ഇവിടെ പ്രസിദ്ധികരിക്കുന്ന കവിതകൾ വായനക്കാർ നേരിട്ട് അയച്ചു തന്നിട്ടുള്ളതാണ് അത് കൊണ്ട് തന്നെ കവിതകളുടെ ഉടമസ്തവകശാമോ,ഉള്ളടക്കമോ,പകർപ്പവകശമോ സംബന്ധിച്ച് എന്തെങ്കിലും ആക്ഷേപമുള്ളവർ ദയവായി gibinchemmannar@gmail.com എന്ന ഇ-മെയിൽ വിലാസത്തിലൊ,9446479843 എന്ന ഫോൺ നമ്പറിലോ അറിയിക്കുക...കവിതകൾ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ അവസരമുണ്ട് 9446479843 എന്ന Whatsapp നമ്പറിലേയ്ക്കു അയക്കുക അല്ലെങ്കിൽ മലയാളം കവിതകൾ ഗ്രൂപ്പിൽ അംഗമാകുക മലയാളം കവിതകൾ ഓരോ മാസവും മികച്ച ഒരു കവിതക്ക് സമ്മാനം നൽകുന്നതാണ് സമ്മാനങ്ങൾ സ്പോണ്സർ ചെയ്യാൻ താല്പര്യമുള്ളവർ ബന്ധപ്പെടുക 9446479843

വായനക്കാർ

"വായനക്കാരുടെ കവിതകളും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിന് അവസരമുണ്ട്.... കവിതകൾ gibinchemmannar@gmail.com എന്ന ഇ-മെയിൽ വിലാസത്തിലേക്ക്/9446479843 whatsapp നമ്പറിലേക്ക് അയച്ചു തരിക ഒപ്പം നിങ്ങളുടെ ശക്തമായ വിമർശനങ്ങളും, മാർഗ്ഗ നിർദേശങ്ങളും...

2016 മാർ 28

കൃഷ്ണതുളസി

കൃഷ്ണതുളസി 
  =====================
ചെറ്റക്കുടിലിലും മന്ദിരമുറ്റത്തും
സ്വച്ഛമായ് നിന്നു വിലസുന്ന ദേവി നീ...
മംഗളേ, വന്ദനമോതുന്നു ചന്ദന-
ത്തെന്നലോടൊത്തർക്കനായ് സുപ്രഭാതത്തിൽ.

ചെത്തിയും പിച്ചിയും ചേലാർന്ന പൂക്കളും 
മിന്നിവിലസുന്ന പൂവാടി മദ്ധ്യത്തിൽ 
ഒന്നായണിഞ്ഞൊത്തുനിന്നു വിലസുന്ന 
ചേലാർന്ന കൊച്ചുതുളസി,യെൻ കണ്മണി.

കത്തിയുരുകിടും വേനലിൻ ചൂടിലും
പേമാരി പെയ്യുമാ മാമഴക്കാലത്തും
അങ്കണമുറ്റത്തീ കൊച്ചുതുളസിയും
പുഞ്ചിരിക്കൊഞ്ചലുമായി വിടരുന്നു.

ദേവന്റെ നെഞ്ചിലെ മാലയായ് മാറുവാൻ
എൻ കരിക്കൂന്തലും ഭംഗിയാക്കീടുവാൻ..
നിന്നോളം സാമർത്ഥ്യമില്ലാ തൊടിയിതിൽ
പൂക്കുമീ പൂവുകൾക്കൊന്നുമേ തെല്ലുമേ

ഔഷധശ്രേഷ്ഠയായ് നീയിവിടുണ്ടെങ്കിൽ 
പുഞ്ചിരി മങ്ങില്ലാ കുഞ്ഞുകിടാങ്ങൾക്ക്...
നീർദോഷവും പനിയും തൊണ്ടവേദന
പൊന്തുന്ന കൊച്ചുചുമയ്ക്കും നീയൗഷധം.

സൗന്ദര്യവർദ്ധനം നൽകുന്ന സസ്യമേ
ഓർമ്മയും കൂട്ടും നീ നിത്യവും സേവിച്ചാൽ..
വൃന്ദതൻ മാഹാത്മ്യം ചൊല്ലുമെൻ മുത്തശ്ശി 
നിത്യം കൊളുത്തുന്നു ദീപവും ഭക്തിയാൽ.

                                                                        -അമൃത എസ്‌
                                                                   

2016 ജനു 13


ദൈവത്തിനെ തേടി


ദൈവത്തിനെ തേടി
========================
ചെന്തീക്കനല്‍ ചൂടിലീ കൊടുംവേനലില്‍,
ചപലമാം ചിന്തയില്‍ ചുടുനിണം ചിന്തുന്നു .

കോവിലില്‍ ,പള്ളിയില്‍ ,കുരിശിന്‍റെ വഴിയിലും ,
തേടിത്തിരഞ്ഞു ഞാന്‍ കണ്ടില്ല ദൈവത്തെ ?

മുടിയഴിച്ചാടുന്ന മൂഡനാം കോമരം ,
മുപ്പാരിലും മുന്‍പനെന്നുള്ള  ധാര്‍ഷ്ട്യമോ ?

ഇല്ലാത്ത ദേവിക്കു പാദപൂജയ്ക്കായി ,
സ്വന്തം കുരുന്നിന്‍റെ ശിരസറുത്തീടുന്നു .

മരതക വൈഡൂര്യ സ്വര്‍ണ്ണ മാണിക്യങ്ങള്‍ ,
കാല്‍ക്കലുപെക്ഷിച്ചിട്ടു ഭിക്ഷയാചിക്കുന്നു .

ദേഹവും ദേഹിയും ഇല്ലാത്ത ദൈവത്തി -
ന്നായിരം കോടിയില്‍ ഗോപുരം കെട്ടുന്നു .

കനകം പൊതിഞ്ഞിട്ടു വായ്ത്താരിപാടുന്നു ,
രത്നപാത്രങ്ങളില്‍ അമൃതേത്തൊരുക്കുന്നു ,, ,

പാലട ,പായസം ,പടച്ചോറു നേദിച്ചു ,
ഭക്ഷിച്ചതില്ലൊ ട്ടു മാ തങ്ക വിഗ്രഹം .

വയറൊട്ടി ,കണ്‍കുഴിഞ്ഞീ രാജവീഥിയില്‍ ,
ഉണ്മയാം ദൈവങ്ങള്‍ പട്ടിണി കാക്കുന്നു .

കൊന്നതും ചത്തതും ചാകാനിരിക്കുന്നതും ,
ജീവനില്ലാത്തോരാ  ദൈവത്തിനായ് തന്നെ .

കണ്ടതില്ലെങ്ങും ചെകുത്താനുവേണ്ടി -
പ്പൊലിഞ്ഞൊരു ജീവന്‍റെ നിഴലൊന്നു പോലും

ശില്‍പ്പിതന്‍ ജാലത്തില്‍ കാട്ടുകരിങ്കല്ല് ,
ദേവനായി ദേവിയായ് രൂപം ഭവിക്കുന്നു .

സന്ദേഹമാണിന്നും ശരിക്കുള്ള ദൈവം ,
ശില്‍പി തന്നെന്നുള്ളതോ കാട്ടുകരിങ്കല്ലോ ???

ചപലമാം ചിന്തകള്‍ ചപലമാം ചിന്തകള്‍ ,,
ചുടുനിണം  ചിന്തിച്ച ചപലമാം  ചിന്തകള്‍
-മനു

2015 ജനു 25

മറുപടികള്‍ (സിന്ധു കെ ബാബു)


 മറുപടികള്‍   (സിന്ധു കെ ബാബു)
================================                
 മടങ്ങാന്‍ ആഗ്രഹിക്കാത്ത
 പദങ്ങളോട് ഞാന്‍                                           
എന്തു പറയും
ജാതിയുടെ  താളമവയുടെ
  നിനവുകള്‍ 
എടുത്തുവല്ലോ..

ഇരവിന്‍റെ പാര്‍ശ്വ ങ്ങളില്‍
ഒതുങ്ങിയിരിക്കുന്ന
 കൂമന്‍റെ നിലവിളികള്‍
കാതിലൂഷരത  പകരുമ്പോള്‍ ,
തുഴയെറിയാതെ നീങ്ങുന്ന
 തോണികളിലൊന്നില്‍
സമയഭേദങ്ങളില്ലാത്ത
 പൂക്കളോടോത്ത് ശയിക്കാന്‍
നീയൊരു  വെണ്‍തൊട്ടില്‍
പണിത് തരിക.
മടങ്ങാന്‍ ആഗ്രഹിക്കാത്ത
 പദങ്ങളോട് പറയാന്‍
മറുപടികള്‍ തേടി
ഞാന്‍ ഉറങ്ങട്ടെ .....
 

വന്നോട്ടെ ഞാൻ ? (ജയശ്രീ സദാശിവൻ)

വന്നോട്ടെ ഞാൻ ? (ജയശ്രീ സദാശിവൻ)
================================
ഒരു നാഴിക
കൂടിയിനി
ഈ ഇരുളറയിൽ.
വരണം വാരിയെല്ലും
വരിച്ചിനാൽ.
വന്നാൽ പക്ഷേ
കൊല്ലുമോ നിങ്ങളെന്നെ ?
മോഹിച്ചതല്ലെന്നറിയാം
നാളെ മോഹവില
കൊടുക്കേണമെന്നുമറിയാം .
പലനാൾ പിന്നെ
പിരിയേണം അകലാൻ .
കഴുക കാപാലികൻ
കണ്ണ് തുറക്കാൻ
കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടോ ?
വീണു കരഞ്ഞാൽ പെണ്ണെന്ന്
കരുതി കത്തിയെടുക്കുമോ ?
തീർക്കണമെങ്കിൽ
അതിപ്പോഴായിക്കൊള്ളു
എന്നമ്മയുടെ മുഖം
കണ്ടാൽ പിന്നെ പോകാൻ
തോന്നില്ല .
പിറന്നോട്ടെ ഞാൻ?
വെളുത്ത മാലാഖേ ...
അമ്മയെ മയക്കി കിടത്തൂ
ഞാനിതാ വരുന്നു ..


2014 ഒക്ടോ 5

പലായനം


പലായനം ( സച്ചിദാനന്ദന്‍)
..............................
ഒരു ദിവസം 
ഉറക്കമുണര്‍ന്നു നോക്കുമ്പോള്‍
ഓടുന്ന ആടുകള്‍ 
ഓടുന്ന പുലികള്‍
വൃക്ഷങ്ങള്‍ കുന്നുകള്‍ 
പുഴകള്‍ മേഘങ്ങള്‍
സൂര്യന്‍ ചന്ദ്രന്‍ നക്ഷത്രങ്ങള്‍
എന്തെന്നമ്പരന്നു നില്‍ക്കുന്നു ഞാന്‍ 
അതാ പിറകെ ഓടുകയാണ്
ഭ്രാന്തു പിടിച്ചപോലെ
കൈയില്‍ കഠാരയുമായി ഒരു മനുഷ്യന്‍
സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍ 
അയാള്‍ക്ക്‌ എന്‍റെ ഛായായായിരുന്നു
ഞാന്‍ കൈകളില്‍ തപ്പിനോക്കി:
കൈനിറയെ ചോര .


