കുതറിക്കുതിച്ചാർക്കും മലനീർച്ചോരച്ചാട്ടം

നേരിനായ് ആശാദീപം കൊളുത്തും ഓണത്തുമ്പിച്ചിറകിൽ പ്രകമ്പനം കൊള്ളുന്ന സ്വപ്നാവേശം

നിറയെപ്പച്ചപ്പതിൽത്തെഴുക്കും പ്രതീക്ഷയാം പുതുനാമ്പുകൾ, പുത്തനുണർവ്വിന്നിലത്താളം

ഇതളായ് വിരിഞ്ഞുളളം തെളിഞ്ഞു കുളിർ മണം പടർത്തും സൗഹാർദ്ദത്തിൻ പൊഴിയാപ്പനീർ രാഗം

കതിരായ്ക്കതിരവൻ പൊഴിക്കും പുലരിപ്പാൽ മധുരം നുണയുന്ന പ്രപഞ്ച ജീവോന്മാദം

അതിജീവനം ധീരസുദൃഢം അടിഞ്ഞമർന്നതിൽ നിന്നുയിർത്തേൽക്കും ഉയിരിൻ തീപ്പോരാട്ടം

അറിയാനനേകമാണഴലും വേവും സ്നേഹക്കനവും കനംതൂങ്ങും ജീവന്റെ കഥാസാരം

അതിൽ ഞാൻ തേടിത്തേടിത്തുടരും എഴുത്തിന്റെ വഴികൾ, തീരാത്തോരാ വഴികൾ ദൂരം ദൂരം.

ഇപ്പോഴും നിനവിൽ.

          ഇപ്പോഴും നിനവിൽ.

      പതിനേഴിൻ പടവിലിരുന്ന്

      തങ്കത്താമരപ്പൂവുകൾ കണ്ട്

      കൈരേഖകൾ നോക്കി

                       ഭാഗ്യം കുറിച്ചൂ,

      ഇഷ്ടങ്ങളോരോന്നോർത്തൂ

      മൗനരാഗത്താൽ മെല്ലെ -

                                     ച്ചിരിച്ചൂ.

      താലവൃന്തങ്ങളെ,ത്തഴുകി

    കുളിർ മാരുതനിങ്ങടുത്തെത്തീ

     മഞ്ചാടി മുത്തുകൾ നീളെ-

                           ച്ചിതറി, യെൻ

    ആരാമമാകെ നിറഞ്ഞൂ,

  കൂട്ടാകു,മാനന്ദ സ്വപ്നരസത്താൽ

     ഉള്ളം പൈമ്പാൽ കുടിച്ചൂ;

  ദേവകന്യകൾ ചുറ്റും നിരന്നൂ

  സ്വർഗ്ഗ വേദിക പോലും കൊതിച്ചൂ

   എന്റെ ജീവിതമിപ്പോൾ ധന്യം

  ഈ അഴകിന്റെ മടിയിൽ സുഭദ്രം.

   

      കാല മൃദംഗം മുഴങ്ങി

   തളിർവാസന്തമെന്നേപ്പുൽകി

     കണ്ണാടി മുല്ലകൾ പാടി -

                     യുറക്കു,മെൻ

   മോഹാമ്പരങ്ങൾ ചിണുങ്ങീ,

  താരാട്ടി,ലൂറിയ മന്ത്രസ്വരത്താൽ

     ജന്മം ഗിരിശൃംഗമേറീ;

 തീരഭംഗികൾ അമൃതം വിളമ്പീ

അഷ്ടദിക്കുകൾപോലും ഭ്രമിച്ചൂ

   നിത്യ സൗഭാഗ്യമെന്നും പുണ്യം

  ആത്മ സൗരഭം നിനവിൻ മരന്ദം.

                 

              ശ്രീരാജ് .ആർ.എസ്സ്

              ശ്രീനിലയം, മണക്കാല

              പി.ഒ.അടൂർ, പത്തനംതിട്ട

              പിൻ - 691551.

              ഫോൺ - 9633437487).

                

മന:സങ്കീർത്തനം

മന:സങ്കീർത്തനം.

================

                  

         സ്നേഹം വിളമ്പും

         സേവകൻ പാരിൻ

         അനിഷേധ്യ പീഠത്തി-

                       നരികിലെത്തീ,

         പൊട്ടിച്ചിരിച്ചൂ സ്വർഗ്ഗം

         കൂടി സ്തുതിച്ചൂ സർവ്വം

         എങ്കിലു, മവനാ പീഠത്തി-

         ലൊന്നിരുന്നരുളാൻ മാത്രം

                                നിന്നതില്ലാ,

        

       നേരേ നടന്നവൻ കണ്ണീർ -

      മിഴികളെ കരളോടിണക്കാൻ

                                      ശ്രമിച്ചൂ;

      സ്വർഗ്ഗസ്ഥനാകും പിതാവിൻ

                     വാക്കു കാക്കാൻ.

