ഇവിടെ പ്രസിദ്ധികരിക്കുന്ന കവിതകൾ വായനക്കാർ നേരിട്ട് അയച്ചു തന്നിട്ടുള്ളതാണ് അത് കൊണ്ട് തന്നെ കവിതകളുടെ ഉടമസ്തവകശാമോ,ഉള്ളടക്കമോ,പകർപ്പവകശമോ സംബന്ധിച്ച് എന്തെങ്കിലും ആക്ഷേപമുള്ളവർ ദയവായി gibinchemmannar@gmail.com എന്ന ഇ-മെയിൽ വിലാസത്തിലൊ,9446479843 എന്ന ഫോൺ നമ്പറിലോ അറിയിക്കുക...കവിതകൾ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ അവസരമുണ്ട് 9446479843 എന്ന Whatsapp നമ്പറിലേയ്ക്കു അയക്കുക അല്ലെങ്കിൽ മലയാളം കവിതകൾ ഗ്രൂപ്പിൽ അംഗമാകുക മലയാളം കവിതകൾ ഓരോ മാസവും മികച്ച ഒരു കവിതക്ക് സമ്മാനം നൽകുന്നതാണ് സമ്മാനങ്ങൾ സ്പോണ്സർ ചെയ്യാൻ താല്പര്യമുള്ളവർ ബന്ധപ്പെടുക 9446479843

വായനക്കാർ

"വായനക്കാരുടെ കവിതകളും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിന് അവസരമുണ്ട്.... കവിതകൾ gibinchemmannar@gmail.com എന്ന ഇ-മെയിൽ വിലാസത്തിലേക്ക്/9446479843 whatsapp നമ്പറിലേക്ക് അയച്ചു തരിക ഒപ്പം നിങ്ങളുടെ ശക്തമായ വിമർശനങ്ങളും, മാർഗ്ഗ നിർദേശങ്ങളും...

2020 സെപ്റ്റം 5

ട്രാൻസ് ജൻഡർ

 

ട്രാൻസ് ജൻഡർ 

================


നീയെന്റെ പെണ്ണ് നീയെന്റെ പൊന്ന് 

നീയെന്റെ ജീവന്റെ ജീവനാണ് 

നീയെന്റെ മുത്ത്‌ നീയെന്റെ സ്വത്ത്‌ 

നീയെന്റെ പ്രാണന്റെ പ്രാണനാണ് 

വാക്കുകളാലേ തീർത്തൊരാ സൗധ

ത്തിനുള്ളിലായ് പ്രാണൻ നിലച്ചീടവേ 

വീധ്രത്തിനായി തുടിക്കുമെൻ ഹൃത്തി 

ലായ് സാന്ത്വനസ്പർശമായി മാറിടുമോ 


പെറ്റവയറിന്റെ കുറ്റമല്ല പോറ്റിയൊരച്ഛന്റെ 

തെറ്റുമല്ല കൂടപിറപ്പിന്റെ പാപമല്ല 

രക്തബന്ധങ്ങൾ തൻ  ശാപമല്ല 

മണ്ണിൽ പിറക്കുന്ന മനുജന് മുമ്പായി 

 ജാതകമെഴുതിയ വിശ്വവ്യാപി 

പെണ്ണിന്റെ മനമായി മണ്ണിലൊരാണായി 

സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തതും അഖിലവ്യാപി 


ബാല്യകാലത്തിലെ ഓർമകൾക്കിപ്പോഴും 

മാരിവില്ലിന്റെ നിറങ്ങളാണ് 

കൗമാരത്തിലെ കാമനകൾക്കെല്ലാം 

കാർമുകിലിന്റെ നിറമാണ് 

കണ്ണിലഞ്ജനവും ചുണ്ടത്ത്‌ ചായവും 

വട്ടത്തിലൊരു പൊട്ടും നെറ്റിയിൽ തൊട്ടപ്പോൾ 

ഇവനെന്താ പെണ്ണാണോയെന്നൊരു ചോദ്യം 

ആദ്യമായ് ചോദിച്ചതാരാണ് 

പിന്നെയും കേട്ടു ഒന്നല്ലരൊയിരം വട്ടം 

യിവനെന്താ പെണ്ണാണോയെന്ന ചോദ്യം


മുടി വളർത്തിയതും നഖം വളർത്തിയതും 

നഖത്തിൻമേൽ ചായം പുരട്ടിയതും 

ചുരിദാർ ധരിച്ചതും സാരിയുടുത്തതും 

എന്നിലെയെന്നെ ഉണർത്തുവാനാ 

മുടിയില്ല നീട്ടിയ നഖമില്ല കണ്ണിൽ 

കരിയില്ല ചായങ്ങളൊന്നുമില്ല

എങ്കിലും മുന്നിൽ കാണുന്നൊരെൻ രൂപ

മെന്നിലെ സ്ത്രീയെ ഞാൻ ആസ്വദിക്കും


മനസും ശരീരവുമൊന്നായി  മാറുവാൻ 

വ്യസനങ്ങളേറേ അനുഭവിച്ചു 

ഇന്നു നീ  കാണുന്ന എന്നിലെ രൂപം 

ഒരു ദിനം പൊട്ടി മുളച്ചതല്ല

ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു വിതുമ്പിയൊരെന്നെ 

ചേർത്തണച്ചു നീ മൊഴിഞ്ഞതെന്തേ 

ഓർക്കുന്നവോ നീയന്നു പറഞ്ഞ

മധുരകരമായൊരാ  വാക്കുകളെ


എന്നിലെ പെണ്ണിനെ പെണ്ണാക്കുവാനായി 

ശാസ്ത്രം വളരെ വളർന്നുവല്ലോ 

എന്നിലെ പെണ്ണിനെ അമ്മയാക്കീടുവാൻ 

ശാസ്ത്രം കരുതൽ തുടങ്ങിയല്ലോ 

യാത്ര പറഞ്ഞു നീ പോയൊരു നേരം 

വീണ്ടും നീയെത്തുമെന്നോർത്തിരുന്നു 

എന്നിലെ ജീവനും എന്നിലെ സമ്പാദ്യം

എന്നിലെ എല്ലാം നിനക്കാണല്ലോ 

കാത്തിരുന്നു ഞാൻ വേഴാമ്പലെപ്പോൽ  

മഴയായ് നീയെന്നിൽ പെയ്തിടുവാൻ 

അറിഞ്ഞില്ല നാഥാ മമ  ഹൃത്തിനെ 

നീ  ഇടിമുഴക്കമ്പോൽ മൂരുമെന്ന് 


ദിനരാത്രങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞു വീഴവേ 

വർഷങ്ങളെല്ലാം കടന്നു പോകവേ 

ഒരു ദിനം നിന്നുടെ മംഗല്യവാർത്ത 

ഇടിമുഴക്കം പോൽ ചെവിയിലെത്തി  

പുതുപെണ്ണിനോടൊപ്പം പെരുമ്പറ മുഴക്കി 

മിത്രങ്ങളുമായ്  നീയാർത്തിടുമ്പോൾ 

മുഴങ്ങിയ പെരുമ്പറ എന്നുള്ളിലാണെന്നു 

എന്തേ നീ നാഥാ അറിയാത്തത് 


ഒരു പിടി കയറിൽ കഴുത്ത് മുറുകീടവേ 

വീണ്ടുമെൻ കാതുകളിൽ കേട്ടിടുന്നു 

നീയെന്റെ പെണ്ണ് നീയെന്റെ പൊന്ന് 

നീയെന്റെ ജീവന്റെ ജീവനാണ് 

നീയെന്റെ മുത്ത്‌ നീയെന്റെ സ്വത്ത്‌ 

നീയെന്റെ പ്രാണന്റെ പ്രാണനാണ്


                       ഷിജിന തൻസീർ

2020 ഓഗ 3

നിഴൽ

"നിഴൽ" 
•••••••••

പറയാതെ വന്നതും,
പറയാതെ പോയതും, 
പ്രപഞ്ച നിയമത്തിന്റെ സത്യം മാത്രം.
വെളുത്ത പുഞ്ചിരിയിൽ 
അകത്ത് അമരുന്ന വെളുത്ത പല്ലുകൾ
ആരും മോഹിച്ച് പോകും 
ശില്പഭംഗി കണ്ട് നിൽക്കുന്ന നിമിഷം.
ഇളം ചുവപ്പ് നിറത്തിലൂടെ വന്നിരുന്ന
അധരങ്ങൾ
ഏതോ സുന്ദര കാഴ്ച്ചകൾ...!
നടനവും നടത്തവും ആരും നോക്കുന്ന
ദമയന്തിയാണോ നീയെന്ന് തോന്നുന്ന രൂപം
ഭൂമിയിൽ വന്ന അപ്സരസാണോ
നീ എല്ലാം കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടുകൾ ...!
വല്ലതും പൊലിഞ്ഞിടാൻ ഒന്നും നിന്നക്കില്ല
എല്ലാം ഉള്ളതേ സൗന്ദര്യം മാത്രം.

••••••••••••••••••••••••••••••••
മണികണ്ഠൻ സി നായർ, 
തെക്കുംകര. 
⚫️

രീതി ശാസ്ത്രം

രീതി ശാസ്ത്രം 
------- അജയ് 

വല്ലാതെ കൊതിക്കുന്നു ഞാൻ
ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞനാകുവാൻ 
രീതികളുടെ ശാസ്ത്രജ്ഞൻ
ശാസ്ത്രത്തിന്റെ 
രീതികളെക്കുറിച്ച് പഠിച്ചതിൽ പിന്നെ 
രീതികളുടെ തത്വശാസ്ത്രത്തെയും 
ചാലനശക്തികളെക്കുറിച്ചും 
പഠിച്ചു
കണ്ടും കാണാതെയും 
രീതികൾ പലതും 
പറഞ്ഞും പറയാതെയും നോക്കി 
ഒടുവിൽ ഒരു രീതിയും 
വരുതിയിലാക്കാൻ പറ്റാതെ 
ഒരുമാതിരിയായി 
ഇപ്പോൾ ഞാൻ അറിയപ്പെടുന്നത് 
ഒരുമാതിരി ശാസ്ത്രജ്ഞൻ എന്നാണ്...

പ്രണയം

പ്രണയം
-------------

വഴിയരികിൽ 
യുവ 
മിഥുനങ്ങൾ 
സായാഹ്ന 
സവാരിക്കിടയിൽ
കൈവിരലുകൾ 
തമ്മിൽ 
കൊരുത്ത്
പ്രണയം 
പങ്കുവെക്കുന്നു.