2014 ഒക്ടോ 3

എന്റെ ഗുരുനാഥൻ

എന്റെ ഗുരുനാഥൻ
=================== 

ലോകമേ തറവാട്, തനിക്കി ചെടികളും 
പുല്‍കളും പുഴുക്കളും കൂടിതന്‍ കുടുംബക്കാര്‍ 
ത്യഗമെന്നതേ നേട്ടം,താഴ്മതാൻ അഭ്യുന്നതി, 
യോഗവിത്തെവം ജയിക്കുന്നിതെൻ ഗുരുനാഥൻ
താരകമണിമാല ചാർത്തിയാലതും കൊള്ളം 
കാറണിചെളി നീളെ പുരണ്ടാലതും കൊള്ളം 
ഇല്ലിഹ സംഗം ലേപമെന്നിവ,സമ സ്വച്ഛ- 
മല്ലയോ വിഹായസവണ്ണമെൻ ഗുരുനാഥൻ
ദുർജ്ജന്തുവിഹീനമാം ദുർല്ലഭ തീര്ത്ഥഹ്രദം 
കജ്ജലോൽഗമമില്ലാത്തൊരു മംഗളദീപം 
പാമ്പുകൾ തീണ്ടിടാത്ത മാണിക്യമഹാനിധി, 
പാഴ് നിഴലുണ്ടാക്കാത്ത പൂനിലാവെന്നാചാര്യൻ
ശസ്ത്രമെന്നിയെ ധർമ്മസംഗരം നടത്തുന്നോൻ 
പുസ്തകമെന്യേ പുണ്യാദ്ധ്യാപനം പുലര്ത്തുന്നോൻ 
ഔഷധമെന്യെ രോഗം ശമിപ്പിപ്പവൻ,ഹിംസാ- 
ദോഷമെന്നിയേ യജ്ഞം ചെയവവനെന്നാചര്യൻ
ശാശ്വതമഹിംസയാണമ്മഹാത്മാവിൻ വ്രതം 
ശാന്തിയാണവിടേയെക്കു പരദേവത പണ്ടേ 
ഓതുമാറണ്ടുദ്ദേഹം"മഹിംസാ മണിച്ചട്ട-
യേതുടവാളിൻ കൊടുവായ്ത്തല മടക്കാത്തു"
ഭാര്യയെക്കണ്ടെത്തിയ ധർമ്മത്തിൻ സല്ലാപങ്ങ-
ളാര്യസത്യത്തിൻ സദസ്സിങ്കലെ സ്സംഗീതങ്ങൾ 
മുക്തിതൻ മണിമയക്കാൽത്തളക്കിലുക്കങ്ങൾ 
മുറ്റുമെൻ ഗുരുവിന്റെ ശോഭവചനങ്ങൾ
പ്രണയത്താലേ ലോകം വെല്ലുമീയോദ്ധവിന്നോ 
പ്രണവം ധനുസ്സാത്മവാശുഗം,ബ്രഹ്മ്മം ലക്ഷ്യം
ഓംകരത്തെയും ക്രമാലലിയിച്ചലിയിച്ചു 
താൻ കൈക്കൊള്ളുന്നു തുലോം സൂക്ഷ്മമാമംശം മാത്രം
ക്രിസ്തുദേവൻറെ പരിത്യാഗ ശീലവും,സാക്ഷാൽ 
കൃഷ്ണനാം ഭഗവാന്റെ ധർമ്മരക്ഷോപായവും, 
ബുദ്ധന്റെയഹിംസയും,ശങ്കരാചര്യരുടെ
ബുദ്ധിശക്തിയും,രന്തിദേവന്റെ ദയാവായ്പും
ശ്രീഹരിശ്ചന്ദ്രന്നുള്ള സത്യവും മുഹമ്മദിന്‍ 
സ്ഥൈര്യവു,മൊരാളില്‍‍ച്ചേര്‍‍ന്നൊത്തുകാണണമെങ്കില്‍ 
ചെല്ലുവിന്‍‍ ഭവാന്‍മാരെന്‍ ഗുരുവിന്‍‍ നികടത്തില്‍‍ 
അല്ലായ്കിലവിടുത്തെ ചരിത്രം വായിക്കുവിന്‍
ഹാ! തത്ര ഭവൽപ്പാദമൊരിക്കൽ ദർശിച്ചെന്നാൽ-
ക്കാതരനതിധീരൻ കർക്കശൻ കൃപാവശൻ 
പിശുക്കൻ പ്രദാനോൽക്കൻ പിശുനൻ സുവചന-
ന; ശുദ്ധൻ പരിശുദ്ധ; നലസൻ സദായാസൻ
ആതതപ്രശമനാമത്തപസ്വിതൻ മുന്നി-
ലാതതായി തൻ കൈവാൾ കരിംകൂവളമാല്യം 
കൂർത്തദ്രംഷ്ടകൾ ചേർന്ന കേസരിയൊരു മാൻകു-
ഞ്ഞാ; ർത്തേന്തിതടം തല്ലും വൻകടൽ കളിപ്പൊയ്ക
കാര്യചിന്തനചെയ്യും നേരമെന്നേതവിന്ന്
കാനനപ്രദേശവും കാഞ്ചന സഭാതലം;
ചട്ടറ്റ സമാധിയിലേർപ്പെടുമായോഗിക്ക് 
പട്ടണ നടുത്തട്ടും പർവത ഗുഹാന്തരം
ശുദ്ധമാം തങ്കത്തെത്താനല്ലയോ വിളയിപ്പ 
തിദ്ധർമ്മകൃഷകന്റെ സൽക്കർമ്മം വയൽതോറും?
സിദ്ധനാമവിടുത്തെ ത്തൃക്കണ്ണോ ,കനകത്തെ 
യിദ്ധരിത്രിതൻ വെറും മഞ്ഞമണ്ണായി ക്കാണ്മു
ചാമരചലനത്താലിളിച്ചുകാട്ടും പിശാ-
ചമഹാവിരക്തൻ പൂജ്യസാമ്രാജ്യശ്രീയും
ഏതു പൂങ്കുഴലിന്നുമഴൽ തോന്നയാവനാരീ
സ്വാതന്ത്ര്യ ദുര്ഗ്ഗാധ്വാവിൽ പട്ടുകൾ വിരിക്കുന്നു
അത്തിരുവടിവല്ല വൽക്കലത്തുണ്ടുമുടു-
ത്തർദ്ധനഗ്നനായല്ലോ മേവുന്നു സദാകാലം!
ഗീതയ്ക്കു മാതാവായ ഭൂമിയെ ദൃഡമിതു-
മാതിരിയൊരു കർമ്മയോഗിയെ പ്രസവിക്കു-
ഹിമവദ്വിന്ധ്യാചല മദ്ധ്യദേശത്തെ കാണൂ 
ശമമേ ശീലിച്ചെഴുമിത്തരം സിംഹത്തിനെ-
ഗംഗയാറൊഴുകുന്ന നാട്ടിലേ ശരിക്കിത്ര 
മംഗളം കായ്ക്കും കല്പപാദപമുണ്ടായി വരൂ!
നമസ്തേ ഗതതർഷ! നമസ്തേ ദുരാർധഷ!
നമസ്തേ സുമഹാത്മൻ! നമസ്തേ ജഗദ്ഗുരോ



2014 ഒക്ടോ 2

പിറന്നുപോയതിനാൽ

പിറന്നുപോയതിനാൽ 
===================
അറിയാതെയെങ്കിലും ജനിച്ചു
പോയ് 
ഈ മണ്ണിൽ ഇനി പുലരണം 
അന്ത്യത്തിൻ നാൾ വരെ 
ഈ മരുവിലിന്നപാരയുദ്ധങ്ങൾ 
ശന്തിയില്ലെങ്കിലും കണ്ണുനീരിനാൽ കലങ്ങിയ
കൈത്തോടുകൾ തീർത്തു നാം 
പിറവിയിൽ ഞാനൊരുശാപമെങ്കിലും,
മരുവിലിനിയലയണം ഒരു തളിരിനും വേണ്ടി
തിരിച്ചറിഞ്ഞു ഞാൻ നിന്നെ എന്റെ
 കണ്ണിൽ കണ്ട കണ്ണാടിയിൽ നിന്റെ
 മിഴിയിൽ  കണ്ട ചില്ലയിൽ 
ഞാൻ  കളിവീടുകൾ കെട്ടി 
ഇന്നു നീ ഒരു മരുഭൂവെങ്കിലും 
ഇന്നലെ നിന്റെ നിലാവിൽ പൂത്ത
ചെമ്പകം നിന്റെ ഗതകാലങ്ങൾ പറഞ്ഞു
നിന്നിൽ പിറന്ന ഞാൻ 
നിന്നെയണിയിക്കാം
മണി മുത്തുകൾ തൻ മരതക ചെപ്പുകൾ
മുല്ലമൊട്ടിൻ മാലകൾ, മുന്തിരിച്ചെടികൾ 
തളിരണിഞ്ഞൊഴുകും
ഒരു പുഴയിൽ തീർത്ത സംഗീതം
ഈ മരുഭൂവിൽ നാം വിതയ്ക്കണം വിത്തുകൾ 
കണ്ണീരിനാൽ  തളിരണിയിക്കാമവയെ 
മൂലപാപത്തിനൗഷധം 
നാളെ നാം തേടുന്ന മുത്തുകൾ
മണ്ണിനി നൂറുമേനി  കൊയ്യും  
പുഴകൾ  ജീവന്റെ അമൃതേകും
പുഴകൾക്കുമപ്പുറം വനകാഞ്ചികൾ 
തൻ കാനന ചോലകൾ
ചോലയിൽ ചെറു ജീവന്റെ തളിരുകൾ
ഇന്നൊരു മരുഭൂവല്ലിത്  
ഇവിടെ വളരുന്നു ജീവന്റെ തളിരുകൾ 
ഇവിടെ പുലരുന്നതദ്വൈത ശിലാചരിതങ്ങൾ
ഈ പുഴയിൽ നിന്നൊരു കവിൾ- 
വെള്ളവും കുടിച്ചിട്ടിനിയെനിക്കു  മരണം
ഇന്നു ഞാനീ പുഴയോരത്തുനിൽക്കുമ്പോൾ 
പിന്നിൽ കേൾക്കാം ഞാൻ 
വളർത്തിയോരാവേശങ്ങൾ
ഞാൻ നെയിത ഭൂമിതൽ സ്പന്ദനം
ഞാൻ നെയിത ഭൂമിതൽ സ്പന്ദനം
-എബിൻ മാത്യു




2014 സെപ്റ്റം 19

അമ്മമലയാളം (കുരീപ്പുഴ ശ്രീകുമാര്‍)