         സൗഭാഗ്യമെല്ലാം ത്യജിച്ചൂ

     അവനാത്മസുഖങ്ങൾ മറന്നൂ

      ഇനിവിന്റെ പാഠങ്ങൾ ചൊല്ലീ

   അവനൻപിന്റെ,യമൃതം കിനിഞ്ഞൂ

     വഴിതെറ്റി നീങ്ങും സൃഷ്ടികൾ -

   ക്കൊരു സ്പർശ നൈവേദ്യമേകി -

                                        ത്തിരുത്തീ;

      സ്വയം പാപങ്ങളേറ്റവനന്യന്റെ

                           പരിശുദ്ധി കാത്തൂ

     

      ഇന്നും ജീവന്റെ,യാലംബമായീ

    രക്ഷകർത്താവിൻ മാനസമോടേ

     ഈ പാരിനു സ്നേഹം വിളമ്പാൻ.

       സന്ദേശമെങ്ങും വിതച്ചൂ

     ശുഭ്ര തേജസ്സിലെന്നും നിറഞ്ഞൂ

       കനവിന്റെ പാടങ്ങൾ തേവീ

   നല്ല ഹൃത്തിന്റെ വിളകൾ കൊയ്തൂ

        മതികെട്ടു നീന്തും മനുജർ -

    ക്കൊരു ലക്ഷ്യസങ്കേതമായ -

                                      വൻ മാറീ

    ദിനം പാഥേയമോടൊരു സമ്പന്ന

                          സംസ്കൃതി നീട്ടീ

    മണ്ണിൽ വാഴ്വിന്റെ,യാരൂഢമായീ

    നിദ്രയില്ലാത്ത ജാഗ്രതയോടേ

   ഈ പാരിനു സൗഭഗം നൽകാൻ.

                    ശ്രീരാജ് ആർ.എസ്സ്

                    ശ്രീനിലയം, മണക്കാല,

                    പി.ഒ. അടൂർ, പത്തനംതിട്ട

                    പിൻ - 691551

                    ഫോൺ -9633437487.

നീയും ഞാനും

*നീയും ഞാനും*

റോജർ മൈക്ഖോഫ് 

ബ്രിട്ടീഷ് കവി 

വിവർത്തനം : മുബശ്ശിർ. സിപി 

-------------------

ഞാൻ ശാന്തമായി  വിശദീകരിക്കാം.

നീ കേൾകുന്നതന്റെ അലർച്ചയാണ്. 

പഴയ മുറിവുകൾ 

വീണ്ടും നീറിത്തുടങ്ങിയതായി 

എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടതിനാൽ 

നീ പുതിയ തന്ത്രങ്ങൾ പരീക്ഷിച്ചുകൊള്ളുക. 

നീ ഇരുവശവും കാണുന്നു.

ഞാൻ  നിന്റെ 

മിന്നലുകളെ കാണുന്നു. 

നിനക്ക്‌ പുതിയ സ്വാർത്ഥതകൾ തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നുതിൽ കുപിതനാണ് ഞാൻ.

ഞാൻ ഒരു പ്രാവായിരിക്കെ 

നീ പരുന്തിനെ തിരിച്ചറിയുന്നു. 

നീ വാഗ്ദാനം നൽകിയ  ഒലിവ് ശാഖകളെനിക്ക്  

മുള്ളുകളായ് അനുഭവപ്പെടുന്നു.

നിന്റെ  രക്തസ്രാവത്തെ ഞാൻ മുതലക്കണ്ണീരായ് കാണുന്നു. 

എന്റെ തിരിച്ചുപോക്കിനാൽ 

നീയിതാ വേദനകളിൽ നിന്നും 

പുറം തള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

സൗന്ദര്യ ദേവത

*സൗന്ദര്യ ദേവത*

അത്രമേല്‍ പ്രാണനും പ്രാണനായ് നിന്നു നീ

യാത്ര പറയാതെ പോയതുചിതമോ..?

അത്രമേല്‍ പ്രാണനും പ്രാണനായ് നിന്നു നീ

യാത്ര പറയാതെ പോയതുചിതമോ..

വിണ്ണിന്‍ വെളിച്ചം എഴുതി നിന്നീടുമോ

കണ്ണിലൊരുകുറി കൂടി ക്ഷണപ്രഭേ

പൂര്‍ണ്ണവികാസം ഉണര്‍ന്നിടും മുമ്പ്

ഒന്‍ കൂമ്പിലമരര്‍ കടന്നു കൈവെയ്ക്കിലും

എന്തിനോ തോപ്പില്‍ പരിസരവായുവിലെന്‍

മനോഭൃംഗമലയുന്നതിപ്പോഴും..