അവൾ 
അവനോടുള്ള
അവളുടെ 
സ്നേഹം
ആവർത്തിച്ചു
കൈവിരലുകൾ
മുറുക്കിപ്പിടിക്കുന്നു 

പ്രാണനുള്ള 
കാലം 
വരെ 
പ്രണയിക്കാമെന്ന
ഉറപ്പ്
താങ്ങും 
തണലുമാവുമെന്ന
വാഗ്ദാനം

അവളുടെ 
മനസിൽ
അവനെക്കുറിച്ചുള്ള
ചിന്തകൾ 
മാത്രം

അവനോ
ചിന്തകളില്ലാതെ
നടത്തത്തിൽ 
മാത്രം
ശ്രദ്ധിച്ച്... 
അവളുടെ 
കയ്യിൽ തന്റെ 
പ്രണയം,
വിരലുകളാൽ
കവിതകളാക്കി
❤

വിനോദ് കുമാർ ടി.വി.
രാമപുരം, കണ്ണൂർ

റിസൾട്ട്

റിസൾട്ട്

എഴുതി തീർത്ത
പരീക്ഷകളുടെ
ഫലവും കാത്ത്
നാലു ചുവരി
നുള്ളിലിരിപ്പാണ് യുവത്വം
 ചകിതരെങ്കിലും
പുറമേ ചിരിക്കുന്നുണ്ട്
 പ്രതീക്ഷയുടെ 
കിരണങ്ങളുള്ളിലുണ്ടെങ്കിലും
കുഞ്ഞു തോൽവിക്കും
ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നതിനുപകരം
ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന രക്ഷിതാക്കൾ,
ഇത്തിരി കുഞ്ഞൻ വൈറസ്
ഉലകം ചുറ്റുമ്പോഴും
പ്രതിരോധ നിയമങ്ങൾ
അനുധാവനം ചെയ്ത്
എഴുതി തീർത്ത പേപ്പറുകളും ആ
കൂട്ടത്തിലുണ്ട്.
പരീക്ഷയും ഒരു പരീക്ഷണം
മാത്രം, 
പരീക്ഷണത്തെ
അതിജീവിനം
അത്മഹത്യ കൊണ്ടല്ല,
പോയ വിഷയം 
വീണ്ടെടുക്കലാണ്.
മനുഷ്യനു ഭൂമിയിൽ
വായു ആവശ്യമെന്നെ
പ്രാധാന്യം പോലെ,
എല്ലാവരുടെയും പിന്തുണ 
കുട്ടിക്ക് അത്യാവശ്യം.

*ശാഫി വേളം*

2020 ജൂലൈ 17

മുഖംമൂടിയ അനുസരണ

മുഖംമൂടിയ അനുസരണ 
--------------------------------------

പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും 
നഗ്നരായി നടക്കുന്ന
പ്രബലരാജ്യങ്ങളുടെ 
തെരുവുകളിലൂടെ 
മുന്തിയ വസ്ത്രം ധരിച്ചു 
അവൻ നടക്കുന്നു ...

എല്ലാവരെയും നോക്കാൻ 
അവന്റെ കണ്ണുകളായാസപെടുന്നു 
മാറിമാറി നോക്കി 
നല്ല അഴകുള്ളവർ 
സ്വർണനിറം 
മുടിക്ക് പലനിറം 
മേനി യന്ത്രത്തിൽ വാർത്തപോലെ !
അല്പവസ്ത്രം ധരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവരെ 
തെരുവ് ആട്ടിപ്പായിക്കുന്നു 
എല്ലാവരും അവരുടെ കൂടയൂള്ളവരെ 
പുകഴ്ത്തുന്നു !

അവനെയാരും  നോക്കുന്നില്ല 
വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം ഊരി 
തെരുവിനു നൽകി 
നഗ്നനായി നടന്നു നീങ്ങി !

രാജ്യം വേറെയാണെന്ന് തോന്നുന്നു 
നല്ല അനുസരണ !
എന്നിട്ടുമാരും നോക്കിയില്ല !

നഗ്‌നമേനി നോക്കുന്നതിന് 
ഇടയ്ക്ക് 
ഒന്നവൻ  കണ്ടില്ല 
അനുസരണ അവ്യക്തമായ 
തെരുവിൽ എല്ലാരും 
മുഖം മറച്ചിരിക്കുന്നു .... 

ഇന്നവൻ നടക്കാത്ത തെരുവുകളില്ല 
ലോകത്തിലെ തെരുവുകളെല്ലാം 
" അനുസരണ "എന്ന 
ഗാനമാലപിക്കുന്നു ...
ഒറ്റനിറത്തിൽ മുഖം മറച്ചിരിക്കുന്നു!
മനുഷ്യനെന്ന നിറത്തിൽ ...

മനുഷ്യ നിന്ന് 
     ഒരുമതം    - "അനുസരണ "
        ഒരു ജാതി  -"അനുസരണ "
           ഒരുദൈവം -"അനുസരണ "
              ഒരു നിറം     -"അനുസരണ "

മനുഷ്യനിന്നു 
                       - ഒരു ഭയം 
           
              " മരണം "

മരണം .... 
                      മരണം ....

വിഷ്ണു ശിവദാസ്

മഴ പോലെ

മഴ പോലെ ...
..............................

പൊഴിയുക
ഹൃദയത്തിൽ
നിറയുന്ന ഗീതമായ്
 മഴ പോലെ .. 

വീശുക 
തപിക്കും
മനസ്സിൽ കുളിരാർന്നിളം
കാറ്റു പോലെ...

ഒഴുകുക 
എന്നിലേക്കു ചേരാൻ
അലയുന്നൊരു
നദി പോലെ...

ഉതിരുക
ഹൃദയത്തിലേക്ക് നീ
ഒരിക്കലും
വാടാ മലർ പോലെ ...

തിളങ്ങുക 
പൊൻവെയിൽ
പ്രഭയേറ്റു മിന്നും
മഞ്ഞുകണം പോലെ..

പൊഴിയുക
കടലിൽ വീണലിയുന്ന
മഴനീർ
തുള്ളികൾ പോലെ..

നിറയുക
കൊതിക്കുമെന്നുള്ളിൽ
നീ നിറവോടെ
മധു പോലെ...

ഇഴുകുക
മഴപെയ്യും രാവിൽ
അലിയുന്ന നീല
നിലാവു പോലെ...

പൊതിയുക
തനുവാകെ
പൂവിൽ നിന്നുതിരുന്ന
ഗന്ധം പോലെ...

ചേരുക
ശ്വാസത്തിൻ
കണമായ് നീ ജീവൻ്റെ
താളം പോലെ

പടരുക
സിരകളിൽ...
 ജീവിത
 ലഹരി പോലെ...

സുഷമ.കെ.ജി.

2020 ജൂലൈ 15

എത്രമേൽ

എത്രമേൽ
........................

എത്ര ആഴത്തിലാണ് നിൻ്റെ വേരുകൾ
എന്നിലേക്ക് ആണ്ടു പടർന്നത് ..
എത്ര വേഗത്തിലാണ്
നിൻ്റെ 
തളിർപ്പുകൾ എൻ്റെ ചില്ലകളിന്മേൽ
വളർന്നു നിറഞ്ഞത്...
എത്ര സൗമ്യമായാണ് നീ എന്നെ ഇത്രമേൽ
മാറ്റിയെടുത്തത് ..
എത്ര ശോഭയോടെ നിൻ്റെ നയനങ്ങൾ എൻ്റെ 
ഇരുളടഞ്ഞ വഴികളിലെ പ്രകാശവിളക്കുകളായി
എത്ര അഗാധതയിലേക്കാണു നിൻ്റെ മൗനമെൻ്റെ ഏകാന്തതകളിലെനിക്കു കൂട്ടുവന്നത്..
എത്ര കരുതലോടെ എൻ്റെ പ്രാണൻ്റെ സങ്കടങ്ങളെ നീ തലോടി ഉറക്കി..
എൻ്റെ ഏകാന്തതകളിൽ നീ
മൃദു സംഗീതമൊഴുകും മുളം തണ്ടായി..
എത്ര മനോജ്ഞമായ് സ്വപ്നങ്ങളിൽ മാസ്മരികതയുണർത്തും
നറും നിലാവായി..
എത്ര മീട്ടിയാലും മതിവരാത്ത രാഗമായി
എത്രകേട്ടാലും കൊതിതീരാത്ത ഗാനമായി..
എത്ര സ്നേഹത്തോടെ, എൻ്റെ ഹൃദയത്തിൽ പൂത്തുലഞ്ഞ്..
മനസ്സാകെ സുഗന്ധം നിറച്ച്...
പടവുകളിൽ ആഴത്തിലോടുന്ന വേരുകളോടെ
അഗാധങ്ങളിൽ തണുവിറ്റിക്കും മഞ്ഞു കണങ്ങൾ പോലെ ...
എത്രസൗമ്യമായ് തലോടിയോമനിക്കും ഇളം കാറ്റിനെപ്പോലെ  ...
നിൻ്റെ ശ്വാസമൊന്നു പതിയുമ്പോൾ
ഹൃദയ താഴ്‌വാരങ്ങളിലെ സൗഗന്ധികങ്ങൾ
ആകെ പൂത്തുലയുന്നു...
എത്ര ശാന്തമായ് .... എത്ര ചാരുതയോടെ .. മഞ്ഞു മഴതുള്ളികൾ പോലെ ..

               സുഷമ .കെ .ജി

ഉത്തര പേപ്പർ

ഉത്തര പേപ്പർ

വൈദ്യുതി വെളിച്ചത്തെ
മാനത്തു നിന്നു വന്ന
മഴ മാലാഖ കുടിലിൽ
നിന്നും വിളിച്ചിറക്കിക്കൊണ്ടു പോയതോടെ,
മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിൻ വെളിച്ചം
കൊണ്ടായിരുന്നു
ഗണിതത്തിൻ സമവാക്യങ്ങളെ
തലയിൽ ഉറപ്പിച്ച് വെച്ചത്
ഇടക്കിടെ അടിച്ചു വീശുന്ന
കാറ്റ് വെളിച്ചത്തെ
ഊതിക്കെടുത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും,
ക്ഷമയോടെ വീണ്ടും വെളിച്ചം കത്തിച്ചിരുന്നു
തീപ്പെട്ടിക്കൊള്ളി തീർന്നതോടെ,
ചകിതനായി പുതപ്പിനുള്ളിൽ
ഉറക്കമില്ലാതെയാണ്
നേരം വെളുപ്പിച്ചത്
ക്ലാസ് മുറിയിൽ നിന്നും ഉത്തര പേപ്പർ ഇരുകരങ്ങളിൽ
കിട്ടിയതോടെ,
തലയിൽ തിരുകിവെച്ച
സമവാക്യങ്ങളെ പരത്തിയെഴുതിയാണ് പേജ് നിറച്ചത്
എളുപ്പമാണെന്ന് തോന്നിയതോടെ,
ജീവിതത്തിൻ്റെ ഒരു പടി
ചവിട്ടിക്കയറിയത് പോലെയായിരുന്നു
പിന്നീടുള്ള ദിനങ്ങൾ
ഫല പ്രഖ്യാപനം
കൊതിച്ച്
കലണ്ടറിൻ അക്കങ്ങളെ
എണ്ണിത്തീർത്തിരുന്നു
ഞൊടിയിടയിൽ
പത്രത്തിൻ താളുകളിൽ
ഉത്തര പേപ്പർ നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്ന്
കണ്ടതോടെ,
ലക്ഷ്യവുമായി ചിറകടിച്ചുയരുന്ന
പക്ഷി വൈദ്യുതി ലൈനിൽ
തട്ടി താഴെ വീണതു പോൽ,
എൻ മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിൻ
കഷ്ടത തൻ ശതമാനവും
വെളളത്തിൽ എഴുതിയത്
പോലെയായി