അമ്മമലയാളം - കുരീപ്പുഴ ശ്രീകുമാര്‍
==================================
കാവ്യക്കരുക്കളില്‍ താരാട്ടുപാട്ടിന്റെ
യീണച്ചതിച്ചേലറിഞ്ഞു ചിരിച്ചൊരാള്‍
ഞെട്ടിത്തെറിച്ചു തകര്‍ന്നു ചോദിക്കുന്നു
വിറ്റുവോ നീ എന്റെ ജീവിതഭാഷയെ. 
ഓലയും നാരായവും കാഞ്ഞിരത്തിന്റെ
ചോലയില്‍ വച്ചു നമിച്ചു തിരിഞ്ഞൊരാള്‍
ആദിത്യനേത്രം തുറന്നു ചോദിക്കുന്നു 
ഏതു കടലില്‍ എറിഞ്ഞു നീ ഭാഷയെ. 
ചിഞ്ചിലം നിന്ന് ചിലങ്കകളൂരീട്ട് 
നെഞ്ചത്തു കൈവച്ചു ചോദിക്കയാണൊരാള്‍ 
ചുട്ടുവോ നീ എന്റെ കേരളഭാഷയെ.
വീണപൂവിന്റെ ശിരസ്സ്‌ ചോദിക്കുന്നു
പ്രേമസംഗീത തപസ്സ് ചോദിക്കുന്നു
ചിത്രയോഗത്തിന്‍ നഭസ്സ് ചോദിക്കുന്നു
മണിനാദമാര്‍ന്ന മനസ്സ് ചോദിക്കുന്നു
പാടും പിശാച് ശപിച്ചു ചോദിക്കുന്നു 
പന്തങ്ങള്‍ പേറും കരങ്ങള്‍ ചോദിക്കുന്നു
കളിയച്ഛനെയ്ത കിനാവ് ചോദിക്കുന്നു
കാവിലെ പാട്ടിന്‍ കരുത്ത് ചോദിക്കുന്നു
പുത്തരിച്ചുണ്ടയായ് ഗോവിന്ദ ചിന്തകള്‍
പുസ്തകം വിട്ട് തഴച്ചു ചോദിക്കുന്നു 
എവിടെയെവിടെ സഹ്യപുത്രി മലയാളം 
എവിടെയെവിടെ സ്നേഹപൂര്‍ണ്ണ മലയാളം.
മലിനവസ്ത്രം ധരിച്ച്, ഓടയില്‍ നിന്നെണീറ്റ്
അരുതരുത് മക്കളേയെന്ന് കേഴുന്നു 
ശരണഗതിയില്ലാതെ അമ്മമലയാളം
ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നും പിറന്ന മലയാളം.
ആരുടെ മുദ്ര, ഇതാരുടെ ചോര 
ആരുടെ അനാഥമാം മുറവിളി
ആരുടെ നിലയ്ക്കാത്ത നിലവിളി 
അച്ഛന്റെ തീമൊഴി, അമ്മയുടെ തേന്‍മൊഴി 
ആരോമല്‍ ചേകോന്റെ അങ്കത്തിരുമൊഴി 
ആര്‍ച്ചയുടെ ഉറുമിമൊഴി, ചെറുമന്റെ കനല്‍മൊഴി 
പഴശ്ശിപ്പെരുമ്പടപ്പോരിന്‍ നിറമൊഴി 
കുഞ്ഞാലി വാള്‍മൊഴി, തച്ചോളിത്തുടിമൊഴി 
തോരാതെ പെയ്യുന്ന മാരിത്തെറിമൊഴി.
തേകുവാന്‍ ,ഊഞ്ഞാലിലാടുവാന്‍ 
പൂനുള്ളിയോടുവാന്‍ ,വിളകൊയ്തു കേറുവാന്‍
വിത്തിടാന്‍ ,സന്താപ സന്തോഷ-
മൊക്കെയറിയിക്കുവാന്‍
തമ്മില്‍ പിണങ്ങുവാന്‍ ,പിന്നെയുമിണങ്ങുവാന്‍
പാടുവാന്‍ ,പഞ്ചാര കയ്പ്പേറെ-
യിഷ്ടമെന്നോതുവാന്‍ 
കരയുവാന്‍ ,പൊരുതുവാന്‍ ,ചേരുവാന്‍
ചുണ്ടത്തിരുന്നു ചൂണ്ടിത്തന്ന നന്മയാണ് 
അമ്മമലയാളം, ജന്മമലയാളം. 
അന്യമായ് പോകുന്ന ജീവമലയാളം.
ഓര്‍ക്കുക,അച്ഛനും അമ്മയും 
പ്രണയിച്ച ഭാഷ മലയാളം 
കുമ്പിളില്‍ കഞ്ഞി വിശപ്പാറ്റുവാന്‍ 
വാക്കു തന്ന മലയാളം 
പെങ്ങളോടെല്ലാം പറഞ്ഞു 
തളിര്‍ക്കുവാന്‍ വന്ന മലയാളം 
കൂലി പോരെന്നതറിഞ്ഞു പിണങ്ങുവാന്‍ 
ആയുധം തന്ന മലയാളം.
ഉപ്പ്, കര്‍പ്പൂരം, ഉമിക്കരി 
ഉപ്പേരി തൊട്ടു കാണിച്ച മലയാളം. 
പുള്ളുവന്‍ ,വീണ, പുല്ലാങ്കുഴല്‍ 
നന്തുണി ചൊല്ലു കേള്‍പ്പിച്ച മലയാളം. 
പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ടോടി വീഴുന്നു 
കഷ്ടകാലത്തിന്‍ കയത്തില്‍
രക്ഷിച്ചിടേണ്ട കൈ കല്ലെടുക്കുമ്പോള്‍ 
ശിക്ഷിച്ചു തൃപ്തരാകുമ്പോള്‍
ഓമനത്തിങ്കള്‍ കിടാവ് ചോദിക്കുന്നു,
ഓണമലയാളത്തെ എന്തുചെയ്തു
ഓമല്‍മലയാളത്തെ എന്തുചെയ്തു.


2014 സെപ്റ്റം 18

കൂന്തച്ചേച്ചി / ഡി.വിനയചന്ദ്രന്‍

കൂന്തച്ചേച്ചി / ഡി.വിനയചന്ദ്രന്‍
'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
കൂന്തച്ചേച്ചിക്കു
കുഞ്ഞില്ല
കൂട്ടില്ല
പൊന്നാങ്ങളമാരില്ല
അമ്മാവന്‍മാരില്ല.

കിഴക്കോട്ടു കാറ്റായിട്ടമ്മ പിരിഞ്ഞന്നേ
പടിഞ്ഞാട്ടു നിഴലായിട്ടച്ഛന്‍ പിരിഞ്ഞന്നേ
കൂന്തച്ചേച്ചിക്കു
കുഞ്ഞില്ല
കൂട്ടില്ല,

നായന്‍മാര്‍ വീട്ടില്‍ പോയടിക്കുന്നു തളിക്കുന്നു
അരക്കെട്ടഴിയാതെ അരയ്ക്കുന്നു വടിക്കുന്നു
വയറ്റില്‍ തീ കൊള്ളാതെ വെയ്ക്കുന്നു വിളമ്പുന്നു
ഉടുത്ത തറ്റുഴറാതെ കുത്തുന്നു കോരുന്നു
കൂന്തച്ചേച്ചിക്കു
കുഞ്ഞില്ല
കൂട്ടില്ല.

കെട്ടാനുമാളില്ല
കെട്ടിക്കാനാളില്ല
ചെറ്റയല്ലാഞ്ഞവള്‍ ചേട്ടയല്ലാഞ്ഞവള്‍
തോട്ടത്തില്‍ കുളങ്ങരെ മുങ്ങി ത്തൊഴുന്നവള്‍
ആയില്യം മണ്ണാര്‍ശാലുരുളി കമിഴ്ത്തുന്നു
ഓച്ചിറക്കാളയ്ക്കു പൊങ്കാലയൂട്ടുന്നു .

പകലേറെ നടക്കുന്നു
രാവേറെ കിടക്കുന്നു
അമ്മിഞ്ഞയൂട്ടുവാനിങ്കു കൊടുക്കുവാന്‍
ചന്തിക്കു നുള്ളുവാന്‍ ചന്തത്തില്‍ കിള്ളുവാന്‍
ചക്കരയുമ്മയ്ക്കും പഞ്ചാര യുമ്മയ്ക്കും
കയ്യോ വളരുന്നു കാലോ വളരുന്നു
അമ്പാടിക്കിട്ടനെന്നാരീരോ പാടുവാന്‍

കൂന്തച്ചേച്ചിക്കു
കുഞ്ഞില്ല
കൂട്ടില്ല.

ചിക്കിയുണക്കീട്ടും പാറ്റിക്കൊഴിച്ചിട്ടും
ഉപ്പിട്ടു വെച്ചിട്ടും ഉറയൊഴിച്ചുറി
യേറ്റി ഉറപ്പോടെ വെച്ചിട്ടും
ചക്ക പുഴുങ്ങീട്ടും പപ്പടം കാച്ചീട്ടും
കാക്കയെ തീറ്റീട്ടും കാക്കാത്തിമാര്‍
വന്ന് കൈ രണ്ടും നോക്കീട്ടും

പകലേറെ നടന്നിട്ടും
രാവേറെ കിടന്നിട്ടും

കൂന്തച്ചേച്ചിക്കു
കുഞ്ഞില്ല
കൂട്ടില്ല.

കുഞ്ഞില്ലാഞ്ഞവള്‍
അരകല്ലടുത്തെത്തി കരയുന്നു കേഴുന്നു
ഉമ്മറപ്പടിയെത്തി വിങ്ങുന്നു വിതുമ്പുന്നു
വാഴക്കൂമ്പൊടിക്കുമ്പോള്‍ വാഴ ക്കൈ പിടിക്കുന്നു
കുളിക്കടവെത്തുമ്പോള്‍ കുളക്കോഴിപ്പെണ്ണിനോ
ടെനിക്കൊരു കുഞ്ഞിനെ കൊടുക്കുമോ
കൊടുക്കില്ല കിഴക്കില്ല വടക്കില്ല കുളക്കോഴി മറയുമ്പോള്‍
നെഞ്ചത്തറയുന്നു

അറയുന്ന പകലല്ലോ ,
അറുകൊലക്കുളിരല്ലോ
പകലേറെ നടന്നിട്ടും
രാവേറെ കിടന്നിട്ടും
കൂന്തച്ചേച്ചിക്കു
കുഞ്ഞില്ല
കൂട്ടില്ല.

ചിങ്ങപ്പുലരികള്‍
പുന്നെല്ലുണക്കിപ്പോയ്
മുടികെട്ടി കണിചൂടി
മേടക്കിളി പാടിപ്പോയ്
അടിവയര്‍ തെണുത്തില്ല
മുലക്കണ്ണു കറുത്തില്ല
യാക്കം വളര്‍ന്നില്ല
തെരളി തെറുത്തിട്ടും
മലരു പൊരിച്ചിട്ടും
അനത്തീട്ടു മാറ്റീട്ടും
അടുക്കള പുകഞ്ഞിട്ടും
അലക്കി വെളുത്തിട്ടും
കൂന്തച്ചേച്ചിക്കു
കുഞ്ഞില്ല
കൂട്ടില്ല.