എങ്ങു മറഞ്ഞുപോയ് മണ്ണിന്റെ

അര്‍ച്ചനയേല്‍ക്കുവാന്‍ നില്‍ക്കാതെ

വാസന്ത ദേവിയാള്‍

എന്തിനു ശൂന്യതാവൃത്തം വരയ്ക്കുന്നു

പൈങ്കിളിപോം പൊഴിഞ്ഞുള്ളൊരി പഞ്ചരം

പാവനമാമീ ശരംനദീ വീചിയില്‍

പായ നിവര്‍ത്തിയ കൊച്ചു കേവഞ്ചിയില്‍

പൂര്‍ണ്ണ ചന്ദ്രോദയ വേളയില്‍ മന്മനം പൂര്‍ണ്ണമാകുന്നു

സ്മരണതന്‍ വീര്‍പ്പിനാല്‍

കുഗ്രാമ പാര്‍ശ്വം വലംവയ്ക്കുമീ നദി

പുണ്യയമുനയാം രാധികയുള്ള നാള്‍

ആ മുളംകാടും വനവും

മുരളികാ ഗാനം തുളുമ്പുന്ന കൊച്ചുവൃന്ദാവനം

മഞ്ഞണി ശ്യാമള ശൈലനിരകള്‍ തന്‍

മന്ത്ര നിശബ്ദതപാകുവിസ്സീമയില്‍

നിശ്ചല നക്ഷത്ര ദീപികയേന്തിയ

നിശബ്ദയാമിനി മന്ദമണയവേ

ഉല്ലസത്സന്ധ്യാ സമീരന്‍ വിതറിയ

മുല്ല മലരണി പുല്ലൊളി മെത്തയില്‍

എത്രനാള്‍ കാത്തു നിന്നീലവള്‍

പുഞ്ചിരി ചാര്‍ത്തണഞ്ഞീടും

മുഖിലൊളി വര്‍ണ്ണനെ

എത്രനാള്‍ കാത്തു നിന്നീലവള്‍

പുഞ്ചിരി ചാര്‍ത്തണഞ്ഞീടും

മുഖിലൊളി വര്‍ണ്ണനെ

ഒന്നും കഥിച്ചില്ല കൈകോര്‍ത്തിരുന്ന നാള്‍

എന്തോ പറയാന്‍ ഉഴറിയിരുന്ന ഞാന്‍

ഒന്നും കഥിച്ചില്ല കൈകോര്‍ത്തിരുന്ന നാള്‍

എന്തോ പറയാന്‍ ഉഴറിയിരുന്ന ഞാന്‍

തൊല്‍ കര്‍മ്മസ്സീമ്മയും ഏകാന്ത ജീവിത-

ദുഃഖം പകരുവാന്‍ ഭാഷയുണ്ടായിമേല്‍

തൊല്‍ കര്‍മ്മസ്സീമ്മയും ഏകാന്ത ജീവിത-

ദുഃഖം പകരുവാന്‍ ഭാഷയുണ്ടായിമേല്‍

എങ്കിലും സന്തപ്ത ചിത്തമുള്‍ക്കൊള്ളും

സുന്ദര സ്ഫടിക പാത്രമുടഞ്ഞുപോയി

അത്രമേല്‍ പ്രാണനും പ്രാണനായ് നിന്നു നീ

യാത്ര പറയാതെ പോയതുചിതമോ..?

അത്രമേല്‍ പ്രാണനും പ്രാണനായ് നിന്നു നീ

യാത്ര പറയാതെ പോയതുചിതമോ..?

.