*ശാഫി വേളം*

ഇരുട്ട്

"ഇരുട്ട്"
•••••••••

ഏതോ എവിടെയോ നീയെത്ര ധന്യമാകേണ്ടവൻ
ഈ ജന്മം ഭൂമിയിൽ പിറന്നൂ വീണ്ടും
മതാപിതാകൾക്ക് അവിടെ കാണുന്ന എല്ലാവരും 
കരുണ തേടി അലഞ്ഞൂ...
എങ്കിലും എപ്പോഴൊ ഓർത്തീടുന്നു ഞാൻ
എന്റെ നിദ്രയിൽ വന്നു നിന്നെ കണ്ട നിമിഷം
ബാലനായ് ആകുമെങ്കിലും 
ഓരോ കാര്യങ്ങൾ എന്നിൽ അർപ്പിച്ചു നീ
പിന്നെ എന്നെങ്കിലും കാണാമെങ്കിലും
ആശയുണ്ട് മനസ്സിൽ
ആർക്കു കാഴ്ച്ചവെക്കുവാൻ
ഇന്നെലെകൾ പാറി പറന്ന് പോയ്
നീ എതോ ഈ വിണ്ണിലെ യക്ഷിയോ?

മണികണ്ഠൻ സി നായർ,
തെക്കുംകര.

പകപ്പ് (നാലു കവിതകൾ)


ആത്മഹത്യ

ഞരമ്പ് പിടച്ചുരുണ്ട്
പുറത്തേക്കു തള്ളി
ബ്ളേഡിനോട് അലറി
തുറന്ന് വിടൂ ഈ രക്തഡാമിനെ..
പുറത്ത് ആവശ്യമുള്ളവർ വേറെയുണ്ട്!
=================

 കൊലപാതകം...

വയറു തുളച്ചു വാൾ
മറുതലയ്ക്കൽ വിറച്ചു നിന്നു..
കള്ളൻ ചിരിക്കുന്നു
എന്നെ എങ്ങനെ കൊല്ലും
ഞാൻ പലതവണ മരിച്ചതല്ലേ!!
=================


പച്ചക്കറി തോട്ടം

പയറിട്ട മാലയും പാവയ്ക്ക കമ്മലും
പടവലം മുടിയും
ചീരച്ചുവപ്പും
തക്കാളിച്ചുണ്ടും
ചുണ്ടയ്ക്ക കണ്ണും
മുരിങ്ങയ്ക്ക വിരലും
ഇലപ്പൂക്കൾ ഉടയാടകൾ
പൂന്തോട്ടക്കുശുമ്പിൽ
പുഞ്ചിരി ക്കും നിറവ്!
===============



 കുഞ്ഞ്...

കീപാഡിൽ അക്ഷരങ്ങൾ
ടൈപ്പ്‌ ചെയ്ത് ചെയ്ത് 
മുനിയായി മാറിയ 
ജടാനരധാരി..

=====

Asha Abhilash
HSST Jr chemistry
GHSS west Kallada Kollam

അമ്മയ്‌ക്കൊപ്പം

അമ്മയ്‌ക്കൊപ്പം
------------------------ 
ഹേ സൂര്യാ 
നിന്റെ കണ്ണിനകത്തെ ചോരത്തുള്ളികൾ കണ്ടും 
നിന്റെ നെഞ്ചിനകത്തെ ചെറുകാളിമ ചാലിച്ചും  
നീ വരയ്ക്കും നിഴലുകളുടെ വൈരൂപ്യമറിഞ്ഞും 
നിന്നെ മറയ്ക്കും മതിലുകളുടെ ഭീമാകൃതിയിൽ 
തളർന്നും 
നിന്നു പോയ്‌ ഞാൻ 
നിർന്നിമേഷനായ് ഒരു മാത്ര നേരം.

വീണ്ടും കറങ്ങുന്നു ചക്രം 
നിന്റെയാകർഷണത്തിന്റെ  വൃത്തം!

എത്ര നാളായ്ക്കറങ്ങുന്നൂ 
വൃത്തങ്ങളെണ്ണിയാലെത്തില്ല 
ഓരോ നിമേഷവും ഭൂമി നിന്നെ 
വലംവച്ചു നീങ്ങവേ 
ഉള്ളിൽ കൊതിച്ചൂ വൃഥാ 
നിന്നിലേക്കുള്ള ദൂരം കുറഞ്ഞുവോ 
നിന്നിലെ കെട്ടടങ്ങാത്ത ജ്വാലയിൽ 
ഞാനും ലയിക്കുമോ, എന്നെങ്കിലും 
ഞാനും ജ്വലിക്കുമോ ദേവാ? 

ഇങ്ങകലേ, ഈ മൺകുടിലിന്റെ 
മുറ്റത്തു 
ഈറനുടുത്തെന്റെ അമ്മ 
പൊന്നുഷസ്സന്ധ്യയിൽ 
ദീപം കൊളുത്തി കൈ കൂപ്പി 
പാതിയടഞ്ഞ മിഴികളാൽ 
ഈരേഴു ലോകവും കണ്ട് 
നിന്നെ സ്തുതിച്ചകക്കാമ്പിൽ 
നിന്നെ കുടിയിരുത്തുമ്പോൾ 
ഹേ സൂര്യാ 
ആശിച്ചു പോയി ഞാൻ 
അമ്മതൻ മിഴി നീരിലലിയുവാൻ 
അവരുടെ കയ്യിൽ നിന്നൊരിറ്റു മാമുണ്ണുവാൻ. 

വാൽക്കിണ്ടി മെല്ലെ, ച്ചരിച്ചമ്മ 
കൈകുമ്പിളിൽ കോരിയെടുത്ത 
കുളുർമയും തീർഥവും കൃഷ്ണതുളസിയും 
ശാന്തി തൻ മന്ത്രാക്ഷരങ്ങൾ ജപിക്കവേ 
സപ്ത വർണങ്ങൾ തെളിഞ്ഞൂ, തമസ്സിന്റെ 
കൺമുന മെല്ലെയടഞ്ഞു 
കുമുദിനീ നാഥന്റെയുള്ളം തുടിച്ചൂ
കൈകൂപ്പി താരകൾ സാന്ധ്യ 
കീർത്തനം ചൊല്ലീ
നമോസ്തുതേ.

ഹേ സൂര്യാ 
മോഹിച്ചു,  ഞാനും തുഷാരമായെങ്കിൽ 
ഞാനെന്റെ സ്വപ്നത്തിലിത്തിരി നേരം 
മയങ്ങിയെങ്കിൽ!
(ചാപല്യമോ മനശ്ചാഞ്ചല്യമോ?)
നേരമില്ലാ പ്രഭോ ഭൂമിയോടൊപ്പം
തികയ്ക്കണം വൃത്തം
നിൽക്കട്ടെ, യീ യാത്രയാൽ 
നിന്നിലേക്കുള്ള ദൂരമെങ്ങാൻ 
കുറഞ്ഞെങ്കിലോ,
ആവർത്തനത്തിൻ വിരസത മാറ്റി    
പുതു പാതകൾ തീർന്നെങ്കിലോ!
=========

By-അജയ് നാരായണൻ

പൂക്കൾ

പൂക്കൾ
------------- 
കുഞ്ഞിന്റെ കണ്ണുകളിൽ വിരിയുന്ന 
നക്ഷത്രപ്പൂക്കളെ 
കണ്ടിട്ടുണ്ടോ 
ആകാംക്ഷയുടെ ഗന്ധം നിറഞ്ഞ 
ആ പൂക്കളെ 
പോലെയാണല്ലോ എന്റെ മനസ്സും 
ഇന്ന്‌ മരണത്തെ കാത്തിരിക്കുന്നത്!

അതല്ല വേണ്ടതത്രേ, 
നിസ്സംഗനായി 
സർവം ത്യാഗിയായ 
സന്ന്യാസിയുടെ നിർവാണമാർഗമല്ലോ 
മരണം!
തേരിന്റെ ചക്രങ്ങൾ കറങ്ങുന്ന 
ശബ്ദമണഞ്ഞാൽ  
ആത്മാവിനുണരാം  
ജീർണിച്ച തേരുവിട്ടിറങ്ങാം 
കാലത്തിന്റെ ഗുഹാമുഖത്തേക്കു 
നൂണ്ടിഴയാം, 
അന്ന് 
അനശ്വരനാകാം 
സ്മൃതിയെ വരിക്കാം.

കൂടുവിട്ടു കൂടുമാറുന്ന 
ഒരു ചെപ്പടി വിദ്യയെന്നും  
ചിലർ മരണത്തെ 
വ്യാഖാനിച്ചൂ.

നേരും നുണയും ഭാവനയും 
വേർതിരിക്കാനാവാതെ 
ഞാൻ 
ചിതലുകൾക്കായ് പുറ്റുകൾ 
തീർത്തു 
കാത്തിരുന്നൂ,  എന്തിനോ... 

പാവം, 
എന്റെ അമ്മ മാത്രം 
തോരാതെ 
പെയ്തൊഴിഞ്ഞു.
അവരുടെ സ്വപ്നവും
ഭൂതവും ഭാവിയും 
അസ്തിത്വവും 
ഒന്നായ് തകർന്നുപോയല്ലോ.
അവരുടെ മഴനൊമ്പരത്തിൽ
വേർപാടിന്റെ ശൂന്യതയിൽ 
പേരറിയാ പരിദേവനത്തിൽ  
മരണത്തിന്റെ നിർവചനങ്ങളും 
വ്യാഖാനങ്ങളും കാഴ്ചപ്പാടുകളും 
മൃതിയുടെ 
കാവൽക്കാർ മാത്രം
കാഴ്ചക്കാർ മാത്രം!

അമ്മയുടെ നെഞ്ചകം 
പിന്നെയും വിങ്ങീ
നിരന്തരം ലാവയൊഴുകീ 
അറ്റം കാണാതലഞ്ഞൂ.

മരിച്ച ആത്‌മാക്കൾക്കായ് 
കൽവിളക്കും കൊളുത്തി 
നിൽക്കുന്ന 
സാലഭഞ്ജികകൾ
നോക്കിനിന്നൂ,  വെറുതേ, 
പിന്നെ
ഇരുട്ടിന്റെ മുഖംമൂടി 
എടുത്തണിഞ്ഞു.