കുഞ്ഞില്ലാഞ്ഞവള്‍
നൂറ്റെട്ടു മുങ്ങി കുളിച്ചു വരുന്നവള്‍
തേവരെ വിളിക്കുന്നു
വേലനെ വരുത്തുന്നു
ഓതിയെഴുതുവാന്‍ ഓല കൊടുക്കുന്നു
നൂറ്റെട്ടു കുരുത്തോല തേവരെ വണങ്ങുന്നു
കോണെട്ടും പിണിയൊഴിച്ചോതിക്കൊടുക്കുന്നു
വേലനുറയുന്നു
തൊട്ടുരിയാടാതെ ഓതി നിറഞ്ഞവള്‍
ഓതി നിറഞ്ഞവള്‍ കെട്ടില്‍ കടക്കുന്നു
വാതിലു ചാരുന്നു
തലയണയില്ലാതെ
തറ്റഴിച്ചിട്ടവള്‍
തലയഴിച്ചിട്ടവള്‍ താനേ മയങ്ങുന്നു
ഓതി നിറഞ്ഞവള്‍ താനേ മയങ്ങുന്നു .

ഓതിയ പൂതവും
ഉറയിറ്റി വയ്ക്കുന്നു
ഉപ്പിട്ടു വയ്ക്കുന്നു
ആട്ടു കല്ലാട്ടുന്നു
വെള്ളം തളിക്കുന്നു
ചാണകം മെഴുകുന്നു

ഓതി നിറഞ്ഞവള്‍ താനേ മയങ്ങുന്നു
ഏഴര വെളുപ്പിനു ഞെട്ടിയുണരുന്നു
ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നപ്പോള്‍ കുട്ടി കരയുന്നു
നൂറ്റെട്ടു നൊന്തിട്ടു മുല ചുരന്നൊഴുകുന്നു
നൂറ്റെട്ടു നൊന്തിട്ടു
കുഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നു
ചേച്ചി ചിരിക്കുന്നു

കുന്നിലോ
കുഞ്ഞന്‍ പുലരി ചിരിക്കുന്നു
നന്തുടി കൊട്ടി പടിവാതിലെത്തീട്ടു
പാണനും പാടുന്നു ;
ഉണരുണരൂ തുയിലുണരൂ
മാളോരേ തുയിലുണരൂ .

കാടെവിടെ മക്കളേ (അയ്യപ്പപണിക്കർ)

കാടെവിടെ മക്കളേ (അയ്യപ്പപണിക്കർ)
==================================
കാടെവിടെ മക്കളേ? മേടെവിടെ മക്കളേ?
കാട്ടു പുൽത്തകിടിയുടെ വേരെവിടെ മക്കളേ?
കാട്ടുപൂഞ്ചോലയുടെ കുളിരെവിടെ മക്കളേ!
കാറ്റുകള്‍ പുലര്‍ന്ന പൂങ്കാവെവിടെ മക്കളേ?
കുട്ടിക്കരിംകുയില്‍ കൂവിത്തിമിര്‍ക്കുന്ന
കുട്ടനാടന്‍ പുഞ്ചയെവിടെന്‍റെ മക്കളേ?

പച്ചപ്പനന്തത്ത പാറിക്കളിക്കുന്ന
പ്ലാവുകള്‍ മാവുകളുമെവിടെന്‍റെ മക്കളേ?

പായല്‍ച്ചുരുള്‍ ചുറ്റി ദാഹനീര്‍ തേടാത്ത
കായലും തോടുകളുമെവിടെന്‍റെ മക്കളേ?

ചാകരമഹോത്സവപ്പെരുനാളിലലയടി-
ച്ചാര്‍ക്കുന്ന കടലോരമെവിടെന്‍റെ മക്കളേ?

കാര്‍ഷിക ഗവേഷണക്കശപിശയില്‍ വാടാത്ത
കാറ്റുവീഴാക്കേരതരുവെവിടെ മക്കളേ?

ഫാക്ടറിപ്പുകയുറഞ്ഞാസ്ത്മാ വലിക്കാത്തൊ
രോക്സിജന്‍ വീശുന്ന നാടെവിടെ മക്കളേ?

ശാസ്ത്രഗതി കൈവിരല്‍ത്തുമ്പാല്‍ നയിക്കുന്ന
തീര്‍ത്ഥാടകര്‍ ചേര്‍ന്ന നാടെവിടെ മക്കളേ?

പത്തിരിക്കറി കൂട്ടി മണവാട്ടി നുണയുന്നൊ-
രൊപ്പനകള്‍ പാടുന്ന നാടെവിടെ മക്കളേ?

മരവും മനുഷ്യരും കിളിയും മൃഗങ്ങളും
ചെടിയും ചെടിക്കാത്ത നാടെവിടെ മക്കളേ?

പൂത്തിരികള്‍ കത്തി വനഗജരാജ മദഗന്ധ-
പൂരം പൊലിക്കുന്ന നാടെവിടെ മക്കളേ?

അരുമകളെ, യടിമകളെയാനകളെ, മാനുകളെ
അറുകൊലയറുക്കാത്ത നാടെവിടെ മക്കളേ?

മലനാടിലൂറുന്ന വയനാടിലുറയുന്ന
ചുടുരക്തകബനി നാടെവിടെന്‍റെ മക്കളേ?

വിഷവാതമൂതാത്ത വിഷവാണി കേള്‍ക്കാത്ത
വിഷനീര്‍ കുടിക്കാത്ത നാടെവിടെ മക്കളേ?

ഉച്ചയ്ക്കു കുട്ടികള്‍ ഞെട്ടിത്തളരാത്ത
വിദ്യാലയങ്ങളുടെ നാടെവിടെ മക്കളേ?

കള്ളനാക്കില്ലാത്ത കൊള്ളിവാക്കില്ലാത്ത
കള്ളപ്പറയില്ലാത്ത നാടെവിടെ മക്കളേ?

പാലില്‍ പഴത്തില്‍ മതത്തില്‍ മരുന്നിലും
മായയില്‍ ബ്രഹ്മത്തില്‍ മായം കലര്‍ത്താത്തൊ-
രെന്‍റെ നാടെന്‍റെ നാടെവിടെന്‍റെ മക്കളേ?

യന്ത്രം കറക്കുന്ന തന്ത്രം ചവയ്ക്കുന്ന
മന്ത്രം ജപിക്കുന്ന മന്ത്രിമാരുരുളാത്ത,
കുടിലും കുലങ്ങളും ചുടുചാമ്പലാക്കാത്ത,
കുടിലിന്‍റെ പൂക്കളുടെ മാനം കെടുത്താത്ത
കുലടയുടെ വേദാന്തപടുമൊഴികളോതാത്ത,
തളരും മനുഷ്യന്‍റെ തലവെട്ടി വില്ക്കാത്ത,
കുതറും മനുഷ്യന്‍റെ കുടല്‍മാല കീറാത്ത,
കുടിലതകളില്ലാത്ത, കുന്നായ്മയില്ലാത്ത,
കുശുകുശുപ്പറിയാത്ത, കൂടോത്രമില്ലാത്ത,
കരളുകള്‍ കരയാത്ത, കണ്ണുനീരുറയാത്തൊ-
രെന്‍റെ നാടെന്റെ നാടെവിടെന്റെ മക്കളേ?

തൊഴിലിനൊത്തുടമയൊത്തുയിരിനൊത്തുടലുമൊ-
ത്തുതവിയൊത്തോണമുണ്ടുണരേണ്ടൊരെന്റെ നാ-
ടെന്റെ നാടെന്റെ നാടെവിടെന്റെ മക്കളേ?



2014 സെപ്റ്റം 17

പറയൂ നിനക്കെന്നെ

                               പറയൂ നിനക്കെന്നെ  (മോഹനകൃഷ്ണൻ കാലടി)
________________________________
ഒറ്റയ്ക്കു കാണാൻകാത്തു-
നിന്നൊരു വഴിയിൽ ഞാൻ
സർപ്പദംശനമേറ്റു 
തളർന്നുകിടക്കുമ്പോൾ 
കാൽച്ചിലമ്പുകൾ ഊരി-
പ്പിടിച്ചു നെടുവീർപ്പിൻ
കാറ്റലയിളക്കാതെ
കടന്നുപോയെങ്കിലും 
വിരലിൽതൊടാനൊരു 
പുസ്തകം ചോദിച്ചപ്പോൾ 
മുന കൂർത്തൊരു വാക്കാൽ 
മുറിവേൽപ്പിച്ചെങ്കിലും 
ഒടുക്കമൊരു നട്ടുച്ചയ്ക്കു
ക്ലാസ്മുറിയിൽ നാ-
മിരിപ്പൂ മുഖാമുഖം
അത്രകാലവും കെട്ടി-
നിർത്തിയ കടൽ മഞ്ഞു-
കട്ടയായുറയുമ്പോൾ 
എപ്പൊഴാണാവോ വാതിൽ
ചേർത്തടച്ചിരിക്കുന്നു 
നമ്മുടെ ചങ്ങാതികൾ;
കെണിയിൽ കുടുങ്ങിയ
നമ്മുടെ കളികാണാൻ 
അവ,രക്ഷമരത്രേ.
വാതിലും, ജനൽക്കണ്ണും 
മറന്നു നമുക്കൊരേ
മാത്രത,ന്നർദ്ധങ്ങളായ് 
പുണർന്നു പൊലിയേണ്ട,
ഒട്ടുമാലോചിക്കാതെ
ഒറ്റവാചകത്തിലൊ-
രുത്തരം മാത്രം മതി
പറയൂ നിനക്കെന്നെ
വെറുപ്പായിരുന്നില്ലേ?




2014 സെപ്റ്റം 15

മണിനാദം

മണിനാദം 
==============
(ഇടപ്പള്ളി )

മണിമുഴക്കം! മരണദിനത്തിന്റെ 
മണിമുഴക്കം മധുരം! വരുന്നു ഞാന്‍!

അനുനയിക്കുവാനെത്തുമെന്‍കൂട്ടരോ-
ടരുളിടട്ടെയെന്നന്ത്യയാത്രാമൊഴി:

മറവിതന്നില്‍ മറഞ്ഞു മനസ്സാലെന്‍-
മരണഭേരിയടിക്കും സഖാക്കളേ!

സഹതപിക്കാത്ത ലോകമേ!-യെന്തിലും
സഹകരിക്കുന്ന ശാരദാകാശമേ!

കവനലീലയിലെന്നുറ്റ തോഴരാം
കനകതൂലികേ! കാനനപ്രാന്തമേ!

മധുരമല്ലാത്തൊരെന്‍ മൗനഗാനത്തില്‍
മദതരളമാം മാമരക്കൂട്ടമേ!

പിരികയാണിതാ, ഞാനൊരധഃകൃതന്‍
കരയുവാനായ്പ്പിറന്നൊരു കാമുകന്‍!

മണലടിഞ്ഞു മയങ്ങിക്കിടക്കട്ടെ
പ്രണയമറ്റതാമീ മണ്‍പ്രദീപകം!

അഴകൊഴുകുന്ന ജീവിതപ്പൂക്കളം,
വഴിയരികിലെ വിശ്രമത്താവളം, 

കഴുകനിജ്ജഡം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന
കഴുമരം! -ഹാ, ഭ്രമിച്ചു ഞാന്‍ തെല്ലിട! 

അഴലിലാനന്ദലേശമിട്ടെപ്പൊഴും
മെഴുകി മോടി കലര്‍ത്തുമീ മേടയില്‍

കഴലൊരല്‍പമുയര്‍ത്തിയൂന്നീടുകില്‍
വഴുതിവീഴാതിരിക്കില്ലൊരിക്കലും. 