.              *പി. കുഞ്ഞിരാമൻ നായർ*

                                                                                                                                                                                                                   *.                                                   ⛳⛳⛳⛳⛳⛳⛳⛳⛳⛳⛳⛳⛳

Book review ഖസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസം

https://youtu.be/98BA9Bj8OaU

Informative video# അകാലത്തിൽ അന്തരിച്ച പ്രശസ്തർ

https://youtu.be/lfGKncCNspE

മാവേലി നാട് വാണീടും കാലം

മാവേലി നാട് വാണീടും

 കാലം

മാനുഷരെല്ലാരും ഒന്ന് പോലെ

ആമോദത്തോടെ വസിക്കും കാലം

ആപത്തെന്നാർക്കും ഒട്ടില്ല താനും

കള്ളവുമില്ല, ചതിവുമില്ല

എള്ളോളമില്ല പൊളിവചനം

വല്ലാത്ത ദൈവങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല

ജീവിയെകൊല്ലുന്ന യാഗമില്ല

 അന്നം നശിപ്പിക്കം പൂജയില്ല

ദല്ലാൾ തൻ കീശ സേവയില്ല

അവർണസവർണ വിഭാഗമില്ല

മൂലധനത്തിൻ ഞെരുക്കമില്ല

ആവതവരവർ ചെയ്ത നാട്ടിൽ 

ഭൂതി വളർന്നാൻ ജനം ഉയർന്നു

തീണ്ടലുമില്ല തൊടീലുമില്ല

വർണവിവേചന വ്യവസ്ഥയില്ല

വേദം പഠിക്കാൻ വഴിയേവർക്കും  ഹാ

സിദ്ധിച്ചു മാവേലി വാഴും കാലം

സ്ത്രീകൾക്കും പുരുഷനും തുല്യമായി

ലഭിച്ചു സ്വതന്ത്രത എന്ന ഭാഗ്യം

കാലിക്കും കൂടി ചികിത്സ ചെയ്യാൻ

ആലയം സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു കാലം

സർവജനവും പരിഷ്കൃതരായി

സർവം ജയിച്ചു ഭരിച്ചസുരൻ

ബ്രാഹ്മണർക്കീർഷ്യ വളർന്നു വന്നു

ഭൂതി കെടുത്താനായി അവർ നിനച്ചു

കൌശലമാർന്നൊരു വാമനനെ

വിട്ടു ചതിച്ചവർ മാബലിയെ

ദാനം കൊടുത്തൊരു ധർമജൻ  തൻ

ശീർഷം ചവിട്ടിയാ യാച കേശൻ

മാനവ വിവേചന വ്യവസ്ഥ വന്നു

വർണ വിഭാഗീയ വ്യവസ്ഥ വന്നു

അയിത്ത പിശാചും കടന്നുകൂടി

മന്നിടം വീണ്ടും നരകമാക്കി

മർത്യനെ മർത്യനെ അശുദ്ധനാക്കി

തന്നിൽ അശക്തന്റെ സർവസ്വവും

ചൂഷണം ചെയ്തീടും നാളുവന്നു

തന്നിൽ ബലിഷ്ടന്റെ കാലു താങ്ങും

ദല്ലാളന്മരുടെ കാലം വന്നു

സാധുജനത്തിൻ വിയർപ്പു തീർക്കും

ത്യാഗവും ധനവും ആവുവോളം

നക്കികുടിച്ചീ മടിയർ വീർത്തു

സാധുക്കൾ അക്ഷരം ചൊല്ലിയെങ്കിൽ

ഗർവിഷ്ടരീ ദുഷ്ടർ നാവറുത്തു

വേദോപദേശം ശ്രവിച്ചീടുകിൽ

കാരീയം കാതിൽ കരിച്ചൊഴിച്ചൂ

ജ്ഞാനത്തിൻ വാതിൽ വലിച്ചടച്ചു

സ്ത്രീകൾ ഇവർക്ക് കളിപ്പാനുള്ള

പാവകളെന്നും വരുത്തീയി വർ

എത്ര നൂറ്റാണ്ടുകൾ നമ്മളേവം 

ബുദ്ധിമുട്ടുന്നിഹ സോദരരെ 

നമ്മെ ഉയർത്തുവാൻ നമ്മളെല്ലാം

ഒന്നിച്ചു ഉണരേണം കേൾക്ക നിങ്ങൾ

ബ്രാഹ്മണ സേവ വെടിഞ്ഞിടേണം

ഉച്ചനീചത്വങ്ങൾ മറന്നിടേണം

ജാതിമതങ്ങൾ ത്യജിച്ചിടേണം

നമ്മളെ തമ്മിൽ അകത്തും മതം

സേവിപ്പരെ ചവിട്ടും  മതം

നമ്മൾ വെടിയേണ്ടൂ ഭാവിക്കായി നാo

നമ്മൾ വരിക്കേണ്ടൂ നമ്മൾക്കായി നാം

സത്യവും ധർമ്മവും സ്നേഹവുമാം

സിദ്ധി വരുത്തുന്ന ശുദ്ധ മതം

ധ്യാനത്തിലൂടെ പ്രബുദ്ധരായ

ദിവ്യരാൽ ദർശനമായ മതം 

ബ്രാഹ്മണ വീക്ഷണം ത്യജിച്ചിടേണം

വാമനാദർശനം വെടിഞ്ഞിടേണം

മാവേലി വാഴ്ച വരുത്തിടേണം

*മാവേലി വാഴ്ച വരുത്തിടേണം.......*

-സഹോദരൻ അയ്യപ്പൻ