അമ്മയെന്നിട്ടും തോരാതെ 
ഒഴുകീ, 
അതിന്റെ തീരത്ത് 
വായ്ക്കരിയ്ക്കായ് 
ആത്‌മാക്കൾ 
വരികൾ തീർത്തു.

ഞാൻ ഇപ്പോഴും ഇവിടെയീ 
മൺകൂനക്കരികെ 
പൂവിന്റെ ഗന്ധവും 
പേറിയിരിക്കുന്നു
നിശാപുഷ്പങ്ങളോ, 
നക്ഷത്രക്കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കായ് 
താരാട്ടു പാടിത്തുടങ്ങി 
ആകാംക്ഷയെ 
നിത്യ നിദ്രയിലാഴ്ത്താൻ!

By-അജയ് നാരായണൻ

2020 ജൂൺ 19

*വായന മരിച്ചു !!!?*

*വായന മരിച്ചു !!!?*

പണ്ട്...

പീടികത്തിണ്ണയിലെ
ആടുന്ന ബഞ്ചിൽ
അമർന്നിരുന്നു 
വായിച്ചിട്ടുണ്ട്
മണിക്കൂറുകളോളം...

വായനശാലയിലെ
ഇരുണ്ട മുറിയിൽ
വായനക്കിടയിൽ
ഊണുപോലും  മറന്നിട്ടുണ്ട്.....

അടുത്ത വീട്ടിലെ
പത്രത്താളുകൾ
പലപ്പോഴും
എന്റെ മേശയിൽ
കെട്ടിക്കിടന്നിട്ടുണ്ട്...

അതിൽ
സാഹിത്യവും  രാഷ്ട്രീയവും
കലർന്ന
ചൂടുള്ള വാർത്തകൾ
കുത്തിക്കുറിച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ട്.


ഇന്ന്...
നവമാധ്യമങ്ങൾ
മൊബൈൽ
കിൻഡിൽ
ന്യൂസ്ആപ്പ്
ഓൺലൈൻ ന്യൂസ്
വാട്സ് ആപ് ന്യൂസ് ലിങ്ക്സ്

ഇല്ല
വായന മരിച്ചിട്ടില്ല...
കൂടുതൽ വായന...
നടക്കുന്നുണ്ട്..
ഗുണം..
കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവാം..

വായന കൂടിയിട്ടുണ്ട്...
പ്രതീക്ഷയുണ്ട്...
*വായന മരിച്ചിട്ടില്ല*

©വിനോദ്‌ കുമാർ ടി വി.
രാമപുരം, കണ്ണൂർ

പിൻഗാമി

പിൻഗാമി  
---------------
പാതി മറച്ച മുഖവുമായ് 
പാതയൊരുക്കുകയാണോ  
കണ്ണീരൊഴുകി കുതിർന്ന മൺച്ചാലുകൾ 
ഉഴുതു മറിക്കുകയാണോ 
പുതുജീവന്റെ പൊൻപരാഗം വിതക്കുവാൻ  
സൗരയൂഥ പഥത്തിലലഞ്ഞു 
തിരയുകയാണോ, പ്രവാചകരെ  
തേടിയുഴറുകയാണോ 
ഭൂമി, 
ഊഷര ഭൂമി!

മാനവനോ, തൻ കല്പിത  വൽമീകത്തിൻ  
മാളമടച്ചും 
രക്ഷാകവചം തീർത്തും തപസ്സിരുന്നു, യുഗങ്ങളോളം.
പിന്നൊരുനാൾ 
മൺപുറ്റു പൊളിച്ചവൻ നടന്നലഞ്ഞൂ  
പുനർജനിമന്ത്രം തേടീ!
മുഖപടം തീർത്ത രക്ഷകളാൽ  
പുതു വിശ്വാസത്തിൽ 
മദിച്ചും  
നീല നഭസ്സിൽ പറന്നുയർന്നൊരു മാത്ര 
സ്വർഗമതെന്നറിഞ്ഞൂ, പക്ഷെ അതിന്റെ ദൈർഘ്യം ക്ഷണ ഭംഗുരമന്നറിഞ്ഞീലാ!

ഞൊടിയിടകൊണ്ടു തകർന്നടിഞ്ഞൊരു  
ചില്ലുമാളിക,യെന്റെ 
മനോഹര സ്വപ്നസൗധം!
അന്നു തുടങ്ങിയ യാത്ര, 
നിയോഗമോ മുക്തിയോ ചതുരാശ്രമം താണ്ടി 
അന്ത്യം കുറിച്ച ജീവിതമോ? ഇപ്പോഴും 
ഊർധ്വശ്വാസം വലിച്ചും  
പൊരിവെയിലിൽ 
ഭൂമിക്കൊപ്പം ഏന്തിയേന്തി 
വലിഞ്ഞു നടക്കുന്നു 
തളർന്ന കണ്ണും 
ചടഞ്ഞ വയറും വിണ്ടുകീറിയ പാദങ്ങളുമായ് 
വരണ്ടുണങ്ങിയ 
മണ്ണിലൂടെ, എന്റെ നിഴലിനെയും ഒക്കത്തിരുത്തി ഒഴിഞ്ഞ മനസ്സുമായ്  
ഭൂമിയുടെ നീരുവറ്റി-
ച്ചുളിഞ്ഞ മാറിൽ ചവിട്ടി
പേരറിയാത്തൊരു വ്യാധിയുമായ് ഞാൻ, 
അഭിശപ്തൻ 
ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നു
പാതി തകർന്ന മുഖവുമായ് ഉഴറി 
നീങ്ങുന്നു ഞാൻ, അപമാനിതൻ!

By
Ajay Narayanan

2020 ജൂൺ 14

വിധി

*വിധി*

അരുതെന്ന്കെഞ്ചിയിട്ടും 
നീ കുത്തിനിറച്ച  ദഹിക്കാത്ത പ്ലാസ്റ്റികാൽ 
എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നു. 

എന്റെ മനോവിഷമം 
കണ്ട് ഹാഷ്ടാഗുമായി  മേഘം കാലം തെറ്റികരഞ്ഞു. 
വല്ലാതെ ദാഹിച്ച എനിക്ക് 
നീ മുറ്റത്തുപാകിയ സിമന്റ്‌ 
പരിചയാൽ തൊണ്ടനനക്കാനെ ആയുള്ളൂ. 

കൂടെപിറപ്പിനെ പിഴുതെറിഞ്ഞ് 
വിദേശിക്ക് നിലം ഒരുക്കി 
നീ എന്റെ തൊണ്ടയിലെ 
നനവും വലിച്ചെടുത്തു. 

ഇത്രയൊക്കെ നോവിച്ച നീ 
പിന്നെയും എന്റെ കാൽ 
തുളച്ചു,  വേദന കടിച്ചിറക്കവെ
മുറിവിൽ വെടിമരുന്ന് വെച്ച്  നീ നിന്നിലെ ക്രൂരനെ
തുറന്നുകാട്ടി. 

നീറ്റൽ അസഹനീയമായി  
ഞാൻ ഇറങ്ങിനടന്നപ്പോൾ 
വീണ്ടും നിന്റെ പഴി  
നശിച്ച ഭൂചലനം എല്ലാം 
താറുമാറാക്കി.

*സൽമാൻ പാണ്ടിക്കാട്*
9744092412

തുലനം

തുലനം

കണ്ണുകൾ മിഴിച്ചു വരുന്നു
 മരവിപ്പ് കാലിന്റെ പെരുവിരലിൽ നിന്ന് തലച്ചോറിലേക്ക് നീങ്ങി.

മിഴിച്ച കണ്ണ് പൂട്ടാനാകുന്നില്ല
എഴുന്നേറ്റിരിക്കണമെന്നുണ്ട് കഴിയുന്നില്ല
പൂർവ്വാധികം ശക്തിയോടെ കണ്ണ് പിന്നെയും തുറന്നു
ശരീരം ആർക്കോ വേണ്ടി വലിഞ്ഞു കിടന്നു.

മരവിപ്പ്,വേദന 
ഇരുട്ടിന്റെ കനം 
കാഴ്ച്ചയെ നഷ്ട്ടപ്പെടുത്തി.
അവസാന കരച്ചിൽ കേൾക്കാൻ കാതുകൾക്കുമായില്ല.
 കരയാനാകാതെ
 നാവും പുറത്തേക്ക്.

ഇവിടെ മരണം
മറ്റെവിടയോ ജനനം
അഥവാ  തുലനം.

Badsha ashraf 
Muvvattupuzha 
7510967695

2020 ജൂൺ 12

ചെണ്ടയുടെ സങ്കടം


ചെണ്ടയുടെ സങ്കടം
-----------
തക്കിട തരികിട കിടതക  താളം 
ഉത്സവ നഗരിയിലമ്പൊ മേളം 
കയ്യിൽ കോലാലെന്നേ  തല്ലും 
താളം മേളം മുറുകുംനേരം
ചുറ്റും നിൽക്കും ആളും തുള്ളും 
തുള്ളുംന്തോറും  പിന്നേം തല്ലും 
തരികിട തരികിട തരികിട മേളം 
തല്ലി തല്ലി കാശും  വാങ്ങും 
തക്കിട തരികിട മുറുകുന്നമ്പോ                       എന്നേ തൂക്കി തല്ലുന്നയ്യോ. 
----------------------------------
         അനീഷ്. പി. നായർ 
            വടശ്ശേരിക്കര

പുഴയ്ക്ക് പറയാനുള്ളത്

*പുഴയ്ക്ക് പറയാനുള്ളത്*


ഹേ മനുഷ്യാ!
നീയെത്ര ക്രൂരൻ,
ന്യൂജനായ നീയും
നീചനാവുകുയാണെല്ലോ.
ചുറ്റുമുള്ള വസന്തങ്ങളെ
നശിപ്പിച്ച്
മരുഭൂമി പോലെ യാക്കിയല്ലോ!.

നിങ്ങൾക്കു ജലസ്രോതസ്സിൻ
നിതാനമായത്
ഞാനാണെന്ന്
മറന്നുവോ!
ഉച്ചയൂണിന്  വിഭവമായത്
എൻ സന്താനമായിരുന്നത്
നീ 
മറന്നുവോ!
കണ്ണടച്ച് ഇരുട്ടാകുന്ന പോലെ,
ഇടതടവില്ലാതെ
പരിഭവം ഒന്നുമേ പറഞ്ഞിടാതെ,
ഞാൻ ഒഴികിടുന്നു.
ഉടമ അടിമയോട്
കൽപ്പിക്കുന്ന പോലെ, 
നിൻ കരങ്ങളാൽ
വീർപ്പുമുട്ടിയിരുന്നിട്ടും,
എന്നിട്ടുമീ പാവം ഒഴുകിയല്ലോ!,
ഇന്ന് ഇരുവശങ്ങളിലും
വസന്തങ്ങളില്ല,
കുഴിൽ നാദങ്ങൾ ശ്രവിച്ചിട്ട്  കാലമെത്രയായി,
എല്ലാം  തകർത്തു 
കളഞ്ഞല്ലോ മനുഷ്യാ....!