മലമുകളിലിഴഞ്ഞിഴഞ്ഞേറിടും
മഴമുകിലെന്നപോലെ ഞാനിത്രനാള്‍

സുഖദസുന്ദര സ്വപ്നശതങ്ങള്‍ തന്‍-
സുലളിതാനന്ദഗാനനിമഗ്‌നനായ്

പ്രതിനിമിഷം നിറഞ്ഞുതുളുമ്പിടും
പ്രണയമാധ്വീലഹരിയില്‍ ലീനനായ്

സ്വജനവേഷം ചമഞ്ഞവരേകിടും
സുമമനോഹരസുസ്മിതാകൃഷ്ടനായ്

അടിയുറയ്ക്കാതെ മേല്‍പോട്ടുയര്‍ന്നുപോ-
യലകടലിന്റെയാഴമളക്കുവാന്‍!

മിഴി തുറന്നൊന്നു നോക്കവേ, കാരിരു-
മ്പഴികള്‍ തട്ടിത്തഴമ്പിച്ചതാണു ഞാന്‍!

തടവെഴാപ്രേമദാരിദ്ര്യബാധയാല്‍
തടവുകാരനായ്ത്തീര്‍ന്നവനാണു ഞാന്‍!

കുടിലു കൊട്ടാരമാകാനുയരുന്നു;
കടലിരമ്പുന്നു കൈത്തോട്ടിലെത്തുവാന്‍;

പ്രണയമൊന്നിച്ചിണക്കാനൊരുങ്ങിയാ-
ലണിമുറിക്കാനിരുളുമണഞ്ഞിടും!

മണിമുഴക്കം! മരണദിനത്തിന്റെ
മണിമുഴക്കം മധുരം!- വരുന്നു ഞാന്‍!

ചിരികള്‍തോറുമെന്‍പട്ടടത്തീപ്പൊരി
ചിതറിടുന്നോരരങ്ങത്തു നിന്നിനി,

വിടതരൂ, മതി പോകട്ടെ ഞാനുമെന്‍-
നടനവിദ്യയും മൂകസംഗീതവും!

വിവിധ രീതിയിലൊറ്റ നിമിഷത്തില്‍
വിഷമമാണെനിക്കാടുവാന്‍, പാടുവാന്‍;

നവരസങ്ങള്‍ സ്ഫുരിക്കണമൊക്കെയു-
മവരവര്‍ക്കിഷ്ടമായിട്ടിരിക്കണം!

അരുതരുതെനിക്കീ രീതി തെല്ലുമി-
ച്ചരിതമെന്നുമപൂര്‍ണമാണെങ്കിലും

അണിയലൊക്കെക്കഴിഞ്ഞു ഞാന്‍ പിന്നെയു-
മണിയറയിലിരുന്നു നിഗൂഢമായ്

പല ദിനവും നവനവരീതികള്‍
പരിചയിച്ചു, ഫലിച്ചില്ലൊരല്‍പവും!

തവിടുപോലെ തകരുമെന്‍മാനസ-
മവിടെയെത്തിച്ചിരിച്ചു കുഴയണം!

ചിരി ചൊരിയുവാനായിയെന്‍ദേശികന്‍
ശരസി താഡനമേറ്റീ പലപ്പൊഴും. 

ഹഹഹ! വിസ്മയം, വിസ്മയം, ലോകമേ!
അതിവിചിത്രമീ നൃത്തശിക്ഷാക്രമം!

കളരി മാറി ഞാന്‍ കച്ചകെട്ടാമിനി;
കളിയരങ്ങൊന്നു മാറിനോക്കാമിനി;

പ്രണയനാടകമെന്നുമിതുവിധം
നിണമണിച്ചിലിലെത്താതിരുന്നിടാ!

മണിമുഴക്കം! മരണദിനത്തിന്റെ
മണിമുഴക്കം മധുരം!- വരുന്നു ഞാന്‍!

ഉദയമുണ്ടിനി മേലിലതെങ്കിലെ-
ന്നുദകകൃത്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുവാനെത്തിടും. 

സ്ഥിരതയില്ലാത്ത ലോകത്തിലെന്തിനായ്
ചിരവിരഹി ഞാന്‍ മേലിലും കേഴണം?

മധുരചിന്തകള്‍ മാഞ്ഞുപോയീടവേ
മരണമാണിനിജ്ജീവിച്ചിരിക്കുവാന്‍;

ഇരുളിലാരുമറിയാതെയെത്ര നാള്‍
കരളു നൊന്തു ഞാന്‍ കേഴുമനര്‍ഗ്ഗളം?

ഹൃദയമില്ലാത്ത ലോകമേ, യെന്തിനാ-
യതിനു കാരണം ചോദിപ്പു നീ സദാ? 

പരസഹസ്രം രഹസ്യമുണ്ടെന്നുമെന്‍-
പുറകില്‍നിന്നിദം വിങ്ങിക്കരയുവാന്‍

-സ്മരണയായിപ്പറന്നുവന്നെന്നുമെന്‍-
മരണശയ്യയില്‍ മാന്തളിര്‍ ചാര്‍ത്തുവാന്‍-

സമയമായി, ഞാന്‍- നീളും നിഴലുകള്‍
ക്ഷമയളന്നതാ നില്‍ക്കുന്നു നീളവേ. 

പവിഴരേഖയാല്‍ ചുറ്റുമനന്തമാം
ഗഗനസീമയില്‍, പ്രേമപ്പൊലിമയില്‍, 

കതിര്‍വിരിച്ചു വിളങ്ങുമക്കാര്‍ത്തികാ-
കനകതാരമുണ്ടെന്‍കര്‍മ്മസാക്ഷിയായ്. 

അവളപങ്കില ദൂരെയാണെങ്കിലു-
മരികിലുണ്ടെനിക്കെപ്പൊഴും കൂട്ടിനായ്: 

കഠിനകാലം കദനമൊരല്‍പമാ-
ക്കവിളിണയില്‍ക്കലര്‍ത്താതിരിക്കണേ!

പരിഭവത്തിന്‍ പരുഷപാഷാണകം
തുരുതുരെയായ്പ്പതിച്ചു തളര്‍ന്നൊരെന്‍

ഹൃദയമണ്‍ഭിത്തി ഭേദിച്ചുതിരുമീ
രുധിരബിന്ദുക്കളോരോന്നുമൂഴിയില്‍

പ്രണയഗാനമെഴുതുന്ന തൂലിക-
യ്ക്കുണര്‍വിയറ്റുമോ?- യേറ്റാല്‍ ഫലിക്കുമോ? 

ഞാൻ തേടുന്നത് നിന്നെയാണ്

ഞാൻ തേടുന്നത് നിന്നെയാണ്
=====================
(ചിഞ്ചു അൽഫോൻസ്)

ഇളം വെയിലുള്ള ഇട വഴിയിലൂടെ
ഒരു കുടക്കീഴിൽ , നിന്റെ വിരലിൽ  വിരൽ തൊടാതെ
മെല്ലെ നടന്ന ആ നിമിഷങ്ങൾ..
ഉള്ളിലുള്ള സ്നേഹത്തെ അടക്കിവയ്ക്കാൻ
ഞാൻ പാടുപെട്ടെങ്കിലും ,
എന്റെ കണ്ണുകളെ വഞ്ചിക്കാനാവില്ലെന്ന സത്യം
ഞാൻ മറന്നു പോയോ ..?
മെല്ലെയൊഴുകുന്ന തിരമാലകളിൽ നോക്കി
നമ്മൾ സ്വകാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ
അവയുടെ പാദസരങ്ങൾ,
ഒരു കൊഞ്ചലോടെ കാതിൽ പറഞ്ഞത്
ഇതു വരെ കേൾക്കാത്ത കഥകളായിരുന്നോ...?
ഒരു വാക്കുപോലും മിണ്ടാതെ ,
മൌനം അതിഥിയായി നമ്മൾ ,
കണ്ണിൽ നോക്കിയിരുന്നപ്പോൾ ,
കലുഷമായ മനസ്സിൽ പ്രണയത്തിന്റെ തിളക്കമായിരുന്നോ?
നിന്റെ നോട്ടത്തിൽ
പൂ വിടരും പോലുള്ള ചിരിയിൽ ഞാൻ കണ്ടു
പൂക്കളും നക്ഷത്രങ്ങളും നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഒരു മായ ലോകം .
അവിടെ ഒരു കാറ്റായി ഞാൻ പറന്നു നടന്നു ,
കൊതി തീരും വരെ ...

സമയം ക്രൂരമായ് നമ്മെ നോക്കി ചിരിച്ചപ്പോൾ ,
വേദന നിറഞ്ഞ ഒരു മൌനമേ ,
പകരം വയ്ക്കാൻ നമുക്കുണ്ടായുള്ളൂ ...
യാത്ര പറയാനാവാതെ വാക്കുകൾ മടിച്ചപ്പോൾ
ഒരു നൊമ്പരമായ്  അടർന്നു വീണ  കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ,
ഹൃദയത്തിലെയ്ക്കാണോ മഴയായ് പെയ്തത് ..?
നിന്നിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുത്ത കാലടികൾ ,
മുൻപോട്ടു നീങ്ങാനാവാതെ ,
ഒരൽപം പതറിയോ..?
ഒരിക്കൽ കൂടി തിരുഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ
നിന്റെ കണ്ണുകൾ എന്നെ തിരികെ വിളിച്ചോ...?
അരുതേയെന്ന് ഹൃദയം കരഞ്ഞപ്പോൾ ,
ഒരു ശാസനയോടെ  എന്റെ പാവം ഹൃദയത്തെ
നുള്ളി നോവിച്ചതെന്തിനു വേണ്ടി ...?

ഓർമകളെ നിറ കൂട്ടുകളാക്കി ,
മനസ്സിന്റെ ഭിത്തിയിൽ വരച്ചു തുടങ്ങിയ
ചിത്രത്തിന്റെ  നീലിമ കൂട്ടനായ്
ഇനിയും നമുക്ക് കാണാം
ശാന്തമായ ഈ കടൽത്തീരത്ത്






അവൾ (ചിഞ്ചു അൽഫോൻസ്)

അവൾ
============================
 (ചിഞ്ചു അൽഫോൻസ്)

ആർത്തലയ്ക്കുന്ന മഴയുടെ,
ഭ്രാന്തമായ ആവേശത്തിനൊപ്പം
ഞാൻ കേൾക്കുന്നു,
നിസഹായതയുടെ ഒരു നെടുവീർപ്പു കൂടി..

അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ
ഒരു നിഴൽ പോലെ ഞാൻ കണ്ടു ,
രക്തം വറ്റിയ രണ്ടു കണ്ണുകൾ...,
ജീവിതം അരിച്ചു തിന്ന ഒരു ദേഹവും 

അടുത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലാൻ എനിക്കു പേടി തോന്നി ,
ആ കണ്ണിൽ നിന്നും ഒഴുകുന്ന കണ്ണുനീരിന്റെ ചൂടിൽ
ഞാൻ ദഹിച്ചു പോയേക്കുമെന്ന ഭീതിയിൽ ,
അറിയാതെ ഞാൻ നിശ്ചലമായിപ്പോയി.

ഒരു പിടിവള്ളിയെന്ന പോലെ ,ആ കൈകൾ
 എന്നിലേയ്ക്കു നീണ്ടു, എന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി   
എന്റെ നെറുകിലൂടെ ഓഴുകിയിറങ്ങിയത് 
കണ്ണു നീരോ ..? അതോ രക്ത തുള്ളികളോ..?

അവളുടെ തേങ്ങലും ഒരുപാടുനൊമ്പരങ്ങളും,
കൈക്കുംബിളിൽ  കോരിയെടുക്കാൻ തോന്നി 
പക്ഷെ ,അർഹതയില്ലാത്ത എന്റെ കൈകൾക്ക്
ബലമുണ്ടായിരുന്നില്ല ...തെല്ലു പോലും .

ഞാൻ മിണ്ടിയില്ല 
മിണ്ടുവാനായി എനിക്ക് വാക്കുകൾ നഷ്ട്ടമായിരുന്നു
പക്ഷെ ഞാൻ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു 
ആ നൊമ്പരത്തെ ഒരു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ .

മഴ ശക്തി കൂട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു 
അവളുടെ നിലവിളിയുടെയും ..
അധിക നേരം എനിക്കവളെ താങ്ങാനവില്ലെന്നു തോന്നി 
കൈകൾ തളരുന്നതു പോലെ ...
ഒരു പൂവിനെപ്പോലെ ഞാനവളെ 
എന്നിൽ നിന്ന് പറിച്ചെടുത്തു ..
വിറയ്ക്കുന്ന കാലടികളോടെ ഞാൻ നടന്നു നീങ്ങി  
തിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ എനിക്ക് ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നില്ല ,
നോക്കാതിരിക്കാനും..

കത്തിതീർന്ന മെഴുകു തിരിയുടെ ,
കനൽ വെളിച്ചത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടു 
സഹനമായി ദൈവം മനഞ്ഞവൾ,
സ്നേഹമായി സർവ്വം ത്വെജിച്ചവൾ..

ജീവനറ്റ പുത്രദേഹം
മാറോടമർത്തിയപ്പോൾ
അവൾക്കു മുലപ്പാൽ ചുരന്നില്ല,
പകരം രക്തം പൊടിഞ്ഞു നെഞ്ചിൽ നിന്നും 

അവളുടെ കത്തുന്ന വേദനയ്ക്ക് സാക്ഷി ഞാൻ..
നിശബ്ദമായ നെടുവീർപ്പു മാത്രം 
ചുംബനമായി നൽകി ഞാൻ മന്ത്രിച്ചു ..
ഇവൾ എന്റെ അമ്മ 
എന്റെ ഭാഗ്യം..... 





 

2014 സെപ്റ്റം 14

കോഴിക്കോട്ടെ കടപ്പുറക്കാഴ്ചകൾ ( മുനീർ അഹമദ്)

കോഴിക്കോട്ടെ  കടപ്പുറക്കാഴ്ചകൾ ( മുനീർ അഹമദ്)
--------------------------------------------- 

ഓരോ വൈകുന്നേരങ്ങളിലും 
കാലിടറിയ കടല്‍പാലം 
കാഴ്ച്ചകാരനോട് പറയുന്നുണ്ട് 
ഉപ്പു മണക്കുന്ന നൂറു കഥകള്‍ 

തുരുമ്പിച്ചു മുന പോയ ചൂണ്ട്യ്ക്കും 
വള്ളിപൊട്ടിയ ചെരിപ്പിനും 
ജീര്‍ണിച്ച കോഴിത്തൂവലുകള്‍ക്കും
അറിയാവുന്നവ

പാതിയായ പാലവും
പാതിയില്‍ നിലച്ച പ്രണയവും
ഓര്‍മപ്പെടുത്തുന്നത്
കുടിയിറക്കപ്പെട്ടരെ

നാട്ടില്‍ നിന്നായാലും
മനസ്സില്‍ നിന്നായാലും
പോകാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍
പിന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കരുത്

കരക്കടുക്കാനാകാത്ത പത്തേമാരിക്ക്
ചൊവ്വാദോഷം കല്‍പ്പിച്ചു
ഹസ്തരേഖയില്‍ നേര് തിരയുന്ന
കാക്കാലത്തിയുണ്ട് ചവോക്കു തണലില്‍

വെള്ളമില്ല്ലാത്ത നീന്തല്‍കുളം
പോയത്തമെന്നു സമ്മേളനപ്രമേയം
ചരിത്രം തന്നെ അപൂര്‍ണമെന്ന്
ജനം കപ്പലണ്ടി കൊറിച്ചു


കാലിയായ നെല്ലിക്ക ഭരണി
കാറ്റ് പോയ ബലൂണ്‍,
ഗാന്ധിജയന്തി
നിരാശയോടെ പട്ടം നൂല് പൊട്ടിച്ചു.

കന്യാമീനുകള്‍ തേടി പരന്ന പരുന്തുകള്‍
പാലത്തിനടിയിലേക്ക് കുതിച്ചെത്തി
നനഞ്ഞു കുതിര്‍ന്ന കാന്‍വാസില്‍
നീലക്കണ്ണുകളുള്ള സ്വര്‍ണമീന്‍

കോസ്റ്റ് ഗാര്‍ഡിന്റെ ബോട്ട്
നീട്ടിയും കുറുക്കിയും ഏറെ വരച്ചിട്ടും
സെല്‍ഫ് പോര്‍ട്രൈറ്റ്‌ മുഴുമിക്കാനാകാത്ത
രേഖാചിത്രകാരനെ തേടുകയാണ്

പകലിന്റെ ചോര കടലിലലിഞ്ഞപ്പോള്‍
വിളക്കുമരത്തിനും ബോധോദയം
ട്രാഫിക് ഐലന്റിലെ പോലീസുകാരനപ്പോള്‍
വീട്ടിലെത്താനുള്ള തിടുക്കത്തിലായിരുന്നു


2014 സെപ്റ്റം 7

ജീവിത ചിത്രം

ജീവിത ചിത്രം
......................................................................

നാം കുറെ ജന്മങ്ങൾ
നാം കുറെ ചിതലുകൾ
നമ്മിൽ നാം അറിയാതെ
കുറെ മഹാവൃക്ഷങ്ങൾ.
ഇന്നു ഞാൻ കേട്ടതാത്മാവിന്റെ ചിരികൾ
ഇന്നെനിക്കു കേൾക്കാം ഇന്നലെയുടെ ചിന്തകൾ
കണ്ണീരോഴുക്കിയ കവിളുകൾ
കണ്ണീരു തുടച്ച കൈവളകൾ
ലോകം നശ്വര സാഗരം
ജീവൻ മണൽ വീട്.
ബന്ധങ്ങലറ്റു ബന്ധുത്തമറ്റു
പ്രണയം അറിയാതകന്നു പോയ്‌
ചിരി തന്ന മുഖങ്ങൾ ചിരിക്കാതെ മറഞ്ഞു
ഞാനോ ചിരിയറിയാതെ വിളറി
വേദങ്ങൾ ഉരുവിട്ടു ഞാൻ വേദന-
മാറ്റുമ്പോൾ വേദങ്ങളിൽ അക്ഷര തെറ്റുകൾ
ജീവിതത്തിന്റെ ക്രമം തെറ്റിയ വരികൾ
ജീവിതാവസാനം ആറടി മണ്ണിന്റെയും
ആറു  വരി  കവിതയുടെയും ഉടമ.
-എബിൻ മാത്യു 

2014 ഓഗ 27

നിന്റെ മൌനം എന്നിലെ പ്രണയം ( ചിഞ്ചു അൽഫോൻസ്‌)

നിന്റെ മൌനം എന്നിലെ പ്രണയം ( ചിഞ്ചു അൽഫോൻസ്‌)
=================================
ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പൂമെത്ത  വിരിച്ച 
നിലാവിന്റെ ചാരുതയിൽ ഞാൻ കണ്ടു ,
പ്രണയത്തിന്റെ തിളക്കം

ആരോടും പറയാതെ നീ കാത്തുവച്ച 
സ്വപ്നം നിറഞ്ഞ കഥകൾ 
മടി കൂടാതെ നിന്റെ കണ്ണുകൾ
എന്നോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ  അവയിൽ ഞാനലിഞ്ഞു പോയി .

നമ്മൾ ഒന്നിച്ചു സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്ന 
ആ സുന്ദര രാത്രി ഇന്നയിരുന്നോ..?
നനവുള്ള നിന്റെ കൈത്തലത്തിൽ 
എന്റെ കൈകൾ അമർന്നപ്പോൾ 
എന്റെ ഹൃതയം  മന്ത്രിച്ചു ;
നിന്റെ പ്രണയം ഞാൻ അറിയുന്നുവെന്ന്

എന്റെ ചുംബനമേറ്റ് കൂമ്പിയടഞ്ഞ നിന്റെ മിഴികൾ ,
നീയറിയാതെ  ഏതോ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് 
താരാട്ടു പാടിയപ്പോൾ ,
എന്നിലെ മൌനം അവയോടു പറഞ്ഞു 
ഞാൻ നിന്നെ...
അഗതമായി സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് ...

മഴത്തുള്ളികൾ ചിലങ്കകളണിഞ്ഞു
എന്റെ മാറിൽ നൃത്തം വച്ചപ്പോൾ 
ഞാൻ കൊതിച്ചു പോയി ,അറിയാതെ ...
അത് നിന്റെ ചുണ്ടുകളായിരുന്നുവെങ്കിലെന്നു

മഴയുടെ നനുത്ത ശബ്ദത്തോടൊപ്പം
എനിക്ക് പ്രണയ ഗീതം പാടാൻ ,
ഒന്നു കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു ..
നിന്റെ ശ്വാസം ,
ഒരു പ്രത്യേക താളത്തിൽ സ്പന്ദിച്ച 
നിന്റെ ഹൃദയ സ്പന്ദനവും 

നിന്നോട് ചേർന്ന് 
നിന്റെ തോളിൽ മുഘമമർത്തി,
നിന്റെ കൈകൾ എന്റെ വിരലുകൾക്കു സ്വന്തമാക്കി 
മഞ്ഞു പുതച്ചു കിടക്കുന്ന ആ വഴിയിലൂടെ 
ഇനിയും നടക്കാൻ തോന്നി 
എങ്ങോട്ടെന്നറിയാതെ ...
എങ്ങോട്ടെന്നറിയാതെ ... 



ഓണം

ഓണം (മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കട)
....................
ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം

ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം
പൂര്‍വ്വ നേരിന്റെ നിനവാണിതോണം
ഓര്‍ക്കുവാനെന്തെങ്കിലും വേണമെന്നുള്ള
വാക്കിന്റെ നിറവാണിതോണം

ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം

ഇല്ലായ്മ കൊല്ലാത്ത യൗവ്വനങ്ങള്‍
മുറ്റത്തെ മുക്കുറ്റി മുത്തകങ്ങള്‍
മുഷ്ടിക്കരുത്താല്‍ മുഖം ചതഞ്ഞാ-
ത്മാവ് നഷ്ടപ്പെടാ ഗോത്രസഞ്ജയങ്ങള്‍

ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം
ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം..