തുന്നിചേർക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു
എൻ ജീവിതം,
മലകളിൽ നിന്നൊഴുകി വരും തുള്ളികൾ പോലെ, മഴവെള്ളവുമായിരുന്നു
എൻ
ഒഴുക്കിൻ നിതാനം,
മനുഷ്യാ നിൻ ജീവിതത്തിൻ ഞാൻ
പച്ചപ്പ് ഏകിയത്
വിസ്മരിക്കരുതേ.....
നീയെത്ര ക്രൂരൻ
നീയെത്ര നീചൻ.

*ശാഫി വേളം*

2020 ജൂൺ 6

ഉറുമ്പുകളുടെ വരി



ഉറുമ്പുകളുടെ വരി (ഗദ്യ കവിത)

(അജയ് നാരായണൻ )

വരിയായി നിൽക്കാം വര തീർത്തു നീങ്ങാം 
വരിതെറ്റാ നിഴൽ മാത്രമായിഴയാം 
മുൻപിലെയുറുമ്പിന്റെ പൊക്കിൾ കൊടിയുടെ 
തുമ്പിൽ പിടിച്ചു നടക്കാം ഇനി 
തെറ്റാതെ നിരയായി 
വരയായി മാത്രം നടക്കാം!
പിമ്പേയിഴയും ഉറുമ്പിന്റെ നിഴൽ തേടും 
പാദ ചലനങ്ങൾ തൻ നേരിയ മർമ്മരം 
കേട്ടു നടക്കാം,  
ഒരു വരി മാത്രമായ് മാറാം.  

പിൻപേ നടന്നും,  ജീവന്റെ പുതു രൂപം 
നിർവചിച്ചും 
നിഴൽപ്പാടകലങ്ങൾ  തീർത്തും 
യഹോവയെ പാഴ് വാക്കുതിർത്തും
ശപിച്ചും 
പുത്തൻ നിയമം രചിച്ചും 
മുൻപോട്ടു നീങ്ങട്ടെ ഞാനും!
സ്വർഗീയ ലോകമുണ്ടത്രെയവിടെ!
നേരെങ്കിലോ?  നേർത്ത സംശയം 
തീർക്കുവാനാരുമില്ലെങ്കിലും 
ഞാനും നടക്കുന്നു പിൻപേ!

എന്റെയീയാത്ര,  നിരാസം തുളുമ്പും പലായനമോ? 
കണ്ടു ശപിക്കട്ടെ സർവ ചരാചരജാലങ്ങളും 
മുപ്പത്തിമുക്കോടി ദൈവങ്ങളും.
എങ്കിലും ഒരുമാത്ര  നിൽക്കാതെ,  
തളരാതെ 
മുൻപോട്ടു നീങ്ങട്ടെ ഞാൻ!

പിൻവിളിക്കാരുമില്ല തിരിഞ്ഞൊന്നു 
നോക്കുവാനാശയില്ല 
വരിതെറ്റാ നിഴലായിഴഞ്ഞിടുമ്പോൾ 
ജീവന ഗാഥയുരുവിടുമ്പോൾ 
ചിന്ത, വെറുമൊരു പാഴ് വസ്തു 
ആരും തൊടാത്ത ജടില വസ്തു
പടം പോലഴിഞ്ഞൂ,  
ഞാൻ സ്വതന്ത്രനെന്നോ? 

കാണാതുരുക്കൊഴിച്ചോതുന്ന മന്ത്രം 
അതിജീവനത്തിന്റെയത്രേ!
നേരെന്നറിയില്ല, നേരവുമില്ലിനി 
വരിതെറ്റാതലയണമത്രേ, ക്ഷമയുടെ 
വരയായി മാറണമത്രേ! 
ജീർണിച്ച മന്ത്രം തിരസ്കരിച്ചും 
പുതു ജീവന്റെ 
തുടിപ്പിനായ് കാതോർത്തും  
മുൻപോട്ടു നീങ്ങുമ്പോഴും 
വര മായും നിമിഷത്തിനായി 
വരിയില്ലാ മുഹൂർത്തത്തിനായി 
കാത്തിരിക്കുന്നു 
ഉറുമ്പിന്റെ ജന്മമായ് ഞാൻ
ചെറു തരിമ്പിൻ പ്രതീക്ഷയോടെ!

കാലിലപ്പോഴും വിതുമ്പുന്നു 
പൊക്കിൾക്കൊടി തീർത്ത ബന്ധനത്തിൻ 
അഴിയാക്കുരുക്കുകൾ!

2020 മേയ് 25

ഭൂമി



ഭൂമി (ഗദ്യകവിത) 

(അജയ് നാരായണൻ
Box 434, Maseru, Lesotho, 0026663156513; email: agnarayanan@gmail.comവാസന്ത കാലം വരും വരേയ്ക്കും! )

ഭൂമി 
അവൾ അങ്ങനെയാണ് 
ഒരേ രാഗത്തിലൊരേ താളത്തിലൊരേ 
ഭാവത്തിലൊരേ 
സഞ്ചാര പഥത്തിൽ 
നിരന്തരം ചലിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുമ്പൊഴും 
നിമിഷങ്ങളാം ജപമാലയിൽ 
എണ്ണിയെണ്ണി ചൊല്ലും, അവൾ 
നിത്യ നിരാമയ മന്ത്രം, അതിജീവന മന്ത്രം 
‘ഞാനാണു സത്യം സനാതന സത്യം 
ഞാൻ തന്നെ ആദിയുമന്തവും’. 

ഭ്രമണ രഥത്തിന്റെയൊടുങ്ങാത്ത   
ദിനരാത്ര ചക്രങ്ങളുരുട്ടിയും സൂര്യനെ തൊഴുതും 
പ്രയാണം ചെയ്യുമ്പോൾ
അതോരോർമപ്പെടുത്തലാണ്! 
ഹേ മനുഷ്യാ  
പിന്നിലേക്കൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കൂ  
നിന്റെ കുൽസിതവൃത്തിയാൽ  
ചുട്ടുചാമ്പലായ ജന്മങ്ങളെത്രയോ 
കണ്ണീരിലൊഴുകീ പിതൃ തർപ്പണം ചെയ്തൂ 
പിന്നെ പാലായനം തുടങ്ങീ
നവ വസന്തം തേടിയലഞ്ഞു!

നിർത്തുക നിന്റെയീ ആനന്ദ നർത്തനം 
ഇനി നിർത്തുക 
നിന്റെയീ കാമനകൾ  
നവയുഗം പിറക്കുന്നതറിഞ്ഞില്ലേ 
ഈറ്റുനോവിന്നുറവിൽ നിന്നും
ചിതറിയ ലാവയുടെ ചൂടറിയുന്നില്ലേ നീ?
ഇനി നിന്റെയീ ഭാവങ്ങൾ മാറ്റുക, യില്ലെങ്കിൽ 
നിൻ തൃഷ്ണയാൽ ഗർഭമെടുത്ത ആസുര-
ജന്മങ്ങളാൽ നീയൊടുങ്ങും! 

പുതു താവഴി നാമ്പെടുക്കും 
നവലോകം പീലിയുതിർക്കും 
അതിൽ, നീ വെറും ബീജമെന്നുള്ള 
വർണ്ണക്ഷരങ്ങൾ തെളിയും 
നിയതം പോലെ കൽപ്പന പോലെ,
യുഗ പരിവർത്തന ബിംബം പോലെ!

അതിജീവന മന്ത്രമൊരുക്കിയ വലയത്തിൽ 
പ്രപഞ്ച കൽപ്പിത വേദിയിലൊരു നർത്തകി പോൽ 
ചിരിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു മേഥിനി
ചലിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു!

-------------------------

പുനരുജ്ജീവനം


പുനരുജ്ജീവനം (കവിത)

(അജയ് നാരായണൻ
Box 434, Maseru, Lesotho, 0026663156513; email: agnarayanan@gmail.com)

പാലായനം തുടങ്ങീ ഗൃഹാതുരത്വം
നോവുന്ന ചൂളയിൽ നീറ്റി നീറ്റി 
ജീവനമന്ത്രം ജപിച്ചും മുടിക്കെട്ടിൽ 
സമ്പാദ്യമെല്ലാമൊതുക്കി വച്ചും 
തോളത്തു തൂക്കിയ സഞ്ചിയും, ഭാരിച്ച 
ജീവിതം നേദിച്ച മാറാപ്പുമായ്  
തീരാത്ത നൊമ്പരം ബാക്കിയാക്കി മൽപ്ര-
യാണം തുടങ്ങി, മടക്കയാത്ര!

ഗ്രാമപഥങ്ങളും നാടും നഗരിയും 
കാട്ടു പൂഞ്ചോലയും ഗർത്തങ്ങളും 
താണ്ടിയെൻ പാതി മറഞ്ഞ മുഖവുമായ്  
പാത്തും പതുങ്ങിയും യാത്രയായീ!
ആരാരുമില്ലാതെ ശൂന്യമാം കൽപ്പാത
താണ്ടണം കാതങ്ങളേറെയിനി.

പാദങ്ങളോ വിണ്ടുകീറിത്തുടങ്ങി, യെൻ 
ഭാമിനി പിന്നിൽ നിഴലു പോലെ. 
മോഹിച്ചു, പേരു വിളിക്കയാണോ കാത്തു  
നിൽക്കേണ്ട, തെല്ലും തളർച്ചയില്ലേ? 

തീണ്ടുവാൻ പാടില്ലയാരെയും, മുൻപോട്ടു 
മാത്രമേ കാതരേ വീഥിയുള്ളു 
ആരെയും നോക്കാതെ കാത്തിരിക്കാതെ ന-
ടക്കാം പ്രതീക്ഷതൻ നാമ്പ് തേടി.
കാതരമാം മിഴിക്കോണിൽ തുളുമ്പിയൊ 
നീർക്കണം, നിൻ കുനുചില്ലിയിലും 
വേപഥു പൂണ്ടുവോ പൂംതനുവാകെ വി-
റച്ചുവോ, നെറ്റിയിൽ കണ്ടുവെന്നോ 
തീരാ ചുളിവുകൾ, വേവും വയറ്റിലേ-
യാന്തലാൽ ഭൂമി പിളർന്നുവെങ്കിൽ!

എൻവിളിക്കായ് വൃഥാ മോഹിക്കയോ, മാത്ര –
യെങ്കിലും വിശ്രമിക്കേണ്ടതല്ലേ!
കൈകൊണ്ടിരുമുടി കെട്ടു താങ്ങി, തലയ്-
ക്കായം കൊടുത്തും, വിവശമായും
തോളിലെ മാറാപ്പിൻ ഭാരമൊരുക്കിയും 
പോകാം തൊഴിലിടം ശൂന്യമായി. 
ആധിയും വ്യാധിയും തീരാത്ത ദുഃഖത്തി-
ലാഴ്ത്തും കൊറോണയും വന്നണഞ്ഞെൻ
ശാലയും താഴിട്ടുപൂട്ടിയെന്നാലയം  
ഊഷര ഭൂമിയായ് മാറിയല്ലോ!

പാടിപുകഴ്ത്താൻ പദങ്ങളില്ലായിനി 
പിൻവിളിയാർക്കുവാൻ നാഥനില്ലാ. 
ഒത്തുപിടിച്ചാർത്തു നൃത്തമാടാൻ കളി-
ക്കൂട്ടരില്ല, വേദി ആളൊഴിഞ്ഞു.

മാരി, പേമാരി, മഹാമാരി ഭൂമിയെ 
കൊത്തിവിഴുങ്ങുന്ന ഭൂതമായി 
പാതി മുഖം മറച്ചല്ലോ നടക്കേണ്ടൂ 
പാഴ്‌മുഖം പോലെയെൻ സ്വപ്നങ്ങളും.
വീട്ടിലെത്തേണമെൻ ഭാരങ്ങളെല്ലാമി-
റക്കേണമമ്മേ നിൻ മാറിടത്തിൽ 
ചാഞ്ഞുറങ്ങേണമെന്നച്ഛന്റെ നെഞ്ചിലെ 
തീരാ മിടിപ്പൊന്നു കേട്ടിടേണം!
ഞങ്ങൾ വരുന്നിതാ രാവിന്റെ മക്കളായ് 
ഞങ്ങൾ വരുന്നെന്റെ മണ്ണിലേക്ക്!

നാടുകൾ ശോകവിമൂകം ശ്മശാനമാം 
വീഥികൾ താണ്ടി നഗരങ്ങളിൽ
രാവുറങ്ങാതെ നടക്കയാണത്താണി-
യില്ലാതെ ജ്യേഷ്ഠസഹോദരൻ ഞാൻ!  

യാത്ര, യനന്തമാം യാത്രയിൽ, തോളിലെ 
ഭാണ്ഡത്തിലിത്തിരി റൊട്ടി മാത്രം!
ഭാമിനിയുണ്ട് പിറകിൽ തിരിഞ്ഞൊന്നു
നോക്കില്ലവളൊന്നു വീണു പോയാൽ 
തൊട്ടു വിളിക്കില്ല, വീണാലവളുടെ
മേനി തലോടുവാൻ പാടില്ല പോൽ!

തീണ്ടുവാൻ പാടില്ലയത്രേയശുദ്ധി പ-
ടരുമീ ലോകം തകരുമത്രേ!
ചുണ്ടോടടുക്കില്ലയെൻ മുഖം, പാതിയും
ആഛാദനം ചെയ്തതല്ലേ സഖീ!  

യാത്രയല്ലോയിനി ശൂന്യതയിൽ നിന്നും
ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കവേണം
കാതങ്ങളായിരമേറെയുണ്ടേയതി-
ജീവന മന്ത്രം രചിക്കവേണം 
നൂപുര മന്ത്രം ജപിക്കേണമൊറ്റക്കു
വാസന്ത കാലം വരും വരേയ്ക്കും! 

2020 ഏപ്രി 15

നനുത്ത ഓർമ്മകൾ

നനുത്ത ഓർമ്മകൾ 
-----------------

കോട വീണു തുടങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഞാനെന്റെ 'ഗ്രേസിയ' മുൻപോട്ടെക്ക് പായിച്ചു. കുളിരുന്ന തണുത്ത കാറ്റിനെ കാര്യമാക്കാതെ ഇടതൂർന്ന റബ്ബർക്കാടുകൾക്കു നടുവിലൂടെയുള്ളയാ പാതയിലൂടെ ഘനീഭവിച്ചു തുടങ്ങിയ ഇരുട്ടിൽ ഞാനും ഗ്രേസിയും മാത്രം.

ചീവീടുകൾ രംഗം കയ്യടക്കിയിരിക്കുന്നു, ഒരു പ്രത്യേക താളത്തിൽ അവർ അവരുടെ ഗാനമേള തകർത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. റബ്ബർ മരങ്ങളുടെ ഇടയിലൂടെ കല്ലിച്ച നീലിമയിൽ ചില നക്ഷത്രങ്ങൾ ഒരു മിന്നായം പോലെ ഇടയ്ക്കിടക്ക് കണ്ണിറുക്കി കാണിക്കുന്നു.

പ്രകൃതിയിൽ മയങ്ങി വണ്ടിയോടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന എന്നെ ഉണർത്തിയത് ഒരു കാൾ ആയിരുന്നു.

മോനെ എവിടെയെത്തി? മറുതലയ്ക്കൽ മറിയാമ്മ ടീച്ചർ. 

ടീച്ചറെ വന്നോണ്ടിരിക്കുവാണ്, ഉടനെയെത്തും... 

ശരിയാണ് ഒരുമണിക്കൂർ കൊണ്ടെത്താനാവും എന്നാണ് കരുതിയത്, ടീച്ചർ പറഞ്ഞിരുന്നു ആ സമയം എത്താനാകില്ലെന്നു, രാത്രിയാകുമെന്നു. ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു ശേഷം കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു മണിക്കൂറുകളായി ഞാനും ഗ്രേസിയും ഓടുന്നതെവിടേക്കാണെന്ന  കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തത്...

......

ഹെലോ... മറിയാമ്മ ടീച്ചറല്ലേ ?

അതെ, ആരാ..?

ടീച്ചർ, ഞാൻ ജാസിം, rec സ്കൂളിൽ പഠിച്ചതാണ്, ഓർമ്മയുണ്ടോ എന്നറിയില്ല...

മോനേത് ക്ലാസ്സിലായിരുന്നു ?

ടീച്ചർ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഇപ്പൊ തിരക്കിലാണോ ?

അല്ല, മോൻ പറഞ്ഞോളൂ...

ടീച്ചറെ ഞങ്ങൾ 2002 ബാച്ച് SSLC ഒരു ഗെറ്റുഗതർ സംഘടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്, ടീച്ചറെ കഷണിക്കാൻ വേണ്ടിയാണു വിളിച്ചത്, ടീച്ചർ ഇപ്പൊ അംഗമാലിക്കടുത്താണെന്നു കേട്ടു ഒന്നു ലൊക്കേഷൻ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ നേരിട്ടു വന്നു കണ്ടു വിളിക്കാനായിരുന്നു.

അയ്യോ മോനെ ഞാൻ അങ്കമാലി അല്ലായുള്ളത്, പിറവിത്തിനടുത്താണ്. കുറെ ദൂരമുണ്ട് നീ കഷ്ടപ്പെട്ട് വരണ്ടകാര്യല്ല പറഞ്ഞല്ലോ ഇപ്പൊ, അതുമതി...

അല്ല ടീച്ചറെ അതല്ല, ഫോണിലൂടെ അല്ലല്ലോ ക്ഷണിക്കേണ്ടത്, നേരിട്ടു ക്ഷണിക്കുന്നതല്ലേ അതിന്റെ മര്യാദ?

അല്ല മോനെ ഇത് കുറേ ദൂരമുണ്ട്...

സാരല്ല ടീച്ചറെ, ഞാൻ വന്നു കണ്ടോളാം, ജോലിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു ഞാനിവിടെ രണ്ടുദിവസമായിട്ടു അങ്കമാലിയുണ്ട്, ടീച്ചർ ഒന്നു സ്ഥലം പറഞ്ഞുതരുമോ, ബുദ്ധിമുട്ടില്ലെങ്കിൽ ?

അയ്യോ എനിക്കെന്തിനാ മോനെ ബുദ്ധിമുട്ട്? ഇത്രയും ദൂരം കഷ്ടപ്പെട്ട് വരണ്ട കാര്യല്ലലോ എന്നോർത്തിട്ടാണ്...

അതു സാരല്ല ടീച്ചറെ, ഞാനിന്നു എന്തായാലും ടീച്ചറെ കണ്ടിട്ടേ പോകുന്നുള്ളൂ...

നിനക്ക് അത്ര നിർബന്ധമാണേൽ നീ വാ...

....

സമയം വൈകുന്നേരം 5.10, ടീച്ചറുടെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി ഞാൻ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. വഴിനീളെ മോഹൻലാൽ പറഞ്ഞത് പോലെ 'ചോയിചോയിച്ചു' പോയി. ഒരുപാട് ദൂരം പോകുന്നപോലെ. എത്രനേരം വണ്ടി ഓടിച്ചിട്ടും എത്താത്തപോലെ. ഒരുതരം സന്തോഷവും അമ്പരപ്പും ഒക്കെകലർന്ന ഒരു പ്രത്യേക വികാരം. 

ഇപ്പോൾ സമയം 7.10 ആയിരിക്കുന്നു, 2 മണിക്കൂറായി വണ്ടിയോടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്. ചെറിയ ചുരങ്ങളും, ഭാരതപ്പുഴയുടെ നെഞ്ചകം പിളർന്ന പാലവും, ബ്ലോക്കുകളും, അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ നടത്തിയെന്നപേരിലുണ്ടാക്കിയ റോഡിലെ ഗർത്തങ്ങളും, കീറിയ പാന്റ് തുന്നിച്ചേർത്തപോലെ ടാറിട്ട റോഡുകളും താണ്ടിയാണിപ്പോൾ ഞാനീ റബ്ബർക്കാടുകൾക്കിടയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നത്. 

....

അടുത്തുകണ്ട കവലയിൽ ഞങ്ങളുടെ ക്ഷണക്കത്തിടാനുള്ള കവറിനായി കയറി, അവിടെയൊരു സ്ത്രീയും അവരുടെ ഭർത്താവും, ഭർത്താവു കവർ എടുക്കുന്ന സമയം ആ സ്ത്രീയെന്നോട് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ അവർ സംസാരിച്ചു. ക്രസിതീയ വിശ്വാസികളായ അവർ എന്തോ വലിയ സ്നേഹത്തോടെയാണ് എന്നെ കേട്ടതും സംസാരിച്ചതും. ഏഴര മണിയായിക്കാണും ടീച്ചർ വീണ്ടും വിളിച്ചപ്പോൾ അവരാണ് സംസാരിച്ചത്, വഴിചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി എനിക്കു പറഞ്ഞു തന്നു, അവിടെ നിന്നും പിന്നെയും ഒരു 28 Km ഉണ്ട് ടീച്ചറുടെ വീട്ടിലേക്കു.