മഞ്ഞനെല്‍ക്കതിര്‍ ചാഞ്ഞുലഞ്ഞ പാടം
മാമ്പൂ മണക്കും നനുത്ത ബാല്യം
മഞ്ഞനെല്‍ക്കതിര്‍ ചാഞ്ഞുലഞ്ഞ പാടം
മാമ്പൂ മണക്കും നനുത്ത ബാല്യം
കൊച്ചൂടു വഴികളില്‍ പൂക്കള്‍ക്ക് വളയിട്ട
കൊച്ചു കൈത്താളം പിടിക്കുന്ന കൂട്ടുകാര്‍
ഊഞ്ഞാലുയര്‍ന്നുയര്‍ന്നാകാശസീമയില്‍
മാവില കടിച്ചു കൊണ്ടൊന്നാമനായ നാള്‍
ഉച്ചയ്ക്കു സദ്യയ്ക്കു മുന്‍പ് നെയ്യാറിന്റെ നെഞ്ചില്‍
നീര്‍ തെറ്റി കുളിക്കുറുമ്പോണം

ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം
ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം..

അച്ഛന്‍ ഉടുപ്പിച്ച കൊച്ചുമഞ്ഞക്കോടി ചുറ്റി
കിളിത്തട്ടുലഞ്ഞ കാലം
അത്തമിട്ടത്തം മുതല്‍ പത്ത് സ്വപ്നത്തിലെത്തും
നിലാവിന്‍ ചിരിച്ചന്തമോണം..
മുത്തശ്ശനും മുല്ലവള്ളിയും സ്വപ്നത്തില്‍
മുട്ടി വിളിക്കുന്നൊരുത്രാടരാത്രികള്‍..

ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം
ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം..

പൂക്കളും തേനും പഴങ്കണിച്ചന്തവും
കാട്ടിക്കൊതിപ്പിച്ചു സസ്യജാലം
പാറിപ്പറന്നും ചിലമ്പിക്കുറുമ്പുകള്‍
കാട്ടിച്ചിരിപ്പിച്ചു പക്ഷിജാലം
കുന്നിളം ചൂടിന്റെ തൂവാല തുന്നി
പതുക്കെ പുറം തലോടി
കോലാഹലങ്ങളില്‍ കോലായിലെ
കളിപ്പന്തിന്റെ താളവും കവടിയോടി

പൂവിന്നു പൂവിന്നു പൂവു തേടി
തൊടിയിലാടിപ്പറന്നു കുറുമ്പിക്കുരുന്നുകള്‍
പപ്പടം പൊരിയുന്ന മണവുമുപ്പേരികള്‍
പൊട്ടിത്തിളക്കുന്നടുക്കളത്തൊടികളില്‍

ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം
ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം..

എന്നും ചിരിക്കാത്തൊരമ്മതന്‍ ചുണ്ടില്‍
വന്നെന്നോ പിറക്കും സ്മിതത്തുമ്പയോണം
എന്നും ചിരിക്കാത്തൊരമ്മതന്‍ ചുണ്ടില്‍
വന്നെന്നോ പിറക്കും സ്മിതത്തുമ്പയോണം
എന്നെങ്കിലും പൂക്കുമെന്നോര്‍ത്തു കാലം
അന്നെന്നോ വിതച്ചോരു നന്മയോണം..

എന്നും ചിരിക്കാത്തൊരമ്മതന്‍ ചുണ്ടില്‍
വന്നെന്നോ പിറക്കും സ്മിതത്തുമ്പയോണം
എന്നെങ്കിലും പൂക്കുമെന്നോര്‍ത്തു കാലം
അന്നെന്നോ വിതച്ചോരു നന്മയോണം..

ഒപ്പത്തിനൊപ്പമാണെല്ലാരുമെന്ന നല്‍-
സത്യത്തിളക്കമാണോണം
ഒരു വരിയൊലൊരുനിരയില്‍ ഒരുമിച്ചിരുന്നില-
ച്ചുരുളിലെ മധുരം നുണഞ്ഞതോണം.. 

ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം
ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം..
ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം
ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം..

ഓര്‍മ്മയിലെ ഓണം വിളിക്കുന്നു പിന്നെയും..
ഓര്‍മ്മയിലെ ഓണം വിളിക്കുന്നു പിന്നെയും,
പൂക്കള്‍ വിളിച്ചില്ല
പാടം വിളിച്ചില്ല
ഊഞ്ഞാലുമില്ലാ
കിളിത്തട്ടുമില്ലാ
ഇലയിട്ട് മധുരം വിളമ്പിയില്ല..

എങ്കിലും
ഓര്‍മ്മയിലെ ഓണം വിളിക്കുന്നു പിന്നെയും..
ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം..
ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം..

ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം
പൂര്‍വ്വ നേരിന്റെ നിനവാണിതോണം
ഓര്‍ക്കുവാനെന്തെങ്കിലും വേണമെന്നുള്ള
വാക്കിന്റെ നിറവാണിതോണം..

ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം..
ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം

2014 ഓഗ 22

കുറത്തി

കുറത്തി
.......................
മലഞ്ചൂരല്‍മടയില്‍നിന്നും
കുറത്തിയെത്തുന്നു
വിളഞ്ഞ ചൂരപ്പനമ്പുപോലെ
കുറത്തിയെത്തുന്നു
മലഞ്ചൂരല്‍മടയില്‍നിന്നും
കുറത്തിയെത്തുന്നു
വിളഞ്ഞ ചൂരപ്പനമ്പുപോലെ
കുറത്തിയെത്തുന്നു
കരീലാഞ്ചിക്കാട്ടില്‍നിന്നും
കുറത്തിയെത്തുന്നു
കരീലാഞ്ചി വള്ളിപോലെ
കുറത്തിയെത്തുന്നു
ചേറ്റുപാടക്കരയിലീറ-
പ്പൊളിയില്‍നിന്നും
കുറത്തിയെത്തുന്നു
ഈറ ചീന്തിയെറിഞ്ഞ കരിപോല്‍
കുറത്തിയെത്തുന്നു
വേട്ടനായ്ക്കടെ പല്ലില്‍നിന്നും
വിണ്ടുകീറിയ നെഞ്ചുമായി
കുറത്തിയെത്തുന്നു
മല കലങ്ങി വരുന്ന നദിപോല്‍
കുറത്തിയെത്തുന്നു
മൂടുപൊട്ടിയ മണ്‍കുടത്തിന്‍
മുറിവില്‍ നിന്നും മുറിവുമായി
കുറത്തിയെത്തുന്നു
വെന്തമണ്ണിന്‍ വീറുപോലെ
കുറത്തിയെത്തുന്നു
ഉളിയുളുക്കിയ കാട്ടുകല്ലിന്‍
കണ്ണില്‍നിന്നും
കുറത്തിയെത്തുന്നു
കാട്ടുതീയായ് പടര്‍ന്ന പൊരിപോല്‍
കുറത്തിയെത്തുന്നു
കുറത്തിയാട്ടത്തറയിലെത്തി
കുറത്തി നില്‍ക്കുന്നു
കരിനാഗക്കളമേറി
കുറത്തി തുള്ളുന്നു.
കരിങ്കണ്ണിന്‍ കടചുകന്ന്
കരിഞ്ചായല്‍ കെട്ടഴിഞ്ഞ്
കാരിരുമ്പിന്‍ ഉടല്‍ വിറച്ച്
കുറത്തിയുറയുന്നു

കരിങ്കണ്ണിന്‍ കടചുകന്ന്
കരിഞ്ചായല്‍ കെട്ടഴിഞ്ഞ്
കാരിരുമ്പിന്‍ ഉടല്‍ വിറച്ച്
കുറത്തിയുറയുന്നു
കരിങ്കണ്ണിന്‍ കടചുകന്ന്
കരിഞ്ചായല്‍ കെട്ടഴിഞ്ഞ്
കാരിരുമ്പിന്‍ ഉടല്‍ വിറച്ച്
കുറത്തിയുറയുന്നു
അരങ്ങത്തു മുന്നിരയില്‍
മുറുക്കിത്തുപ്പിയും ചുമ്മാ-
ചിരിച്ചും കൊണ്ടിടം കണ്ണാല്‍
കുറത്തിയെ കടാക്ഷിക്കും
കരനാഥന്മാര്‍ക്കു നേരേ
വിരല്‍ ചൂണ്ടിപ്പറയുന്നു
നിങ്ങളെന്റെ കറുത്തമക്കളെ ചുട്ടുതിന്നുന്നോ?
നിങ്ങളവരുടെ നിറഞ്ഞകണ്ണുകള്‍ ചുഴന്നെടുക്കുന്നോ?
നിങ്ങള്‍ ഞങ്ങടെ കുഴിമാടം കുളം തോണ്ടുന്നോ?
നിങ്ങളോര്‍ക്കുക നിങ്ങളെങ്ങനെ നിങ്ങളായെന്ന്!
നിങ്ങളോര്‍ക്കുക നിങ്ങളെങ്ങനെ നിങ്ങളായെന്ന്!
കാട്ടുവള്ളിക്കിഴങ്ങുമാന്തി
ചുട്ടുതന്നില്ലേ ഞങ്ങള്‍
കാട്ടുചോലത്തെളിനീര്
പകര്‍ന്നു തന്നില്ലേ പിന്നെ
പൂത്തമാമരച്ചോട്ടില്‍ നിങ്ങള്‍
കാറ്റുകൊണ്ടു മയങ്ങിയപ്പോള്‍
കണ്ണുചിമ്മാതവിടെ ഞങ്ങള്‍
കാവല്‍ നിന്നില്ലേ?
കാട്ടുപോത്ത്,കരടി,കടുവ
നേര്‍ത്തുവന്നപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍
കൂര്‍ത്ത കല്ലുകളോങ്ങി നിങ്ങളെ
കാത്തുകൊണ്ടില്ലേ?
പുലിയുടെ കൂര്‍ത്തപല്ലില്‍
ഞങ്ങളന്ന് കോര്‍ത്തുപോയില്ലേ?
വീണ്ടും പല്ലടര്‍ത്തി
വില്ലുമായി കുതിച്ചുവന്നില്ലേ?
അതു നിങ്ങളോര്‍ക്കുന്നോ?
നദിയരിച്ച് കാടരിച്ച് കടലരിച്ച്
കനകമെന്നും കാഴ്ചവെച്ചില്ലേ?
ഞങ്ങള്‍ മരമരിച്ച് പൂവരിച്ച്
തേനരിച്ച് കാഴ്ചതന്നില്ലേ?
നിങ്ങള്‍ മധുകുടിച്ച്
മത്തരായി കൂത്തടിച്ചില്ലേ?
ഞങ്ങള്‍ മദിച്ച കൊമ്പനെ
മെരുക്കി നായ്ക്കളെ
മെരുക്കി പയ്ക്കളെ
കറന്ന് പാല് നിറച്ചു തന്നില്ലെ?
ഞങ്ങള്‍ മരം മുറിച്ച്
പുല്ലുമേഞ്ഞ് തട്ടൊരുക്കി
കളമൊരുക്കി കൂര തന്നില്ലേ?
ഞങ്ങള്‍ മലയൊരുക്കി
ചെളികലക്കി കുളവിതച്ച്
പതമൊരുക്കി കൂടനിറയെ
പൊലിച്ചു തന്നില്ലെ
കതിരില്‍ ആളകറ്റി
കാട്ടു ദൈവം പൂത്തരങ്ങില്‍
തിറയെടുത്തില്ലേ?