ഒരിരുപത് മിനുട്ടോളം ആ സ്ത്രീയോടും ഭർത്താവിനോടുമായി സംസാരിച്ചു, നോട്ട് നിരോധനത്തിൽ തുടങ്ങി അന്താരാഷ്ട്ര തീവ്രവാദം കടന്നു അന്ത്യനാളുവരെ ഞങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്തു... പരസ്പരം സന്തോഷമറിയിച്ചു അവിടെനിന്നും യാത്രപറഞ്ഞു...  20 രൂപയുടെ ചെറിയ ഒരുസാധനം വാങ്ങിയതിനുമപ്പുറം ആത്യന്തികമായ ലക്ഷ്യം പരമപ്രധാനമായ ആ 'സ്നേഹമാണ്' അതുമാത്രമാണ് സത്യമെന്ന തിരിച്ചറി വായിരുന്നു ആ കവറിൽ ഞാൻ പൊതിഞ്ഞെടുത്തതു.

....

അവിടെ നിന്നും അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞു ഞാനും ഗ്രെസിയും യാത്രയായി. വീണ്ടും റബ്ബർക്കാടുകളുടെ നടുവിൽ പെരുമ്പാമ്പിനെ പോലെ നീണ്ടു മലച്ചു കിടക്കുന്ന വിജനമായ റോഡിലൂടെ ഞങ്ങൾ നീങ്ങി. ഇടയ്ക്കു വല്ലപ്പോളും എതിരെ വരുന്ന വാഹനങ്ങളുടെ 'തല വെളിച്ച'ങ്ങളല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇടയ്ക്കു രണ്ടാവർത്തി ടീച്ചറുടെ കോൾ എന്നെത്തേടിയെത്തി. 

പറഞ്ഞു തന്ന അടയാളങ്ങൾ തേടിപ്പിടിച്ചു ഞങ്ങൾ യാത്ര തുടങ്ങി. കവലകളുടെ രൂപങ്ങൾ നാൽകവലകളും മുക്കവലകളും ആയി മാറിമാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങിനെ ഒരു കുഞ്ഞുപള്ളിയുള്ള കവലയിൽ നിന്നും വീണ്ടും മുൻപോട്ടു. അടുത്ത കവലയിൽ നിന്നും ഇടത്തോട്ടേക്കാണ് ഇനി പോകേണ്ടത്. 

വീണ്ടും ടീച്ചറുടെ വിളിവന്നു. എവിടെയാണെന്നുള്ള ഉറപ്പുവരുത്തി. അടുത്ത കവലയിൽ നിന്നും വലത്തോട്ടേക്കു കുറച്ചു വരുമ്പോൾ പടിപ്പുരയുള്ള ഒരു വീടുകാണാമെന്നും അവിടെ ഞാൻ പുറത്തു തന്നെ കാത്തിരിപ്പുണ്ടെന്നും ടീച്ചർ ഓർമ്മപ്പെടുത്തി. 

അങ്ങിനെ പടിപ്പുരവാതിലുള്ള വീടുകൾക്കായി കണ്ണുകൾ പരതിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങു ദൂരെ ഒരു സ്ത്രീരൂപത്തെ കാണുന്നുണ്ട്. അത് ടീച്ചറ് തന്നെ, സംശയമില്ല. വണ്ടി നിർത്തിയതും അവരും ഒരു പെൺകുട്ടിയും റോഡിലേക്കിറങ്ങി വന്നു. 

എങ്ങിനെ മനസ്സിലായി മോനെ ? 

എന്ന ചോദ്യമായിരുന്നു ആദ്യം വന്നതു. മുഖത്ത് സന്തോഷം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. എന്തുപറയണമെന്നറിയാതെ വാക്കുകൾക്കായി  തിരയുന്ന രണ്ടുപേർ, ഒരാൾ വിദ്യാർത്ഥിയും മറ്റൊരാൾ അധ്യാപികയും !

കാലങ്ങൾക്കിപ്പുറം ഇനിയൊരിക്കലും കണ്ടുമുട്ടാനാകില്ലെന്നു കരുതിയിരുന്നവർ ഇന്നു മുഖാമുഖം നിൽക്കുന്നു. പ്രണയവിരഹങ്ങൾക്കു മാത്രമല്ല കൂടിച്ചേരലുകളുടെ അവാച്യമായ അനുഭൂതികൾ സൃഷ്ടിക്കുവാനാവുകയെന്ന തിരിച്ചറിവുകൾ കൂടിയാണാസമയം ഉണ്ടായത്. 

ടീച്ചറുടെ കൈകൾ രണ്ടുകൈകൾ കൊണ്ടും ചേർത്തിപിടിച്ചു സന്തോഷം അറിയിക്കുമ്പോൾ വീട്ടിനകത്തേക്ക് ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ ക്ഷണിക്കുകയാണുണ്ടായത്. ചായയും, ബിസ്കറ്റും, വറുത്തകായയും ടേബിളിൽ വെക്കുമ്പോ 'ചായ തണുത്തു പോയിട്ടുണ്ടാകും' എന്നു പറഞ്ഞതിലൂടെ മനസ്സിലായിരുന്നു ഒത്തിരിനേരമായിട്ടെന്നെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നെന്നു.

ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ കുറഞ്ഞ സമയത്തു പറഞ്ഞു തീർക്കാനാകാതെ, ഭക്ഷണത്തിനായുള്ള ക്ഷണം സ്നേഹത്തോടെ നിരസിച്ചു കൊണ്ടു അവിടെ നിന്നും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ പടിപ്പുര വാതിലുവരെ അവരും അനുഗമിച്ചിരുന്നു. 

ഇനിയും കാണാനാകുമെന്നുള്ള വിശ്വാസത്തോടെ പരസ്പരം യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ പറഞ്ഞു തീരാത്ത ഓർമ്മകളുടെയും ഇത്തിരി നേരംകൊണ്ട് പകർന്ന സ്നേഹത്തിന്റെയും കരുതലിന്റെയും ശേഷിപ്പികളെ കൂടിയാണ് ഞാൻ കൂടെ കൂട്ടുന്നത്.

നീണ്ടു വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു നീങ്ങുന്ന റബ്ബർക്കാടുകൾക്കിടയിലെ വഴികളെ ലക്ഷ്യം വെച്ചു കോടയെ വകഞ്ഞുമാറ്റി നനുത്ത ഓർമ്മകളുമായി ഞാനും ഗ്രെസിയും വീണ്ടും യാത്രയാരംഭിച്ചു...


- ജാസിം റഹ്മാൻ

ഒരു കവിതയെഴുതണം

ഒരു കവിതയെഴുതണം

പൊരുളുകൾക്കുള്ളിൽ പരതേണമറിവിന്റെ- യാഴത്തിലാഴ്ന്നിറങ്ങേണം 

നിനവിന്റെ വാനത്തിലേറിടേണം മധുര
സ്മരണതന്നാറ്റിൽ മുങ്ങേണം 

സ്നേഹത്തെയക്ഷരപ്പൂക്കളാൽ മൂടണം
ചിരികളോ ചിന്തക്കു വളമാകണം 

നെറികേടിനെതിരെപ്പൊരുതുവാൻ വാക്കിന്റെ 
വാളിന്നു മൂർച്ച കൂട്ടേണം 


വരികൾ ചുരുക്കണം വായനക്കത്രമേൽ 
സമയമില്ലെന്നുമോർക്കേണം


             അച്ചു മൻസൂർ

ആതുര സേവകർ

ആതുര സേവകർ
      ,,,,,,,,,,,,,,,

കരുണയിൽ
വിനയം
 പൊതിഞ്ഞ
ആതുര സേവകരെ,
ദുരിത ഹൃദയങ്ങളുടെ
 പ്രാർത്ഥനകളെല്ലാം
നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയല്ലോ...

അനന്ത വിഹായസിൽ
പറന്നു രസിക്കും
അപ്സര സുന്ദരികളെ
മാലാഖയെന്നു വിളിച്ച
മർത്യ കുലമേ....

കണ്ണ് തുറനൊന്ന് നോക്കൂ...
ദീന മനസ്സുകളിലെ
കണ്ണീരൊപ്പാൻ
കുതിക്കുന്നുവല്ലോ?
മണ്ണിലെ മാലാഖമാർ ...

ഭയം വിതറിയ
കോറോണ
ദംശകരെ
ആശ്ളേഷിക്കുവോർ,
ചീഞ്ഞുനാറും
മനുഷ്യ വൃണങ്ങളെ
സുഗന്ധമായി ശ്വസിപ്പവർ,

നിപ്പയുടെ രക്തസാക്ഷി
ലിനിയെപ്പോലെ,
 അഗതികളുടെ അമ്മ
തെരേസയുടെ വഴിയിൽ,
ആരാരുമറിയാത്ത
പനിനീർ പുഷ്പങ്ങൾ ...

 ആതുരതയുടെ
കൈലേസുമായി,
 ആർദ്രതയുടെ
കൈത്തിരിവെട്ടമേന്തി,
പ്രഭ പരത്തുന്നുവല്ലോ ....
ജീവ വർഗ്ഗത്തിൻ
നിലനിൽപ്പിനായ്


വിശ്വ മഹാമാരിയാം
യക്ഷിയെ തളച്ചിടാൻ
സേവന പാതയിലെ
ആതുര താപസർക്ക്
കരുത്ത് പകരാൻ
ചിറക് വിരിക്കാം,
ഒരുമയോടെ,
ജാഗ്രതയോടെ...

(ഷറീഫ് കൊടവഞ്ചി )

2020 ഏപ്രി 14

ലോക്ക് ഡൌൺ

ലോക്ക് ഡൌൺ (കവിത )

...സുഹൈൽ ആലപ്പുഴ....

അടുപ്പ് കാലിയായവന്റെ വയറ്റിലെ ആളാലും, തേങ്ങലും ഇപ്പോൾ വ്യക്തമാണ്. 
അടഞ്ഞു പോയ ജീവിതത്തിന്റ ഉമ്മറത്ത് നിന്ന് ഇടിഞ്ഞു വീണ സ്വപ്നങ്ങളെ ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രെമിക്കുകയാണ് പലരും. 
ഇപ്പോൾ എല്ലാം ശാന്തമാണ്. 
വിജനത വിഴുങ്ങിയ വഴികളിൽ ശ്മശാന മൂകത എന്ന പദം പ്രയോകികമായത് ഇപ്പോഴാണ്. 
എല്ലാത്തിനൊടുവിൽ ഇരുന്ന് നാളെ എന്ത് എന്ന ചോദ്യം അടിവരയിടുന്നുണ്ട്. 
അപ്പഴും ചിലർ 
കിണ്ണത്തിൽ മുട്ടിയും 
പന്തം തെളിച്ചും 
പടക്കം പൊട്ടിച്ചും 
ലോക്ക് പൊളിക്കാനുള്ള 
ശ്രമത്തിലാണ്.

മാലാഖ

മാലാഖ
      ,,,,,,,,,,,,,,,
കരുണയിൽ
വിനയം
 പൊതിഞ്ഞ
അഞ്ജന മാലാഖേ........
നിന്റെ പേരോ
പ്രിയാ കുമാരി ?

ഭൂമിക്ക് വേണ്ടി
അമ്മയ്ക്ക് പോലും
മരണസമ്മാനം
നൽകും ഗതകാലമേ,

ദുഷ്ട നിർമ്മിത
മഹാ പ്രളയത്തിലെ
ദുരിത സഹോദർക്ക് ...
കൂര വെക്കാൻ
ഇടം നൽകി ,
കാലത്തിൻ
ഹൃദയത്തിൽ
മണിമാളിക
പണിതൊരു
രാജകുമാരി.

അനന്ത വിഹായസിൽ
പറന്നു രസിക്കും
അപ്സര സുന്ദരികളെ
മാലാഖയെന്നു വിളിച്ച
മർത്യ കുലമേ

കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കൂ....
ദീന , ദുരിതരുടെ
കണ്ണീരൊപ്പാൻ
എത്രയെത്ര മാലാഖമാർ,
വേദനരുടെ 
കണ്ണീർ കണങ്ങൾ
വിയർപ്പാക്കി 
മാറ്റുന്നവർ,
ചീഞ്ഞുനാറും
മനുഷ്യ വൃണങ്ങളെ
സുഖന്ധമായി ശ്വസിക്കുന്നവർ,

നിപ്പയുടെ രക്തസാക്ഷി
ലിനിയെപ്പോലെ
 അഗതികളുടെ അമ്മ
തെരേസയുടെ വഴിയിൽ
ആരാരുമറിയാത്ത
പ്രിയാ കുമാരിമാർ.

 ആതുരതയുടെ
കൈലേസുമായി,
നന്മയാം ആർദ്രതയുടെ
കൈത്തിരിവെട്ടമേന്തി,
പ്രകാശം പരത്തുന്നത്
അറിഞ്ഞില്ലെന്ന് 
നടിക്കാനാവില്ലൊരിക്കലും....

   (ഷറീഫ് കൊടവഞ്ചി )

ഭ്രാന്തൻ

ഭ്രാന്തൻ
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

അക്ഷരങ്ങളെന്നെ
ഭ്രാന്തനാക്കുന്നു...
വാർത്തകളെല്ലാം 
ജളത്വമാവുന്നെല്ലോ?

ജാര പ്രണയത്തിൽ
കാമ യക്ഷിയായവൾ,
അമ്മിഞ്ഞ പാലിൻ
മണം മാറാത്ത
സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ
കടൽ ഭിത്തിയിൽ
എറിഞ്ഞു കൊന്നത്രേ!

മറ്റൊരു നിശാചരണി
പതികനെ വെട്ടി നുറുക്കി 
നാട് നീളെ വിതറി പോലും ,
പ്രേമം പിശാചായി മാറി
കാമിനിയെ പെട്രൂളിൽ
 ചുട്ടു കൊല്ലുന്നു........

സഹകുടിയന് വഴങ്ങാത്ത
 സഹ ധർമ്മിണിയെ
 ചവിട്ടി കൊന്നതും,
സൈനേഡ് കൊലയുടെ
പൈങ്കിളി പരമ്പരകളും
വായിച്ചു വളരട്ടേ....
പുതിയൊരു തലമുറ

ഭിന്നശേഷി ബാലിക
പിതാവിനാൽ
അമ്മയായി പോലും,
ലഹരി മൂത്ത്
അമ്മ പെങ്ങൾ,
മകളെന്നറിയാത്തവർ,
ശൈശവ- വൃദ്ധകളുടെ
മാനം കവരുന്നവർ,
ഉന്മാദ ചിത്തർ,,
താണ്ഡവമാടുന്നുവല്ലോ
നമുക്ക്‌ ചുറ്റിലും...

നിർജീവമാം
അഗ്നിപർവ്വതങ്ങളായി
കാലയവനികയിൽ
മറഞ്ഞുപോയ
 ബലാത്സംഗ കോളങ്ങൾ,
തൂക്ക് കയറിന്റെ ,
തീ തുപ്പും തോക്കിന്റെ ,
നിറം പകരുന്ന കഥകൾ...

മകളുടെ വൃക്ക മാറ്റാൻ
വീട് വിറ്റ വിധവയുടെ
 പണം മോഷ്ടിച്ചുവെത്രെ!
മകനമ്മയെ പുഴയിൽ
 കൊന്നു തള്ളിയെന്ന്,

താറാവിനൊപ്പം കളിക്കവേ
പിഞ്ചുകുഞ്ഞടക്കം 
ബോംബിനാൽ
മാംസ ചീളുകളായി
ചിന്നി ചിതറിയത്രേ,
കൊല്ലുന്നവർ,
കൊല്ലപ്പെടുന്നവർ,
 ഭരണ പുങ്കവർ,
സമൂഹ ശ്രേഷ്ഠർ ........

രാഷ്ട്രീയ തിമിരം
സഹപാഠികൊല
സരസ്വതീ ക്ഷേത്രങ്ങൾ
ശോണിതമാക്കുന്നു.
മാംസം കഴിച്ചതിന്
 ആൾക്കൂട്ടം തല്ലി 
കൊല്ലുന്നു.

പൗരത്വ വിവാദങ്ങൾ,
വംശീയ അഭയാത്ഥികൾ,
ആശങ്കകൾ, പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ,
 ഭരണ നിയമങ്ങളെല്ലാം
ധനികർകായി
മാറ്റിയെഴുതുന്നു...

. 
ആമസോൺ
 ചാരമായത്രേ,
വന ജീവികളുടെ
നിലവിളികൾ ...
പുഴകളുടെ മലകളുടെ
ഹൃദയ കദനത്തിൽ
മഞ്ഞുരുകി
 കടലാകെ സുനാമിയായല്ലോ!
ഭൂകമ്പം, പ്രളയം,
കൊടുങ്കാറ്റായി
 പ്രകൃതി ദുരന്തങ്ങൾ
ഉഷ്ണ  ശൈത്യ
 പട്ടിണി മരണങ്ങൾ ...

കോറോണ ,നിപ്പ,
ക്യാൻസർ ,എയ്ഡ്സ്,
അങ്ങനെ പേരറിയാത്ത
 മഹാ വ്യാധികൾ,
അന്ധരും ബധിരരും 
എത്ര ഭാഗ്യവൻമാർ!
തിരിച്ചറിവെന്നത്
ശാപമായി മാറിയോ?

കലിയുഗത്തിലെ
പഷാണ ഭൂമികയിൽ
മുഴുവട്ടനായി മാറാൻ
കൊതിച്ചു പോയല്ലോ ....
ഹൃദയ സ്പന്ദനം
നിലച്ചിരുന്നെങ്കിലെന്ന്
ആഗ്രഹിക്കുന്നതൊരു
അപരാധമാകുമോ?

(ഷറീഫ് കൊടവഞ്ചി )

2020 ഏപ്രി 2

നിത്യ യൗവ്വനം.

നിത്യ യൗവ്വനം.


    ആരോർത്തുവെയ്ക്കുന്നു
    പണ്ടത്തെ വേവുള്ള,യനുഭവ-
    ക്കൂമ്പാര വേദനകൾ;
   ഇന്നത്തെ,യാഘോഷ മഞ്ജിമകൾ-
   ക്കിടെ ആവോർമ്മയതൊക്കെ
                  വിവർണ്ണമല്ലേ,
   സുഖലോലുപതുളെ,യൂട്ടി വാഴു-
   മ്പോൾ വല്ലപ്പൊഴു,മുള്ളം തികട്ടി
                            നൽകും,
   പഴയ നാളിലീ മിഴികൾ വാർത്ത
                   നിമിഷങ്ങളെ.


   ഇനിയൊരു സന്ധിയിലുമുണ്ടാവു-
   കില്ലയാ നിണമൂറ്റി വാടിയ്ക്കും
                   ദുരിതകാലം,
   എന്നൊരമിത ദാർഢ്യത്താൽ
   ഭജിക്കുകയാണത്രെ ദൈവനാമം
   ആ നാമകീർത്തനമ,തെന്നും
   സ്ഫുരിപ്പിക്കും സ്ഥിതിയതിനില്ലാ
                       മാറ്റമിന്നും,
   പണ്ടത്തെ ഭവ്യത,യതിന്നേയ്ക്കു
   വന്നപ്പോളേറെക്കുറേയൊരു
                      യാചനയായ്
   ഏറുന്ന സങ്കീർണ്ണതകൾക്കിട-
   യിലും യൗവ്വന കാംക്ഷയിലൂന്നിയ
   യാചന തന്നെ സർവ്വത്രയും.


   പരിതസ്ഥിതികളെ,യെണ്ണി -
   പ്പറഞ്ഞിട്ടൊരു കാര്യമില്ലെന്നു
                        തിരിഞ്ഞപ്പോൾ,
  കാലം കറുപ്പിച്ച മുടിയിഴകളേ -
  യതേ കാല വിക്രിയകൾ
  വെളുപ്പിക്കുന്നതിൻ നേർക്കു
  കേഴുകയല്ലോ ചില ബുധജനങ്ങൾ
  അവരാ,ക്കാലത്തിൻ മുന്നിൽ
  നിൽക്കുന്നു നിത്യ യൗവ്വനത്തിൻ
  ചിര സ്വപ്ന വാഹകരായ്.


  പക്ഷേ.....കാല പുണ്യത്താൽ
  കനിഞ്ഞുള്ള പ്രകൃതിയിൽ,
  പാർത്തു കൊണ്ടതിനോടു
  കാട്ടു,മനാദരവുകൾക്കില്ല
                    തെല്ലു ശമനം;
     നിത്യ യൗവ്വനമൊന്നിനെ
          സങ്കല്പ് കോടിയിൽ,
   പുഷ്ടിപ്പെടുത്തി,ത്തുടിച്ചിടു-
   മ്പോൾ; ഈ ലോക വട്ടത്തിൽ
   സഹവസിച്ചീടുന്ന മറ്റു ജന്മ-
   ങ്ങളെയു,മൊന്നു ഗൗനിച്ചിടേണം
   അവരുടെ ചിരിയറ്റ മനസ്സിൻ്റെ-
          യവശതയെ ചെറിയൊരു
   സ്നേഹത്തിൻ നിഴലെങ്കിലും
           തൊട്ടറിഞ്ഞിടേണം.


    അതു കഴിഞ്ഞുള്ളോരു ശുഭ-
    മുഹൂർത്തത്തിൽ യാചിക്കാ-
               മെന്തും  ജഗത്തിനോട്;
    പിന്നെ,യൊന്നിച്ചറിയാമാ-
    വുജ്ജ്വല നവ യൗവ്വനത്തിൻ
               പ്രതാപ യോഗം.
  

       

         ശ്രീരാജ്.ആർ.എസ്സ്
         ശ്രീനിലയം, മണക്കാല,
         പി.ഒ. അടൂർ, പത്തനംതിട്ട,
         പിൻ: 691551
         ഫോൺ: 9633437487.
Gibin Mathew Chemmannar | Create Your Badge