അന്നു നമ്മളടുത്തു നിന്നവരൊ-
ന്നു നമ്മളെ ഓര്‍ത്തു രാപ്പകല്‍
ഉഴവു ചാലുകള്‍ കീറി ഞങ്ങള്‍
കൊഴുമുനയ്ക്കുല്‍ ഉറങ്ങി ഞങ്ങള്‍
തളര്‍ന്ന ഞങ്ങളെ വലയിലാക്കി
അടിമയാക്കി മുതുകു പൊള്ളിച്ചു
ഞങ്ങടെ ബുദ്ധി മങ്ങിച്ചു..
നിങ്ങള്‍ ഭരണമായ്..

നിങ്ങള്‍ ഭരണമായ്, പണ്ടാരമായ്
പല ജനപഥങ്ങള്‍,
കുരി പുരങ്ങള്‍, പുതിയ നീതികള്‍,
നീതി പാലകര്‍,
കഴുമരങ്ങള്‍, ചാട്ടവാറുകള്‍,
കല്‍ത്തുറങ്കുകള്‍, കോട്ടകൊത്തളം,
ആന തേരുകള്‍, ആലവട്ടം,
അശ്വമേധ ജയങ്ങളോരോ,
ദ്വിഗ് വിജയങ്ങള്‍,
മുടിഞ്ഞ ഞങ്ങള്‍
അടിയിലെന്നും ഒന്നുമറിയാതുടമ
നിങ്ങള്‍ സ്ഥായി ജീവന്‍
ബലികൊടുത്തില്ലേ?
പ്രാണന്‍ പതിരുപോലെ
പറന്നു പാറി ചിതറി വീണില്ലേ?

കല്ലുവെട്ടി പുതിയ പുരികള്‍
കല്ലുടച്ച് പുതിയ വഴികള്‍
കല്ലുവെട്ടി പുതിയ പുരികള്‍
കല്ലുടച്ച് പുതിയ വഴികള്‍
മലതുരന്ന് പാഞ്ഞ് പോകും
പുതിയ തേരുകള്‍
മല കടന്ന് പറന്നു പോകും
പുതിയ തേരുകള്‍
കടല്‍ കടന്ന് പറന്നു പോകും
പുതിയ വാര്‍ത്തകള്‍
പുതിയ പുതുമകള്‍
പുതിയ പുകിലുകള്‍
പുതിയ പുലരികള്‍
പുതിയ വാനം
പുതിയ അമ്പിളി
അതിലഴഞ്ഞു കുനിഞ്ഞുനോക്കി
കുഴിയെടുത്തും കൊച്ചു മനുഷ്യന്മാര്‍

വഴിയൊരുക്കും ഞങ്ങള്‍ വേര്‍പ്പില്‍
വയറുകാഞ്ഞു പതം പറയാനറിഞ്ഞുകൂടാ-
തന്തിചായാന്‍ കാത്തുകൊണ്ടു വരണ്ടു
വേലയിലാണ്ടു നീങ്ങുമ്പോള്‍
വഴിയരികില്‍ ആര്യവേപ്പിന്‍
ചാഞ്ഞകൊമ്പില്‍ ചാക്കുതുണിയില്‍
ചെളിപുരണ്ട വിരല്‍കുടിച്ചു വരണ്ടുറങ്ങുന്നു
ഞങ്ങടെ പുതിയ തലമുറ;
മുറയിതിങ്ങനെ തലയതെങ്ങനെ നേരെയാകുന്നു.

പണ്ടുഞങ്ങള്‍ മരങ്ങളായി
വളര്‍ന്നു മാനം മുട്ടിനിന്നു,
തകര്‍ന്നു പിന്നെയടിഞ്ഞു മണ്ണില്‍
തരിശുഭൂമിയുടെല്ലുപോലെ
കല്ലുപോല്‍ കരിയായി കല്‍ക്കരി-
ഖനികളായി വിളയുമെങ്ങളെ
പുതിയ ശക്തി ഭ്രമണശക്തി
പ്രണവമാക്കാന്‍ സ്വന്തമാക്കാന്‍
നിങ്ങള്‍ മൊഴിയുന്നു..
"ഖനി തുരക്കൂ,തുരന്നുപോയി-
പ്പോയിയെല്ലാം വെളിയിലെത്തിക്കൂ
ഞങ്ങടെ വിളക്കു കത്തിക്കൂ
ഞങ്ങടെ വണ്ടിയോടിക്കൂ
ഞങ്ങള്‍ വേഗമെത്തട്ടെ
നിങ്ങള്‍ വേഗമാകട്ടെ
നിങ്ങള്‍ പണിയെടുക്കിന്‍ നാവടക്കിന്‍,
ഞങ്ങളാകട്ടെ,യെല്ലാം ഞങ്ങള്‍ക്കാകട്ടെ

കല്ലു വീണുമുറിഞ്ഞ മുറിവില്‍
മൂത്രമിറ്റിച്ചു,മുറിപ്പാടിന്നു-
മേതോ സ്വപ്നമായുണര്‍ന്നു നീറുന്നു.
കുഴിതുരന്നു തുരന്നു കുഴിയായ്
തീര്‍ന്ന ഞങ്ങള്‍ കുഴിയില്‍നിന്നു
വിളിച്ചുചോദിച്ചു
ഞങ്ങള്‍ക്കന്നമെവിടെ?
എവിടെ ഞങ്ങടെ കരിപുരണ്ടു
മെലിഞ്ഞ പൈതങ്ങള്‍?
അവര്‍ക്കന്നമെവിടെ? നാണമെവിടെ?
അന്തികൂടാന്‍ ചേക്കയെവിടെ?
അന്തിവെട്ടത്തിരികൊളുത്താന്‍
എണ്ണയെവിടെ?

അല്പമല്പമുറക്കെയായച്ചോദ്യമവിടെ
കുഴിയിലാകെ മുഴങ്ങിനിന്നപ്പോള്‍
ഖനിയിടിഞ്ഞു മണ്ണിടിഞ്ഞു അടിയി-
ലായിയമര്‍ന്നു ചോദ്യം
കല്‍ക്കരിക്കറയായി ചോദ്യം
അതില്‍ മുടിഞ്ഞവരെത്രയാണെന്നോ?
ഇല്ലില്ലറിവുപാടില്ല!
വീണ്ടും ഖനിതുരന്നല്ലോ!
ആവിവണ്ടികള്‍,ലോഹദണ്ഡുകള്‍
ലോഹനീതികള്‍, വാതകക്കുഴല്‍
വാരിയെല്ലുകള്‍, പഞ്ഞിനൂലുകള്‍
എണ്ണയാറുകള്‍, ആണികള്‍
നിലമിളക്കും കാളകള്‍,
കളയെടുക്കും കയ്യുകള്‍
നിലവിളിക്കും വായകള്‍,
നിലയുറയ്ക്കാ തൊടുവിലെച്ചിക്കുഴി
യിലൊന്നായ് ച്ചെള്ളരിക്കുമ്പോള്‍-
നിങ്ങള്‍ വീണ്ടും ഭരണമായ്
നിങ്ങള്‍ ഭരണമായ് പണ്ടാരമായ്
പല പുതിയ രീതികള്‍
പുതിയ ഭാഷകള്‍,
പഴയ നീതികള്‍, നീതിപാലകര്‍
കഴുമരങ്ങള്‍ ചാട്ടവാറുകള്‍
കല്‍ത്തുറുങ്കുകള്‍ കപടഭാഷണ
ഭക്ഷണം കനിഞ്ഞുതന്നൂ ബഹുമതി
"ഹരിജനങ്ങള്‍"
ഞങ്ങളാഹാ: അവമതി-
യ്ക്കപലബ്ധിപോലെ ദരിദ്രദൈവങ്ങള്‍!
അടിമ ഞങ്ങള്‍,
ഹരിയുമല്ല, ദൈവമല്ല,
മാടുമല്ല, ഇഴയുമെന്നാല്‍ പുഴുവുമല്ല,
കൊഴിയുമെന്നാല്‍ പൂവുമല്ല, അടിമ ഞങ്ങള്‍.

നടുവു കൂനിക്കൂനിയെന്നാല്‍ നാലുകാലില്‍ നടത്തമരുത്
രണ്ടു കാലില്‍ നടന്നുപോയാല്‍ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കും.
നടുവു നൂര്‍ക്കണമെന്നു ചൊന്നാല്‍ നാവു പൊള്ളിക്കും.
ഇടനെഞ്ചിലിവകള്‍ പേറാനിടംപോരാ
കുനിയാനുമിടം പോരാ
പിടയാനായ് തുടങ്ങുമ്പോള്‍ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കും

നിങ്ങളെന്റെ കറുത്തമക്കളെ ചുട്ടുതിന്നുന്നോ?
നിങ്ങളവരുടെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍ ചുഴന്നെടുക്കുന്നോ?
നിങ്ങള്‍ ഞങ്ങടെ കുഴിമാടം കുളം തോണ്ടുന്നോ?
നിങ്ങളറിയണമിത്..
നിങ്ങളറിയണമിന്നു ഞങ്ങള്‍ക്കില്ല വഴിയെന്ന്
വേറെയില്ല വഴിയെന്ന്..

എല്ലുപൊക്കിയ ഗോപുരങ്ങള്‍കണക്കു ഞങ്ങളുയര്‍ന്നിടും
കല്ലു പാകിയ കോട്ടപോലെയുണര്‍ന്നു ഞങ്ങളു നേരിടും
കുപ്പമാടക്കുഴിയില്‍ നിന്നും സര്‍പ്പവ്യൂഹമൊരുക്കി
നിങ്ങടെ നേര്‍ക്കു പത്തിയെടുത്തിരച്ചുവരും അടിമ ഞങ്ങള്‍
വെന്തമണ്ണിന്‍ വീറില്‍നിന്നു-
മുറഞ്ഞെണീറ്റ കുറത്തി ഞാന്‍
കാട്ടുകല്ലിന്‍ കണ്ണുരഞ്ഞു പൊരി-
ഞ്ഞുയര്‍ന്ന കുറത്തി ഞാന്‍.
എന്റെമുലയുണ്ടുള്ളുറച്ചു വരുന്ന മക്കള്‍
എന്റെമുലയുണ്ടുള്ളുറച്ചു വരുന്ന മക്കള്‍
അവരെ നിങ്ങളൊടുക്കിയാല്‍
അവരെ നിങ്ങളൊടുക്കിയാല്‍
മുലപറിച്ചു വലിച്ചെറിഞ്ഞീ പുരമെരിക്കും ഞാന്‍
മുടിപറിച്ചു നിലത്തടിച്ചീക്കുലമടക്കും ഞാന്‍.

കരിനാഗക്കളമഴിച്ച്
കുറത്തി നില്‍ക്കുന്നു
കരിനാഗക്കളമഴിച്ച്
കുറത്തി നില്‍ക്കുന്നു
കാട്ടുപോത്തിന്‍ വെട്ടുപോലെ
കാട്ടുവെള്ള പ്രതിമ പോലെ
മുളങ്കരുത്തിന്‍ കൂമ്പുപോലെ
കുറത്തി നില്‍ക്കുന്നു
മുളങ്കരുത്തിന്‍ കൂമ്പുപോലെ
കുറത്തി നില്‍ക്കുന്നു

Gibin Mathew Chemmannar | Create Your Badge